maandag 29 februari 2016

Bloghop Maart 2016: Dienen

Werd ik vanochtend gebeld, terwijl ik ziek op bed lag.
Het was een heel verrassend telefoontje, een vriendin vertelde dat ik had gewonnen met de bloghop van Februari.
Chiel Voerman had het thema kleurig bedacht, en ik heb daarover twee blogs ingestuurd.

welke kleur heeft jouw leven?

Een blog waarin ik open, eerlijk en kwetsbaar beschrijf hoe ik mijn leven heb ervaren en hoe ik daar verandering in mocht ervaren.

Door verleden getekend mag je jou toekomst kleuren

Een bemoedigende blog, sta op en schitter!

Als winnaar van de bloghop van Februari mag ik voor de maand Maart het nieuwe thema bedenken.
Deze maand kies ik voor het thema:

Dienen


Dit lijkt mij in deze lijdensmaand mooi om mee bezig te zijn.
Hij die voorging in het dienen, ons op verschillende manieren voorging hoe we met elkaar om horen te gaan om het licht in de wereld te brengen.
Voor ons bukt Hij neer om onze voeten, onze schaamte af te wassen!
Uiteindelijk boog Hij voor ons Zijn hoofd.
Maakte van de dood een nieuw begin in plaats van een einde.

Dienen zoals Hij deed, ik vind het bijzonder om daarbij stil te staan.
Het maakt mij stil en het verwonderd mijn hart.
Ik ben benieuwd waaraan jullie denken bij het woord:



Dienen



Dat is het thema al hoeft het woord er niet exact in voor te komen.
Als het maar het woord dienen, verbeeld, ademt, omschrijft of verklaart.
Ik ben erg benieuwd waar jij aan denkt bij dit thema en kijk er naar uit om jullie inzendingen te lezen.

Wie weet waar het toe dient!
Veel schrijf plezier...

Laatste inzenddatum is: 30 Maart


  1. Schrijf op je eigen blog over het thema of onderwerp dat de host heeft gekozen.
  2. Publiceer het op je eigen weblog en vermeld in of onderaan het bericht dat je meedoet aan de #bloghop. Vermeld hierbij een link naar het weblog van de host.
  3. Ga naar het weblog van de host en laat een url-link naar jouw blogpost achter in een reactie onder het blogbericht van de host.
  4. Laat eventueel via Facebook, Instagram, Google+, Twitter of andere sociale media weten dat je meedoet aan de #bloghop. Gebruik hiervoor #bloghop. Je kunt ook het bijbehorende logo gebruiken zodat de #bloghop herkenbaarder wordt voor andere bloggers. (vrij te kopiëren)
  5. Let op! Stuur je inzending in vóór de deadline die de host heeft genoemd in zijn of haar blogbericht. De host maakt zo snel mogelijk na de deadline op zijn of haar weblog bekend wie de winnaar is van de bloghop.
  6. Ps. Het is toegestaan meerdere artikelen in te sturen.


#bloghop christelijke bloggers

zondag 28 februari 2016

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen.
Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen.
Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen.
We lazen dit in Johannes 12:24

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht.


De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is.
Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien.
Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien.
Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen.
Iets goeds, iets moois.



Jezus stierf


Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf.
Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje.
De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen was.
Bijna mocht Hij verheerlijkt worden in de Hemel.
Maar eerst....
Eerst moest Hij sterven, maar dat is iets wat moeilijk te begrijpen was.
Hij zou koning zijn!
En nu...?
Nu gaat Hij dood.
Wie red de Joden dan van de Romeinen?
Daarom ging de Heere Jezus dit anders uit leggen.
Aan de hand van een voorbeeld, waardoor iedereen het kan begrijpen!
Hij moet sterven om vruchten voort te brengen.

Vruchten?!


Maar wat zijn die vruchten dan?
Wat is er nu voor vrucht ontstaan, door het sterven van Jezus?
De dood is overwonnen.
Als wij sterven, dan sterft ons lichaam, maar onze geest mag vruchten dragen.
We zullen een nieuw lichaam krijgen.
En we mogen voor altijd bij God in de Hemel leven!
Nu is dood een nieuw begin, niet meer een einde.

Ik had een leuk werkje gevonden, over dat de mensen dachten dat Hij een koning op aarde zou zijn.
Maar dat Hij al wist dat hij eerst zou moeten sterven, om dan in de Hemel te mogen regeren.
Eerst moest hij Het graf overwinnen:




Het was nog best veel werk, en mijn dochter was nog niet helemaal klaar.
Zij maakt hem morgen af.
Hier het resultaat tot nu toe:








Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen.
Wie zijn leven haat, in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven.


Het werkje komt van: Knutselwerkje
Wil je meer gezinsmomenten bekijken, dan kan dat via de klikbare link: Gezinsmomenten


zaterdag 27 februari 2016

Wie bent U Heer

Jezus stelde de volgende vraag aan Zijn leerlingen:

Wie ben Ik, de Mensenzoon, volgens de mensen?
(Mattheüs 16:14)

De discipelen vertelden tegen Hem hoe de mensen Hem omschreven.
Ja dat hadden ze heus wel gehoord.
Het verspreid zich als een lopend vuurtje, en uiteindelijk bereikt het ook de oren van de discipelen.
Van de volgelingen van Jezus.
Nooit was er door Jezus naar gevraagd, al zolang lopen ze met al die beweringen van de mensen rond.
Dan krijg ik altijd vragen, juist omdat ik merk in de Bijbel de discipelen hele gewone mensen waren, met problemen, vragen en uitdagingen zoals ik die zelf ken.


Zouden ze zelf ook met die vraag geworsteld hebben?


Wie is Hij nu eigenlijk?
Zouden ze dan geluisterd hebben naar wat de mensen zeiden?
Wat deed het met hun, dat ze al die benamingen van Hem hoorden?

Als ik mezelf neem.
Ik heb gemerkt dat ik, ondanks dat ik van alles over mensen gehoord heb, toch blanco iemand kan leren kennen.
Dat ik het juist heel leuk vind om dan te zien wie iemand 'echt' is.
Inplaats van alleen maar van horen zeggen.
Juist maakt het mij nieuwsgierig.
Hadden de discipelen dat ook niet?
Wilden ze Hem ook 'echt' leren kennen, zoals Hij is, en niet aannemen wat de mensen denken dat Hij is?

De antwoordden liepen uiteen.
Er waren mensen die dachten dat Hij Johannes de Doper was.
Of misschien Elia of één van de andere profeten...
Toen kwam de grote vraag:

En jullie dan?
Wat denken jullie over Mij?
Wie ben ik?
(Mattheüs 16:15)

Petrus gaf antwoord en sprak heldere woorden:

U bent de Christus, de Zoon van de levende God.

Daarna maakt Jezus duidelijk, dat die woorden, uit de mond van Petrus, niet van Petrus zelf afkwamen.
Het waren woorden die de Vader hem geschonken had.
De Vader in de Hemel had dit aan Petrus kenbaar gemaakt.
Die had ervoor gezorgd dat Petrus dat kon zeggen.
Het waren woorden van God, woorden van Waarheid!
Zouden wij met eigen woorden antwoorden?
Of heeft God in ons hart, in onze gedachten en in onze mond de waarheid gelegd?
Mogen wij ook woorden van God spreken?

Wie bent U?


U bent groter dan ik ooit kan bevatten.
Mijn woorden zullen nooit kunnen omschrijven wie U bent, wie U voor mij bent.
Mijn Herder, mijn Verlosser, mijn Vriend, maar ook mijn hoogste Koning.
U bent, die was, die is, en die komen zal!
De Zoon van de levende God, gestorven voor mij, maar nu niet meer dood.
Opgestane Heer, de Overwinnaar.
Vader blijf mij Uw waarheid schenken en houd mij dichtbij U.
Ook als er dingen op mijn pad gebeuren die ik helemaal niet wil.
Laat ook dan woorden van Uw uit mijn mond komen.
Wilt U de wacht zijn op mijn lippen?
En laat de dingen die ik zeg, de dingen die ik doe, zijn tot Uw eer alleen!

Niet veel na de getuigenis die Petrus sprak, gebruikte Petrus hele andere woorden tegen Jezus.
Dat is ook de strijd die wij strijden!
Uit welke bron komt dat wat wij spreken?
Dat wat wij willen?
Komt het bij God vandaan, of is het van de wereld?
Petrus bedoelde het goed, het kwam uit een liefdevol hart, toch waren het niet de woorden van de Vader toen Petrus, over het lijden en sterven van Jezus sprak tegen Jezus alleen:

Dat mag niet Here.
God zal ervoor zorgen dat U zoiets niet overkomt.
(Mattheüs 16:22)

Het is een gevaar, iets wat wij graag willen, wat wij verlangen, uitspreken alsof het God's wil is.
Alsof God dat ook verlangt.
Want het is toch goed?!
Het was toch heel niet zo gek wat Petrus hier vertelde?
Zeggen wij ook niet zulke dingen tegen mensen om ons heen?
Tegen mensen die lijden, die verdriet hebben, mensen die bang zijn?
God zal ervoor zorgen dat het je niets overkomt!

Laten we bidden, en beseffen wie Hij is.
Zoveel groter dan onze wil, dan ons verlangen, is het plan wat Hij heeft!
Als God nu inderdaad had gedaan wat Petrus uit sprak...
Hoe zou ons leven, onze toekomst er dan nu uitzien?

Wie bent U Heer?
Dat is een vraag die weleens door mijn hoofd gaat.
Wie bent U, dat U sterft voor mij.
Wat een liefde, wat een puur houden van, al ver voordat ik bestond.
Dat maakt mij stil!
Hierdoor vloeit mijn hart soms over van dankbaarheid.

U bent de Christus,
De zoon van de levende God!

donderdag 25 februari 2016

Wat heerlijk om te maken!


Al een paar weken heb ik zin om te tekenen.
Maar dan tekenen op een speciale manier.
Eigenlijk als invulling van een stuk stille tijd.
Tekenen werkt zo ontspannend voor mij.
En dan maakt het niet zo uit of ik nu een kleurplaat maak of zelf een tekening.
Nee ik wilde een tekening maken bij de Bijbel.
Eerdere werkjes van mij:




Helaas doet deze foto het niet meer ik zal ze zo snel mogelijk weer updaten



Dit was een speciale, mijn zoon had bij mijn broer geknutseld en wel een echte fotolijst. 
Nu was de opdracht, mama wilt u de ark van Noach tekenen dan kan die erin.
Zelf heeft hij hem toen ingekleurd:



Helaas doet deze foto het niet meer ik zal ze zo snel mogelijk weer updaten


En de schitterend Visie kleurplaat, die kon ik niet wit laten. 
Deze heeft bij mijn vader in de winkel gehangen.
Erg leuk!



Helaas doet deze foto het niet meer ik zal ze zo snel mogelijk weer updaten

Nu bij de Bijbel getekend.
En ik wist niet waar te beginnen, dus ja wat heb ik gedaan?
Gewoon begonnen bij het begin.
Daar kwam dit uit, na wat inspiratie via pinterest en google. 

Eerst deze, maar die klopte toch niet helemaal:


Zoek het verschil, nu is mijn tekening zo:


Onder het tekenen dan gaan mijn gedachten.
Ik ben iets aan het maken, hoe zou God zich gevoeld hebben toen Hij de aarde en alles maakte?
Ja Hij vond het goed, en zelfs de mens zeer goed.
Wel een dubbele goedkeuring.
Als een tekening lukt, of als iets wat ik maak mooi word, dan geniet ik daar van.



woensdag 24 februari 2016

Onze vrije woensdagmiddag

Dan heb je lekker een vrije middag in de voorjaarsvakantie, en zat ik even zonder inspiratie.
Wat zullen we met z'n drietjes even gaan doen.
De zon begon een beetje door te komen, dus de laarzen aan en op pad.
Wat was het heerlijk, maar ook wat was het mooi!
Kijk en geniet maar mee.
Heel de natuur straalde vanmiddag:


Wat een heerlijk gevoel gaf dit beeld.
De rust die dit uitstraalt.
Maar ook de stilte die er was.
Dit is wat er soms nodig is in je leven.
Even stoppen met alles wat 'moet' en om je heen kijken naar wat er allemaal voor moois is!






 Niets heerlijker als met je laarzen door de modder lopen.
Op weg naar de evenwichtsbalk.


Wat was het lekker warm in deze zon.
Het water schitterde helemaal.
In het echt nog mooier als op deze foto!
Het leken wel allemaal diamanten, al die kleine golfjes in de zon.



Heerlijke kleuren door de regen en de zon in de natuur.
Beide zijn nodig om tot kleur te komen.
Zo werkt het ook in ons leven.


De weerkaatsing van de wolken in het water.








Mijn kanjers, ze vonden het zo leuk!
Lekker klimmen, klauteren en vies worden.
Gelukkig niet in het water gevallen.









Door het hek lopen was niet leuk genoeg, er moest uiteraard over het hek geklommen worden!




dinsdag 23 februari 2016

Door verleden getekend mag je jouw heden kleuren


Wat kan je soms het gevoel hebben dat het leven je breekt.
Dat alles wat je meegemaakt hebt je kapot gemaakt heeft.
De moed zakt je bij het verwerken weleens in de schoenen.
Weet dan, er is een lichtje aan de horizon.
Ook voor jou!





Juist door zon, en door de regen, zal er een regenboog ontstaan!
Herken je in je leven de fase van regen?
Wacht dan, tot de zon weer gaat schijnen.
Als iets of iemand jouw leven mag kleuren, laat het dan God zijn.
Hij die de kleuren gemaakt heeft, ons Zijn boog van trouw gegeven heeft, uit liefde voor ons!
Laat Zijn liefde jouw leven raken en nieuwe kleuren geven in je hart.
Als je er van de juiste hoek naar weet te kijken, dat schouwspel goed mag gaan bezien....
Dan zal er ook in jou leven weer een regenboog verschijnen.
Een teken van trouw, dat boven jouw leven staat!
Hij laat je niet verdrinken....
Huil je tranen maar uit, Hij vangt ze op, ze zijn kostbaar voor Hem.

Laat je angst, om voor altijd gebroken te blijven, maar los.
Want weet, dat Hij degene is, die Zijn leven gaf voor jou.
Hij werd gebroken, maar Hij overwon!
Zijn lichaam dat echt brak, Hij deed dat voor ons, zodat wij niet gebroken zullen worden.
Hij spreekt je aan en zegt:

Sta op  en schitter, je licht is gekomen, over jou schijnt de luister van de Heer!


Je mag weer opstaan.
Schitter maar en weerspiegel het schijnsel van de Heer.
Jou licht is gekomen, je zal een licht voor de wereld zijn!
Hoe je ook getekend bent in het verleden:

Hij heeft jou toekomst gekleurd.
Met hoop en liefde opgefleurd.
Kijk maar omhoog.
Ontdek daar jou regenboog.

_____________________________________________________________
______________________________________________________
_________________________________________________
__________________________________________
___________________________________
______________________________
________________________




Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van februari.
Het thema is  Kleurig en gekozen door de bloghost: Chiel Voerman  .
Wil je ook mee doen?
Schrijf dan een blog met het onderwerp  Kleurig   en stuur hem in bij de bloghost: Chiel Voerman

maandag 22 februari 2016

Geloven zonder gemeente

Ik ken mensen die erg teleurgesteld zijn in de kerk, in de mensen van de kerk, de voorganger of wat dan ook.Vaak geven deze mensen ook aan beter te geloven, beter te leven zonder een kerk. Ik luister ernaar, veroordeel deze mensen niet. Want wat gaat er veel fout in kerken. Hoe vaak ik al niet gedacht heb: Wat een voorbeeld geven wij als christenen? Al die verschillende stromingen, het zijn allemaal mini oorlogen geweest waardoor deze zijn ontstaan. Wat denken we onderling het toch allemaal beter te weten. En nog erger, wat kunnen we mensen in de kou laten staan of een naar gevoel geven! Het is goed voor te stellen dat mensen klaar raken met de kerk.

Relatie met God


Als ik met deze mensen door praat dan wil ik toch naar de belangrijkste essentie van geloven gaan. Hoe is dan de relatie met God? Ben je klaar met Hem? Mooi vind ik dat het heel vaak blijkt dat deze mensen niet door God teleurgesteld zijn. Dat ze wel willen geloven, maar zoeken naar het hoe... Hun vertrouwen zo beschadigd, zo'n muur om zichzelf heen gezet, zoveel angst om weer teleurgesteld te raken. Ze zoeken, ze hunkeren naar..... wat? Maar hun angst voor de (kerk) mensen is zo groot dat ze zichzelf ontzeggen wat ze nodig hebben.

In vuur en vlam


Mensen die in God geloven? Daar woont de Heilige Geest in, die helpt ons. De Heilige Geest laat ons hart branden om te doen wat de Vader wil. Ik zie dan voor mij een stapelhaard blokken, die liggen te branden in de haard. Het vuur dooft niet zolang er voldoende hout is, en zolang er zuurstof is. De houtblokken dat zijn de mensen die in God geloven, God zorgt voor het vuur en de zuurstof. Zolang de haardblokken bij elkaar blijven dan brand het vuur. Maar wat gebeurd er als een haardblok opzij gelegd word?

This wood fire scented soy candle blends smoked cedar wood, cut rosemary, fresh moss, amber & a whisper of patchouli. 9.5 oz aromatherapy candle for approx 50 hours of room filling home fragrance. Pro:

Gevaar


Geloven zonder eigen gemeente te hebben, dat is alsof je een haardblok bent die alleen probeert te blijven branden. Je zal merken dat het nog wel even goed gaat, even laait het vuur nog op. Maar al snel zal het doven. Zo snel  zullen andere dingen om je heen de overhand gaan krijgen in je leven. We hebben mensen nodig die ons steunen, die ons soms helpen om de juiste keuzes te blijven maken. Als gelovigen hebben we onderwijs nodig, hebben we voeding nodig. Door jezelf af te zonderen van Zijn gemeente, van Zijn kinderen, maak je het je geloofsleven erg moeilijk.

Vind een weg


Als je teleurgesteld word door mensen in de kerk, dan is dat heel moeilijk. Maar misschien kan het helpen, om te bedenken dat we allemaal mensen blijven die Jezus elke dag weer nodig hebben. Dat we mensen ruimte geven om te groeien naar Hem. God wil jou echt helpen met je verdriet, met de pijn die je aangedaan is. Probeer het maar over te geven aan Hem, om het los te laten aan Zijn voeten.
Nodig Hem uit in je pijn en je verdriet. Vraag maar of Hij je wilt leiden naar een gemeente die je op kan bouwen, die je kan bemoedigen, die je oprecht en met liefde de juiste weg kan wijzen, waar je in de andere Hem mag ontmoeten. We hebben, misschien wel juist als gelovigen, elkaar zo nodig!



Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een mens zijn medemens.

Spreuken 27:17

zondag 21 februari 2016

Gezinsavond: De tien geboden

Vandaag hadden we weer een  moment met elkaar om de Bijbel.
Ik wist eigenlijk niet zo goed waar ik het over wilde gaan doen.
Na wat zoeken kwam ik bij de tien geboden uit.



We hebben Exodus 20 gelezen waar Mozes de wet van God ontvangt.
Daarna gingen we verder praten.
Kunnen wij de wet houden?
Wie kon dat wel?
Wat is de opdracht voor ons nog steeds?

Er zijn mensen die aangeven dat Jezus de wet vervuld heeft, maar er is nog steeds een opdracht voor ons.
Jezus volgen!
Hij gaf ons het goede voorbeeld.
Dien de Vader, dien de ander om jou heen.

Liefde dat is de wet vervullen.
Mozes kreeg twee tafelen, aan de ene zijde stonden de geboden dat we God moeten eren, maar boven al liefhebben boven alles.
Op de andere tafel vind je de geboden om de mensen om je heen te eren, om de mensen om je heen lief te hebben.
Ik had voor ons de wet uitgeprint in makkelijke woorden, maar erachter waarom God dit eigenlijk van ons vraagt:

(http://www.janboersma.nl/docs/liturgie/10_geboden_kort_en_krachtig.pdf)

Het is mooi om niet alleen te vertellen aan de kinderen wat God van ons wil, maar ook daarbij waarom Hij dat zo wil.
Het geloof mogen we doorgeven, we mogen met dat wat wij ontvangen aan de slag gaan, om andere mensen te bereiken en om Zijn Koninkrijk uit te breiden.
En dat doen.... dat bouwt uiteindelijk jezelf ook op.
Delen van Hem, daar raak je nooit van uit geput, zolang je zelf maar uit de juiste Bron blijf putten!
We hebben lekker zitten kleuren en verder zitten praten hierover.
Ook dat Jezus zelf ons dat voorbeeld gaf hebben we verder over gesproken.
Wat liet Hij dan zien toen Hij op aarde was?
Hij luisterde naar wat de Vader in de Hemel van Hem vroeg, Hij zocht heel vaak tijd om de stilte te zoeken, en wie kan je vinden in de stilte?
De Vader!
Hij was er voor andere mensen, die aan de rand van de afgrond stonden, die verstoten waren, Hij keek ernaar om.
Zonder zich af te vragen wat andere mensen nu wel niet van Hem zouden denken.

Hier nog onze kleurplaten waarop we Mozes zien die de twee tafelen met de tien geboden van God ontvangen had:



Wil je meer gezinsmomenten bekijken? Dat kan via de volgende klikbare link: Gezinsmomenten




zaterdag 20 februari 2016

Wat als je Hem niet ziet of niet ervaart

Geloven kan zo moeilijk zijn.
Wat als je Hem nog nooit gezien hebt in jou leven?
Als je nog nooit iets van Hem hebt mogen ervaren?
Ik krijg vaak die vragen, en echt niet alleen van jonge mensen...

Hem zien


Soms word het zo makkelijk dan als reactie gegeven: God? Die zie je overal!
Alles heeft Hij gemaakt, je kan Hem overal zien..
Daar staan de mensen met deze vraag.
In de kou, alleen en nog geen stap verder!
Juist de vraag, maar hoe kan ik Hem dan zien?
Dat brengt bij mij veel naar boven.
Hoe duidelijk spreekt daaruit een verlangen!
En als ik verlangen hoor bij iemand, dan kom ik op mijn praatstoel.
Want het is wel makkelijk te zeggen: je kan God overal zien!
Waarheid, ja zeker wel.
Maar is het niet dat onze ogen soms dicht zitten, ook al zijn we niet blind?
Hebben we allemaal niet onze fases dat het zicht ontbreekt, het donker kan zijn?
En wat dan?
Hoe zie jij Hem dan nog?!

Hem ervaren


Dat is ook iets wat mensen zo graag willen, wat veel mensen verlangen, maar waar ze niet goed een voorstelling bij hebben wat het nu inhoud.
Ook denk ik wel door de wereld waar veel als toevallig weggeschoven word.
Het is toevallig allemaal zo mooi samen gekomen.
Wie zegt het niet?
En ondanks dat ik veel van God heb mogen ervaren, heb ik ook nog wel  mijn momenten dat ik er weer sterk naar verlang, het weer nodig heb om door te kunnen.
Hem ervaren!
Dat bouwt op, dat bemoedigd.


Antwoord


Het is helemaal zo makkelijk niet als dat het weleens weg geschoven word.
De kwetsbaarheid in deze gesprekken weten neer te leggen dat heb ik als heel mooi ervaren.
Eerlijk zijn naar mensen die met deze vragen lopen, over mijn twijfels, mijn angsten praten, daar leren ze van.
Daardoor voelen ze zich in de Christen wereld toch minder alleen staan.
Want dat is wat ik ook zie bij veel van deze mensen, ja die heeft een geloof, en hoe die zijn leven in God verankerd heeft en vol vertrouwen is, ja dat wil ik ook maar dat zal wel nooit voor mij zijn.
Er word door mensen met twijfel naar deze mensen opgekeken.
We moeten uitkijken dat we als gelovigen ons zelf niet op een voetstuk zetten naar deze mensen.
Ik vertel vaak over mijn eigen strijd, mijn verlangens en mijn ervaringen.
Daarnaast kan ik wel delen dat het in deze maatschappij waar iedereen voor zichzelf zorgt en aan zichzelf denkt, ook wel erg moeilijk is om Hem te zien.
Hoe kan je Hem zien?
Als je Hem volgt, als je met andere mensen omgaat zoals Hij vraagt.
Eigenlijk als je liefde geeft aan andere, als je de ander gaat dienen.
Dan kan je vaak door de ander Hem zien!
Daarnaast probeer ik door de dingen die ze over zichzelf verteld hebben hun te laten zien dat er heus momenten waren waarop ze Hem mochten zien.
Alleen zagen ze dat er niet achter, was hun blik daarvoor nog niet open.
En dat is ook met Hem ervaren!
Soms is het nodig dat een ander je erop wijs, kijk daar, dat, dat is echt van God.
Dat kan van alles zijn, een compliment dat iemand je geeft zonder dat hij/zij je echt kent, een baan die precies past bij je leven, of voor mezelf voor het eerst na de scheiding alleen met de kindjes op vakantie eindelijk ontspannen en dan een week extra cadeau krijgen en tot de dag van vandaag niet weten wie dat betaald heeft.
Dat is toevallig, maar voor mij is dat God zien in mijn leven.

Het kan met kleine dingen, de zegeningen die voor jou weg gelegd zijn.
Een juiste vriend/partner vinden, kinderen mogen ontvangen, dat zijn dingen die we eigenlijk steeds meer vanzelfsprekend vinden, maar het is iets waarin wij Hem mogen ervaren!

Verblinding


We zijn allemaal mensen, hebben onze beperkingen en zijn soms verblind.
Als je Hem wilt ervaren en Hem wilt zien?
Praat met Hem, vraag Hem om je ogen voor Hem te openen.
En als je dan gepraat hebt, vergeet dan niet om te luisteren, vergeet niet om je oren voor Hem open te zetten.
Vaak haal ik het verhaal van de Emmausgangers aan. 
Zij liepen  met Jezus, maar ze zagen Hem nog niet.
Pas toen Hij het brood brak, toen maakte Hij zich aan hen bekend, en gingen hun ogen open.
Dat je ogen opengaan, dat is iets wat Hij bewerken kan, wat Hij wil doen!
Ook voor jou...!


U reikt mij de beker, 
breekt met mij het brood. 
De Gast blijkt de Gastheer, 
maakt mij deelgenoot.
U toont mij uw liefde, 
Uw ware gezicht.
Heel mijn hart weet nu zeker
wie de Levende is!

(laatste couplet van Emmaus - Sela)



vrijdag 19 februari 2016

Het kruis overbrugd grenzen

Soms loop ik in relaties tegen mijn grenzen op.
Ik zie dat ook bij mensen om mij heen gebeuren.
Dan denk ik weleens, pff ik heb er al zoveel in gestopt, aan energie of liefde of een luisterend oor.
En dan ga ik menselijk ernaar kijken.
Wat gebeurd er dan?
Er komt een lijstje met wat ik gedaan heb, een lijstje met wat ik terug gekregen heb.
Een overzicht van geven en ontvangen.
Dat kan zoveel beïnvloeden!

Lijstjes


Ik wil waken voor deze lijstjes, want het is niet hoe ik wil zijn en wat ik wil uitdragen.
Om mij heen hoor ik dus ook vaak mensen die dan zeggen, ik kan niet meer, echt ik heb alles gedaan maar die ander, wat doet die nu voor mij?
Zelfs van mensen die getrouwd zijn.
En weet je...
Ik herken het wel, snap het ook wel.
Maar toch wil ik er op wijzen dat dit wel heel menselijk is om op deze manier ernaar te kijken.
Is het juist niet onze uitdaging om, ook of misschien juist, in onze relaties Jezus door te laten schijnen?

Het kruis


Ik probeerde en leerde om in situaties waar ik hier tegen aan liep, het kruis erbij te halen.
Hoeveel heeft Jezus mij gegeven?
Wat heeft Hij allemaal voor mij doorstaan.
Als ik Zijn kruis plaats op de situatie die voor mij, menselijk gezien, teveel vraagt, dan vind ik telkens weer de kracht, de motivatie om er niet mee te stoppen!
Jezus......
Hij stopt nooit voor mij!

Zijn liefde


Elke dag mag ik naar Hem toe, mag ik mij buigen voor Hem, mag ik Hem uitnodigen in mijn falen, in mijn gebreken.
Dat is genade, dat is onvoorwaardelijk liefde.
En ik heb gemerkt, dat de wereld heel veel van deze liefde tekort komt.
Zoveel mensen gaan door het leven met gebrokenheid, met een beschadigde blik op de liefde.
Ooit had ik dat zelf ook, als mensen mij een knuffel gaven, dan stortte ik echt in, ging zo hard huilen.
Liefde het maakte mij bang, het deed ook pijn.
Het raakte mijn hart zo diep, en de put van liefdeloosheid was zo groot in mij.
Dat het beetje liefde wat ik dan ontving, voor de ander een klein gebaar leek, maar voor mij zo enorm was, omdat ik dit niet goed meer kon....
Mijn liefdes tank was zover leeg, dat ik er niet meer mee om kon gaan.
En wat had ik toen nodig?
Jezus, Zijn liefde, die altijd bleef, Hij kon mijn tank aanvullen, totdat ik het weer aan kon om de liefde met haken en met ogen, van mensen om mij heen goed te kunnen verwerken.
Wat had ik dus nodig?
Niet dat mensen stopte met dat geven wat ik nu moeilijk vond.
Maar dat ze juist doorgeven.
Het stoppen van liefde..... dat was al te vaak gebeurd in mijn leven.
Om die put van liefdeloosheid had ik nu nog een muur gezet om het te beschermen.
Daar moest doorheen gebroken worden.
Alleen Jezus kon dat echt!


Plaats het kruis waar je zelf geen weg meer ziet en je zal merken dat je door kan


donderdag 18 februari 2016

Ga heen en zondig niet meer!

Vandaag was er een duidelijk voorbeeld waarom we het kruis nodig hebben hier in huis.
Luisteren is sowieso een grote opdracht, dat merk ik vaak.
Voor mezelf maar ook met mijn kindjes merk ik dat het vaak veel lastiger is dan je denkt bij zo'n snel gegeven opdracht.
Hoe vaak zeggen we het niet tegen onze kinderen:

Luister nou eens....!


Toch is luisteren veel meer dan alleen gehoorzamen.
Luisteren is niet alleen doen wat er gezegd/gevraagd word, luisteren is horen, is proberen te begrijpen, is iemand ruimte geven, iemand serieus nemen.

Vandaag was zo'n dag vol missers.
Een dag waarbij we allemaal hier vergeving nodig hebben!
Vanochtend had ik een hele mooie blog gelezen van een collega blogster, over hoe om te gaan met kinderen aan de hand van een nieuw uitgebracht boek. (nieuwsgierig? Hier een klikbare link: Als je kind ongehoorzaam is van Twinsane & Thriving )
Wat kwam het goed uit wat ik las.
Soms ben ik op zoek, hoe kan je nu als moeder het beste, het meest volwassen maar tegelijk ook duidelijk reageren op een situatie.
Ik heb gemerkt dat dit best kan wisselen, soms zijn consequenties echt nodig.
Niet zo zeer als straf als wel dat kinderen door gevolgen bij hun daden meer besef krijgen, en meer geprikkeld worden om na te denken: Is dit wel goed?
Is dit wel wat ik wil?
En hoe ik het wil?

Vanmiddag kwam ik er achter dat een van mijn kindjes gepikt had, snoepjes uit mijn kast, dit was al vaker gebeurd.
Op de kamer stond een bak waarin de hele zak met snoepjes geleegd was.
Niet handig...
Als je de hele zak meeneemt dan mis ik het in de kast.
Er volgde een bijzonder gesprek, een gesprek van schuldgevoel naar vergeving.

Wat moet mama nu doen nu jij gepikt heb?
Wat zouden andere mensen dan eigenlijk doen?

Twee bange ogen keken mij aan, ja mijn kind had een duidelijk antwoord in het hoofd.
Als iemand pikt dan moet de politie gebeld worden.
Oké ja dat is een goed antwoord.
Dus zei ik: nou dan ga ik dat maar doen.
Er kwam geen geschreeuw, maar wel dikke tranen.
Ik zag dat het doordrong, wat zou de politie hiervan zeggen?
Daardoor ging ik zitten en vroeg ik ook, waar moet je nu precies om huilen?
Omdat het heel verkeerd is wat ik gedaan heb, dat mag niet, ik had het moeten vragen, en als de politie komt dan weet ik niet wat ze gaan doen.
Mijn kind wilde niet dat de politie kwam, het besef dat het fout was wat er gebeurd was en de angst voor welke consequentie dat had. dat kwam hard aan.

Daarom stelde ik een hele andere vraag:

Wat heb jij nu het meeste nodig?


Twee vragende ogen staarde mij aan?
Als antwoord kwam eigenlijk best iets wat goed bedacht was er werd gezegd: Dat ik het goed kan maken, dat het niet meer fout en naar is.
Ik wist wel iets wat het goed kan maken, wat er voor kan zorgen dat de fout weg geveegd kan worden, dat er weer een schone lei zou komen.
Weet je vertelde ik, er is Iemand die jou straf gedragen heeft.
Ja die de straf van de hele wereld heeft gedragen.
Als mensen verkeerde keuzes maken, dan mogen ze naar Hem toe.
Telkens weer, maar dat kan alleen als je beseft dat je schuldig ben, als je weet: Ik heb die Ene nodig die voor mij de straf gedragen heeft.
Want als je niks fout gedaan hebt, of als je denkt dat het niet zo erg is, dan heb je ook geen straf nodig, dan kan Hij het ook niet van jou overnemen.
Nee echt als je voelt, wat ik deed was niet goed.
Dan mag je naar Hem toe.
Hij wacht op jou, want Hij ziet wat je doet, en Hij zag dat je een fout maakt, en nee dan word je niet direct veroordeeld.
Dan is er geduld en liefde, en vaak nog dan gaat Hij tegen je praten.
Heb je weleens meegemaakt dat je door je hoofd hoorde:

Zeg maar eerlijk wat je deed, vertel het maar!


Dat is Hij!
Want Hij weet, dat als je het eerlijk verteld, dat je de rug keert naar dat verkeerde.
Het hele verhaal keken er twee ogen, afwachtend naar wat er komen zou.
Wat gaat mama nu doen?
Ik reageerde zo anders, niet boos, niet verdrietig, nee mama gaat een verhaal vertellen, ik zag dat er wel begrip was over Wie ik vertelde.
Daarom vroeg ik uiteindelijk:

Weet jij wie er op jou wacht?


Ja de Heere Jezus!
Inderdaad lieverd, kom dan gaan we samen bidden.
Mama zal je helpen door te beginnen en dan mag jij zelf tegen de Heere vertellen wat je in jou hart voelt.

Ik legde mijn kindje voor de troon van God en vertelde aan de Vader in de Hemel dat mijn kind iets wilde vertellen en ook iets wilde vragen, en of God wilde helpen, omdat dit best wel moeilijk is.
Wat er toen volgde was zo mooi:

Heere God ik wil eerlijk zijn.
Ik heb iets gedaan en ik voel mij er naar van in mijn hart.
Daarom ga ik het zeggen tegen u, want dan kan het misschien weer rustig worden in mijn hart.

Ik heb snoepjes gepikt, eigenlijk heel veel, en ook heb ik er al een paar opgegeten.
Wilt U mij vergeven Heere.

Dank U wel dat Jezus is gestorven en dood is gegaan, maar Heere nu leeft Hij weer.
Ik wil vragen, wilt U zorgen dat de Heere Jezus ook voor mij de straf droeg.

Om Jezus wil,

Amen


Tranen stonden in mijn ogen nu.
Er keken nog steeds twee afwachtende ogen mij aan, wat zou er nu gaan gebeuren?
Geen woorden meer, alleen liefde is het antwoord!

Er kwam een dikke knuffel.
De bak met snoep die nam ik af, die is weer van mij en verder was dit voldoende:



Het is goed nu, doe dit niet meer!






woensdag 17 februari 2016

Welke kleur heeft jou leven?

Heel lang was mijn leven erg donker.
Ik heb het heel zwaar gehad met verwerken, alle dingen die in mijn leven gebeurd waren, zo snel op elkaar ook.
Het drukte mij neer.
De pijn in mij was zo groot!
Ik wist er geen raad mee, ging mezelf ook pijn doen.
Alles om het maar niet te voelen.
Maar het werkte niet, de pijn bleef, wat ik ook deed.

Bijzonder want toen ik dit voelde, was juist alles achter de rug!
Alle nare dingen, ze waren voorbij, ik was er door gekomen en dan zou je denken, dan ben je toch blij en opgelucht.
Maar het voelde absoluut niet zo.
Vaak vond ik het zo oneerlijk, zo vaak zei ik:

Nu heb ik zoveel moeilijke dingen doorstaan en dan ben ik daar doorgekomen en dan moet ik nog een keer erdoor heen.



Nu om te verwerken.
Nog een keer een heel zwaar traject in mijn leven.
Ik werd er opstandig van, maar tegelijk ook bang.
Zou het nog een keer gaan stoppen?
Het goede, het is gewoon niet voor mij weg gelegd.
Ik zal het wel nooit gaan meemaken.
En dat allemaal zonder dat ik er iets aan kon doen!
Alles wat ik moest doorstaan, ik had er nooit iets aan kunnen veranderen, ja dat probeerde ik met alle macht.
Wat een teleurstelling telkens weer, wat een gevoel dat ik faalde.
En dan nu in proces om 'normaal' te kunnen leven met zoveel bagage.
Telkens wanneer ik dacht, zo nu gaat het weer goed, viel ik in het volgende.
Kwam er toch weer iets naar boven.
Het was zo'n moeilijke weg, maar tegelijk mag ik nu zien, het was ook een mooi proces.
Wat kan ik hierdoor nu goed met mensen omgaan, naast ze staan in hele zware tijden.
Juist wanneer de kleur van het leven bij mensen donker is, mag ik nu kleur daarin aanbrengen.
Een lichtje puntje mag ik zijn.

Nu kan ik zeggen, er is weer kleur in mijn leven terug.



Daar ben ik zo dankbaar voor!
Ik kan weer echt met mijn hart genieten, blij zijn en ik heb rust in mijn hoofd en leven gekregen.
Daarnaast heb ik mogen leren wie ik ben, wat ik wil, heb ik mijn eigen kleur gevonden.
Waar ik eerst een kameleon was, aanpaste aan wat mijn omgeving van mij verwachtte (wat ik zo goed aanvoelde en ook vaak klopte) ben ik nu mezelf.
Nog steeds met het talent dat ik aan kan passen.
Maar ik mag starten met mijn eigen kleur.
Door een heel lang proces ben ik eindelijk mijn kleur gaan accepteren, nu durf ik eindelijk mezelf gewoon te laten zijn.
Ooit kreeg ik de profetie:

Je zult als een gekleurde ballon opstijgen, steeds dichter naar Hem, op weg naar je doel.



Gekleurd is mijn leven, met vele ervaringen.
Ik kon door Hem boven mijn verleden uit stijgen, ik mag er nog naar kijken, maar het kan mij steeds minder raken, het haalt mij steeds minder uit balans.
Ik durf te zijn, omdat Hij mij aanvaard, mij telkens weer laat weten dat Hij van mij houd zoals ik ben.
Nu kan ik kleur weer toe laten in mijn leven, durf ik ook weer gekleurd te zijn.
De kleur zoals ik gemaakt ben, want dan kan ik tot mijn doel komen, het doel waar ik voor gemaakt ben.
Door Hem!
Alleen door Hem heb ik weer kleur gekregen, kan ik weer kleur zien, mag ik weer kleur ervaren in mijn hart

Mijn kleur?



Je zal je wel afvragen welke kleur ik nu eigenlijk ben.
Waar ik eerst zwart was, omdat ik het zo moeilijk had en geen uitweg zag, werd ik daarna rood.
Ik wilde wel een andere kleur maar dan paste alleen de kleur van correctie, van fout, van beschadigd.
Maar tegelijk was rood ook bij mij passend omdat het de kleur van liefde is, en de kleur van Zijn bloed wat ik zo hard nodig had.
Juist in die zwarte periode van mijn leven, werd ik mij bewust van wat Hij voor mij doorstaan heeft.
Vond ik rust bij Hem, door het besef, Hij heeft ook zo geleden, Hij begrijpt mij.
Zijn bloed wat gevloeid heeft, dat bracht mij genezing en herstel.

Licht



Ik mocht leren dat die zwarte periode, nu mee mag werken ten goede, nu helpt het omdat de kleur van mijn leven nu wit is.
Wit door Zijn bloed wat vloeide, wat mij gereinigd heeft.
Nu kan ik wit zijn omdat Hij met Zijn licht in mijn donkere leven verscheen.


~~Ethereal tree | mono landscape, crepuscular rays, Charinaz, Rhones-Alpes, France by Regarde là-bas~~:



Daarnaast wit, omdat er een nieuw begin, een nieuw leven voor mij gestart is.
Wit om een licht te mogen zijn in het donker.
Zijn Licht dat op mij schijnt, mijn kleur wit helpt om het te reflecteren en Zijn kleur uit te stralen.
Om kleur in het leven van andere mensen te mogen brengen.
De kleur die Hij aan de mensen gegeven heeft.


Welke kleur heeft jou leven?


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van februari.
Het thema is  Kleurig     en gekozen door de bloghost: Chiel Voerman  .
Wil je ook mee doen?
Schrijf dan een blog met het onderwerp  Kleurig   en stuur hem in bij de bloghost: Chiel Voerman


dinsdag 16 februari 2016

Verlang jij om te eten?

Dat vind ik zoiets bijzonders van Jezus.
Hij wist hoe Hij zou moeten lijden, voor mij als mens, voor zijn vrienden, voor de hele wereld.
Toch staat er in mijn Bijbel:


Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.

Ik kan mij zo voorstellend dat Jezus de angst, voor het lijden dat zou komen, toen al voelde.
Zijn laatste maaltijd met Zijn vrienden.
Hij wil deze tijd goed benutten, Hij heeft nog maar zo kort!
Zo laat Hij zelf zien hoe Hij wil dat we met andere mensen omgaan.

Dien de ander



Voel je niet te hoog, help de ander, dien de ander vanuit liefde.
Omdat Jezus jou zo lief heeft, dat Hij voor jou aan het kruis gespijkerd werd.
Heb elkaar lief wat er ook gebeurd is!
Hij wil zo graag dat we goed voor andere mensen zijn.
Dat kan de wereld veranderen!

Hij geeft een hoopvol teken en zegel mee: het Avondmaal.
Zijn laatste maaltijd!
We mogen het telkens weer doen om ons te herinneren aan wat Hij voor ons heeft gedaan.
Om Zijn overwinning te herdenken.
Hij overwon!

Hij overwon de dood.
Daarvoor droeg Hij onze zonde, onze pijn, ons lijden, ons verdriet.
Alles, ja echt alles van iedereen lag op Zijn schouders.
Ja ook voor jou!


Jezus verlangt geweldig


Nu nog voor dat Hij zal sterven, verlangt Hij geweldig naar het Paasmaal te vieren met zijn volgelingen.
Wil jij Hem volgen?
Als het avondmaal gevierd word in jou gemeente, dan roept Hij weer:


Ik heb er geweldig naar verlangd deze maaltijd met jullie te vieren!



Dat is wel de dominee die dat zegt, maar het is Jezus die dit verlangd.
Hij is het die jou roept.
Wat doe jij daarmee?
Met die roepstem van Hem?
Heel lang leefde ik met het idee dat het avondmaal nooit voor mij zou kunnen zijn.
Ik?
Ik ben een zondaar, een vrouw met een vreselijk donker hart, het avondmaal voor mij?
Ja als de dominee riep dan zat ik jarenlang op kolen, want dan was daar dat diepe verlangen.
Sta op en kom.
En wat deed ik?

Ik bleef zitten!
Geleerd dat het God niet voor mij kan zijn, dat Hij voor bijzondere mensen is, dat die mensen heel anders leven en daardoor beter zijn.
Er zat een heleboel mist in mij.
Jezus was wel gestorven, maar niet voor iedereen, je moest eerst uitverkoren zijn!
Nou dat zou ik vast niet zijn, ik had zoveel moeilijke dingen meegemaakt in mijn leven.
Zoveel was er niet voor mij, dan dit ook wel weer niet.

Wat is jou antwoord?


Tot ik besefte....
Het is Jezus zelf die mij roept, Hij verlangt ernaar om deze maaltijd met mij te vieren!
Hoe kan ik nu nog nee zeggen.
Als ik vanaf dat moment bleef zitten, dan zei ik nee tegen Jezus.
Nee ik heb Uw bloed niet nodig, nee ik doe het wel zelf, nee het is niet voor mij..
Het zijn allemaal leugens, maar wat kunnen we er last van hebben!
Wat kan dat diep zitten.

Ik ging in gesprek met de ouderling en die las mij deze tekst voor en vertelde mij.
Met wie wilde Jezus deze maaltijd zo graag vieren?

Met een man die Hem zou verraden, die Hem zou uitleveren en ervoor zou zorgen dat Hij aan het kruis zou belanden, met iemand die later zelfmoord zou plegen.
Maar ook met een man die Hem zou verloochenen, hoe hard hij nu ook beweerde dat hij altijd achter Jezus zou blijven staan, Jezus wist wat er zou gebeuren.

Heeft Hij iemand weg gestuurd van deze maaltijd?
Nee...
Hij zei alleen:




Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.


Bekeren, of ook wel van leefrichting veranderen.
Niet meer van God af, maar naar God toe leven.
Als Hij je roept, dan mag je reageren, je hebt een keuze, altijd bij God!
Blijf je zitten, of kom je in beweging!
Bij de wonderen bracht Jezus de mensen vaak in beweging, Hij zei tegen een verlamde:

Sta op en wandel!

Durf jij in beweging te komen?
Als jij dat verlangen voelt, als Hij je roept, weet dan dat het veilig genoeg is om naar Hem toe te gaan!
Vier deze maaltijd met Hem.








maandag 15 februari 2016

Lezerservaring 1: Het kruis

Vandaag de eerste reactie op mijn oproepje van afgelopen vrijdag.
Een heel bijzonder mailtje kreeg ik, en de schrijfster wil het graag anoniem met jullie delen.
Bijzonder voor mij was dat de schrijfster er al een poosje mee liep om dit te delen, maar door verschillende redenen toch niet toe kwam.


Lieve schrijfster dank je wel voor het reageren en dank je wel dat ik jou verhaal hier mag delen!

Hier het eerste ervaringsverhaal van een lezeres


Het kruis...



Ik kwam de kerk binnen. 
M'n ogen vielen op het prikbord. 
Er hing een uitnodiging op voor een paas zangdienst. 


Het thema: Wie hangt daar zo deerlijk... 


Op de poster een afbeelding van de Heere Jezus,  bijna naakt aan het kruis... Ik werd er misselijk van...
Ik dacht terug aan m'n laatste therapie -sessie. 
Ik MOEST terug in de tijd. 
Terug in de tijd,  toen ik als klein meisje MOEST luisteren naar die ene volwassene. 
Ik MOEST voor de therapie terug denken aan die keer dat ik niet naakt was, zoals de Heere Jezus aan het kruis,  maar wel dat een volwassene zo intiem werd dat ik me zo voelde,  bekeken...

Ik walgde ervan. 
Werd misselijk. 
Waarom? 
Waarom hing de Heere Jezus daar op die manier.
Die week kwam het beeld van de poster regelmatig op m'n netvlies. 
Ik raakte in paniek,  voelde me opnieuw misselijk. 
Ik begreep niets meer van God. 
Als we zo'n God hebben,  die Zijn eigen Zoon zo liet hangen,  half naakt,  ten spot... 
Zo'n God... 
Ik was zwaar teleurgesteld.
Ik had net geleerd dat ik kostbaar was voor God, dat Hij van me houdt en voor Zijn kinderen zorgt...


Laat Hij dit ook gebeuren? Bij Zijn eigen Zoon?


Ik begreep niets meer van Pasen. 
Had ik er ooit wat van begrepen?  
Wat praten mensen makkelijk over dat de Heere Jezus voor hun zonden stierf. 
Wat hangen ze makkelijk een poster op met een afbeelding van Hem?????
God, ik kom tot U. 


Ik begrijp niets meer van U...


Honger kreeg ik om Gods bedoeling hiervan te gaan begrijpen. 
Voor het eerst ging ik me echt verdiepen in het kruis. 
Ik luisterde naar de afleveringen van Vrij Zijn. 

Het wonder van het kruis. 



Ik maakte er samenvattingen van. 
Probeerde op een creatieve manier uitdrukking te geven aan wat God bedoelde. 
En als ik het begreep,  of dacht een beetje te begrijpen legde ik het uit aan onze kids.

Ik leerde dat de Heere Jezus in de hof van Getsemane onze zonden op zich wilde nemen. 
Ook de zonden van de volwassene die zich vergreep aan een klein meisje,  Hij voelde de walging die ik pas voelde na jaren,  de walging en misselijkheid die ik al die jaren zo goed kon verbergen voor anderen. 
Hij werd in de hof van Getsemane tot zonde gemaakt...
Hij weet hoe ik me voel... 
Er is Iemand die mij begrijpt. 
Die mij wilde begrijpen. 
Zodat Hij mij kan helpen.

Heel langzaam ging ik beseffen dat Hij wel van me houdt. 
Dat Hij mij zo goed begrijpt. 
Hij wil mijn Trooster zijn,  Hij wil mij schoon wassen van alle vuiligheid,  de vuile daden...
De keren daarna moest ik opnieuw terug in de tijd tijdens de therapie . 
En voor het eerst kon ik Hem toelaten in mijn pijn. 
Ik leerde dat Hij wachtte totdat Hij mij kon genezen, mij kon helpen. 
Toen ik het aandurfde om mijn angsten en pijn aan Hem te vertellen,  voelde ik dat Hij mij niet afwees,  Hij begreep mij en troostte me. 
Van toen af,  wist ik dat Hij me nooit alleen had gelaten. 
Hij hield me voortdurend in het oog. 
Hij wachtte totdat Hij voor me kon zorgen!

En soms doet het nog pijn,  om Hem te zien hangen. 
Hij deed dat voor ons... 

Voor mij... 


Ik kan het soms nog niet begrijpen. 
Zo lief had Hij ons. 
Hij wilde ons in alles gelijk worden,  zodat we zouden weten dat we een Hogepriester hebben Die ons begrijpt.
Het doet nog pijn,  maar ik probeer de pijn nu ook om te zetten in gebed. 
Voor mensen die pijn hebben door allerlei misbruik. 
Mijn gebed is dat ze genezing mogen ontvangen van diepe,  diepe wonden... Bid je mee?


Tekst: HEBREEËN 4: 14-16. 

Dewijl wij dan een groten Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, (namelijk) Jezus, de Zoon van God, zo laat ons deze belijdenis vasthouden. Want wij hebben geen Hogepriester, Die niet kan medelijden hebben met onze zwakheden, maar Die in alle dingen, gelijk als wij, is verzocht geweest, (doch) 
zonder zonde. Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot den Troon der Genade, opdat wij barmhartigheid mogen verkrijgen, en genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tijd.

zaterdag 13 februari 2016

Nieuwe werkplek

Heerlijk vanaf vandaag kan ik lekker bloggen vanaf mijn eigen werkplek.
Hoe fijn is dat zeg!
Ik werkte altijd via een laptop.
Nee dat zeg ik verkeerd, een slome laptop!
En nu heerlijk op de computer bezig, lekker snel, mooi beeld, en mijn eigen plekje, in plaats van waar het maar even uitkomt om te gaan zitten.






Vanaf nu kan ik lekker zitten als ik hier iets schrijf.
Ik ben er helemaal blij mee!