Doorgaan naar hoofdcontent

Niet gemaakt om slachtoffer te zijn

In mijn leven is veel gebeurd,  is er veel ellende over mij heen gekomen. Vreemd genoeg merkte ik, wanneer dit speelde, er niet zo heel veel van. Eigenlijk automatisch ging ik in overlevingsstand. De dingen die ik meemaakte waren al zo heftig, dat bewust ervaren/voelen en verwerken helemaal niet kon. Dan had ik het niet gered. Nee doorgaan en er elke dag weer opnieuw het beste van maken. Dat was mijn manier, altijd maar zorgen dat ik mij aan de normen hield. Zodat er niet naar mij gewezen kon worden. Dat alleen al was zwaar. Dan te bedenken dat er alsnog naar mij gewezen werd en hoe.... Ja dat was heftig! Maar pas toen ik uit dat leven bevrijd was, pas toen merkte ik hoe erg het was. Ik voelde mij leeg, op, gebruikt.


Onder een dikke deken


Ik voelde mij slachtoffer, slachtoffer van mensen waar ik van hield, maar eigenlijk nog veel meer slachtoffer van het leven. Opeens drong het door hoe erg de voorgevallen situaties waren, wat er mij was aangedaan. Hoe alles mij overkwam, en wat ik ook had gedaan? Het had de situatie niet veranderd. Wat een onrecht! Het maakte mij verdrietig, boos en het sloeg mij lam. Zolang ik in deze fase zat, kon ik niks. Toen stortte alles in mijn wereld in, ik zat te huilen in de auto want ik wist niet meer hoe hij gestart moest worden. De dag erna deed mijn navigatie het niet en ik ging daar zo hard van huilen omdat ik er geen raad mee wist. Zelfs dat lukte mij niet, alles zat tegen. Alles was tegen mij en het was zo erg! Nu klinkt dit heel vreemd misschien in jullie oren. Maar dit was echt voor mij zo'n donkere en enge tijd. Dit had ik nog nooit ervaren, terwijl het toen juist allemaal voorbij was. Het was echt een deken die over mij heen kwam, waar ik mezelf een weg door moest vinden en mocht leren, aan de andere kant van de deken is het licht. Het is prima, die deken, maar eronder stik ik. Toen ik opbelde naar mijn werk werd er heel begripvol gereageerd. Dat was een steun voor mij, dat deed zo goed. Ik mocht hele dagen thuis blijven en ja de eerste week deed ik dat. Hele dagen sliep ik, mijn lichaam was zo moe van het overleven. Ik verstopte mij onder die deken van alle ellende van mijn leven. Dat leek toen nog veilig.


Belangrijke les


Na die week had ik een gesprek met de arbo arts, advies was heel duidelijk, langere tijd niks doen. Ik heb toen uitgelegd dat dit voor mij niet zou werken. Lange tijd onder de dekens liggen, ja het lokte echt wel. Maar, ik had iets geleerd die week. Ik wil niet voor altijd onder die deken blijven. Ik accepteer dat ik mij zo voel en dat mag, maar ik wil wel bezig blijven, mijn wereld groter houden als mijn bed en iets doen. Zodat ik mijn geest, dat zich slachtoffer voelde kon overtuigen: Nee dit is niet alles wat ik ben! Ik ben ook nog..... En dan wat waardevolle dingen daarachter kon zetten. In overleg heb ik lange tijd alleen de ochtenden gewerkt, zodat ik na mijn werk kon eten en mijn bed in kon duiken. De rust pakken die mijn lichaam nodig had, maar ook de contacten omarmen die mijn sociale welzijn nodig had.


Gevangen in mezelf



Ik heb hard gewerkt in de periode dat ik voelde dat die deken kwam. Later leerde ik dat het ook wel een rouwkleed was, om dat wat niet mocht zijn, dat wat ik gemist had. Maar waarom zou ik het mezelf blijven ontzeggen? Het hielp mij om dingen die ik nooit had gedaan, nooit mocht of altijd had gemist, mezelf te schenken. Heel vaak moest ik tegen mijn gevoel in kiezen. Want mijn gevoel wilde mij gevangen houden, maar ik ben gemaakt om te leven om met anderen verbonden te zijn. Dus deed ik moeilijke dingen, die eng en nieuw waren.Slachtoffer zijn het bracht eigenlijk een nieuwe gevangenis. Toen ik bewust werd dat het niet nodig was kon ik mezelf bevrijden! Juist dat wat ik allemaal al zolang niet had gedaan. Ik hoefde geen slachtoffer te blijven, het was niet mijn schuld wat er gebeurd was. Waarom zou ik het nare gevoel vasthouden? Dat deed ik in het begin. Ik koesterde de pijn, de ellende, want ik kon het gebruiken. Ja dat klinkt naar, maar dat deed ik toen onbewust. Dat had ik helemaal niet door. Maar voor alle moeilijke dingen kon ik zo mooi mijn verleden de schuld geven. Het was nodig om slachtoffer af te worden, om vrij te kunnen leven.


Butterflies..ho capito...forse la cosa migliore da dirti è ora sto al "buonsenso" d stare lontano da te quando scoppio arrivo...capisci stando lontano sempre più quello k provo x te:


Oude en nieuwe jas



Ik vergeet dan ook nooit meer het mooie gesprek met de ouderling en diaken, die in deze moeilijke tijd de ingewikkelde taak hadden  mij bij te staan, dat er gezegd (of gemaild) werd: Je draagt je oude jas nog steeds, terwijl God je allang een nieuwe jas gegeven heeft.

Zowel op geloofsvlak als op het aardse levensvlak was dit van toepassing. Lieve mensen ik gun jullie allemaal dat jullie op durven staan. En de jas die je gevangen houd en vast houd in het donker, uit durven trekken. De nieuwe jas van je Vader aan durven nemen en jezelf durft te zijn in het leven, met Hem!

Reacties

  1. Mooi blog over een moeilijke tijd. Ik moet ook denken aan een vogel in een kooi, die blijft soms zitten terwijl het deurtje toch echt open staat. Dat te zien en te voelen, te durven vliegen, kost tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja wat een super mooi beeld Anne! Het is een heel proces, de kooi was ook mijn plek geworden, en wat is vrij zijn eigenlijk? Dat was vooral eng, onveilig en ongrijpbaar. Het is met kleine stappen ontdekken en nu omkijken naar de kooi en zien. En weten dat die kooi juist niet veilig was. Het Licht kon er zo moeilijk binnen.

    Dank je wel voor deze reactie! Mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Inderdaad, Petrina, jouw blogpost past echt heel goed bij die van mij.
    Bijzonder!
    Daarnaast opnieuw veel herkenning.

    En die vogelkooi, Anne, o ..., dat is ook mijn verhaal.
    Het was heel eng en moeilijk om eruit te stappen, maar naast mijn leven aan Hem geven het beste dat ik ooit heb gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bijzonder een wonder, van onze God die ons kent!

    Een proces hé Rita, er is veel moed en kracht bij nodig. Ik ben nog elke keer blij met mijn voorbeeld, de moed die Jezus had om de pijn voor al mijn zonde te dragen. Dat hielp mij destijds. Fijn dat het je zo goed gedaan heeft!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Woordvrouw challenge afgerond

In deze blog wil ik de laatste resultaten van de woordvrouw challenge met jullie delen. Het zijn nog een paar creatieve uitwerkingen geworden. Met als afsluiter een hele persoonlijke waar ik over geschreven heb in mijn blog van deze week: Veranderd leven door een leven met God. Kijk en geniet weer mee:

Dag 28: Dorcas of Tabitha Ze deelde met de arme mensen om haar heen. Een vrouw die bekend stond en een naam had ik haar dorp, Joppe. Dat ze veel goeds deed en vaak aalmoezen gaf. Hoe staan wij bekend? Wat kunnen wij doen voor de armen, zodat het beter verdeeld word wat er op deze wereld is? Dorcas word ziek, komt te sterven en dan pas werd Petrus geroepen. Niet om haar uit de dood op te wekken, dat lezen we niet. Petrus kwam aan en ging bidden. Zocht verbinding met zijn Vader in de Hemel en sprak: Tabitha, sta op! 
Dag 29: Talitha het 12 jarige meisje
Jezus ontmoette Jaïrus die Hem meevroeg naar zijn huis. Zijn dochter was erg ziek. Daar ging de hele menigte op reis. Midden in dit verhaal z…

Rustig slapen in de stormen van het leven

In vrede zal ik gaan liggen en weldra slapen, want U alleen, HEERE,  doet mij veilig wonen. Psalm 4:9
Deze Bijbeltekst haalde een cliënt van mij gisteren aan. Alleen met Zijn vrede zijn wij veilig, altijd. Het was een bijzonder gesprek waar het ging over God, en God alleen. Alles is er enkel door Hem, alle mensen zullen ooit staan voor Hem. Hij vertelde toen dat je toch werkelijk alleen maar rustig kan slapen als je weet dat je voor Hem kan staan. Daar ben ik zeker van overtuigd, het was een bijzonder gesprek ook al keken we totaal anders naar bepaalde aspecten van geloof. Het zette mij aan het denken en mijn gedachten hierover wil ik delen met jullie in deze blog. 



Jezus sliep in vredeAls ik denk aan gerust en in vrede slapen, dan denk ik aan Jezus. Midden in die aardse storm, de angst om te vergaan slaapt Hij. De discipelen waren helemaal in paniek. Ervaren vissers, gewend om met de golven om te gaan, waren bang van de storm. Ze keken naar de aardse kracht. Zagen zij Jezus als mens of…

Gezin om de Bijbel: In vuur en vlam door de Heilige Geest

Vanaf nu willen we gezinsmomenten houden rondom het thema van de Heilige Geest. Dankzij de komst van de Heilige Geest zijn wij namelijk geen wezen meer, maar kinderen van de Vader. Toch kan dit best een lastig onderwerp zijn voor kinderen. Wat weten ze ervan? Hoe denken ze erover? Ik weet dat er mensen zijn die denken dat de Heilige Geest nu niet meer werkt, of dat er mensen zijn die bang zijn van de werking van de Heilige Geest. Maar het is juist zo'n mooi onderwerp om bij stil te staan. Het maakt ons zo rijk! Daarom wilde wij hierover met elkaar praten, lezen, zingen, werken en bidden.

Jezus spreekt over de Heilige Geest
We lazen uit Handelingen 1 waar Jezus spreekt over de komst van de Geest. Hier word al verteld wat de Geest in ons kan doen.

Handelingen 1:8 maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal;  en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.

De Heilige Geest zal een kracht in…