Doorgaan naar hoofdcontent

Blunders

Ja misschien wel leuk om ook met jullie te delen.
Mijn blunder(s) daar kan ik namelijk wel een verzameling van maken!
Vandaag een drukke dag, vooral in mijn hoofd.
Misschien herkenbaar voor jullie.
Nou ja dan gaat er wel eens iets niet helemaal zoals het hoort.
Ik had de kindjes op school gebracht en daarna kreeg ik het idee, ik ga de auto uitzuigen.
Wauw wat een verschil is dat.
Maar dat komt waarschijnlijk omdat dit de eerste keer in 2 jaar was?!
Ach wat maakt het uit, hij rijd, en nu is het weer lekker schoon.
Daarna de tuin wat onkruid vrij maken.
Wat groeit alles hard door de afwisseling van zon en regen!
Ook het onkruid helaas.
Dus ook dat ging ik maar eens te lijf!
Er kwam een hoosbui en dat bracht iets in mijn hoofd.
Hoe het komt?
Geen idee....

Regilla ⚜ Una Fiorentina in California:


Maar ik ging haasten naar school want ik moet pleinwacht doen.
Het regende echt zo hard.
Maar dwars door de regen rende ik het schoolplein op.
Naar de veilige haven, de school van de kindjes.
Wat ben je dan blij als je binnen bent.
Daar stond ik dan.
En ook 3 andere moeders.
Huh??

Oke even kijken op het rooster hoor.
Oeps, voor niks door de regen gereden en gerend.
Ik heb pas volgende week pleinwacht.
Daar ging ik weer, met een nat pak naar huis.

Reacties

  1. Heel herkenbaar en heerlijk als je er zelf om kan lachen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja echt he. Dit is zoiets voor mij! Gelukkig was het nu een week te vroeg, een week te laat is vervelender denk ik dan maar ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is zo fijn he, dat het herkenbaar is. Daarom dacht ik, deel het eens met jullie!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…