Doorgaan naar hoofdcontent

Veranderd leven door en met God

Van mijn leven waren alleen nog snippers over.
Wat ooit van betekenis was het had geen waarde meer. Het enige wat ik overhield was:

  • Een zieke moeder, lichamelijk en psychisch
  • Een huwelijk vol pijn
  • Een scheiding met alle bijbehorende pijn
  • Angst voor mijn leven aanvallen op mijn leven
  • Elke dag zorgen


Levensstrijd

Deze periode in mijn leven was zo donker, zo getekend door angst en strijd in en met mezelf. Maar vooral als ik er echt over zou durven praten was er zoveel diepe pijn. Ik wist mij geen raad. Dat was al naar, maar juist in die wonden ging er van alles groeien. Het werd een voedingsbodem voor negatieve gedachten en gevoelens. 

  • Angst voor God, mensen, mezelf
  • Het idee dat ik het niet waard zou zijn om te leven
  • Ik ben iedereen tot last
  • Geluk en blijdschap is niet voor mij weggelegd
  • Ik kan niks, ben niks en zal nooit iets worden

Zoveel had ik geleerd, mijn hoofd wist het allemaal. Ik had zoveel over God gehoord. Maar kijk dan, dit is wat ik over heb, snippers en diepe angst voor God. Mijn beeld van God was niet compleet. Ook dat was in al die jaren verscheurd. Daardoor had ik maar één zijde van Hem overgehouden. Het idee dat God er nooit voor mij zou zijn, dat Hij elke dag bozer zou zijn op mij. Dat maakte mijn eenzaamheid dieper en donkerder dan alle pijn en scheuren van het aardse vlak van mijn leven.

Diepe schaamte

Dwars door al die scheuren wist God mijn hart te bereiken! Hij bracht mijn vriendin op mijn pad, mijn Eunike: 2 Timotheus 1:5 Dankzij haar leerde ik God kennen met mijn hart. Ik ging praten over alle scheuren in mijn leven. De pijn die ik had ervaren en de diepe angst die ik voelde. Waar leef ik eigenlijk voor? Waarom ben ik geboren? Diepe vragen over de roeping voor mijn leven.  Door God, die doormiddel van mijn vriendin mijn hart verwarmde, ging ik anders kijken. Totdat ik God durfde toe te laten in mijn hart. Het hart waar ik mij diep voor schaamde:
  • Gebroken
  • Donker
  • Slecht
  • Vol leugens (over mezelf)

Hemels herstel

Juist toen zei Hij tegen mij: Ik heb je zo lief Mijn dochter! Hij wilde ruilen met mij. Daarmee begon een heel proces. Ik mocht loslaten en mijn wonden, diepe angsten, alle snippers van mijn leven aan Hem geven. God nam deze van mij over, want Jezus had deze op het kruis op zich genomen. Daar aan dat kruis had Hij alles uit mijn leven op zich genomen. De diepe eenzaamheid die ik voelde, de pijn, de angst, Jezus heeft het doorstaan. Maar Hij heeft het volbracht. Hij....voor mij! Het leven heeft geprobeert om mij waardeloos te maken. Het scheuren van mijn leven heeft gefaald, omdat mijn Heer en Koning heeft overwonnen! Mijn waarde ligt dan ook in de Hemel, ik ben een dochter van de Koning. Alleen dat gaf mij echt herstel. Dwars door al die scheuren die ik mee draag, straalt Zijn licht en Zijn liefde de wereld in. God kan scheuren herstellen en van snippers waardevolle zonen en dochters maken. 



Maar het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen. 1 Korinthe 1 vers 27


Herken je dat gevoel dat er niets meer over is dan alleen wat snippers? Heb maar lev en breng ze maar bij Hem! Mijn God is gisteren, vandaag en in de toekomst dezelfde.

-------------------------------------------------------------------------
Met deze blog wil ik mee doen met de bloghop van Mei/Juni met als thema: Here I am. The road so far. Dit is bedacht door Marijke Volgers van: Marijkes kijk

Reacties

  1. Prachtig. Wat genade en liefde kan doen met een mens. Het is je zo gegund.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wonderlijk mooi hè Anne! Dank je voor je lieve reactie...

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…