Doorgaan naar hoofdcontent

Gast of Heer?

Is Jezus bij jou te gast of is Hij je Heer en kniel je aan Zijn voeten neer?

Ben jij klaar?

Maak jij je leven eerst 'schoon' en 'klaar' voor God? Of mag Hij in jouw chaos, jouw lijden, jouw gebrokenheid komen? Het maakt een groot verschil. Het is een hele andere wereld. Zie je Martha, met een stofdoek in haar hand en een bezem door haar huis gaan. Jezus komt en zij is gastvrouw. Niets mis mee, voor velen in onze cultuur is het nog steeds normaal om je huis aan kant te maken als je weet dat er hoog bezoek komt. En Jezus? Hij is God zelf! Meer dan koninklijk bezoek. Is het dan raar dat je alles gereed en netjes wilt hebben? Welnee! Wat er wel gebeurd hierdoor, is dat je bezoektijd uitgesteld word. Eerst moet je tijd hebben om schoon te maken, en dan is je Gast er en dan moet je van alles voor je Gast doen. Er blijft maar weinig echt ruimte over voor relatie. En heel eerlijk? Wat zijn wij ook graag bezig. Ik merk het zo vaak in mezelf.


Nu is het juiste moment!


Maar heel eerlijk? Wij hebben een hele bijzondere God. Wanneer Hij komt wilt Hij gewoon jouw hart, jouw leven. Precies zoals het al is! Wanneer Hij, op dit moment in je leven de hoogste plaats krijgt, zal Hij je een weg wijzen door jouw leven. Hij wil graag voor jouw zorgen als Hij in jouw leven komt. En Hij verwacht niet dat je van alles voor Hem doet wanneer Hij er is. Hij wil gewoon met jouw zijn. Hij wil je dragen op de moeilijkste moment. Hij steunt je wanneer je dreigt te vallen. Juist als Hij in het moeilijkste van je leven mag komen, dan mag je Hem werkelijk ontmoeten. Want onze God, Jezus, kent gebrokenheid. Hij werd verraden, in de steek gelaten, bespot, geslagen, veroordeeld. Ken jij dat gevoel? Hij ook! Hij weet wat je moet doorstaan in deze wereld. God is op de wereld geweest voor ons. Hij heeft gevoeld wat wij voelen. En veel meer nog, Hij droeg, wat wij moesten dragen! Wanneer je Hem ontmoet in jouw gebrokenheid dan hoeft er niets meer geruimd. Dan mag jij je thuis weten in Zijn armen. Hij kent je chaos, je rommel, je pijn en je wonden. Met God mag je ontvangen, knielend aan Zijn voeten. Zoals Maria die het beste deel koos. Er is een beste deel! Ook voor jou, en mij! Midden in het leven dat van alles 'normaal' vind of verwacht. Dat vind dat je moet doorgaan en sterk moet zijn. Midden in die wereld mag je knielen aan Zijn voeten.












Reacties

  1. Mooi zoals je het begin schildert met hoe men altijd alles opruimt en netjes maakt voor je iemand ontvangt.
    Hoe heerlijk bevrijdend is het om dat bij Hem niet te hoeven doen; dat Hij gewoon mag komen in elke ruimte van 'mijn huis' welke puinhoop er ook is en daarbij te weten dat Hij je er niet gelijk op aanspreekt, maar eerst rustig met je gaat zitten om gewoon samen te zijn, en vervolgens zegt: 'Zullen we samen aan de slag gaan?'
    Mooi! Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat geeft letterlijk ruimte he. Het hoeft niet perfect, en ik hoef mij voor Hem niet gek te maken. We mogen het samen doen. Het onkruid verwijderen. En vaak blijkt het dan ook op een hele andere manier aangepakt te kunnen worden. Mijn manier is vaak maar beperkt.

      Fijn je reactie weer te zien Rita!

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven, wat maken wij ons toch druk he? Vakantie komt er aan en dan nog is het moeilijk om rust te vinden om tijd voor God vrij te zetten. Bedankt voor je inspiratie, ik ga het deze vakantie anders doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ella,

      Wat een mooie reactie, dank je wel!

      Veel zegen van God bij het vinden van tijd voor Hem en met Hem. Ik wens je mooie ontmoetingen en lessen. En natuurlijk een hele fijne vakantie!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een onbekende toekomst tegemoet

Wat de toekomst brenge moge,
mij geleid des Heere hand.
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land!


Op 24 maart 2018 is mijn moeder overleden. En bovenstaande lied mocht ik huilend zingen die zondag, 25 maart, in onze gemeente. Het was de tekst die woorden aan mijn hart gaf! Want ik heb eigenlijk geen idee wat de toekomst zal brengen. Ik leef bij de dag, en kreeg kracht voor alle dagen, om te dragen wat er nodig was. Dankbaar mag ik weten dat dit zo zal blijven. Hij is erbij, en loopt met mij mee.
Lege puzzelstukken
Een groot deel van het leven dat nu voor mij ligt zie ik als lege puzzelstukken. De tijd zal deze stukken van kleur gaan voorzien. Leven zonder moeder? Ik kan mij nog geen voorstelling maken hoe dit mijn leven zal gaan vormen. Maar dwars door dit onbekende stuk van leven weet ik één ding zeker. Er is een gouden draad, die ik mee mag nemen, de rest van mijn leven. God zal mij leiden, waar nodig zelfs dragen. Hij zal er altijd voor mij zijn. Hij geeft rust en troost…

Vertrouwen Bijbeltekst: week 12

Kijk naar de vogels in de lucht:  ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren,  het is jullie hemelse Vader, die voedt.  Zijn jullie niet meer waard dan zij?  Mattheüs 6:26

Ik heb een week niet geblogd door omstandigheden die voor gaan. Er was geen ruimte om te delen, te schrijven of te bloggen. Wel heb ik de tekst van de week, rondom mijn thema vertrouwen uit mijn hoofd geleerd.  Een hele waardevolle voor mij. Deze tekst heeft afgelopen week heel veel betekenis gekregen voor mij. Het is God zelf die voor Zijn schepping zorgt!


Net als de  vogels hoeven wij helemaal niet ver vooruit te denken en te plannen. God zorgt voor ons, en Hij geeft ons kracht voor de dag van vandaag. Dat iedere keer weer! Als ik zie hoelang ik leef, dan is het een berg aan zegeningen waar alle schuren te klein voor zijn. Wat Hij schenkt is niet om te bewaren. Het is niet voor de toekomst. Ik heb geleerd dat het voor het nu is. Om vol te kunnen houden, om ondanks alles dankbaar te kunnen zijn,…