Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsavond: God is de hoeksteen

Vandaag kwamen de kindjes, na lang niet geweest te zijn, weer terug van hun vader.
Ik wilde met hen een gezinsmoment doen.
Een vervolg van de serie God is.
Lang zat ik te denken van oke wat doen we nu?
God is Vader, God is Koning, God is Beschermer.
Wat is dan een mooi vervolg?
Even twijfelde ik zelfs en dacht ik, ik ga gewoon verder met een heel ander thema.
Maar vond het mooi om verder te kijken.
Naar God die zoveel meer is als wij bedenken kunnen.
Zo groot, zo machtig, zo wonderlijk maar vooral zo alles tegelijk!
Dat blijft zo bijzonder en onbevattelijk.
Opeens dacht ik, aan Psalm 118, waarin het gaat over de steen.
Deze werd door de Tempelbouwers veracht.
Maar werd later verhoogd als Hoeksteen, als een onmisbaar verbindingsstuk!

Psalm 118:22

De  steen die de bouwers verworpen hadden,
is tot een hoeksteen geworden.

Ik las met de kindjes deze tekst.
En daarnaast heb ik een verhaal voor gelezen over bouwen en waarom een hoeksteen zo belangrijk was.
Waarom God onze hoeksteen moet zijn!
Alleen dan zal ons bouwwerk stevig worden.
Eigenlijk is de Heere Jezus onze Hoeksteen, als Hij een belangrijke plek krijgt in je leven.
In je hart, in je Levenshuis daar.
Welke plaats neemt Hij daar in?
Maar ook in de kerk.
Welke plaats neemt Jezus daar in?
Bouwen wij op Hem?
Of op de mensen die daar het voorbeeld geven?
De Tempelbouwers, ze hadden Jezus weg geschoven, aan de kant gezet en zelfs verworpen en willen vernietigen.
Juist dat maakte Hem tot Hoeksteen.
Dit verhoogde Hem juist.
Wat gebeurd er bij ons in de kerk?
Hoe doen wij dat in ons leven?

Zijn wij kopieerders van mensen, of van God?

We gingen knutselen en ik vond op geloven is leuk, zo'n mooi bijpassend werkje!



Ondertussen hebben we heerlijk Elly en Rikkert muziek zitten luisteren.
En daar zongen we ook steen voor steen.
De stenen worden passen muren, als ze met elkaar verbinding vinden!
En levende stenen worden we door ons te vullen met God.
Hij brengt ons eeuwig leven, dat is wat wij gevonden hebben.
Dus laat je vullen met God en verbind je met Zijn kinderen.
Dan komen er muren van Levende stenen waarin of waarbij mensen veilig zijn.
Een haven, een echte Kerk.








Wij, onze lichamen,het zijn Tempels voor God.
Laat Hem maar neerdalen in Zijn heiligdom!
En ons maken tot Levende stenen.

Het werkje wat ik gebruikt hebt is te vinden via deze klikbare link: geloven is leuk.
Voor meer gezinsmomenten kun je kijken op mijn pagina, hier de klikbare link: Gezinsavonden


Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…