Doorgaan naar hoofdcontent

Terugblik

Drie weken geleden begon mijn vakantie.
Ik had een heleboel plannen.
Misschien herken je dat wel.
Een paar van mijn vakantie doelen op een rij:

* Uitrusten, ja echt met stip op 1!
* Weer leuke dingen haken
* Veel, nee dat zeg ik niet goed, heel veel lezen
* Wandelen
* Overdenken hoe ik verder wil qua studie/werk
* Genieten van mijn kindjes, mijn vriend en zijn kinderen
* Nieuwe herinneringen maken

En als ik nu naar deze punten kijk, dan kan ik zeker zeggen:

Wat een geslaagde vakantie

*Ik heb heerlijk tijd voor mezelf gehad.
Ben naar een heel mooie dienst geweest van de band: Insalvation.
En dat nog wel gratis, het gaf mij zoveel inzichten.
Hier kwam ik tot inzicht hoe ik verder wil na de vakantie.
Werd ik erbij bepaald dat werk en studie goed zijn, maar dat mijn roeping meer ligt in schrijven en zelfs spreken.
Dat geeft mij rust, de drang is weg, de drang om te presteren.
Ook kreeg ik via mijn facebook pagina van iemand een heel bemoedigend filmpje toegezonden.
Die bevestigde, doe wat bij je taak hoort, dan zal Hij je verhogen.
Ik mag doen wat ik moet doen, op de plek waar God mij heeft gebracht.
En ja de organisatie waar ik nu werk, daar ben ik echt door God naartoe geleid.
Er is weer rust, duidelijkheid en een doel.
Lekker aankomend jaar verder leren, net zoals afgelopen jaar, dat vind ik een heerlijk vooruitzicht.
Ik kreeg weer nieuwe kracht bij deze dienst, wat heerlijk om dit in mijn vakantie te mogen ervaren!
Je kan er meer over lezen in mijn blog, door de volgende klikbare link: Een roeping voor mij~

*Ook heb ik inderdaad heerlijk zitten haken.
Ik heb nog een leuke actie die nog steeds niet zover is dat er een gelukkig winnaar is.
Wil je mee doen met mijn win actie?
Kijk dan in de volgende blog wat je kan doen: Boekenlegger winnen

*Net voordat ik op vakantie ging stuurde ik deze foto naar mijn vriend:



Heerlijk vier nieuwe boeken gekocht, waarvan één met werkboekje.
Ik was goed voorbereid.
En was er aan toe, lezen, ik vind het zo lekker.
Maar ondertussen heb ik er nog geen één uit, al heb ik toch het gevoel dat ik fijn heb zitten lezen.
Ach er was voldoende stof, ik heb ook heel wat tijdschriften zitten lezen en tussendoor kwam er even een ander boek.
Op weg naar geluk heet het, ik kreeg dit boek en over geluk valt nog heel veel te schrijven.
Ik zie dingen wel anders, toch heb ik er inzichten door gekregen, vast heel anders als de schrijver bedoeld had.
Maar dat is zo lekker van lezen hé.
Je bent vrij om zelf een beeld bij het verhaal te maken!

* Deze vakantie heb ik veel gewandeld.
Eén keer zelfs een hele middag, samen met een vriendin.
Pas op de terug weg merkte we hoe moe we al waren.
Toch even doorgezet, want ja we wilden wel naar huis.
Daar lekker bijgekomen, maar met een heleboel waardevolle momenten.
Ook met andere vriendinnen heb ik gewandeld.
De meest bijzondere wandeltocht was toch onze wandeling in Duitsland.
We hebben daar een dode vulkaan beklommen




Zo'n spannende klim met de kinderen.
Maar het was het echt helemaal waard.
Dat zeg ik, met mijn hoogtevrees!
Wat een schitterend uitzicht in een geweldig mooi natuurgebied.

*Genieten omdat niets moest en we lekker konden doen waar we zin in hadden.
Maar ook omdat er gewoon tijd voor elkaar was.
Dat we alles van elkaar meekregen en niets hoefde te missen.
Genieten omdat we met elkaar waren en omdat dit zo goed en fijn voelde.
Ook vond ik het heerlijk dat er tijd was om te doen wat ik sociaal gezien fijn vind.
Mensen ontmoeten, niet alleen even snel en vluchtig, maar echt.
Van hart tot hart en met verbinding.
Ja dat geeft mij kracht, en wat ik het heerlijk dat ik dit ook kan en mag in mijn werk.

*Deze vakantie zijn er een berg met nieuwe herinneringen gemaakt.
Eén iets wat we deden, zal heel concreet herinneringen achterlaten, dat was een fotoshoot.
Maar alle andere herinneringen draag ik mee, in mijn hart.
Ze zijn kostbaar voor mij, als ik het zwaar heb of dingen spannend vind?
Dan haal ik ze naar voren, om mezelf te bemoedigen of de waarheid weer te laten zien.
Herinneringen, we hebben ze allemaal.
En ik had een berg aan nare, net zo hoog als de vulkaan voelde het, maar hé die heb ik ook beklommen.
De nare herinneringen ze zijn er maar niet meer zonder een schitterende omgeving die ik heb mogen zien toen ik op de top stond van die narigheid.
Want ja dat was een top, en geen diepte zoals je het soms kan ervaren.
Juist toen was God dichtbij, en nergens stond ik steviger en meer in mijn kracht dan dichtbij Hem.
De top van narigheid mocht ik zien vanuit Zijn bescherming, Zijn schuilplaats.


Als we doen wat Hij van ons vraagt, dan zal Hij ons verhogen!


Van tevoren wilde ik eigenlijk veel met deze vakantie bereiken.
Toch heb ik niet heel bewust iets gedaan om deze doelen af te kunnen vinken.
Het lijkt alsof het op mijn pad kwam.
Een pad wat ik verder zal lopen, mij afhankelijk wetend van mijn Gids.
Hoe vaak ik ook verdwaal, Hij vind mij weer en leid mij weer in het rechte spoor!
Daar achter Hem, ben ik veilig, krijg ik telkens nieuwe kracht en vind ik rust..

Reacties

  1. Mooie persoonlijk blog. Dank je wel. Fijn om te lezen, hoopvol!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel Jedidja, altijd leuk om te horen op een blog!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…