Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer het donker word

Ik denk dat iedereen dat weleens ervaart. Leven in het donker. Hoe hou je vol, als alles duister is en je niets meer duidelijk ziet? Als alles wat zeker was je ontvallen is? Als de wereld om te huilen is. We zitten in de donkere dagen voor de kerst. Donker was het voordat het Licht geboren werd. Nu is het ook donker. Het donker kan op verschillende manieren in ons leven aanwezig zijn. Je zit misschien in een uitzichtloze situatie, of je ziet de ellende van de wereld. De oorlogen/natuurrampen/ellende het kan ervoor zorgen dat je geen licht meer ziet. Dat er geen licht meer is betekend eigenlijk hetzelfde als: Ik zie geen hoop, geen uitzicht, niets moois is meer te onderscheiden doordat het donker is. Het donker kan alles inpakken en de mooie dingen bedekken.

Kleine lichtjes


Toch is het juist het donker wat ruimte geeft voor het licht. Want hoe zwarter het is, hoe meer dat het Licht tot zijn recht komt. Het geeft meer kracht aan dat kleine teken van hoop, als de omgeving hopeloos oogt. Als je nu denkt mijn leven heeft geen zin, waarom leef ik met alle ellende die ik door moet maken? Dat kleine lichtje wat jij kan zijn, dat is in het duister van deze wereld, een veel groter licht als dat jij had bedacht. Wij denken soms te groot, we willen vaak teveel. Maar het kleine beetje wat je hebt, is zo nodig in deze wereld! Hoe meer er in de wereld aan duistere dingen gebeurd, hoe sterker komt het licht van de (kleine) mooie dingen binnen. Het heeft daardoor een veel diepere uitwerking en is veel meer bijzonder. Het gaat niet om de grote dingen. God vraagt van ons geen grote dingen. Het gaat om de bereidheid van je hart. Ben je bereid je hand uit te steken, en daardoor iets van Zijn licht, te brengen in het duister?

Het Licht werd geboren


God deed het. Het begon klein, het begon heel normaal. Voor de meeste mensen is het onzichtbaar, maar voor de mensen die bleven zoeken naar het Licht in het duister, werd door de kleine baby een gebed verhoord. Het licht is niet altijd te vinden in het grote, of in dat wat ons hart verlangt. Maar het ware licht is te vinden, bij de dingen vanuit het Koninkrijk van God. Ja dat begint soms klein, nietig, en soms zeggen wij: In de herberg van ons hart is geen plaats. Maar het zal een plekje vinden, in die, die zichzelf onwaardig, nietig en niets vinden. Daar zal het groeien, en een Licht verspreiden. Dat het Koninkrijk van God zichtbaar zal maken.

Hoe donker het ook is, blijf geloven, blijf zoeken! Ook op dagen van terreur, verdriet en wanhoop. Zolang Zijn Geest in de mensen op aarde een plek mag vinden, zal er Licht zijn. En dat Licht zal het duister gaan uitdrijven. Wanneer het kerstfeest is geworden in jou hart, dan is daar een Licht geboren. Breng dat kerstfeest en Zijn licht, maar van je hart de wereld in. Probeer elke dag iets te vinden waarin je Zijn licht mag ervaren of zien. Er is hoop, Jezus is voor ons allemaal geboren. Wat kan jij doen om Zijn licht te laten schijnen?





Reacties

  1. Mooi Petrina. Het Licht zal uiteindelijk overwinnen. Wens jou en je gezin gezegende kerstdagen toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja straks zal alles licht zijn...

    Jij ook fijne dagen en een mooi (schrijvers)jaar gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…