Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Jakob (3)

Jakob volgde de roep van Gods stem door te vertrekken. Samen met zijn vrouwen en kinderen. Weg bij zijn schoonvader Laban. Terug naar het land van zijn voorvaderen. God had hier een bedoeling mee. Die bedoeling? Die kon alleen maar werkelijkheid worden doordat Jakob de opdracht van God volgde. Want terwijl Jakob op reis was gegaan, heeft God iets voorbereid.

Hemels geschenk


Jakob was op reis gegaan, totdat zijn schoonvader hem ingehaald had. Hij stopte, en er kwam een onderzoek, een maaltijd en een belofte. Nu ging Jakob weer verder met reizen. Onderweg verschenen opeens engelen aan Jakob! Een ontmoeting uit de Hemel. Jakob wist het, zo lezen wij ook. Een leger van God! Dat riep hij uit. God had belooft dat Hij met Jakob zou zijn en nu werd dit ook zichtbaar. God is erbij. Wat mooi ook, dat Jakob dit direct herkende. De dingen uit de Hemel, wij zullen ze ook herkennen, wanneer onze ogen hiervoor open gemaakt zijn.


Hierna werden er vanuit Jakob boden gestuurd. Waarnaar dan? Naar zijn broer Ezau die in Edom leefde. Hij liet een boodschap van vrede brengen bij zijn broer. Zoveel jaren later. Het was al zolang geleden dat hij zijn broer bedroog. Nu, opeens, kwam er ruimte om te herstellen. Ezau moest horen dat Jakob hem goedgezind was. Dezelfde boden die Ezau een bericht brachten, namen een boodschap mee terug. Ezau zou komen, met wel 400 man. Jakob schrok. Hij vulde in, vanuit zichzelf, wat er zou gaan gebeuren! Niemand had hem namelijk verteld waarom Ezau kwam. Maar vanuit zijn vroegere handelen, vulde hij in wat er volgen zou. Alleen het idee al. Hij moest gaan handelen. Zijn familie, zijn gezin. Hij moest ze veiligheid bieden. Daarom kwam het idee bij hem naar boven. Als ik nu het kamp in twee├źn deel, dan kan er misschien 1 kamp overleven.

Weg van gebed


Daarna Jakob ging bidden. Zijn gebed vind ik zo mooi. Hij spreekt met God en verteld, of herhaalt beloftes die God aan hem gedaan had. Maar ook zet hij zichzelf op de juiste plaats, hij buigt voor God. Erkent dat Hij Gods trouw, aan hem bewezen, niet waard is. Alleen God kon hem nog redden uit de handen van zijn broer. Zijn vrees stort hij uit. Gebogen, nederig en met inzichten die zeer belangrijk zijn, zo gaat Jakob naar God. Dit vind ik mooi, want nu hij zo bang is, laat hij een weg zien. Die weg is er ook voor ons. Volgen we God, dan zullen er bijzondere, wonderlijke dingen gebeuren, maar soms ook momenten zijn waarop we bang zijn van wat gaat komen. Maar God brengt dingen dan samen. Hij heeft het voor ons voorbereid. Wanneer wij dan, door angsten worden overvallen. Mogen we ons buigen, herhalen wat Hij heeft gedaan en/of gezegt en onze vrees neer leggen bij Hem die als enige ons kan redden! Wij mogen gaan, achter Hem aan. Toch bracht het Jakob geen rust. Dat blijkt uit de keuze die hij verder maakt.

Opnieuw stuurde Jakob vee om zijn broer mild te stemmen. Hij wilde zijn gevoel beinvloeden. Omdat hij zo bang was voor wat hij zou gaan ontmoeten. Wel herkenbaar, soms doen wij er van alles aan om de heftigste emoties, gevoelens of gedachten bij anderen, over ons, weg te nemen. Het is eng, als je de ander niet ziet. Maar weet: Die ander heeft alle reden om boos te zijn. Je hebt geen controle maar ook geen idee wat er zal gaan gebeuren. Wat je dan ook maar kan ga je gebruiken om de reactie van de ander milder te maken. Toen het nog nacht was bracht Jakob zijn vrouwen, kindjes en spullen naar de overkant van de rivier de Jabbok. Zelf ging hij terug, en bleef hij alleen aan de andere zijde van de rivier.

Strijd gestreden


Hier kwam een onbekende man met Jakob vechten. Totdat het licht werd. De man kwam er achter dat hij niet van Jakob kon winnen. Daarom raakte hij Jakobs heup aan waardoor Jakob's heup uit de kom ging, ontwricht werd. De onbekende vroeg toen: laat mij gaan, want het wordt al dag. Jakob zei, ik laat u niet gaan voordat u mij zegent. De onbekende man vroeg naar de naam en toen Jakob antwoordde, was dat eigenlijk een diepe betekenis. Het ging veel verder als alleen het noemen van zijn naam. Zijn naam had een betekenis. Besef jij wie jij bent? Het antwoord van de onbekende Man was dan ook: Voortaan zal je Israel heten, want je hebt met God en mensen gestreden en je hebt gewonnen. De onbekende man wilde zijn naam niet bekend maken, maar zegende Jakob, of eigenlijk Israel. Jakob vond geen rust. Hij probeerde van alles. We lazen dat hij geschenken stuurde, hij was in gebed gegaan. Maar nu? Nu was hij de strijd aangegaan. Zijn verleden, het stond voor hem. Het benauwde hem. Waar hij eerst vluchtte, en daarna zich verstoptte  (achter de kuddes vee die hij stuurde), is hij nu vol in de strijd om alles wat er gebeurd was. Ik vond het wel erg bijzonder om te lezen dat hij zijn vrouwen, kinderen en al zijn bezittingen naar de overkant bracht. Zelf ging hij terug. Helemaal alleen. Juist nu hij helemaal alleen is, komt de strijd. Maar overgave blijft uit. De zegen is iets waar Jakob alles voor over heeft. Hij koopt zijn broer er voor om, hij bedriegt zijn vader en nu? Nu strijd hij met een onbekende man. Uiteindelijk kreeg Jakob een nieuwe start, een nieuwe naam. In 1 keer herstelde God alles. Nam Hij Jakob aan, en zegende Hij Jakob. Uiteindelijk veranderd dat het leven totaal. Jakob hoefde nu niet meer te strijden, hij mocht loslaten, overgeven en...vergeven. Wat een proces ligt er verborgen, ook voor ons. Is er strijd geweest? Zijn we er achter gekomen wie wij zijn? Wie God is? Heb je weleens gevoeld hoe zwaar overgave is. Maar echt als het lukt, en God zegent je, dan heb je een nieuw begin. En telkens weer mogen we opnieuw beginnen. 


Ontmoeting


Jakob stak de rivier over, en hij zag de zon opkomen. Hij liep nog mank. Daar was al zijn volgende ontmoeting. Hij zag zijn broer Ezau op zich afkomen. Zelf ging hij voorop lopen. Terwijl hij zijn broer naderde, boog hij zeven keer. Daar kwam zijn broer. Die rende hem tegemoet, sloot hem in zijn armen en kuste zijn broer. Ezau vroeg wat de bedoeling was van al het vee dat hij tegen gekomen was. Jakob vertelde aan zijn broer dat hij hem mild wilde stemmen. Ezau gaf aan dit niet nodig te vinden. Maar Jakob vertelde hem: Oog in oog staan met jou is niets anders als oog in oog staan met God. God was mij goedgezind en jij ook. Neem alsjeblieft aan, wat ik uit Zijn hand heb mogen ontvangen. Nadat God Jakob had vergeven, kon Jakob zijn broer vergeven. Er was geen strijd meer. God had de strijd met Jakob gestreden. Ezau hoefde dat niet meer te doen. Wat een les. Een les voor broers en zussen, voor familieleden, voor vrienden. Wij hoeven niet op Gods troon te zitten. Hij zal rechtspreken! Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede. Als broers en zussen mogen we elkaar vergeven. Dat gaat beter als we beseffen hoeveel God ons moet vergeven, als we beseffen wie wij werkelijk zijn, maar ook wat we van ons zelf verdienen. Niks! Alles is ontvangen van Hem! Loop elkaar tegemoet. Zoek elkaar op en vind elkaar in het midden. Deze broers waren op reis naar elkaar toe, daar in het midden ontmoeten zij elkaar. Met vergeving, liefde en respect. Ze waren gegroeid, ze zijn volwassen. En Jakob was vernieuwd, hij hoefde niet meer de strijd aan te gaan met zijn broer. Kan jij stoppen? Stoppen met de drive om je gelijk? Of om te stoppen met het idee dat je het moet (over)winnen? Omarm elkaar... 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…