Doorgaan naar hoofdcontent

Een belangrijke vraag

" Waarom heb jij voor deze studie gekozen? "

Afgelopen maanden heb ik verschillende keren gesprekken gehad met mensen rondom mijn studie. Mentoren, docenten maar ook studenten of gewoon mensen uit mijn omgeving. Vaak stelden ze deze, of een gelijksoortige vraag. De HBO studie Toegepaste Psychologie is een studie die lang duurt en best pittige elementen bevat. Dat maakt dat het ook echt belangrijk is om te weten voor mezelf. Wat is nu mijn motivatie?

Welke vormen motivatie zijn er? 


Er zijn verschillende vormen van motivatie: intrinsieke of extrinsieke motivatie, of zelfs nog een a- motivatie wanneer je geen motivatie bezit. Zowel a- motivatie als intrinsieke motivatie is niet onder te verdelen in verschillende vormen. Maar extrinsieke motivatie kan door verschillende dingen jou gedrag gaan reguleren. Even een snel overzicht zoals ik het nu geleerd heb:



Welke motivatie je hebt bepaald veel voor je prestaties, door hoeveel je erin stopt. Is het voor mezelf, omdat ik het graag wilt, dan zal ik er veel in stoppen en er helemaal voor gaan. In tegenstelling tot wanneer ik het extrinsiek doe omdat iemand anders het van mij vraagt. Dan zal ik daarin veel gematigder zijn en meer letten op balans en mijn grenzen.  Bij grote doelen, of doelen die over een lange termijn lopen is het dus heel belangrijk te weten of je motivatie in jezelf ligt of in iets/iemand buiten jezelf. Dit maakt dat het dus heel goed is dat mensen deze vraag aan mij stellen. Maar nog beter dat ik hier voor mezelf een duidelijk antwoord op kan geven.

Mijn motivatie


Voor mij is het duidelijk waar mijn motivatie ligt. Vanaf de middelbare school ben ik gaan werken, om te verdienen. Naast mijn werk deed ik wel nog een opleiding, maar niet wat ik wilde. Ik koos veel meer voor wat veilig 'voelde'. Dit omdat ik al een relatie had, waarmee ik plannen had gemaakt. Op mijn 18de had ik al een huis samen met hem, en zijn we uiteindelijk ook getrouwd. Altijd zei ik al: Ik wil als de kinderen groot genoeg zijn, gaan doen wat bij mij past en wat ik leuk vind. Mijn passie omzetten tot mijn werk. Door onzekerheid en faalangst dacht ik alleen dat het mij toch nooit zou lukken. Dat hield mij ook tegen om te beginnen. De angst was groter dan mijn motivatie op dat moment. Daarna gingen de kindjes naar school en juist toen zat ik in een scheiding. Dit zorgde ervoor dat ik geen tijd, ruimte en/of kracht had om hier aan te beginnen. Ook financieël was dat ondenkbaar in die periode. Bijzonder dus om te merken dat mijn angst gezakt is, doordat ik vorig jaar eerst een cursus heb gedaan. Even kijken en proeven: Ligt het mij echt zoals ik dat nu bedenk, past het bij mij en kan ik het aan naast alles wat ik doe? Daarnaast kwam er ruimte doordat er nu rust in mijn leven is. Het belangrijkste verschil is toch wel dat nu mijn motivatie (intrinsieke) groter is dan de angst die ik voel, of mijn onzekerheid. Want ja, die is er op verschillende momenten echt nog wel. Afgelopen vrijdag examen doen, prestatie geven of voor de groep iets vertellen, een portfolio opstellen en onderzoeken doen. Er zijn zoveel uitdagingen, zoveel nieuwe dingen en dat zie ik nu als leuk. Afgelopen week heb ik voor mezelf mijn motivatie uit zitten schrijven. Als een mooie herinnering, maar ook als het moeilijk is als een reminder. Hier doe ik het voor:


Reacties

  1. Ik heb je plaatje vergroot door er op te klikken en het was een goede versterking van je blog. Je groeit zo mooi! Ga vooral door en laat je bedauwen door Zijn Geest.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Reacties zoals jij ze geeft, die raken mijn hart en bemoedigen mij. Dank je wel Ariëlla!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om te lezen hoe je bezig bent. Ga er voor! Met Jezus!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel Yvonne! Met frisse zin en nieuwe moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Goed om zo'n motivatie op te schrijven, en mooi om te lezen.
    Gods rijke Zegen bij je studie, lieve Petrina!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…