Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Abraham (deel 2)

Abram koos voor vrede en liet Lot als eerste kiezen. Lot koos voor het stuk van de Jordaanvallei. Zijn gebied ging tot aan de stad Sodom.Niet snel daarna was er een slag van aan de ene kant 5 koningen en aan de andere kant 4 koningen in de Siddimvallei. Lot werd weggevoerd met al zijn bezittingen, want hij woonde in Sodom. Een vluchteling die het overleefde kwam dit bij Abram melden. Toen Abram hoorde dat zijn neef Lot gevangen was genomen, bracht hij een ieder op de been, 318 mannen en achtervolgde Kedorlaomer en bondgenoten. s'Nachts viel Abram hen aan, versloeg hen en volgde hen tot een stad ten noorden van Damascus. Niet alleen zijn neef Lot, maar alles wat was buit gemaakt, heeft Abram bevrijd. Melchizedek, de koning van Salem, priester van God, de Allerhoogste zegende Abram. Alweer werd Abram gezegend! Abram wilde niets houden van wat hij had bevrijd. Niemand zou kunnen zeggen, ik heb ervoor gezorgd dat Abram rijk is geworden. Nee enkel Gods zegen is het! Als je iets gedaan hebt waar je veel mee bereikt? Mensen zeggen: Je mag het wel houden, dan voelt dat als niet meer dan normaal. Daar heb je toch ook alle moeite voor gedaan. Je hebt er recht op. Maar Abram vertrouwde op God. Dat was voor hem genoeg. Wat heerlijk, we hoeven onze rijkdom niet zelf te verzamelen!

Naar boven kijken


Wanneer God weer aan Abram verschijnt en zegt dat Hij Abram zal belonen, dan raakt Abram toch wel in de put. Wat heeft beloning voor zin? Wie zou er iets aan de rijkdom van Abram hebben? Hij zegt dan tegen God: Ik zal kinderloos sterven en mijn bezit zal in de handen van mijn knecht komen.Ik zie Abram zijn tent in kijken, leegte. Een hart vol verlangen, vol van de zegeningen en belofte die God gegeven had, maar toch lege handen. Een werkelijkheid voor vele mensen, zo menselijk neergezet. Abram keek naar beneden, naar de aarde. Daarop deed God iets heel moois. Hij leidde Abram naar buiten, kijk eens omhoog. Niet naar de wereld, niet naar de aarde en zoals jij het denk. Kijk nu eens met mij mee, over de problemen heen. Kijk naar mijn macht, als ik de sterren aan de hemel kan bevestigen, dan kan ik toch zeker, wanneer Ik het wil jou de lang beloofde zoon geven?! Laten we eens even onze blik op ons probleem vestigen, misschien heb je geen werk, en God zou zegenen, misschien is er ziekte en is er al veel gebeden voor genezing zonder resultaat terwijl God toch hersteld?! Loop eens naar een open en stille plek en kijk eens naar de hemel. Kijk eens naar de lucht, tel de sterren maar, bij Abram zei Hij: Zo groot word je nageslacht. Tegen ons zegt Hij: Ik zette ze aan de lucht, ik heb jouw gemaakt en Ik zorg voor jouw (psalm 8 vind ik hier zo mooi bij passen). God rekende het vertrouwen dat Abram hierdoor kreeg aan hem toe, als een rechtvaardige daad.




Eigen oplossing


Toch blijven kinderen voor Abram en Sarai nog steeds uit. Sarai doet Abram een voorstel. Zonder overleg met God stemt Abram ook in. Ondanks alle belofte die God speciaal deed. Nee had God hem gezegd, nee niet je dienaar zal jou bezit erven, maar een kind door jou verwerkt. Misschien maakte het voor God niet uit met welke vrouw, als het maar van Abram was? Een menselijke gedachte, maar is zo'n gedachte van God? Laten wij Zijn wil geschiedde? Als we lang moeten wachten komen we ook met eigen wegen, vinden we wel een manier, om toch te krijgen wat we willen. We vinden ook allemaal dingen, soms zelfs in Gods woord, waardoor het heel mooi toegedekt word. Maar later, jaren later, zie ik Jezus zitten in de hof van Getsemane, voor mij. En Hij huilt, Hij zweet bloed, en wil niets liever dan die beker vol van mijn ellende, en de ellende van de wereld, aan Hem voorbij laten gaan. Toch sprak Hij: Maar niet Mijn wil maar Uw wil geschiedde. Kan ik dat, in navolging van Hem?! Abram niet, hij verwekte bij de slavin van Sarai, Hagar, een zoon. Wat staat er dan: Direct verloor Hagar het respect voor haar meesteres. Er komt onvrede met haar positie en de rol. Het kwam scheef en direct ging alles scheef. Een hellend vlak. Verdrietig en kwetsend, het maakt pijnlijk duidelijk hoe het gaat als we God niet volgen, maar onze eigen verlangens. Sarai maakte het leven van Hagar zo zwaar dat Hagar vluchtte. Maar God was ook bij Hagar! God leerde haar, ga terug en blijf in de functie die je had, dat is jouw rol. Wees gehoorzaam! God heeft voor haar ook een zegen, Hij beloofd ook haar veel nakomelingen, noem je zoon Ismaël, want de Heere heeft gehoord hoe zwaar je het te verduren had. Hagar ze voelt zich gezien als mens. Ze noemt God een God van zien, Lachaï-Roi. Wat je ook gedaan hebt, hoe je er aan toe bent. Weet: God ziet jouw. Hij wil er voor je zijn! Laat je Hem er ook zijn? Soms is het nodig om uitgeput ergens bijna neer te vallen voordat Hij pas door kan dringen. Soms zijn we zo bezig met ons leven, ons gevoel of met overleven dat we niet beseffen waar Hij is. Heeft de Heere jouw al eens aangetroffen en iets mogen delen, je mogen laten voelen: Ik zie jou?

Dit is deel 2 over Abram, in een serie van levenslessen. Wil je eerdere levenslessen lezen? Dat kan. Ik heb iets leuks gemaakt aan de rechterkant van mijn pagina zie je een wolk met labels. Daar vind je ook een label: levenslessen. (alleen op pc/laptop/of als je kijkt op je mobiel bijna onderaan kan je klikken op: internetversie weergeven).

Reacties

  1. Reacties
    1. Ja dit was zo'n bemoedigend beeld. Van mezelf kijk ik ook vaak naar hoe alles tegen zit, anders gaat dan ik wil... Ik mag uit mijn tent, naar Hem opkijken. Wonderlijk, nog steeds van toepassing voor ons. Dank je wel voor je compliment!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…