Doorgaan naar hoofdcontent

Alleen door God

Wat kan geloven moeilijk zijn.
Juist omdat we zo gewend zijn dat we iets moeten doen, iets moeten kunnen of iets moeten zijn.

Met ik kom je er niet


Met alles wat ik ooit zou doen, zou kunnen of zou zijn kan ik nog niet voor Gods troon verschijnen. De weg van de aarde naar de Hemel is afgesloten. Wij kunnen daar niet doorheen. Niets van wat wij doen als mens zal kunnen bewerken dat je weer een kind van God word. Er is niets waarop wij kunnen staan en zeggen: Maar God ik...... Geloven in God begint niet bij de mens, komt niet tot stand door de mens. Toch is er een weg vrij voor iedereen! Alles is al wel volbracht er is een doorgang naar de Hemel. Al loopt die zo anders als dat wij mensen gewend zijn of van nature zouden lopen.

God naar de mens


Jezus heeft de weg weer open gemaakt voor ons. God heeft ons zo lief, allemaal (!), dat Hij Zijn Zoon naar de aarde heeft gestuurd. Het grootste geschenk kwam als een baby, zo kwetsbaar en menselijk, naar ons toe. Hij heeft al alles volbracht! Daarmee is er een weg vrij, niet van de aarde naar de Hemel. Deze weg loopt van de Hemel naar de aarde. Het is Gods liefde die de weg maakt. Alleen God zorgt ervoor dat we bij Hem kunnen horen, dat wij Gods kinderen en erfgenamen worden. Niet de wet, geen goede daden, niet wat je doet of wie je bent. Alleen Zijn liefde!

Mijn ik stortte in


Voor mij werd Gods liefde pas werkelijkheid in mijn leven toen ik hoorde dat mijn, zelf opgebouwde aardse, leven helemaal instortte. Alleen ik en de kindjes waren over, verder was alles over. Dat opende mijn ogen wie ik werkelijk ben. Niet in staat tot iets te doen zonder God, want kan ik mezelf adem geven? Kan jij dat? Niet in staat om goed te doen, want mijn hele leven had ik dat geprobeerd maar ik zat toch echt op de puinhoop van mijn leven, ken jij dat gevoel? God heeft die fase gebruikt bij mij, Hij had alles al voorbereid, toch moest ik de keuze maken.

Hij had al gekozen


God stond klaar voor mij, al jaren! Op mijn 12de had Hij zich al laten zien aan mij, maar ik wilde het zelf doen, dacht dat ik het echt wel prima kon. Totdat alles wat ik had opgebouwd wegviel, had ik ook het idee dat dit zo was. Maar op dat moment, dat ik alleen op mijn bed neerstortte en geen uitweg meer wist was God er. Niet dat ik dat wist, niet dat ik Hem hoorde. Ik was wanhopig en kon zelfs niet meer praten. Het enige wat ik kon was huilen en dat deed ik niet met mensen, daar op bed ging ik huilen naar God. Nog nooit had ik Hem mijn gevoel laten zien op die manier. Mijn hart schreeuwde het uit en ik kreunde: Heere help mij.

Zijn reddingsplan


Hij gaf mij een uitweg, een Hemels reddingsplan. Mijn hoofd wist dat die er was, ik had er jaren over gehoord. Al dacht ik altijd dat die er alleen voor uitverkorenen zou zijn, of voor mensen die zich aan Gods wetten en menselijke regels hielden, maar niet voor mij. Ik? Wie ben ik? Niets, nee ik hield niet eens van mezelf, dus God die koos sowieso toch wel een ander, niet mij. Tot dat moment op mijn bed. In mijn hart voelde ik dat God al zolang voor mij gekozen had. Al voor mijn geboorte! Op wonderlijke manieren had Hij zich al laten zien, maar ik kon er niets mee. Nu was het de Heilige Geest in mijn hart die mij de weg wees. Liet voelen God is er ook voor jou. En? God was er, is er altijd gebleven en zal er altijd voor mij zijn!

Hij kwam niet voor uitverkoren mensen, Jezus kwam voor de hele wereld. Het pijnlijke is dat Hij stierf voor de hele wereld, maar er is maar een klein deel van de wereldse bevolking die kan, durft, zal, buigen voor Hem. Al klopt Hij op ieders hart, is er niemand die kan zeggen: Ik ken God niet. Toch zal niet iedereen voor Hem kiezen. Maar Hij? Hij koos voor jou, al ver voordat jij bestond.

Mag Hij jouw redder zijn?


Roep Hem maar aan
Hij laat niemand staan
Word als een levende brief
God heeft jou lief



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…