dinsdag 31 mei 2016

Evenbeeld

Want je bent gemaakt naar mijn evenbeeld. Genesis 1:27 #quote #bible #bijbel #huisvanbelle:

De juiste focus

Afgelopen weekend was hier een spannende situatie, zoals ik elders al beschreef.
Al een hele tijd liep er op de achtergrond een grote zorg.
Die groeide maar, en werd eigenlijk nooit opgelost.
Het enige wat ik kon hiermee dat heb ik gedaan.
In februari heb ik het neergelegd bij een instantie die daarvoor opgeleid zijn.
Ik raakte er aan gewend, en leerde er mee omgaan.
Daardoor had ik er rust van, en ik vertrouwde op de instantie en dacht: het komt wel goed.
Ik liet het niet mijn leven beheersen en ging verder.
Het had voor mij ook geen gevolgen.
Want ik kon er alleen maar door krijgen wat ik verdien maar niet op achteruit gaan.
En dan is het nu eind mei.
Al die tijd was er niets gebeurd.
Oja wel, er was gelogen en geprobeerd het proces stop te zetten en te blokkeren.
Maar dit was maar voor even toen aangetoond kon worden wat de waarheid was.
De waarheid is duidelijk en hoeft niet verdedigd te worden.
Al die tijd nog niks gedaan, dat was de druppel voor deze instantie (!), zolang, en nog niets opgelost.
Nog niets veranderd!
Maatregelen werden genomen en dat ging ook mij niet ongemerkt voorbij.
Opeens kwam de druk omhoog, en wat gebeurd er dan?
Die werd neergelegd waar het altijd al kwam.
Bij mij...

Ik moest het oplossen, en dat werd op verschillende, niet te missen manieren duidelijk gemaakt.
Dan moet ik mezelf en ook andere om mij heen, bij de juiste focus houden.

Exodus 14:14:

Ik hoef niets te doen.
Bidden is het enige wat mag en kan.
Als ik stil ben, in gebed ga, dan kan God voor mij werken.
En dan hoor ik van zoveel mensen die voor mij bidden.
Dat is voor mij een bemoediging.

En dat stil zijn, en laten liggen wat niet mijn taak is, dat is nieuw.
Nieuw voor mij!
Eigenlijk als er iets gebeurd en mensen komen naar mij toe, dan ga ik direct aan de slag.
Voel mij verantwoordelijk en ging altijd ook nog de problemen van een ander als mijn probleem zien.
Maar dat is al een tijd voorbij.
Ik ben stil, ik bid, en laat God zorgen.
Hij kan het veel beter als ik.
En als ik voor andere problemen op los, dan leren ze nooit zelf problemen oplossen.

Mensen die voor mij bidden, super bedankt!
Al weet ik dat bang zijn en vrezen niet nodig is, omdat God zorgt.
Toch was ik het wel.
En het gevoel van onveiligheid dat is een heel naar gevoel.
Om gevaarlijke situaties, die mijn kindjes en ik al genoeg doorstaan hebben, te voorkomen heb ik dit weekend elders door gebracht.
De kindjes maar ook ik, we willen alleen maar rust, liefde en veiligheid.
Daarom ben ik blij met bidders om mij heen.
Met de mensen die aan mij denken op welke manier dan ook.


maandag 30 mei 2016

Twee werelden

Wat voel ik mij gedragen.
Dwars door alle spanning van het afgelopen weekend.
Wat waren er twee zijdes te bemerken voor mij.
Aan de ene kant, de liefdeloze, kille en harde wereld, die mij wilde aanvallen.
Maar aan de andere kant stond daar familie op en ging om mij heen staan.
Niet allemaal familie door bloedband, maar wel allemaal met dezelfde Vader.


Bang


Ja de angst het kwam wel binnen, maar tegelijk kwamen er zoveel mensen met lieve woorden.
Juist daarvan ging ik huilen, ik werd wel gezien en ik werd wel geliefd.
En dat, is wat op zo'n moment het meeste helpt!
Want wat voel je je verworpen als mens.
Het onveilige gevoel het bijt in je hart en geeft aanklacht.
Tegelijk ga ik toch altijd weer zoeken:

Wat had ik anders kunnen doen?
Hoe had ik het kunnen voorkomen?

Iets waarvan ik de antwoorden wel weet, maar wat toch telkens weer door mij heen gaat.
Ergens wil je ook in onrecht en angstige momenten, zelf weer de controle vinden.
Gisteravond kreeg ik een heel mooi facebook priveberichtje met daarin een heel mooi gebed:


Dan kan ik gerustgesteld door wat ik weet,
Alles laten varen wat ik voel.
Want God zorgt voor mij!

En hoe!

Geliefd


Met een nieuwe familie van Zijn kinderen.
Door Zijn besturing en mensen die huizen en harten openzetten.
Ondanks alles voel ik mij toch nog een gezegende vrouw!
Nee niet door bezit en geld, iets waar deze hele spanning door ontstaat.
Maar doordat ik liefde ken en weet: ik ben een geliefde vrouw.
Geliefd door Hem en door mijn familie.
En daar kan geen geld tegenop!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je mijn blog makkelijker volgen?
Dat kan via mijn facebook pagina: Schrijfgelukjes facebook

Davids strijd ( Deel 5)

Wij zijn gemaakt om te overwinnen en om vrij te zijn.
Niet om gevangen te worden door angst voor een reus, die ook nog eens onze God bespot!
David ging, als gewone, kleine herdersjongen.
Zoals hij is.
In kwetsbaarheid, maar vol vertrouwen op God!
Als David Goliath tegemoet loopt dan zegt David ook:

Ja Goliath, jij vertrouwd op je wapens.
Maar ik?
Ik vertrouw niet op mijn wapen, het is maar een slinger.
Het enige waar ik mijn vertrouwen op stel, dat is God!
De machtige heer, die het leger van Israël zeker zal helpen.
En jij, je denkt nu dat deze God niets waard is.
Maar vandaag zal de Heere er voor zorgen dat ik jou versla.
Nee Goliath, dan blijft er van jou praatjes, van je kracht of van je wapen niets meer over!
En weet je, dan zal de hele wereld weten dat Israël een God heeft.

Ja de wereld mag het weten!
Wij hebben een God die reuzen niet wil laten leven.
Maar Hij wilt dat wij ze overwinnen.
Dat we aan de wereld laten zien, dat Hij werkelijk God is.
Hij gunt ons de overwinning, Hij gunt ons victorie!
Dit is Gods verlangen, als jij je klein en kwetsbaar voelt.
Ga eens op zoek, waar traint God mij voor?
Dat wat je gewoon altijd gebruikt, wat niets voorstelt.
Het kan je wapen worden.
Een slinger het was genoeg, want God doet wat wij niet kunnen!

Ga in vertrouwen met God jou strijd aan met je reuzen.
Dan zal, in je kwetsbaarheid, iedereen kunnen zien:

God is met jou!
David hij werd de man naar Gods hart.
Wij kunnen dat ook worden.
Door telkens weer voor Hem te kiezen.
En dan zal Hij ons ook helpen dwars door elke strijd



Wil je mijn blogs blijven volgen?
Dat kan heel gemakkelijk.
Klik op vind ik leuk bij mijn facebook pagina.
Hier de klikbare link: Facebook schrijfgelukjes

zondag 29 mei 2016

God onze beschermer!

Vandaag een toepasselijke gezinsavond met de kinderen.
Wat worden dingen bestuurd, vandaag eerst avondmaal mogen vieren en vanavond over God mogen spreken.
Met nadruk op het stuk dat Hij ons wilt beschermen, bij ons is, en ons red!
Wat is dat heerlijk om te weten.
En wat klopt het!
Op het bangste moment, zaten wij heerlijk in de speeltuin.
Onwetend wat er boven ons hoofd hing, ver weg van al het gevaar, genietend van het weer en elkaar!
Dat is toch zeker God, die dat zo bestuurd...
Zo kan God werken, om ons te beschermen.
Want ik geloof dat Hij alles in de hand heeft.




En ik vind het niets mooiers dan juist vandaag dat ook aan mijn kindjes te mogen vertellen!
We begonnen met lezen uit Psalm 121.
Een heerlijke Psalm, we lazen dat God nooit slaapt, en niet sluimert.
Dat Hij altijd op let.
Op mij en op jullie, maar weet je nog meer bijzonder, Hij let altijd op iedereen!
Hij, onze God, Hij laat niet toe dat onze voet zal wankelen.
Als een schaduw wilt Hij zijn voor ons.
Zo is Hij altijd bij ons.
Wat is dat heerlijk om te mogen weten.
Het is een mooi rijtje nu, vind ik persoonlijk:

We lazen dat Hij onze Vader wilt zijn, en dat Hij ook onze Koning is, en nu mogen we lezen dat Hij ook onze beschermer is.

We spraken met elkaar over dingen waar we bang voor waren.
En we vroegen ons af, wat kan je allemaal doen als je bang bent?
Daarover doorgegaan, is er iets wat je het fijnste vind om te doen?
En misschien is er iets wat je nog nooit gedaan hebt, als je dat een volgende keer dat je bang bent eens probeert, dan kan je kijken hoe dat voor jou voelt.
We gingen bidden en vertelden tegen God dat we blij zijn, dat Hij onze Vader, onze Koning maar ook onze beschermer wilde zijn.
Want we waren er alle drie achter, iedereen heeft het nodig om beschermd te worden!

Daarna gingen we heerlijk knutselen.
Een leuk werkje, waarvoor ik het knip werk alvast voorbereid had.
Merk dat het anders soms net te lang duurt.





Wat heerlijk dat we mogen weten, we hoeven niet te zwoegen.
Afgelopen week mocht ik daar persoonlijk al ervaring mee opdoen, je kan hierover lezen in mijn blog: Mijn onrust
De bevrijding, wat het brengt als je alles wat je in je koffer mee draagt, bij God los mag laten.
Dat zorgt ervoor dat we vrijer kunnen blijven bewegen.
Kunnen verder reizen en werken in Zijn Koninkrijk!
Alles mogen we bij Hem opbergen, en God, die weet er beter raad mee dan wij.
Want, Hij is onze Vader, onze Koning en ook onze beschermer!

Wil je andere gezinsmomenten bekijken?
Dat kan via de volgende klikbare link: Gezinsmomenten
Het knutsel werkje is te vinden op: Geloven is leuk

zaterdag 28 mei 2016

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee.
Nu gaan we daar verder.
Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt.
Dat is wat David deed.


Overwinning 



Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd.
En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus!
Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen.
Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft.
Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten.
Dat is wat bepalend is.
Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn.
Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen.
Hem ontmoeten en hem ervaren.
Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand.
Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme.
Maar juist vol vertrouwen!!
Op kan staan en op de reus afloopt.
Met dat geringe, dat wapen wat niet in verhouding staat tot het wapen waarmee de reus strijd.
Want het is niets van ons zelf wat de overwinning geeft.
Alles wat we hebben, dat kleine beetje.
Het word onoverwinnelijk, als we het gebruiken met God.
Als het dat is wat God ons gegeven heeft om mee te strijden.
Nee David, was eerst nog niets in de ogen van Saul.
Maar na zijn verhaal over zijn ongeziene periode ziet Saul toch wel iets in David.
Hij neemt zo'n moedig besluit, David, je mag strijden.
Maar dan wel op één voorwaarde hoor!
Ik wil dat je mijn manier van strijden neemt.
Hier, doe mijn harnas aan, hierin was ik altijd beschermd tot nu toe.
Dit harnas is het, wat mij geholpen heeft.
Zie je David, ik geloof in jou, en je mag dit doen.
Maar alleen op mijn manier.
Een harnas is zoals het hoort op het strijdveld, maar zoals je nu wilt, met die slinger...
Nee dat kan niet, dat vertrouw ik niet, dat maakt mij onzeker.
En weet je, het gaat hier wel om het Koninkrijk, om Gods volk...
Om Israël.
Zie je David, onbeweeglijk staat hij daar in het harnas van Saul.
Nee David was niet zo opstandig als wij soms kunnen zijn.
Ik wil dit, en ik wil het alleen op mijn manier en ik accepteer geen regels en grenzen want ik weet het zo goed.
Nee David gaat niet Saul onderuit halen, omdat David zoveel moed heeft en Saul nu niet.
Er is zoveel rust in David te zien!
Hij doet gewoon wat hem gevraagd word, is bereid te volgen.
Maar merkt, nee dit kan niet.
Juist doordat hij het probeert, kan hij dit ook laten zien.
Kijj dan naar mij Saul.
Nu ik niet meer lopen kan, niet meer bewegen kan, hoe kan ik nu nog overwinnen?
Saul luister, ik weet een andere manier.
Ik ben gewoon niet goed in een harnas, maar ik ben goed met mijn slinger.
Jarenlang moest ik daarmee werken, moest ik leeuwen en beren op mijn weg overwinnen.
Dat deed ik met die slinger, en nooit in een harnas.
Geloof mij, geloof God.
Het was een vorm van liefde en een vorm van zorgen voor, van Saul, dat David in zijn harnas mocht.
Ooit hielp het hem, de oudere generatie.
Maar de jongere generatie kreeg van God zelf een andere manier.
Uiteindelijk waren het verschillende manieren, maar ze konden allebei overwinnen.
Zolang ze maar deden wat God aan hen geschonken had en niet de methode van een ander kopieerde.
Het moet wel echt vanuit God komen, niet vanuit mensen.
En ja we weten het, met zijn slinger won hij.
Of is dat niet waar?
Was het niet zijn slinger?
Maar was het God, die deze man gebruikte om ons te leren.
Strijd alleen de strijd waar ik jou plaats, dan kan je overwinnen!
Of wilde God ons leren vecht niet tegen je eigen broer?
Strijd niet met de mensen uit je eigen volk.
Ook al zijn ze anders, en al doen ze je pijn.
En dan een zo mooie les.

Als God met je is, dan maakt het niet uit, hoe klein jij bent, of hoe klein jij je voelt!
Wanneer onze God voor je strijd, dan zal je overwinnen.
Geen reus, hoe groot, hoe welbespraakt, hoe sterk kan overeind blijven wanneer wij opstaan met onze God en ons volk beschermen.
Want hoe langer je luistert naar het roepen van de reuzen.
Hoe meer je lamgeslagen word.
Reuzen tegenover je houden is zo gevaarlijk!
We zijn gemaakt om ze te verslaan.
Jezus, Hij versloeg, en volbracht de grootste reus.
En met Hem, en met Zijn Geest in ons, kunnen wij ook overwinnen.

vrijdag 27 mei 2016

Mijn onrust

Dat had ik afgelopen tijd.
Er is zoveel in mijn hoofd wat ik allemaal wil.
Op zich niets ergs aan natuurlijk.
Maar wat wil het geval?
Alles wat ik wil, heb ik zelf geen invloed op.
Moet ik loslaten en overgeven.
Gelukkig weet ik waar ik het brengen mag, maar toch...

Nam ik het stiekem weer mee terug!

Ja ik wilde echt wel loslaten.
Niet meer met alles in mijn hoofd rondlopen.
Maar vooral, niet meer zelf hoeven te bedenken en te regelen.
Daar bleef ik toch mee bezig.
Ook al wist ik allang dat ik er geen invloed op had, bleef ik denken.
Wat kan ik doen, dat het wel kan.

Een andere auto, een ander huis, kunnen sparen ondanks het uitblijven van al een half jaar aan alimentatie en ook hoe kan je leven zonder met twee kindjes, meer tijd voor mijn vriend en mij samen.

Allemaal dingen op een rij.
Maar ook allemaal in de wachtrij.
Vertrouwen,en God zorgt!
Ja het is zo makkelijk gezegd.
Ook vaak door mezelf.
Maar nu heb ik een les aan geduld en aan dankbaarheid.
En wat heb ik er lang mee gelopen.
Gisteren kon ik er eigenlijk niet meer mee verder.
Het voelde als een last.
Alsof mijn hoofd kilo's zwaar was door het denken.
Heel de tijd verlangde ik naar een gebed, krachtig en bevrijdend!
Maar deze eigenwijs, jaja ik ben er ook één hoor, die deed het pas gisteravond.
Voor het slapen gaan vond ik mijn moment.
Samen met God.

Eerst in de taal van de Heilige Geest gebeden.
Omdat ik weet, dat geeft mij altijd kracht en rust.
Dan gebeuren bijzondere dingen.
Ik kreeg het gevoel alsof mijn spieren gingen ontspannen.
Wat was het toen fijn om alles bij Hem neer te leggen.
Mijn koffer met wensen, met de dingen die ik nodig heb.
Ik sjouwde het altijd met mij mee, soms deed ik deze wel open voor God hoor.
Maar toch ook weer snel dicht.
Alles moest er in blijven.
Onder mijn hoede en controle.
Nu kan ik deze koffer open zetten.

vintage-suitcase-makeover-maps - this would be a cool tool to collect business cards in at the conferences/vendor table.:


En voelde ik daarbij een rustig gevoel.
Uiteindelijk lukte het mij zelfs, door Zijn liefde en geduld, de koffer los te laten.
Het gesprek met Hem af te sluiten en de koffer te laten staan.
Veilig bij Hem.
Maar ook wetend, dat Hij van mij houd en voor mij zal zorgen.

Dat alles wat er gebeuren gaat, precies zal komen op Zijn tijd!


donderdag 26 mei 2016

Davids strijd ( Deel 3 )

Daar stond hij voor de grote koning, deze kleine herdersjongen die net door zijn eigen broer even onderuit gehaald was.
Al eerder had David deze koning ontmoet.
Bij beide keren was er een reus aanwezig, één keer onzichtbaar en de tweede keer zichtbaar.
De geest van God verliet de koning, niet lang nadat Samuël David gezalfd had.
Saul liet iemand zoeken die goed harp kon spelen.
Alweer iets wat hij geleerd had in het veld en wat nodig was.
AL die dingen die hij leerde, er was een plan mee.
Daar zat David, met zijn harp en speelde hij liederen voor koning Saul.
God heeft ingezet en het gezegend.
Zoveel psalmen van David zingen wij nog steeds!
Die liederen, vol gejuich, maar ook zo herkenbaar gevuld.
Soms met pijn, met angst, met nederigheid en met een enorme dankbaarheid.
Wat een rijkdom heeft David ons daarin ook nagelaten.
Zal hij Psalmen gespeeld hebben bij Koning Saul?
Herkenbaar over alle gevoelens waar wij mensen mee te kampen hebben?





David staat nu weer bij de koning.
En hij wacht niet eens tot de koning begint te spreken.
Hij begint zelf alvast.

U moet niet bang zijn voor deze Filistijn!
Ik zal wel tegen die man gaan vechten.

Saul wat zal hij gedacht hebben?
Zelf had hij de moed nog niet gevonden om voor zijn volk op te staan en de strijd aan te gaan.
En dit, dit is toch uiterst kwetsbaar.
Wat als hij David laat vechten.....
Als deze jongen wint, dan heeft Saul voor altijd gefaald als koning.
En weet je, als David nu verliest?
Dan zal het volk Israël voor altijd als knechten zijn voor de Filistijnen.
Dan heeft Saul ook gefaald als koning.
Dit is zo'n kwetsbaar moment voor Saul!
Nooit begreep ik dat zo goed.
Altijd zag ik alleen de moed van David.
Maar wat Saul uiteindelijk doet, getuigt van zoveel moed, of getuigt het van een God.
Een God die voorbereid voor Zijn kinderen.
Als je iets moet doen voor Hem, dan is Hij daarbij.
Dan moet je als kleine herdersjongen staan voor een koning, maar dan maakt God dat Zijn plan tot voltooiing komt.
Eerst is Saul nog bang en zonder vertrouwen.

Nee David, jij?
Jij kunt helemaal niet tegen deze Filistijn vechten.
Deze Filistijn hij vecht al vanaf zijn jeugd en jij, jij bent nog een jongeman.


Weer hoort David, je bent te min, niet goed genoeg.
Saul die is gaan geloven in tactieken en strategieën en ziet nee, David is niet degene die mij de overwinning kan geven.
Het geloof van Saul, het gaat langzaam af van een grote God naar zijn eigen zicht, zijn eigen strategieën en beeld van situaties.
Zijn eigen kennis en geleerdheid.
Van geloven in een grote God naar een geloven in zichzelf.
Er is niet te lezen van een Saul die hiervoor bid en God vraagt wat te doen...
Nee Saul, hij keurt nu David nog af.
Toch is deze David de enige die overeind blijft, die niet bang weg loopt.
Hij legt uit, van de training die hij gehad heeft.
Ja in het donkere deel van zijn leven, in dat ongeziene deel, mocht hij leren wat je moet doen om een kudde te beschermen.
Israël de kudde van God, het had juist een herdersjongen nodig.
Vol moed, vol vertrouwen.
David, wat kon hij verliezen?
Hij was in de ogen van de anderen toch niets.....
Als je niets bent, dan kan je niets verliezen, maar ligt er een grote kans voor je.
Dan kan je verrassen.
Hou dus moed!


Wil je de twee andere delen lezen?
Uiteraard is dat mogelijk doormiddel van de volgende klikbare linken:

Davids strijd (Deel 1)
Davids strijd (Deel 2)

Ook kan je heel makkelijk mijn blogs volgen door mijn blog te volgen op Bloglovin.
Je vind rechts boven aan mijn pagina een knop waarmee je mij kan volgen.
En dan is er nog een handige facebook pagina:

Petrina's schrijfgelukjes

Zo blijf je op de hoogte van de dingen die ik schrijf!
Veel lees plezier.

woensdag 25 mei 2016

Pijn van gescheiden zijn

Wat heb ik afgelopen jaar veel mogen ontvangen.
Ook veel mogen ontdekken.
Zo vaak kwamen er nieuwe dingen op mijn pad.
Dingen waar ik naar verlangde, maar die tegelijk ook nieuw waren.
Er waren en zijn dingen waar ik strijd ervaar, nog steeds.
Die mij nog kwetsbaar maken.
Maar ik denk dat die blijven.
Vooral merk ik ook dat ik dat niet erg vind.
Het houd mij dichtbij God, het zorgt ervoor dat ik Hem telkens weer nodig heb.
Als ik toch alles kon en alles had, dan had ik Hem niet nodig.
Dan was mijn beeld van God en mijn relatie met Hem heel anders.
Juist door de diepe dalen in mijn leven heb ik mogen leren wie Hij is.
Wie Hij wil zijn, voor mij, maar ook voor jou!

Liefde



Waar er een tijd was na de scheiding dat ik totaal niet bezig was met een nieuwe liefde in mijn leven, kwam er een moment dat ik daar toch weer naar uit ging zien.
Dat ik er om ging bidden en ook dat deel van mijn leven in Zijn handen overgaf.
En daar kwam het, zo op mijn pad, op zo'n bijzondere manier en precies toen het voor ons allebei goed was.
Toen we er aan toe waren!
Wat ben ik er dankbaar voor, dat ik dit mag ervaren.
Geliefd zijn, het was een kwetsbaar deel in mijn leven.
Iets waar ik mee om moest leren gaan.


 :

En nu ik het mag ervaren komt er iets naar boven.
Heel diep in mijn hart, en soms reageer ik vanuit dat punt....
Dan ga ik mezelf beschermen, verdedigen of dan hou ik even de liefde op afstand.
Dan ervaar ik diepe angst om weer in de steek gelaten te worden.
Juist doordat ik mijn hart weer opengesteld heb, doordat ik het weer ervaren kan, komt dit nu weer naar boven.
Die pijn, dat gaat zo diep!
Wat laat scheiding, op welke manier dan ook, diepe sporen achter.
Soms opeens sta ik weer voor zo'n litteken en kijk ik ernaar, en voel ik weer die pijn.
Dan ben ik zo bang, dat het weer, opengescheurd zal worden.
Dat ik weer die gevoelens moet doorstaan.
Want wat was dat een zee aan emoties!
Ik had echt het gevoel alsof alles in stortte, dat ik niets meer over had.
Erger nog, dat mij heel veel afgepakt was (in gevoel).
Ik begon dus niet bij nul maar nog heel ver daar onder.
Het enige wat ik kon was zuchten naar God!
Ja voor mensen leek het alsof ik door ging, dat ik sterk was.
Want ik regelde en deed alles.

Afleiding



Heerlijk juist, want daarmee kon ik mijn gevoel doodleggen.
Door bezig te zijn, te regelen, had ik het gevoel dat ik weer grip kreeg op mijn leven.
Want echt, het was een achtbaan en ik zag wat er allemaal gebeuren moest.
Ik stortte mij, met liefde, op mijn kinderen en op hun welzijn.
Want ook dan hoefde ik niet bezig te zijn met mijn gevoel.
En daarnaast ging ik werken, zoveel, dat ik nog minder tijd had om met mijn gevoel bezig te zijn.
De pijn was namelijk zo groot, juist toen het zo vers nog was, kon ik het niet reguleren.
Ik ging er voorbij, bij vlagen liet ik een beetje gaan, maar veel meer nog stopte ik het weg.
Toch kwam dat moment.
Een grote golf, het overviel mij, schakelde mij uit.
Maar wel op het moment dat het kon, en ik kon door deze golf van pijn heen op een manier die toch wel heel bijzonder was.
Ook al gebeurde er toen heel veel moois, juist toen ik zoveel pijn en verdriet had.
Is er toch in mij verzet om nog weer dat gevoel te moeten ervaren.


Verwond







Als twee harten samen gaan, en je scheurt die los, geloof mij dan geeft dat bij beide harten schade.
En als er een stukje van je hart afsterft, of als daar een diepe wond zit omdat het lostrekken zo hardhandig, zo onverwachts ging, dan ga je overleven maar tegelijk komt er dan zoveel op je af.
Het kost tijd om dat te laten herstellen.
En littekens, ze zullen er blijven.
Kwetsbare plekken, die laten zien welke strijd je doorstaan heb.
Mijn hart, er zitten flinke littekens in, en soms trekken die nog.
Ondanks dat ik weet dat mijn hart kwetsbaar is, wil ik er geen muur meer omheen bouwen.
Want dan zou ik zoveel moois missen.
Toch is daar op onverwachtse momenten dat overweldigende gevoel, dat mij onderuit haalt.
Pijn voor een herhaling.
Heel lang begreep ik niet waarom ik reageerde zoals ik soms deed.
Dat ik op een andere manier ging communiceren, of omging met mensen die mij lief zijn.
Tot gisteren ik het opeens inzag.
En ik dat ook direct bespreekbaar maakte, na een hele diepe, maar genezende huilbui.



Uniek



Toch wil ik niet op dat punt blijven hangen en wil ik mezelf ook laten weten.
Ja er zijn littekens.
En achter die littekens zit een verhaal.
Toch ben ik meer dan alleen die delen, en bestaat mijn leven uit veel meer dan alleen die pijn momenten.
De boodschap van mijn littekens is toch ook zeker:

Je hebt het nog steeds overleeft!
Ze hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben.
En ze mogen er zijn...




Davids strijd ( Deel 2)

Vragen!
Dat riep het schouwspel, waar David voor het eerst naar keek, bij hem op.

Wat gebeurd er met de man die Goliath verslaat?
Denkt die ongelovige Goliath dat het leger van de levende God niets waard is?

David hij zat vol met wat hij zag, maar wat maakte hem nu eigenlijk zo vol van vragen?
Hij kon het niet aanzien.
Zijn God, die hem altijd met liefde had aangezien, die werd hier vernederd en bespot.
En zijn grote broers, zijn volk, waar hij zo tegenop zag?!
Ze waren bang en vluchten weg.
Daar kwam zijn oudste broer Eliab al aan.
Ja die had gehoord wat David allemaal gevraagd had.
Woedend kwam hij daar naar David toegelopen.

Wat kom jij hier eigenlijk doen?
Moet jij niet in de woestijn op die paar schapen en geiten passen?
Je bent alleen maar gekomen om naar een gevecht te kijken.
Zo brutaal ben je wel!

Dat is nog al wat, wat David hier te horen krijgt.
Hij was gezonden door zijn vader, maar dat, nee dat had Eliab niet gezien.
Die had zijn oordeel al klaar.
En nee er was geen enkele rem, geen terughoudendheid bij Eliab, hij maakte van zijn hart geen moordkuil.
De kleine, ongeziene David, werd hier met de grond gelijk gemaakt, door zijn eigen grote broer.
Ten overstaan van zoveel mensen, die strijden in het leger van Saul.
Die allemaal ergens bij hoorden.
Ja David ook, zijn broer had het mooi gezegd, David, hij hoorde bij de schapen en geiten in de woestijn.


Kies de juiste strijd!



David hij is eerlijk en duidelijk, maar vooral rustig gebleven.
Hij gaf zijn broer antwoord: Wat heb ik verkeerd gedaan?
Ik stelde alleen maar vragen.
En daarna?
Ging hij ruzie maken?
Of nee, hij ging ook eens even lekker zeggen wat hij allemaal vond van zijn oudste broer?
Weet je broer, als je mij te min vind, nou dan moet je luisteren jongen, God vond jou te min.
Ik ben gezalfd als toekomstige koning.
God koos mij?
Nee!!
Dan had het een strijd van jaloezie geworden.
David deed dit niet!
Hij ging niet in op de boosheid, de vernederende woorden van zijn broer.
Als je gaat vechten tegen je broer of zus, als je gaat strijden tegen hen die God bij jou geplaatst heeft dan zal er veel pijn komen bij beide partijen.
In je echte familie, of in je gemeente, dan komt er een strijd los, maar niet een strijd van God.



David hij kwam daar, want hij moest strijden, maar zijn broer moest hij niet overwinnen.
Hij moest een reus overwinnen!
Het volk van Israël werd niet bevrijd als Eliab onderuit gehaald werd.
Israël was niet in strijd met Eliab, maar met de Filistijnen.
Ze streden tegen dat wat God beschimpt en bespot.
David laat ons hier iets moois zien.
Laat je niet van het gevecht halen waar God jou voor bedoeld heeft.
Ook al pakken mensen je hart beet en heb je het gevoel dat ze je kapot maken en vernederen.
Strijd niet tegen je eigen familie!
De kritiek en aanval die op David geuit word?
Het gaat langs zijn hart, God beschermd het hart van David.
De reactie van David was dat hij zich omdraaide.
Nee hij stopte niet met waar hij voor gekomen was, want tegelijk las ik dat hij verder ging met vragen stellen.
Er was iets in hem wakker gemaakt, door God.
En niets kon dit tegenhouden.
Hij moest het weten!
En nadat hij voor zijn broer gestaan had, werd hij ook nog uitgenodigd bij de koning.
Bij Saul zelf!

Recht



Is dit niet herkenbaar voor ons?
Gaan we niet heel gemakkelijk strijd aan met mensen die God ons geeft.
Willen we al het onrecht dat ons aangedaan word door deze mensen niet recht doen en aan het licht brengen.
Zoveel mensen gaan hierdoor gebukt, en uiteindelijk als we terug kijken?
Is er dan iemand beter van geworden?
God heeft ons gemaakt om Zijn vijanden te overwinnen, dat wat Hem bespot en vernederd.
Niemand word gelukkig van een strijd met een broer of zus.
Laat het maar los, draai je er maar vanaf!
God, die zag het allemaal echt.
Maar Hij heeft een andere bedoeling met jou!
Hij heeft er namelijk voor gezorgd dat je opgroeide in je familie!
Het was Hij die jou daar een plaats gaf.
Misschien kon je juist wel door je familie bij je talent komen.
Omdat ze je verstoten hadden naar de schaapskudde, waar je zoveel kon leren.
Dat omschreef ik in deze blog: Davids strijd ( Deel 1 )

Wil je deze serie volgen?
Er komt nog meer over deze bijzondere man naar Gods hart.
Je kan de berichten volgen door de bloglovin knop aan de rechterkant van deze pagina.
Maar natuurlijk ook door mijn facebook pagina te liken: Petrina's schrijfgelukjes

dinsdag 24 mei 2016

Davids strijd ( Deel 1)

Strijden wij wel op de juiste manier?
David liet ons op verschillende manieren, in één heel bekend verhaal zien, hoe we strijden moeten.
Maar wat is het voor ons toch moeilijk.
Het is moeilijk om op te durven staan en een reus tegemoet te lopen.
Dat is het eerste wat we denken bij het verhaal van David en Goliath.
Maar er is nog zoveel voor dat moment, wat ons ook kan leren hoe we strijden moeten.
David wat is hij in mijn leven gaan worden als held, als dapper, als voorbeeld van hoe om te gaan met de moeite en de fouten in je leven.
Wat een bijzondere weg heeft hij af moeten leggen.
Het begin van zijn leven was niet zo spectaculair in onze ogen.
Ook niet in de ogen van zijn familie.
Maar ik denk wel dat daar een grondslag ligt voor de rest van zijn leven.
De minste werd de meeste.
Eenzaam en ongezien liep hij in de velden met zijn kudde.

Ongezien?



Of David echt ongezien was, dat denk ik niet.
Maar zo voelt hij zich wel, zoals ik ooit las in een gezang van hem.
Het heet: eigen geschrift Davids, en het raakte mij, de tekst en de muziek.
Nee bij zijn familie telde hij inderdaad niet echt mee, maar bij God wel.
Er was een speciaal plan met Davids leven, maar in dit stadium, kon hij dat zelf nog totaal niet merken.
Voel jij je ook zo?
Eenzaam, ongezien, verstoten misschien ook wel.
Niemand lijkt echt om je te geven, nergens hoor je er echt bij.
Anderen eisen de aandacht op en jij, je reist met de kudde.
En alleen, op jezelf probeer je jezelf te vermaken.
Wat bijzonder wat je in die periode ontdekt.
Talenten om deze tijd door te komen.
David, hij greep het snarentuig, en zong psalmen van gejuich.
Een gezang dat ik vroeger op school weleens zong, wat mij nu verbaasd.
In deze periode van zijn leven zong David liederen vol gejuich.



Wat er ook in deze periode gebeurde is het volgende.
Hij mocht gaan trainen, met zijn wapen, om reuzen te verslaan.
Om zijn kudde te beschermen ging hij zichzelf trainen met de slinger.
Klein, niet scherp, niet zwaar, en al helemaal niet imponerend.
Maar de kracht, het zat niet in het wapen.
De ware kracht, die zat in de God van deze David.
Dezelfde God, die deze David zag en had uitverkoren.
Samuël zalft David, die eerst niet geroepen was door zijn vader.
Nee zijn vader, die geloofde niet dat het nodig was dat David naar Samuël moest komen.
Maar alle broers van David, nee die waren niet de man die God bedoelde.
Er moest er nog één zijn en Samuël vroeg dat ook.
Oja David, die was er ook nog, maar ja die was bij de schapen.
Samuël gaf aan dat David geroepen moest worden.
Ja God sprak tot Samuël dit is degene die ik uitverkoren heb!
David hij werd gezalfd met olie en de geest van God was op hem.



Uitkijken 


Niet lang daarna werd David er door zijn vaders op uitgestuurd.
Er was weer oorlog met de Filistijnen.
Ja er is telkens strijd in het leven van Gods volk!
De vader van David stuurde hem naar zijn broers, want die waren in het legerkamp van koning Saul.
Hij nam eten mee voor zijn broers en ook een opdracht.
Vraag je broers hoe het gaat en vertel dat weer aan mij, dat was de opdracht.
David werd gezien als loopjongen, niet als dappere held, niet als koning zoals wij hem bekijken!
Hij mocht uitkijken naar zijn broers.
Of was het eerder, opkijken naar?
Daar ging David, hij stond vroeg op, hij nam deze opdracht serieus!
Net zoals hij dat deed als herdersjongen.
Hij had geleerd verantwoordelijkheid te dragen voor het geringe.
Voor de lammeren, de schapen en de geiten.
Daar kwam hij het kamp binnen gelopen.
Juist, zo lees ik in de Bijbel, op een bijzonder moment!
Al veertig dagen stond Goliath s'ochtends en s'avonds in het dal, het eikendal.
Daar beschimpte hij de God van de Israëlieten en hij daagde hen uit.
Goliath hij strooide angst en twijfel.
Maar al veertig dagen hadden de soldaten, en Saul, er niets mee gedaan.
Nu toen David aankwam, begonnen de Israëlieten te schreeuwen, en ze stelden zich op om te gaan strijden.
Zie je het voor je?
Ze voelde zich met elkaar sterk, enthousiast schreeuwde ze naar de Filistijnen.


Bijzonder



Waar kwam deze enthousiasme vandaan?
Vanuit een geloof in hun God, of vanuit een aanstekelijk enthousiasme van een klein beetje lef.
Het maakt verschil, een groot verschil of het van mensen is of van God.
Je zal zien dat je met enthousiasme alleen niet kan strijden in Zijn koninkrijk.
Er is meer nodig!
Kijk wat er gebeurde in dit verhaal.
Daarin word het verschil duidelijk, bijna tastbaar neergelegd!
Daar kwam namelijk die Goliath, al 80 keer hadden de Israëlieten hem gehoord.
Goliath, hij begon te schreeuwen zoals hij telkens had gedaan.
En de stoere strijders?
Waar waren zij nu opeens?
Ze zaten met knikkende knieën ver weg verstopt en zeiden tegen elkaar:

Heb je die man gezien?
Hij wil Israël vernederen.

En wat deed Israël?
Ze verstopte zich.

Hun kracht, hun enthousiasme, het was helemaal weg.
Al veertig dagen had niemand dit gestopt!
En al die tijd was Goliath de God van David aan het beschimpen...
Alle Israëlieten verscholen zich achter hun angst.
Dat was hun eigen gevoel.
Niemand stond er op, vanuit een vertrouwen, op dat wat ze net schreeuwde.
Dat hun volk een levende God had.
Waardoor ze zich sterk voelde en enthousiast werden.
Als je het wel voelt, maar je geloofd het niet, je vertrouwd er niet op als het er op aan komt.
Wat voor beeld geef je dan af?

Wil je verder lezen over David?
Hoe mijn blog dan in de gaten, dit kan ook via mijn facebookpagina: Petrina's schrijfgelukjes
Ik zal een vervolg plaatsen over David, die ons aan kunnen spreken en bemoedigen om te strijden voor God.


maandag 23 mei 2016

Gedachtengangen

Zolang zaten er leugens in mijn hoofd.
Ik wist ze te overwinnen, doordat ik mocht leren: God heeft alles overwonnen.
En Hij heeft Zijn woorden van overwinning ook met mij gedeeld.
Ik heb een super waardevol boek:


De Bijbel!




En in de Bijbel staan voor alle leugens wel waarheden.
Ik mocht ze toe gaan passen en een nieuwe rivier van positieve en waardevolle gedachten ontstonden.
Juist door ze hardop uit te spreken als ik iets dacht wat niet klopte.
Bijv:

Wie ben ik nou, Petrina denk je nu echt dat je dit kan?!

Dat werd nu:

Ik ben Gods geliefde dochter en ik kan alles door Hem die mij kracht geeft!

Wat was het een verademing, wat gaf het een rust in mijn hoofd.
Het duurde een tijd en toen hoefde ik dit niet meer bewust te doen.
Mijn hersenen hadden het geautomatiseerd om met waarheid en op een positieve manier naar mezelf te kijken.
Heel lang moest ik bewust door Gods bril naar mezelf kijken.
Nu ging dat vanzelf.
Toch is dit nog niet altijd makkelijk.
Zijn er nog steeds van die momenten dat er een barstje ontstaat in het vertrouwen.
Een heel klein beetje kijk ik dan weer over de bril heen die God gegeven heeft.
Dan kijk ik weer met mijn oude ogen, vanuit mijn oude natuur naar mezelf.


Kwetsbaar


Ja dat ben ik op dit gebied nog wel.
Een blik in iemand ogen, woorden die gesproken worden, uitstappen in geloof.
Het zijn kwetsbare momenten.
Heel makkelijk komen er weer slechte en negatieve gedachten.
En er kan makkelijk iets om mij heen gebeuren wat mij net even uit het evenwicht haalt.
Wat er net weer even voor kan zorgen dat het duister denkt dat het ook in mijn hoofd plaats mag nemen.
Ik voel en merk dit meestal direct.
Dan merk ik dat ik weer bewust bezig moet zijn met hoe ik naar mezelf kijk.
Overprikkeld en het gevoel alsof mijn hoofd overstroomt.


Overwonnen


Ja het is overwonnen.
Ik kan echt zeggen dat ik bevrijd ben van de leugens.
Juist doordat ik kwetsbaar durf te zijn, door te doen waar ik eerst zo bang voor was, door uit mijn zelf gebouwde gevangenis te lopen.
Omdat het enige waardoor ik gebonden was, mijn gedachten waren.
Als ik bid, dan kan God voor mij zorgen en hoef ik nergens bang voor te zijn!
Toch heb ik ook al meerdere keren ervaren dat ik het zo weer kwijt kan raken.
Dat wat ik mocht overwinnen met God, heel snel ook weer geroofd kan worden.
Ik ben zo blij dat God trouw is, dat Hij mij kent, en dat Hij te vertrouwen is.
Dat Hij nooit moe word om telkens weer met mij opnieuw te beginnen.
Soms heb ik weer die strijd en dan wil ik weigeren om er naar te luisteren.
Wil ik niet dat het weer mijn denken, mijn spreken en mijn doen gaat beïnvloeden.
Dan is het spitsuur in mijn hoofd.
Want aan de ene kant komen er leugens, die wil ik niet registreren, niet vast wil houden.
Het enige waardoor dit lukt is door bewust te denken aan Gods waarheid.
Die aan de andere kant, door mezelf, bewust in mijn hoofd naar boven gebracht moet worden.
Daarvoor moest ik Bijbelteksten uit mijn hoofd leren.
Want Zijn woord is een woord van Waarheid.
En Zijn Licht dat schijnt door dat woord, dat kan de duisternis overwinnen en verdrijven.
Gaan slechte gedachte, geen stukje duister kan blijven bestaan bij het horen van Zijn naam.
Het is zo heerlijk te weten, dat ik mee kan vieren en genieten, enkel doordat Jezus voor mij overwonnen heeft!
Wat ben ik moe als dit weer speelt.
Maar wat ben ik ook telkens God weer dankbaar als ik merk, dat er weer rust is.
Wat heerlijk om Hem te horen spreken:

Wees stil en weet dat Ik God ben!





Gekozen voor het leven

Wat was het gisteren mooi!
Er waren wel 14 jongeren die openlijk, JA zeiden tegen God.
Wat een wonder dat God in deze jongeren gewerkt heeft.
Allemaal over eigen wegen, maar toch allemaal daar vooraan in de gemeente aangekomen, door de Geest van God.
Het is Hij zelf, die onze harten veranderd.
Die een verlangen geeft en een ja naar Hem laat ontkiemen.
Niet altijd door iets groots, soms lijkt het allemaal in ons leven wel gewoon en niet zo bijzonder.
Maar toch, als je JA tegen God zegt, als je dat wilt en als je daar jezelf op voorbereid.
Nou echt dan zeg ik je:

Dan is er zoiets bijzonders gebeurd in jou leven!

Want wij mensen?
Hoewel we leven willen, kiezen van ons zelf niet voor het echte Leven.
Alleen door God zelf kunnen we de weg naar het Leven vinden.
Hij laat Zijn wegen zien, en soms gaan die heel kalm en rustig.
Waar het bij anderen lijkt als een sneltrein, of als een avontuur door de jungle.
Het gaat om de thuis komst.

14 Jongeren voelen zich thuis bij Hem.








Zo mooi dat er ook de boodschap was voor de mensen die nog geen keuze gemaakt hebben.
Als je JA zegt, dan kies je voor het leven.
Wat als je zover nog niet ben, of als je dat nog niet kan of durf...
Weet dan, het Leven nodigt jou ook!
En soms lijkt het allemaal prachtig en goed te gaan zonder God.
Maar je bent als een bos bloemen.
Afgesneden van de wortel!
Ja je straalt nog en je bent een lust voor het oog.
Maar, als het er op aan komt, als het langer duurt, dan hang je slap.
Verbind jezelf met de wortels en laat het water dat eeuwig leven geeft jou doorstromen!
We kijken naar jou uit.
Je bent mooi, je mag bloeien en stralen, maar stevig met je wortels in Hem gefundeerd!

zondag 22 mei 2016

Gezinsavond: God is onze Koning

Vandaag,na hele lange periode weer verder met ons gezinsmoment.
De laatste was 10 April, en telkens kwam er wat tussen.
Het laatste gezinsmoment kan je bekijken via de volgende klikbare link: God als Vader
Herken je dat?
Het verlangen is er wel, maar het lijkt alsof het zo moeilijk is om er dan de tijd voor vrij te maken.
We vinden het gelukkig nog steeds allemaal erg leuk.
Dat merkte ik juist nu we het weer gedaan hebben.




Vandaag hadden we het over een andere zijde van God.
Naast Vader is Hij ook onze Koning.
Wat doet een koning nou eigenlijk?
De antwoorden van de kinderen:

- Hij moet zorgen voor het land

- Hij benoemd ministers en burgemeesters, Hij bepaald dus wie er helpen om alles in zijn koninkrijk aan te sturen.

- Hij kan gratie verlenen of zoals mijn zoon vertelde, als je bijv oneerlijk in de gevangenis komt kan hij zorgen dat je er uitkomt.

Een koning regeert, bestuurt en draagt een land of koninkrijk.
Wij hebben in Nederland een koning.
Maar wat zo mooi is, we hebben er wel twee.
Wij geloven namelijk dat de Heere ook Koning is.
En hij heeft het zo bestuurd dat Koning Willem-Alexander nu onze koning op aarde is.
Daar heeft God een reden mee.
Het past in Zijn plan.
Onze Koning die de hele wereld regeert, zorgt voor ons, kan ons bevrijden als wij gevangen zitten.
En weet je, deze Koning, die nodigt iedereen uit!

Alle volken, alle mensen, van de hele wereld.

Want Hij wil zo graag dat wij Hem erkennen als onze Koning.
Alleen dan kan Zijn Koninkrijk ingaan.
Wel logisch toch?
Als je niet in een Koning geloofd, en je denkt: nou die bestaat niet....

Waarom zou je dan naar Zijn Koninkrijk willen?

We lazen het verhaal dat een heer, een bruiloftsfeest ging vieren.
En allemaal mensen uitgenodigd had.
Maar allemaal zeiden ze af, met in hun idee, een geldige reden.
Toch waren zij het zelf die de reden waarmee ze afgezegd hadden, belangrijker vonden dan de maaltijd vieren.
God zegt ons, als ik je uitnodig, kan jij dan alles achter je laten?
Vind jij bij mij leven, met mij leven, belangrijker dan de nieuwe dingen die jij gekocht hebt?
Of je kinderen die belangrijke dingen mee maken?
En nou ja, vul maar dingen in die wij belangrijk kunnen vinden.

Vinden wij de Koning belangrijker als alles wat we in ons land kunnen vinden?

Uiteindelijk laat de heer zijn knechten op pad gaan.
Zoek maar naar de mensen die niets meer hebben.
De bedelaars, de zwervers, de blinden of de melaatsen.
Weet je, deze mensen zijn het, die geen dingen hebben die belangrijker zijn, dan eten met de Koning.
We gingen aan het knutselen:


Met een heel mooi resultaat.
Wat hebben we weer heerlijk samen gewerkt.


Wat mooi te weten dat God ook onze Koning is. 
Dat Hij alles regeert en bestuurd.
Hij is er juist voor armen, melaatsen, bedelaars en zwervers. 
Voel jij je zo?

Weet dan, God wil ook jouw Koning zijn!


Het werkje heb ik gevonden op: geloven is leuk
Wil je meer gezinsmomenten bekijken? Dat kan: Gezinsmomenten

zaterdag 21 mei 2016

Armoede en God

Donderdag avond heb ik een preek zitten luisteren.
Het was zo mooi en raakte mij.
Het was van Tiemen Westerduin en ik wil het graag met jullie delen.
Wat kan hij op een bewogen manier spreken over dit thema.
Wat een waardevol stuk!
God houd het in de hand.






vrijdag 20 mei 2016

Ontvangen

Wat een heerlijke verrassing.
Een tijdje geleden deed ik mee aan een give away actie.
Je kon een mooie kaart winnen van Enjoy, en ik mocht zelf kiezen of ik die leeg wilde ontvangen, of met een boodschap.
Hier een link naar de blog waarop de actie was: Op mijn boekenplank
Ik reageerde en koos voor een kaart met een boodschap.
Net voordat ik naar Opwekking 2016 ging, lag er een grote envelop op mijn mat.
Met zelfs nog meer als enkel een geschreven kaart.

Super leuk!
Wil je ook mooie kaarten?
Ze hebben zoveel mooie ontwerpen gemaakt.
Eigenlijk kan je er voor elk moment, voor elke gebeurtenis een bijpassende kaart vinden.
Weet dat je ze bestellen kon online via de volgende klikbare link: Enjoy



Ommekeer

Als je alleen wilt zijn,
Met al je wonden en je pijn
Gebroken

Een muur om je hart gemaakt
Zodat niks meer echt raakt
Verhard

Dan zit daar bij de put een Joodse man
Hij vraagt je water wat is Hij van plan?
Verwonderd

Maar waarom vraagt U water aan mij?
Ik hoor er toch nergens echt bij?
Minderwaardig

Deze Jood spreekt dan tot jou
Als je wist wat ik je geven wou
Verlangen

Bij mij krijg je water vol leven
Hoe kan U zonder emmer mij iets geven?
Onmogelijk

Ik heb water dat de dorst voor eeuwig lest
Wat jij nodig hebt dat weet ik best
Geschenk

O Heere geef mij  toch van dat water
Nooit meer naar de put hoeven later
Bevrijding

Ga heen en haal dan uw man
Kom dan hier dan geef Ik u ervan
Confronterend

Jezus wist ze heeft vijf mannen gehad
En de man die ze nu heeft die ziet haar niet als schat
Gebruikt

Ik zie dat U profeet bent Heer
Waar kan ik U aanbidden ik verlang naar meer
Zoekend

Hij leert haar het is niet in de kerk
Of enkel thuis nee het is Gods werk
Waarheid

In gebrokenheid was zij naar de put gelopen
Met een paar woorden maakte God haar hart open
Ommekeer

Van eenzame vrouw van binnen gebroken
Had Hij nu een heilig vuur aangestoken
Evangeliste


Gebaseerd op Johannes 4: de Samaritaanse vrouw met inspiratie van Kees Kraayenoord, op Opwekking 2016

donderdag 19 mei 2016

Jezus lijden

Ook vandaag had ik weer een bijzonder gesprek.
Een thema waar veel mensen tegenwoordig vanaf blijven.
Niet wetend wat te moeten hiermee.
Misschien nog wel het meeste door het beeld van God die liefde is.
Hierdoor kunnen mensen het niet rijmen met het feit dat er uiteindelijk toch ook een hel is.
Naast de Hemel....
Ik kreeg in dit gesprek de volgende vraag:

Waarom daalde Jezus neer naar de hel?


Tja daar sta je dan.
Mevrouw vroeg aan mij waar dit dan in de Bijbel staat..
Wat ik wist is dat veel mensen denken dat Jezus na Zijn dood in de hel neergedaald was.
Toch is dit niet waar, Jezus daalde neer in het dodenrijk, Hij had namelijk de dood overwonnen.
De prijs betaald, voor de mensen die gestorven waren en die in Hem geloofde.
Hij ging naar het dodenrijk en haalde Zijn buit, Zijn krijgsgevangenen uit gevangenschap.

Psalm 68:19

  U bent opgevaren naar omhoog, 
U hebt gevangenen weggevoerd, 
      U hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen,
        ja, ook aan opstandigen: om bij U te wonen, HEERE God!

Efeze 4:8-10

Daarom zegt Hij:  Toen Hij opvoer in de hoogte,
 nam Hij de gevangenis gevangen en gaf Hij gaven aan de mensen.
  Wat betekent dit ‘toen Hij opvoer’ anders dan dat Hij ook eerst neergedaald is in de diepten, namelijk de aarde?  
Degene Die neergedaald is, 
is ook Degene Die opgevaren is ver boven alle hemelen om alle dingen te vervullen.

Handelingen 2:31

Hij is niet aan het dodenrijk overgelaten, Zijn vlees heeft geen ontbinding gezien.

Het dodenrijk word beschreven op verschillende manieren enkele daarvan zijn: het slijk, spelonk, grot, woesternij, hades of duisternis.
In het dodenrijk waren twee gedeelte.
Denkend aan het verhaal van de rijke man en Lazarus.
Er was een gedeelte van pijn voor de ongelovige mensen, maar er was ook 'Abraham's schoot'.
Daartussen was een kloof, die niet te overbruggen was.
Voordat Jezus stierf had Satan de macht over het dodenrijk.
Door hem, doordat de mens hem ging volgen, is de dood in de wereld gekomen.
Hij dacht dat hij gewonnen had.
Niet wetend dat God een reddingsplan gemaakt had voor Zijn kinderen.
Toen Jezus stierf, de dood onttroonde aan het kruis, en later opstond uit de dood.
Ontving Hij de sleutels van het Koninkrijk.
De dood had geen macht over Hem, Hij was dood, maar is levend geworden.
Jezus daalde in het dodenrijk af, nam Zijn kinderen met zich mee.
Wat een bevrijding, wat een overwinning!
Hij had voor hen betaald, zij droegen allemaal nu Zijn naam, vrijgekocht met Zijn bloed.
Dan denk ik direct aan de volgende tekst:




En ook aan Zijn belofte aan de man naast Hem aan het kruis:

Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.


Hij bracht deze mensen uit het slijk naar het Paradijs.
Daar kunnen Zijn kinderen de aanwezigheid van God ervaren.
Hier vinden Gods volgelingen die gestorven zijn, rust en volmaaktheid.
Nergens staat dat Jezus in de hel geweest is.
Ik zei ook tegen deze mevrouw: wat zou Hij daar ook doen?
Er is nog helemaal niemand!
Als eerst zullen de valse profeet en het beest, levend geworpen worden in de poel des vuurs.
Daarna zal Satan zelf, na eerst duizendjaar gebonden geweest te zijn, en daarna word hij nog voor een korte tijd ontbonden en mag hij door de wereld gaan, maar toch zal hij belandden in de poel des vuurs.
Daarna zal de dood, en het dodenrijk in de poel des vuurs geworpen worden.
Ze zullen niet meer bestaan.
Het enige wat er dan nog bestaat is de nieuwe hemel en aarde en de poel des vuurs.

Openbaringen 19:20

En het beest werd gegrepen, 
en met hem de valse profeet, 
die in zijn tegenwoordigheid  de tekenen gedaan had, 
waardoor hij hen misleid had die het merkteken van het beest  ontvangen hadden en die  zijn beeld aanbeden hadden.
 Deze twee werden  levend geworpen in de poel van vuur, 
die  van zwavel brandt.

Openbaringen 20:10:

En de duivel, 
die hen misleidde,  
werd in de poel van vuur en zwavel geworpen, 
waar ook  het beest en de valse profeet reeds zijn. 
En zij zullen dag en nacht  gepijnigd worden in alle eeuwigheid. 

Openbaring 20:14

En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen. 
Dit is de tweede dood.

Toch schreef ik ooit zelf deze zin: Hij daalde neer in de hel, zodat wie in Hem geloofd daarvoor beschermd blijft.
Je kan dit terug vinden in de volgende klikbare link:  Ken jij Hem?
Ik geloof namelijk dat we het anders mogen zien.
Het leven van Jezus was vol lijden.
En zo vaak hoor ik mensen om mij heen zeggen dat hun leven voelt als hel op momenten.
Ze voelen zich dan verlaten van God, ze worden zwaar beproefd!
Te weten dat Jezus voor ons de straf droeg die wij verdiend hebben, dan denk ik dat Hij de hel doorstaan heeft.
Want wat verdien ik?
De hel.

Wat een troost, wat een liefde en genade.
Ik mag mij weten een kind van Hem!
Mijn toekomst is zeker in Zijn hand, mijn leven houd alleen maar dankzij Jezus stand.
Want alleen maar door Hem, doordat Hij stierf, ook voor mij, is mijn toekomst niet de hel, maar de hemel.
Met schrijven scheelt het maar twee letters, maar in gevoel zal het een eeuwigheid verschil uitmaken!
Je mag weten, als troost, dat in je diepste lijden, je beschermd bent tegen de pijn en het lijden van de hel.
Die pijn, dat lijden, dat droeg Jezus voor jou!

Wat is jou antwoord op bovenstaande vraag?

woensdag 18 mei 2016

De zon komt op

Vandaag een bijzondere dag.
Het begon al toen ik ging werken.
Mijn cliënt van vandaag woont in een appartementen complex.
In de portiek beneden stonden twee politie agenten.
En één daarvan ken ik, dat was ooit een buurman van mij.
Grappig waar je elkaar dan tegenkom.
We begroeten elkaar en praten even.
Daarna klikte ik op de bel van de cliënt waar ik naartoe moest.
Oké daar moesten zij ook zijn.
Mevrouw was gevallen en deze agenten kwamen helpen.

Gelukkig niets ernstigs!
En ik kon gewoon werken.
Mevrouw, die moest even bijkomen van de schrik.
Toen ik klaar was met werken, ging ik weer terug naar huis.
In de lift stond ik samen met een andere mevrouw.
Toen we naar buiten gingen wenste we elkaar een fijne dag.
Iets zo kleins, en zo weinig bijzonders in mijn ogen.
Deze mevrouw kwam terug naar mij toe.

Ze bedankte mij!
Dit was voor haar een cadeautje op haar dag.
Ze vocht tegen kanker, maar wilde dit doen, met elke dag een lach op haar gezicht.
Daardoor kijkt ze, heel bewust, elke dag naar de positieve dingen.
Ze zei tegen mij:

Ik ben zo dankbaar, ondanks al mijn ellende, ben ik elke dag oprecht blij.
Telkens weer mag ik de vogels horen fluiten, kan ik de zon zien, de buiten lucht nog even voelen, spreek ik mensen.
Al is het soms maar kort.
Maar zo'n wens, voor een fijne dag....
Dat is voor haar een zegen voor die dag.

Elk voorjaar stuurt Hij je bloemen en elke morgen een zonsopgang! -Max Lucado-  #Zon  http://www.dagelijksebroodkruimels.nl/bloemen-en-een-zonsopgang/:

En als je dacht dat hier bij bleef, kwam er ook nog een getuigenis achteraan:

Mijn God geeft mij nog altijd meer vreugde dan ellende.
Meer kracht dan kruis.


Wat een heerlijkheid, wat een God hebben wij.
De vreugde in je hart, als je weet dat je Zijn kind bent, is zo sterk.
Zijn kracht, Zijn rust het kan ons helpen.
Dwars door de diepe dalen.
Deze mevrouw was een licht op mijn pad, terwijl ik een lichtje mocht zijn voor haar.
Het begon met een paar simpele woorden.
Maar vaak zit daar achter veel betekenis.
Iemand die iets tegen jou zegt, kan je net het gevoel geven dat je er bent, dat je gezien word, dat je het waard bent om tegen te spreken.

Herkennen jullie dit soort ontmoetingen?
Ze beginnen met een paar simpele woorden, een groet of een wens.
En die paar woorden geven opening naar iemands hart!

dinsdag 17 mei 2016

Like Jesus

We leven in een wereld van muziekjes, beltunes, what's app fluitjes en eigenlijk alle media om ons heen maakt nu geluid.
Het roept ons telkens weer!
Genoeg mensen die er helemaal door onder de stress komen.
Maar ook mensen die erdoor tekort komen.

Je zal als kind opgroeien in de maatschappij van nu....
Iedereen is bezig met een I-pad, I-pod, Iphone.
Het is wel bijzonder dat ze deze naam gevonden hebben.
Begint het niet allemaal met IK?
Zoveel mensen lijden hieronder!
Op opwekking hoorde ik een verhaal en dat wil ik met jullie delen:

Een juffrouw gaf haar klas de opdracht om een opstel te schrijven.
Ze verzon het volgende thema:

Jou diepste wens

s'Avonds ging ze naar huis en ging ze de opstellen nakijken.
Haar man kwam thuis en ging op de bank zitten en een spelletje spelen op zijn mobiel.
Op een gegeven moment merkte hij op dat zijn vrouw aan het huilen was.
Hij vroeg dan ook:

Wat is er?

Ze vertelde dat ze de kindjes de opdracht had gegeven om te schrijven over hun diepste wens.
Nu was er een kindje dat schreef het volgende:

Mijn diepste wens is:

Dat ik een smartphone was.
Mijn ouders hebben daar alle tijd voor.
Tegen mij zeggen ze telkens, even wachten, niet nu, ssstt.
Op hun smartphone spelen ze spelletjes.
Maar met mij spelen ze niet meer!
Ze luisteren er naar van alles.
Maar naar mij luisteren, dat is teveel...

Hoe is dit bij ons?
Zijn wij nog bezig met elkaar in het echte leven?
Of alleen nog maar online?


Als het je teveel word in deze maatschappij, weet dan dat er een keuze is.
Ga met je stress, je zorgen en al je overprikkelingen naar Jezus.
Like Jesus!
En ga naar Hem toe met al die zorgen.
Hij kan al je stress deleten....
Vind rust bij Hem.
Bij Hem maakt het niet uit, hoe mooi je er uit ziet, hoeveel likes je hebt, of je een foto plaatst waar al je vrienden op reageren.
Hij houd al van jou vanaf je moeders buik.
Leef vanuit Hem!


donderdag 12 mei 2016

Luisteren

We leven in een tijd met zoveel informatie om ons heen.
Eigenlijk gaat het de hele dag door!
Van alle kanten willen mensen, of bedrijven, hun zegje doen.
Het kan al snel een oerwoud aan informatie zijn.
Daarnaar kijkend is het niet verwonderlijk dat er steeds minder geluisterd word.
Ook in Christelijk Nederland, terwijl het daar toch juist anders zou moeten zijn!

Er is een duidelijke oproep in Gods Woord richting ons:

Weet dit wel, mijn geliefde broeders (maar ook zusters): ieder mens moet snel zijn om te horen, langzaam om te spreken.
(Jakobus 1:19)

Heel eerlijk, als ik er zo eens op let.
Dan kan ik best luisteren, maar ook praten.
Ik weet de kracht van luisteren!
Vaak is het om raad vragen, of een gesprek aanknopen veel meer dan alleen een vrijblijvend gesprek willen.
Het is heel vaak ook een aanzet, een eerste stap om je verhaal te vertellen.
Als daar dan heel snel een advies, of heel verhaal van de ontvanger komt, dan blokkeert de spreker makkelijk.
Of de spreker raakt de draad van het verhaal kwijt.
Dat wil je niet..
Niet als spreker, maar ook niet als ontvanger.

Zo fijn vond ik het om oren te vinden om mijn verhaal te mogen, te kunnen doen.
Mensen die naar je luisteren en waaraan je merkt:

Joh je verhaal, dat is helemaal niet gek.
Ik veroordeel dat helemaal niet en je hoeft je er niet voor te schamen.

Wat is het mooi als je dat kan ervaren!
Ik kan zeggen dat ik weet hoe dat voelt.
Op meerdere momenten in mijn leven zat ik vast, of liep ik over.
Soms door grote dingen, maar het kan ook door voor het oog onbenullige dingen.
Dat kunnen delen met iemand, waarbij je ook merkt dat diegene luistert en je hoort.
Het zorgt ervoor dat je last minder zwaar word.
Daarnaast heeft het ook bij veel dingen een ander effect:

*Het zorgt ervoor dat er minder schaamte is, het bevrijd je doordat er vaak toch een last op je lag omdat 'niemand' ervan wist en wat zouden ze wel niet denken.
*Het zorgt ervoor dat als je last hebt van leugens in je denken, er een opening naar de waarheid komt.
*Het geeft ruimte voor de spreker, het gevoel dat je er helemaal mag zijn. Is dat niet de basis behoefte die ieder mens heeft.

Luisteren, iemand er laten zijn.
Helemaal, zowel met dat leuke verhaal als ook met dat verdrietige of dat nare verhaal.



Dat is waardoor je voelt:

Alles mag er zijn.
Bij het luisteren kan ik nog veel leren.
Al merk ik, dat sinds ik mij er van bewust bent, wat de kracht is en wat het doet met de ander.
Dat ik er beter in ben.
Nu mag ik ook weten dat God mij hierin wil helpen.
Hij is mijn voorbeeld.

En als ik dan bedenk, hoe vaak God naar mij luistert, en hoe Hij dat telkens weer doet.
Dan heb ik een hele goede Leermeester.
Wat ben ik dankbaar een God te hebben die zegt dat Hij naar mij, naar ons allemaal luisteren wil!
Hij wil ons dolgraag horen.

Voel jij je niet gehoord?
Heb jij het gevoel dat je er niet mag zijn?
Begin dan bij Hem.
Hij verlangt er naar om jou te horen!
Wie je ook bent, Hij heeft jou lief en je bent kostbaar voor Hem.

maandag 9 mei 2016

Jezus roep(t)

Ben jij opgegroeid als christen en ben je het eigenlijk wel erg beu?
Als jij naar de mensen in jouw gemeente kijk,waar sta jij dan?
Heel lang keek ik naar de mensen op, in de gemeente waar ik opgroeide.
Ik ging mezelf meten aan hen.
Daarbij klopte het beeld wat ik waar nam helemaal niet!
Ik oordeelde over wie ik was, en wie ik ben en ik keek naar hoe anderen waren.
Continue was ik aan het meten.
En in die gemeente?

Viel ik compleet buiten de boot!


Ik hoorde er niet echt bij.
Was er opgegroeid, deed alles keurig zoals voorgeschreven werd, maar er was geen verbinding.
Genoeg contacten met mensen uit die gemeente.
Alle mensen kenden mij, en ik kon hen.
Maar toch?!
Wat was ik eenzaam....
Hoe langer ik er zat, hoe meer ik naar de rand geschoven werd.
Wat gebeurde er hierdoor?
Op zich was het namelijk nog niet het ergste wat er gebeurde op dit vlak.
Maar in mijn hoofd, in mijn gedachten gebeurde er nog meer.
In een gedicht heb ik omschreven wat er gebeurde, en hoe dit om gekeerd is.

Jezus?

Die kon er nooit voor mij zijn.
Wie ben ik?
Te slecht, niks, ongezien.


Jezus?

Die kon nooit van mij houden.
Wie ben ik?
Te slecht, niks, ongezien.

Jezus?
Die word elke dag bozer op mij.
Wie ben ik?
Te slecht, niks, ongezien.

Jezus?
Ze hadden U begraven en ik zag alleen het lege graf.
Wie ben ik?

Te slecht, niks, ongezien.

Jezus?
U riep mij, en ik keerde mij om.
Wie ben ik?

Gemaakt naar Uw beeld, waardevol, geliefd.



God roept, al vanaf het begin.
In Genesis begon Hij al!
Hij riep naar Adam, terwijl Hij zich schaamde.
Juist toen noemde Hij Adam bij zijn naam.
Ik ken je, je bent het waard dat ik je naam noem, ik kijk naar je om.


Jezus riep, direct na Zijn opstanding uit de dood.
Zijn roep is nooit gestopt!
Hij riep naar Maria, terwijl ze zich eenzaam voelde.
Juist toen noemde Hij Maria bij haar naam.
Ik ken je, je bent het waard dat ik je naam noem, ik kijk naar je om.
Hoe je ook bent, wat je ook doet, je bent geliefd door mij!

Jezus riep, onderweg in Jericho niet naar de nette mensen uit de kerk.
Zij hadden Hem allang gezien, zo vaak gehoord.
Hij riep naar Zacheüs, terwijl hij zich eenzaam verstopte in een vijgeboom.
Juist toen noemde Hij Zacheüs bij zijn naam.
Ik ken je, je bent het waard dat ik je naam noem, ik kijk naar je om.
Hoe je ook bent, wat je ook doet, je bent geliefd door mij!

Jezus riep mij, ik hoorde Hem toen ik alles van Hem opzij wilde schuiven.
Eindelijk drong Hij door want Zijn roep klonk al zolang.
Hij riep naar Petrina, terwijl zij alles van het geloof op ging ruimen.
Juist toen riep Hij Petrina bij haar naam.
Ik ken je, je bent het waard dat ik je naam noem, ik kijk naar je om.
Hoe je ook bent, wat je ook doet, je bent geliefd door mij!


Jezus roept nu nog steeds, zittend op Zijn troon.
Zijn roep zal nooit stoppen.
Hij roept naar jou, elke dag noemt Hij jou naam.
Alleen als je Zijn stem hoor, durf te luisteren naar de waarheid vanuit de Hemel kan je tot jou bestemming komen.
Kan je breken met je oude patronen, waar je al lang van voelt dat je er gevangen in zit.
Dan kan je op een kostbaar Fundament verder bouwen.
Dan weet je, het maakt niet uit, wat er ook gebeurd, ik hoor bij Hem en dat is veel meer dan dat ik ooit heb verdiend!
Hoe je ook bent, wat je ook doet, je bent geliefd door mij!

Herken je het?
Naar de kant geschoven worden, eenzaam zijn, er niet bij horen en er wel naar verlangen?
Laat je zelf maar zien, volg Hem en reageer maar op Zijn roep.
Jij bent waardevol voor Hem, jij bent waardevol voor andere mensen.
Luister naar Zijn stem, jij bent geliefd, jij word gezien en jij bent kostbaar!



Voor Hem!



♪ You unravel me, With a melody, You surround me with a song, Of deliverance, From my enemies, Till all my fears are gone. I’m no longer a slave to fear, I am a child of God. I'm no longer a slave to fear, I am a child of God. ♪ (No Longer Slaves, By Bethel Music) I love this song!!:


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Met deze blog wil ik mee doen met de bloghop van Mei, met het thema: Jezus!
Dit thema is bedacht door Kwetsbaar voor Hem
Wil je ook mee doen aan de bloghop?
Schrijf dan een blog over het thema: Jezus!
En stuur je blog in bij Kwetsbaar voor Hem