Doorgaan naar hoofdcontent

Alleen door God

Wat kan geloven moeilijk zijn.
Juist omdat we zo gewend zijn dat we iets moeten doen, iets moeten kunnen of iets moeten zijn.

Met ik kom je er niet


Met alles wat ik ooit zou doen, zou kunnen of zou zijn kan ik nog niet voor Gods troon verschijnen. De weg van de aarde naar de Hemel is afgesloten. Wij kunnen daar niet doorheen. Niets van wat wij doen als mens zal kunnen bewerken dat je weer een kind van God word. Er is niets waarop wij kunnen staan en zeggen: Maar God ik...... Geloven in God begint niet bij de mens, komt niet tot stand door de mens. Toch is er een weg vrij voor iedereen! Alles is al wel volbracht er is een doorgang naar de Hemel. Al loopt die zo anders als dat wij mensen gewend zijn of van nature zouden lopen.

God naar de mens


Jezus heeft de weg weer open gemaakt voor ons. God heeft ons zo lief, allemaal (!), dat Hij Zijn Zoon naar de aarde heeft gestuurd. Het grootste geschenk kwam als een baby, zo kwetsbaar en menselijk, naar ons toe. Hij heeft al alles volbracht! Daarmee is er een weg vrij, niet van de aarde naar de Hemel. Deze weg loopt van de Hemel naar de aarde. Het is Gods liefde die de weg maakt. Alleen God zorgt ervoor dat we bij Hem kunnen horen, dat wij Gods kinderen en erfgenamen worden. Niet de wet, geen goede daden, niet wat je doet of wie je bent. Alleen Zijn liefde!

Mijn ik stortte in


Voor mij werd Gods liefde pas werkelijkheid in mijn leven toen ik hoorde dat mijn, zelf opgebouwde aardse, leven helemaal instortte. Alleen ik en de kindjes waren over, verder was alles over. Dat opende mijn ogen wie ik werkelijk ben. Niet in staat tot iets te doen zonder God, want kan ik mezelf adem geven? Kan jij dat? Niet in staat om goed te doen, want mijn hele leven had ik dat geprobeerd maar ik zat toch echt op de puinhoop van mijn leven, ken jij dat gevoel? God heeft die fase gebruikt bij mij, Hij had alles al voorbereid, toch moest ik de keuze maken.

Hij had al gekozen


God stond klaar voor mij, al jaren! Op mijn 12de had Hij zich al laten zien aan mij, maar ik wilde het zelf doen, dacht dat ik het echt wel prima kon. Totdat alles wat ik had opgebouwd wegviel, had ik ook het idee dat dit zo was. Maar op dat moment, dat ik alleen op mijn bed neerstortte en geen uitweg meer wist was God er. Niet dat ik dat wist, niet dat ik Hem hoorde. Ik was wanhopig en kon zelfs niet meer praten. Het enige wat ik kon was huilen en dat deed ik niet met mensen, daar op bed ging ik huilen naar God. Nog nooit had ik Hem mijn gevoel laten zien op die manier. Mijn hart schreeuwde het uit en ik kreunde: Heere help mij.

Zijn reddingsplan


Hij gaf mij een uitweg, een Hemels reddingsplan. Mijn hoofd wist dat die er was, ik had er jaren over gehoord. Al dacht ik altijd dat die er alleen voor uitverkorenen zou zijn, of voor mensen die zich aan Gods wetten en menselijke regels hielden, maar niet voor mij. Ik? Wie ben ik? Niets, nee ik hield niet eens van mezelf, dus God die koos sowieso toch wel een ander, niet mij. Tot dat moment op mijn bed. In mijn hart voelde ik dat God al zolang voor mij gekozen had. Al voor mijn geboorte! Op wonderlijke manieren had Hij zich al laten zien, maar ik kon er niets mee. Nu was het de Heilige Geest in mijn hart die mij de weg wees. Liet voelen God is er ook voor jou. En? God was er, is er altijd gebleven en zal er altijd voor mij zijn!

Hij kwam niet voor uitverkoren mensen, Jezus kwam voor de hele wereld. Het pijnlijke is dat Hij stierf voor de hele wereld, maar er is maar een klein deel van de wereldse bevolking die kan, durft, zal, buigen voor Hem. Al klopt Hij op ieders hart, is er niemand die kan zeggen: Ik ken God niet. Toch zal niet iedereen voor Hem kiezen. Maar Hij? Hij koos voor jou, al ver voordat jij bestond.

Mag Hij jouw redder zijn?


Roep Hem maar aan
Hij laat niemand staan
Word als een levende brief
God heeft jou lief



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…