Doorgaan naar hoofdcontent

Goede werken

Als je iets goeds doet, dan voel je er al snel van binnen 'fijner' door.
Dat merk ik bij mezelf ook vaak.
En al helemaal als andere mensen het opmerken.
Wanneer ze reageren met dankbaarheid en/of complimenten dan doet dit wat met mij.
Herken je dat?
Ik heb mijn beloning dan al gehad op aarde.
Het is voor mij een uitdaging om dingen te doen zonder mezelf daar voor te belonen.
Dingen doen zonder verwachtingen van anderen of van mezelf.
En ook om daardoor niet gezien te willen worden.
Dat is een hele uitdaging.
Hoe is dit voor jou?
Ik las dat het goed is om hierop alert te blijven.
En dan bedenk ik mij, ik heb niets van mezelf, ik kan niet roemen over mezelf.
Iedere dag opnieuw heb ik Zijn bloed nodig, heb ik Zijn vergeving nodig.
Enkel door Hem kan ik goed doen, niet door mezelf.

Mattheus 6:1

Wees op uw hoede dat u uw liefdegave niet geeft in tegenwoordigheid van de mensen om door hen gezien te worden; anders hebt u geen loon bij uw Vader, Die in de hemelen is.


Nu is het op persoonlijk vlak maar klein.
Dan kan je denken, ach hoe erg is dat.
Maar wat ik merk is dat het ook de kerken insluipt.
Wat is de motivering achter de dingen die we daar doen?
Dat kan ik twee kanten op zien zelfs.
Aan de ene kant de mensen die de gemeente dienen.
Maar ook de gemeenteleden zelf.
Voor wie geef jij je liefdegaven?
Dat wat je een ander schenkt, wat je doet om een ander te dienen, in de gemeente.
Voor wie sta je op het podium, wie dien je als je het geluid regelt, of zingt op het podium?
Maar ook aan de andere zijde, de gemeenteleden.
Die ondertussen eigenlijk allemaal wel 'iets' willen horen/ervaren/voelen in een dienst.
Voor wiens naam wil je dat?
Om gezien te worden?
Of om te kunnen ontvangen wat jij nodig hebt?
Is dat wat de motivering is?
Of mag het dieper gaan, om Zijn Naam, om Zijn eer.
Gaat het om ons, als mens in de dienst, of om Hem en Zijn wil, mag die nog geschiedde?
Soms best lastig als we zo bezig zijn met wat wij allemaal willen.


Eigenlijk is de kern wel, wil je dat anderen zien wat jij doet/wilt?
Of wil je dat God gezien en geƫerd word en verwacht je jou waardering van Hem?

Als je liefdegave geeft, als je iets doet of schenkt aan anderen, vanuit liefde.
Laat het verborgen blijven.
Dan zal je in het openbaar hiervoor beloond worden.
Sowieso kan je er niks mee winnen, zeg ik je nu: Gods liefde voor jou veranderd er niet door.
Maak er geen moeten van, laat het een hartsverlangen zijn.

Mattheus 6: 3 -4

Maar als u een liefdegave geeft, 
laat dan uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet,
zodat uw liefdegave in het verborgene zal zijn; en uw Vader, 
Die in het verborgene ziet, zal het u in het  openbaar vergelden.

Wat mij zoveel rust geeft is dat het niet meer gaat om hoe mijn naam bekend komt te staan.
Het enige waar het om gaat is dat Hij alom bekend gemaakt word.
Dat mensen om ons heen Zijn naam gaan leren kennen.
En een relatie met Hem aangaan.
Ik kan niet met zoveel mensen tegelijk een relatie hebben.
Maar God's hart is groot genoeg, Hij kan er voor iedereen tegelijk zijn.
Hij wil er ook voor jou zijn!


Bloei voor Hem, en groei naar Hem.
Zoals de bloemen op het veld, er zijn om ons te verwonderen over onze Schepper.
Een mooie belofte, maar zo niet wat wij in deze wereld gewend zijn.





Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…