Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 11

Gisteren gewerkt aan het stuk van Genesis 11. De torenbouw van Babel en de spraakverwarring. Zo vaak lopen we hier nog tegen aan. Dat wanneer we als mensen met elkaar van alles willen, toch soms niet dezelfde taal lijken te vinden, elkaar niet begrijpen. Dit kan zorgen voor miscommunicatie en nare situaties. Hoe zou dit geweest zijn toen. Iedereen sprak dezelfde taal, kon samenwerken. Maar juist daardoor besloot God dat het anders moest, want omdat de mensen zo goed met elkaar konden communiceren dachten ze dat ze konden op klimmen tot God. En opeens verspreidde God alle mensen over de aarde, doordat Hij ieder een andere taal liet spreken. Wat moet dat ingrijpend zijn geweest. Als ik bedenk hoe ik mij voel wanneer ik niet begrepen word, dan kan dat pijnlijk of vervelend zijn. Maar het kan best zijn geweest dat mensen die van elkaar hielden, die een band met elkaar hadden, toch een andere taal gingen spreken. Ik heb de toren van Babel getekend. Aan de andere kant twee spelende kinderen.



Elke dag weer ben ik zo dankbaar dat God naar aarde wilde komen om ons te redden. Want opklimmen tot waar Hij woont, daar zijn wij mensen veel te nietig voor. Maar zo diep als de drang zit om aan Hem gelijk te zijn, zo diep zit Zijn liefde voor ons, voor jou en mij! We hoeven geen toren meer te bouwen naar de Hemel. Het enige wat nodig is, is buigen voor het kruis. Want daar geknield, zal steeds meer duidelijk worden wie wij mensen zijn en wie Hij is. Dat offer, dat geschenk dat Hij voor ons naar de wereld bracht, wij kunnen het niet uit de Hemel halen. Het klopt op jouw deur van je hart. En in jouw hart daar hoeft het niet gezellig of mooi te zijn. Als je maar thuis geeft en de deur opent. Inplaats van druk bent met andere, ongetwijfeld mooie of goede dingen. Want als Hij binnen komt zal Hij de maaltijd met je houden. Wat doe jij? Klim je naar de Hemel? Of sta je toe dat een stukje Hemel op aarde zichtbaar word?

Reacties

  1. Wat een mooie kleuren Petrina. Ik moest nav jouw tekst denken aan een beeld dat ik ook krijg, tijdens gebed. Jezus stond aan het eind van een weg en ik wilde naar Hem toelopen maar langs de weg stonden enge monsters en ik durfde niet. Ik zal nooit vergeten dat Jezus in beweging kwam en naar mij toe kwam.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het moet natuurlijk 'kreeg' zijn: beeld dat ik kreeg.

      Verwijderen
  2. Dank je wel voor je compliment Anne!

    Wat moet dat een verwondering en een heerlijk gevoel geven om zoiets als beeld gekregen te hebben. Hij ziet naar ons om, Hij wil ons dichtbij en Hij nadert tot ons. Hoe heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…