Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 12

Ondertussen verder gegaan met de SchrijfBijbel. Het is echt een proces om zo de Bijbel te lezen. Met hele andere ogen lees ik nu een hoofdstuk. Er vallen dingen op waar ik nooit zo bewust van was. Genesis 12 gaat over Abram, afgelopen week schreef ik daar ook al het eerste deel levenslessen over. Deze kan je terug vinden via de volgende klikbare link: Levenslessen van Abram. Ook de blog die aan de beurt is wat betreft Bible Journaling, past hier bij. Genesis 12 zette mij stil bij de opdracht die Abram kreeg, maar die nog steeds ook voor ons geld. Trek uit je land, ga weg uit dit land, bij alles wat je kent. Ga naar het land dat ik je wijs, dat ik je beloofd. Onze opdracht is, laat de wereld los, ga op zoek naar dat wat van Mijn wereld is. Onder het tekenen en verven gaan dan mijn gedachten. Kan ik de wereld loslaten? Ook ik ben op weg naar Zijn beloofde land. Het is een training, een reis. Het begin gaat vooral om Hem leren kennen, Hem ontdekken, maar toch al gehoorzamen. Met vallen en opstaan toch Zijn weg gaan.

Obstakels kunnen we tegen komen, ook Abram kende die. Zo was er de ruzie met zijn neef, hij koos voor de weg van God. Ook honger kwam op zijn pad. Daarin koos hij voor een eigen oplossing. Maar wat hij ook deed, God bleef hem beschermen. God had Abram gekozen. Met die keuze en de belofte die Abram kreeg, koos God voor de hele wereld. Wat een geduld en liefde, en wat een genade voor Abram, maar ook voor mij! Ik besloot een kameel te tekenen op weg naar het Licht. God is Licht, en daar wil ik mij naar toe keren. Nu nog met vallen en opstaan. Maar wel met die motivatie. Aan de andere kant schreef ik wat tekst die ik binnen kreeg tijdens het tekenen en te waardevol vond. Zonde als die inzichten verloren zouden gaan.

Trek weg uit je land. Ga naar het land dat ik je wijs!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…