Doorgaan naar hoofdcontent

Op ontdekkingsreis

Vorige week vrijdag ben ik enorm lekker op vakantie gegaan.
Sowieso omdat vakantie natuurlijk heerlijk is, maar wil je weten waarom nog meer?
Dat kan je vinden in mijn blog van die dag: Juichmoment
s'Avonds nog met mijn vader samen gewerkt en daarna naar huis gereden.
Alle spullen ingeladen, de kindjes geinstalleerd op de achterbank, met een speelgoedbak tussen hen in en kussens en dekens.
Daar gingen we op pad, richting de Dordogne in Zuid-Frankrijk.
Wat was het slecht weer de heen weg!
Donker, mistbanken, heel erg regen.
Ik was begonnen met auto rijden.
Zo gaaf een hele nieuwe uitdaging, ik had echt nog nooit in buitenland gereden.
Ergens voelde het spannend, zo in het donker.
Maar het ging prima, het was precies hetzelfde in Nederland, alleen dan met slechter wegdek, slechtere borden en minder verlichting.

In Frankrijk hadden we een hele mooie 5 sterren camping en daar hebben we ook echt van genoten.
Een leuke stacaravan waar we het prima hebben gehad.



De berg aan schoenen





Keuken en leef gedeelte


Ze sliepen gezellig samen




Heerlijk uitzicht





Ze hadden alle ruimte om lekker buiten te spelen en het was ook echt prachtig weer



De kinderen hadden de schoenen netjes neer gezet, wachten ze soms op iemand? We zijn natuurlijk een stuk dichter bij Spanje...


Lekker s'avonds kaasjes en worst eten.


En met elkaar spelletjes spelen, we hebben zoveel spelletjes gedaan!



Wat was er een heerlijk buiten zwembad, wel koud, maar ach wij Nederlanders zijn wel wat gewend en hebben er allemaal in gezwommen.








Het eerste uitje wat we hebben ondernomen was naar de grotten van La Roque Saint- Christophe.
Dit was zo interessant om te bekijken.
Hoe leefden die mensen, en wat een technieken hadden ze allemaal al uitgevonden en gebruikt om te overleven!
Dit was een verdedigingsfort dat uitkijkt over de Vézère.







We zagen hoe ze in de rotsen huizen hadden gemaakt.



Mijn zoon vond het geweldig om voor te lezen uit de bezoekersgids (in het Nederlands!).
Hij vond het reuze interessant om te zien, om te leren en te ontdekken.







Ze hadden er een echte kerk, met een preekstoel en een knielbankje, en zelfs 2 bezoekers...






We hebben de stallen gezien. Zijn door de slachtruimte gelopen. Er was zelfs een droogkamer om zo het voedsel langer te bewaren.

Ook was er toen al een kluis, strategisch in het midden om belangrijke spullen te kunnen bewaken. Verankerd in de rots zelf..




In 1970 is er een tunnel gemaakt om de doorgang in de rotsen makkelijker te maken, de klif was zo hoog, dat het eigenlijk gevaarlijk was zonder de tunnel. Zonder de tunnel kon je jezelf zien in de rivier de Vézère die meer dan 40 meter lager ligt. Hierdoor heeft deze tunnel de naam: Pas du Miroir, wat ook wel spiegelgang betekend.




In de rots stonden meer dan honderd huizen die permanent bewoond zijn en het fort beschermde deze bewoners tegen gevaarlijke invallen van bijvoorbeeld deVikingen en de Noormannen.

Wat machines die ze gebruikt hebben.






Het uitzicht vanaf het fort was ook zo mooi!







Reacties

  1. Wat ontzettend leuk. Ik ben eigenlijk nooit zover weg geweest! Het ziet er heel gezellig uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hoeft ook niet ver voor gezelligheid en mooie dingen natuurlijk. Leuk dat je reageert op mijn blog!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank je voor het compliment Miriam. Wij hebben genoten!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Grenzen zijn belangrijk

Grenzen, ze geven een begin en een einde aan.

Er zijn verschillende soorten grenzen, maar allemaal maken ze duidelijk dat er iets begint en iets eindigt. Denk maar aan landsgrenzen. De grenzen van je tuin. Het maakt duidelijk van wie een bepaald gebied is. Het is nodig om te weten van wie een bepaald gebied is. In dat gebied is de eigenaar verantwoordelijk en mag die het gebied inrichten zoals de wens is. Dat klinkt heel logisch allemaal, waarom werkt het dan toch vaak anders?





Iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen gebied. Dit gebied kun je zien als een tuin, die je beschermd door een grens  zoals je een hek rond je tuin plaatst. De keuze is aan jouw of er een poort in komt, en wie je daardoor laat. In dat gebied, jouw tuin,  zien we verschillende elementen terug:



GevoelensHoudingGedragKeuzesGrenzenVerlangensGedachtenWaardenTalentenLiefde
Laat jij iemand eigenaar zijn?
Alleen is het zo dat we niet altijd verantwoordelijkheid (durven of kunnen) nemen voor al deze elementen. Soms la…