Doorgaan naar hoofdcontent

Een lijn

Het is enorm belangrijk om in de opvoeding één lijn te hebben.
Dan denk je weleens, als je gescheiden bent dan is dat makkelijk.
Even was dat voor mij ook een valkuil, want dan dacht ik, zo ik doe het alleen.
Maar dat is absoluut niet waar. eigenlijk kan ik wel zeggen, niets was minder waar.
Als ouders blijf je altijd met de kindjes verbonden, en de kans op twee verschillende lijnen uit te komen is groter.
2 Jaar was ik de kindjes op aan het voeden zonder partner naast mij.
Daar had ik een rol in gevonden, een manier van hoe dat goed en fijn was voor ons.
Ondanks de gebrokenheid en het gemis.
Want ik begrijp heel goed waarom God van ons vraagt eerst te trouwen, en daarna pas kinderen te krijgen.
Dat kindjes Zijn zegen op het huwelijk (kunnen en mogen) zijn.
Wij zijn niet gemaakt om alleen of los van elkaar kindjes op te voeden.
Dat is een pittige taak.
Een bemoediging wil ik dan ook brengen aan alle ouders die het alleen doen, of die allebei een eigen deel op zich nemen!
Hou vol, voor hen, zorg goed voor jezelf en goed voor je kindjes.

Nu is mijn situatie al een tijd veranderd.
Dat zorgde ook voor verandering in de lijnen.
Een zoeken naar een nieuwe lijn.
Complex als het is, met een nieuwe partner, komt er zomaar een nieuwe lijn aan.
Wat is het mooi om daarover te mogen praten.
Want een relatie aangaan als je kindjes hebt, dat maakt je als ouder kwetsbaar.
Uiteindelijk is het belangrijk om een balans te vinden in wat voor jezelf goed is, maar zeker ook daarbij de kindjes niet uit het oog te verliezen.
Wat is het een zegen als je dan mag ervaren dat God erbij is.
Dat Hij ook hierbij wilt helpen.
En dat we hier als nieuw gezin, als bonus gezin (iets wat ik zo noem omdat ik het nooit gedacht had dat dit voor mij nog weg gelegd was), over mogen en zeker ook kunnen praten is bijzonder.
Het zorgt dat we weer opnieuw nadenken over hele belangrijke dingen.
Want wat willen we onze kindjes meegeven?
Is hoe wij het gewend waren de beste manier?
Of was het een manier om te overleven, omdat er eerder geen andere mogelijkheid leek?
Vele gesprekken gingen, maar gaan nog steeds over onze taak als ouders.
Want niets is zo belangrijk als, met elkaar op een lijn liggen.
De kindjes, zij verdienen het!
Want alleen dat geeft rust en duidelijkheid.
Het geeft hen een veilig gevoel als ze voelen en weten, wij staan achter elkaar.

Zolang we in gesprek blijven en de kinderen voor oog houden, weet ik zeker.
Wij vinden de lijn wel.
Het pad, waarlangs God ons sturen wil.
Waarvoor Hij ons precies de kracht, inzicht en liefde geeft die nodig is.
Want zonder Hem, zullen wij falen, maar met Hem zal het verkeerde ten goede gekeerd worden.
Met Hem is overwinning.
En niet te vergeten, wil Hij een licht op ons pad, op onze lijn zijn.

Nice weather at nature reserve Bergvennen near Lattrop, the Netherlands. #holland #weather #nature:

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…