Doorgaan naar hoofdcontent

Gast of Heer?

Is Jezus bij jou te gast of is Hij je Heer en kniel je aan Zijn voeten neer?

Ben jij klaar?

Maak jij je leven eerst 'schoon' en 'klaar' voor God? Of mag Hij in jouw chaos, jouw lijden, jouw gebrokenheid komen? Het maakt een groot verschil. Het is een hele andere wereld. Zie je Martha, met een stofdoek in haar hand en een bezem door haar huis gaan. Jezus komt en zij is gastvrouw. Niets mis mee, voor velen in onze cultuur is het nog steeds normaal om je huis aan kant te maken als je weet dat er hoog bezoek komt. En Jezus? Hij is God zelf! Meer dan koninklijk bezoek. Is het dan raar dat je alles gereed en netjes wilt hebben? Welnee! Wat er wel gebeurd hierdoor, is dat je bezoektijd uitgesteld word. Eerst moet je tijd hebben om schoon te maken, en dan is je Gast er en dan moet je van alles voor je Gast doen. Er blijft maar weinig echt ruimte over voor relatie. En heel eerlijk? Wat zijn wij ook graag bezig. Ik merk het zo vaak in mezelf.


Nu is het juiste moment!


Maar heel eerlijk? Wij hebben een hele bijzondere God. Wanneer Hij komt wilt Hij gewoon jouw hart, jouw leven. Precies zoals het al is! Wanneer Hij, op dit moment in je leven de hoogste plaats krijgt, zal Hij je een weg wijzen door jouw leven. Hij wil graag voor jouw zorgen als Hij in jouw leven komt. En Hij verwacht niet dat je van alles voor Hem doet wanneer Hij er is. Hij wil gewoon met jouw zijn. Hij wil je dragen op de moeilijkste moment. Hij steunt je wanneer je dreigt te vallen. Juist als Hij in het moeilijkste van je leven mag komen, dan mag je Hem werkelijk ontmoeten. Want onze God, Jezus, kent gebrokenheid. Hij werd verraden, in de steek gelaten, bespot, geslagen, veroordeeld. Ken jij dat gevoel? Hij ook! Hij weet wat je moet doorstaan in deze wereld. God is op de wereld geweest voor ons. Hij heeft gevoeld wat wij voelen. En veel meer nog, Hij droeg, wat wij moesten dragen! Wanneer je Hem ontmoet in jouw gebrokenheid dan hoeft er niets meer geruimd. Dan mag jij je thuis weten in Zijn armen. Hij kent je chaos, je rommel, je pijn en je wonden. Met God mag je ontvangen, knielend aan Zijn voeten. Zoals Maria die het beste deel koos. Er is een beste deel! Ook voor jou, en mij! Midden in het leven dat van alles 'normaal' vind of verwacht. Dat vind dat je moet doorgaan en sterk moet zijn. Midden in die wereld mag je knielen aan Zijn voeten.












Reacties

  1. Mooi zoals je het begin schildert met hoe men altijd alles opruimt en netjes maakt voor je iemand ontvangt.
    Hoe heerlijk bevrijdend is het om dat bij Hem niet te hoeven doen; dat Hij gewoon mag komen in elke ruimte van 'mijn huis' welke puinhoop er ook is en daarbij te weten dat Hij je er niet gelijk op aanspreekt, maar eerst rustig met je gaat zitten om gewoon samen te zijn, en vervolgens zegt: 'Zullen we samen aan de slag gaan?'
    Mooi! Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat geeft letterlijk ruimte he. Het hoeft niet perfect, en ik hoef mij voor Hem niet gek te maken. We mogen het samen doen. Het onkruid verwijderen. En vaak blijkt het dan ook op een hele andere manier aangepakt te kunnen worden. Mijn manier is vaak maar beperkt.

      Fijn je reactie weer te zien Rita!

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven, wat maken wij ons toch druk he? Vakantie komt er aan en dan nog is het moeilijk om rust te vinden om tijd voor God vrij te zetten. Bedankt voor je inspiratie, ik ga het deze vakantie anders doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ella,

      Wat een mooie reactie, dank je wel!

      Veel zegen van God bij het vinden van tijd voor Hem en met Hem. Ik wens je mooie ontmoetingen en lessen. En natuurlijk een hele fijne vakantie!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…