Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 4 en 6 en 8

Weer heerlijk bezig in mijn SchrijfBijbel. Wat mooi om zo bezig te zijn met Gods woorden. Elke week willen de kindjes in de Bijbel kijken wat er bij gekomen is en willen ze lezen waar het over ging. Omdat mijn studie nog niet begonnen was had ik ook nog lekker veel tijd om hier mee bezig te zijn. Zo heb ik van de laatste week december tot nu weer 3 tekeningen verder afgemaakt. Soms zit een idee in mijn hoofd maar kost het toch wel wat moeite om het uit te werken. Daarom oefen ik vaak eerst op papier.

Hier mijn uitwerking bij het stuk waarin Kaïn en Abel gaan offeren. Het offer van Abel word aangenomen. Kaïn ziet het verschil, inplaats van naar zichzelf te kijken, wat hij kan doen zodat God ook zijn offer aan zal nemen, word Kaïn boos. In die boosheid komt God dichtbij hem. God spreekt tegen hem en waarschuwt, vanuit liefde. Hij laat zien dat Hij ook de God van Kaïn is. Maar wilde Kaïn God? Luisterde hij naar de stem van God? Nee hij volgde zijn hart. Als de mens zijn eigen hart volgt dan loopt het uit op de dood. Ook in dit verhaal. Ik oefende in mijn tekenboek met de tekst:"

Genesis 4: 10b 

Hoor toch hoe het bloed van je broer uit de aarde naar Mij schreeuwt. 

Het bloed schreeuwt vanuit de aarde. Het bloed van onze broers en zussen. Van de vervolgde christenen. Wat zeg ik tegen God wanneer Hij vraagt: Waar was jij, Petrina, toen het bloed vloeide van de mensen om je heen? God ziet en hoort Zijn kinderen, ze zijn waardevol voor Hem, het bloed stroomt niet zonder dat God dit ziet. 

Notitieboek:
foto van Petrina Haak.


In mijn Bijbel, ben blij dat ik het daar anders heb gedaan, een grasveld waar de woorden uit spreken. Op naar de Hemel:

foto van Petrina Haak.

Daarna verder met het verhaal van Noach!  Alleen Noach vond bij de Heer genade. 120 jaar moest hij timmeren, terwijl er niets aan de hand was. Hij vertrouwde en deed wat de Heere hem vroeg. Wat een les zit er in Noach's levensverhaal. Zou ik gaan bouwen ook al is er nog niks zichtbaar? Of heb ik toch iets zichtbaars nodig... Noach een man die genade vond in de ogen van de Heer en daarmee kon hij door leven waar anderen dat niet meer konden.

foto van Petrina Haak.

En daarna dat Noach de duif uit de ark liet gaan om te zoeken naar een plek waar hij kon rusten. Maar ook het prachtige stuk dat God een verbond maakt met Noach. De duif afspiegeling van vrede maar eigenlijk ook van trouw. De duif kwam terug naar Noach met een takje dat er gevonden was. Deze duif bracht een nieuwe hoop, een nieuwe tijd voor Noach en zijn nageslacht. Samen met de regenboog zijn dit twee kostbare tekens van God, voor mij.

foto van Petrina Haak.



Reacties

  1. Ik vind het hartstikke leuk om te zien en knap gedaan, maar dan kun je toch je Bijbel niet goed meer lezen?
    Dat is iets dat ik me steeds afvraag als ik het zie, dus leg de vraag eens bij jou neer. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op deze manier klopt dat ook Rita. Dat is precies waarom ik een aparte Bijbel hiervoor gekocht heb. Dit is de SchrijfBijbel de bladen zijn iets dikker, en het werkt fijn.

      Verwijderen
    2. Dus als extra erbij. Gaaf! Een verrijking dus.
      Tekenen is niet mijn ding, maar ik geniet wel van wat jij en anderen ervan maken.
      Dank je wel en veel zegen bij alles wat je nog mag gaan doen.

      Verwijderen
    3. Geniet maar lekker mee Rita.

      Op deze manier vind ik het mooi, ook wel bijzonder om zo de Bijbel door te werken.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…