Doorgaan naar hoofdcontent

De juiste focus

Afgelopen weekend was hier een spannende situatie, zoals ik elders al beschreef.
Al een hele tijd liep er op de achtergrond een grote zorg.
Die groeide maar, en werd eigenlijk nooit opgelost.
Het enige wat ik kon hiermee dat heb ik gedaan.
In februari heb ik het neergelegd bij een instantie die daarvoor opgeleid zijn.
Ik raakte er aan gewend, en leerde er mee omgaan.
Daardoor had ik er rust van, en ik vertrouwde op de instantie en dacht: het komt wel goed.
Ik liet het niet mijn leven beheersen en ging verder.
Het had voor mij ook geen gevolgen.
Want ik kon er alleen maar door krijgen wat ik verdien maar niet op achteruit gaan.
En dan is het nu eind mei.
Al die tijd was er niets gebeurd.
Oja wel, er was gelogen en geprobeerd het proces stop te zetten en te blokkeren.
Maar dit was maar voor even toen aangetoond kon worden wat de waarheid was.
De waarheid is duidelijk en hoeft niet verdedigd te worden.
Al die tijd nog niks gedaan, dat was de druppel voor deze instantie (!), zolang, en nog niets opgelost.
Nog niets veranderd!
Maatregelen werden genomen en dat ging ook mij niet ongemerkt voorbij.
Opeens kwam de druk omhoog, en wat gebeurd er dan?
Die werd neergelegd waar het altijd al kwam.
Bij mij...

Ik moest het oplossen, en dat werd op verschillende, niet te missen manieren duidelijk gemaakt.
Dan moet ik mezelf en ook andere om mij heen, bij de juiste focus houden.

Exodus 14:14:

Ik hoef niets te doen.
Bidden is het enige wat mag en kan.
Als ik stil ben, in gebed ga, dan kan God voor mij werken.
En dan hoor ik van zoveel mensen die voor mij bidden.
Dat is voor mij een bemoediging.

En dat stil zijn, en laten liggen wat niet mijn taak is, dat is nieuw.
Nieuw voor mij!
Eigenlijk als er iets gebeurd en mensen komen naar mij toe, dan ga ik direct aan de slag.
Voel mij verantwoordelijk en ging altijd ook nog de problemen van een ander als mijn probleem zien.
Maar dat is al een tijd voorbij.
Ik ben stil, ik bid, en laat God zorgen.
Hij kan het veel beter als ik.
En als ik voor andere problemen op los, dan leren ze nooit zelf problemen oplossen.

Mensen die voor mij bidden, super bedankt!
Al weet ik dat bang zijn en vrezen niet nodig is, omdat God zorgt.
Toch was ik het wel.
En het gevoel van onveiligheid dat is een heel naar gevoel.
Om gevaarlijke situaties, die mijn kindjes en ik al genoeg doorstaan hebben, te voorkomen heb ik dit weekend elders door gebracht.
De kindjes maar ook ik, we willen alleen maar rust, liefde en veiligheid.
Daarom ben ik blij met bidders om mij heen.
Met de mensen die aan mij denken op welke manier dan ook.


Reacties

  1. Moeilijk hè, uit handen geven. Maar in Zijn Hand is het veilig. En jij en je kinderen zijn dat bij Hem ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het voelt soms zo fijn om zelf te handelen, terwijl de uitkomst dan zo vaak niet is wat ik wil... Zo blij te weten dat we veilig zijn bij Hem!

    Dank je wel voor je reactie Ann!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…