Doorgaan naar hoofdcontent

Twee werelden

Wat voel ik mij gedragen.
Dwars door alle spanning van het afgelopen weekend.
Wat waren er twee zijdes te bemerken voor mij.
Aan de ene kant, de liefdeloze, kille en harde wereld, die mij wilde aanvallen.
Maar aan de andere kant stond daar familie op en ging om mij heen staan.
Niet allemaal familie door bloedband, maar wel allemaal met dezelfde Vader.


Bang


Ja de angst het kwam wel binnen, maar tegelijk kwamen er zoveel mensen met lieve woorden.
Juist daarvan ging ik huilen, ik werd wel gezien en ik werd wel geliefd.
En dat, is wat op zo'n moment het meeste helpt!
Want wat voel je je verworpen als mens.
Het onveilige gevoel het bijt in je hart en geeft aanklacht.
Tegelijk ga ik toch altijd weer zoeken:

Wat had ik anders kunnen doen?
Hoe had ik het kunnen voorkomen?

Iets waarvan ik de antwoorden wel weet, maar wat toch telkens weer door mij heen gaat.
Ergens wil je ook in onrecht en angstige momenten, zelf weer de controle vinden.
Gisteravond kreeg ik een heel mooi facebook priveberichtje met daarin een heel mooi gebed:


Dan kan ik gerustgesteld door wat ik weet,
Alles laten varen wat ik voel.
Want God zorgt voor mij!

En hoe!

Geliefd


Met een nieuwe familie van Zijn kinderen.
Door Zijn besturing en mensen die huizen en harten openzetten.
Ondanks alles voel ik mij toch nog een gezegende vrouw!
Nee niet door bezit en geld, iets waar deze hele spanning door ontstaat.
Maar doordat ik liefde ken en weet: ik ben een geliefde vrouw.
Geliefd door Hem en door mijn familie.
En daar kan geen geld tegenop!


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je mijn blog makkelijker volgen?
Dat kan via mijn facebook pagina: Schrijfgelukjes facebook

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…