Doorgaan naar hoofdcontent

Woordvrouw challenge update vanaf 21 mei

Ook deze week weer creatief bezig geweest! 
Kijk maar mee naar mijn nieuwe creaties. Aankomende week de laatste dagen van de woordvrouw challenge. Wat heb ik veel mooie, dappere en sterke vrouwen langs zien komen. Het is een zegen om zoveel te mogen lezen over het leven van andere vrouwen. In een andere tijd, maar soms met dezelfde dingen waar ze tegen aan lopen. Er ligt zoveel voor ons nog in aan lessen! Tot nu dankbaar om dit zo te mogen uitwerken.

Dag 21 Rachel 


Het bepaald mij erbij, voor wie buigen wij? Zij koos de afgoden mee te stelen uit haar cultuur en tegelijk de God van Jacob te volgen. Hoe vaak doen wij dat niet? Geld, macht, telefoon, games, seks, eten het kan onze afgod zijn in onze cultuur en tijd. Wat doe ik ermee? Staat God voor mij boven dit alles? Voor wie buig jij? Rachel leert buigen en laat haar afgoden los wanneer ze die aan Jakob geeft om te begraven.

Dag 22 Elisabeth


Elizabeth die Maria zo enorm bemoedigend met deze schitterende woorden! Zou Maria ze begrepen hebben? Wonderlijke vrouwen.





Dag 23 De Samaritaanse vrouw


Hier schreef ik een blog over een tijd geleden, alsof ik bij de discipelen bij liep. Water put jij uit?






Dag 24 Maria


Maria wist je dat? Wat je allemaal te wachten stond.... Elisabeth had jou gezegend omdat je de ontvangen woorden geloofde. Maar weet je dat de baby die je in je handen hebt, de enige Ik Ben is?!







Dag 25 Sulem uit Hooglied


Hier maakte ik twee uitwerkingen bij. Het Hooglied zit zoveel mooie verwijzingen. Maar ook zoveel mooie beelden van hoe God ons ziet. Naar ons uit kijkt. De plaats voor ons gereedmaakt en zorgt dat alles klaar is voor Zijn grote dag....
















Dag 26  Anna


De profetes was in de tempel, aan het vasten en bidden. Toen ze Jezus en Zijn ouders zag, ging ze God loven. Wat een wonderlijke ontmoeting was dit voor haar. Zoveel meegemaakt en doorstaan. Dan baby Jezus mogen ontmoeten en weten wie Hij is. Dat is rijkdom! Zouden wij Hem herkend hebben als?!



Dag 27 Eunice


Deze heb ik speciaal gemaakt voor mijn Eunice. Degene die mij de weg heeft gewezen in een hele moeilijke tijd. Mijn vriendin, pas leren kennen toen ik gescheiden was. God heeft, in toen voor mij een hele diepe periode, precies geweten wat ik nodig had. Zo dankbaar dat Hij erbij was en voor hoe ik door alles heen gekomen ben. Maar ook voor hoe alles nu gaat!


Reacties

  1. Reacties
    1. Dank je voor dit compliment! Zo heerlijk om op deze manier bezig te zijn. Vooral als dan lukt wat in mijn hoofd zit als plaatje of verwerking.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…