Doorgaan naar hoofdcontent

Actief luisteren

Al vaker schreef ik over luisteren.
Omdat we over het algemeen beter zijn in spreken dan in horen.
Toch liet ik eerder zien dat de Bijbel ons oproept om ons haasten om te luisteren en traag te zijn met spreken.
Dingen die we zeggen, zijn die wel mooier dan de stilte?
Zijn de dingen die je wilt zeggen van God, of van jezelf en daardoor van de wereld?
Ik zocht vandaag in de Bijbel naar het woord luisteren, en vond er een hoopvolle tekst.
Eigenlijk komt het woord luisteren er niet letterlijk in voor.
Maar de tekst omvat wel de rede waarom luisteren zo belangrijk is.

Spreuken 12:15
De dwaas denkt dat hij leeft zoals het hoort,
maar het is beter goede raad te volgen
en niet op eigen inzicht te vertrouwen.

Goede raad die je ontvangt onderweg, wat doet dat met jou?
Komt dat ook binnen of waait het veelal langs je heen?
Het kan op verschillende manieren gebeuren dat de goede raad niet in je land.
Soms begint iemand met praten en dan ga je ondertussen bedenken wat je straks hierop zal gaan antwoorden.
Je hersenen gaan aan het werk om een antwoord te formuleren en actief luisteren, dat gaat niet meer.
Je hoort wel, maar luisteren is iets anders.
Of je hoort waarover het gesprek zal gaan en denkt: daar heb ik al zo vaak over gehoord.
Daar weet ik alles al wel van.
Je hoort wel wat er gesproken word maar ondertussen dwalen je gedachten makkelijker, of heb je meer last van je slaap tekort, ook de dingen om je heen kunnen je dan makkelijk afleiden.
Zomaar kan er dan een heleboel van grote waarde aan je voorbij gaan.
Omdat je wel hoort, maar niet actief luistert.
Soms kan het echter verrassend effect hebben om bewust te kiezen om wel te luisteren.
Luister en gehoord worden, het kan relaties maken en breken.
Luisteren is een geweldige eigenschap.
Zodra jij beter wordt in luisteren, word je direct een betere vriend/partner/vader/moeder/zakenpartner of vreemde op straat.
Luisteren is niet altijd makkelijk, maar het helpt je de kwaliteit van al je relaties te verbeteren.
En dat is ontzettend waardevol.
Je gehoord voelen, het geeft mensen het gevoel er te mogen zijn.
Ruimte krijgen om te spreken en weten dat iemand je hoort dat doet iets met je als mens.
Maar het doet nog veel meer met je, als die ruimte ontbreekt.
Het zet je gevangen en geeft al snel een scheef gevoel in relaties.
Wanneer dit vaker gebeurd komt er al snel een communicatie patroon en zal je merken dat dit op andere vlakken in de relatie ook invloed gaat hebben.
Als ik eens oplet op mezelf, dan ben ik erachter dat ik echt wel kan luisteren.
Maar ook dat ik vaak mensen aan vul, dingen voor ze invul.
Aan de ene kant om te zien of ik het goed gehoord heb, ook tussen de regels door word er soms gesproken.
Toch is dit niet altijd heel fijn.
Luisteren het is het begin van elkaar begrijpen, om te verbinden met mensen om je heen.
En ik denk dat we daarvoor zijn gemaakt!
Om ons verbonden te weten met anderen.
Praten dat gaat vaak makkelijker af dan luisteren.




Misschien een mooie uitdaging voor deze week, probeer elke dag naar iemand te luisteren op een actieve manier!
Kijk eens of het verschil maakt in het contact.

Hier tips om beter te luisteren:

*Zorg voor oogcontact of laat merken dat je de ander ziet.
*Wees zelf stil en onderbreek de ander niet in zijn/haar verhaal
*Geef signalen dat je de ander hoort, niet te groot (!) een knikje of een kleine reactie om te laten merken dat je er nog bij bent.
*Blijf bij de ander, kijk niet om je heen, doe geen andere dingen (heel belangrijk leg je telefoon weg).
*Luisteren is meer dan alleen woorden verzamelen, let op houding, emoties of toon van de spreker. Hierin kan extra informatie verscholen liggen.
*Je hoeft niet overal een antwoord op te hebben, vaak is het voor mensen voldoende als ze merken dat je echt wilt luisteren!

Wat is jouw luister valkuil?
Of heb jij nog een goede luistertip?
Deel het gerust in een reactie op deze blog!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…