Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 19

Wat een indrukwekkend verhaal blijf ik dit vinden. Met mij reis door de Bijbel ben ik aangekomen bij Sodom en Gomorra. In de levenslessen die ik schreef over Abraham liet ik van de week al lezen dat de Heer Abraham mee nam in Zijn plannen. Hij vertelde wat Hij van plan was. Dat bracht dat het hart van Abraham net zo bewogen was als dat van God. Abraham ging pleiten voor de rechtvaardigen in deze twee steden. Er staat nergens in Genesis 18 dat er rechtvaardigen over waren. God zou de steden sparen als er nog 10 rechtvaardig zouden zijn. De steden zijn vernietigd maar de Heere was een genadig God. Hij spaarde Lot en zijn familieleden. Het is een bekend verhaal voor mij. Toch wilde ik mij inzetten om het te lezen met vernieuwende blik. Vaak merk ik als ik een verhaal goed ken dat ik denk, oja dat weet ik al. Nu zette ik mezelf aan om te vinden wat God door dit stuk geschiedenis aan mij mee wilde geven. Wat kan ik er nu mee!

De blik van de Heere


Het was de blik van de Heere die over de stad ging. God zag wat er gebeurde, Hij ziet het ook nu. Hoe de aarde er aan toe is, wat de mensen elkaar aan doen, hoe wij in het leven staan maar vooral: Hoe weinig waarde levens hebben. We hebben het over waardig en voltooid, zijn bezig met dood en leven en hoe daarmee om te gaan. Heeft God ons al niet laten weten wat DE manier is van omgaan met leven? Heb God lief met alles wat in je is, en heb je naaste lief als jezelf. Als jij een waardevol gevoel wil over jezelf, geef het dan ook aan iemand anders. Wanneer iedereen zich hieraan houdt dan is het leven waard(evol)! Gods blik is op ons, maar met genade zo ervaardde ik het bij het lezen. Zijn hart was bewogen door het onrecht en de zonden. Naast het bloed wat door Kaïn van de grond op was gestegen, waren nu de zonden naar de Hemel opgeklommen. Dit kon niet meer, Hij zou de stad bezoeken en kijken of dat wat Hij hoort en ziet ook klopt. Of het gegrond is wat ik voel. Wat doe ik met mijn gevoelens? Sta ik open om te kijken wat de gronden ervan zijn? Klopt het eigenlijk wel. God deed het, ondanks wat Hij hoorde en zag, ging Hij zelf kijken! Dan komt het gesprek dat Abraham voert om de rechtvaardigen te redden. God had gedeeld met Abraham, nu gaf Hij Abraham ook de ruimte, er was een gesprek mogelijk! God is genadig, telkens weer beloofd Hij het aantal rechtvaardigen dat Abraham noemt te redden als Hij ze zou vinden. Genadig is Hij nu nog steeds. Waar staan wij? Hoe sta jij tegenover God? De zonden stapelen op, we zien vele dingen al niet eens meer omdat ze normaal zijn. Maar heb jij weleens dat gevoel van binnen, zo hoort het toch eigenlijk niet. Ik schreef op dat we niet achterom moeten kijken. Zoals de Heere ook waarschuwde tegen deze vluchtende familie. Hij gaf hen het leven, kijk niet om naar de dood. Schenk geen aandacht aan het duister! Vlucht ervan weg en kijk naar het Leven! Een nieuw leven, een nieuwe kans, ja ook ik krijg een nieuw leven. Wat doe ik daarmee? Kijk ik om naar de zonden, de dood en het duister? Het verlamd mij! Ik mag vooruit kijken, er is een hoopvolle toekomst en mijn God is genadig!

Dit is mijn uitwerking uiteindelijk geworden van de Bible Journaling rondom Sodom en Gomorra, het vuur en de zwavel die uit de Hemel neerdalen raakt de stad, maar kijk niet achterom. Kies voor het leven!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…