Doorgaan naar hoofdcontent

Welke kleur heeft jou leven?

Heel lang was mijn leven erg donker.
Ik heb het heel zwaar gehad met verwerken, alle dingen die in mijn leven gebeurd waren, zo snel op elkaar ook.
Het drukte mij neer.
De pijn in mij was zo groot!
Ik wist er geen raad mee, ging mezelf ook pijn doen.
Alles om het maar niet te voelen.
Maar het werkte niet, de pijn bleef, wat ik ook deed.

Bijzonder want toen ik dit voelde, was juist alles achter de rug!
Alle nare dingen, ze waren voorbij, ik was er door gekomen en dan zou je denken, dan ben je toch blij en opgelucht.
Maar het voelde absoluut niet zo.
Vaak vond ik het zo oneerlijk, zo vaak zei ik:

Nu heb ik zoveel moeilijke dingen doorstaan en dan ben ik daar doorgekomen en dan moet ik nog een keer erdoor heen.



Nu om te verwerken.
Nog een keer een heel zwaar traject in mijn leven.
Ik werd er opstandig van, maar tegelijk ook bang.
Zou het nog een keer gaan stoppen?
Het goede, het is gewoon niet voor mij weg gelegd.
Ik zal het wel nooit gaan meemaken.
En dat allemaal zonder dat ik er iets aan kon doen!
Alles wat ik moest doorstaan, ik had er nooit iets aan kunnen veranderen, ja dat probeerde ik met alle macht.
Wat een teleurstelling telkens weer, wat een gevoel dat ik faalde.
En dan nu in proces om 'normaal' te kunnen leven met zoveel bagage.
Telkens wanneer ik dacht, zo nu gaat het weer goed, viel ik in het volgende.
Kwam er toch weer iets naar boven.
Het was zo'n moeilijke weg, maar tegelijk mag ik nu zien, het was ook een mooi proces.
Wat kan ik hierdoor nu goed met mensen omgaan, naast ze staan in hele zware tijden.
Juist wanneer de kleur van het leven bij mensen donker is, mag ik nu kleur daarin aanbrengen.
Een lichtje puntje mag ik zijn.

Nu kan ik zeggen, er is weer kleur in mijn leven terug.



Daar ben ik zo dankbaar voor!
Ik kan weer echt met mijn hart genieten, blij zijn en ik heb rust in mijn hoofd en leven gekregen.
Daarnaast heb ik mogen leren wie ik ben, wat ik wil, heb ik mijn eigen kleur gevonden.
Waar ik eerst een kameleon was, aanpaste aan wat mijn omgeving van mij verwachtte (wat ik zo goed aanvoelde en ook vaak klopte) ben ik nu mezelf.
Nog steeds met het talent dat ik aan kan passen.
Maar ik mag starten met mijn eigen kleur.
Door een heel lang proces ben ik eindelijk mijn kleur gaan accepteren, nu durf ik eindelijk mezelf gewoon te laten zijn.
Ooit kreeg ik de profetie:

Je zult als een gekleurde ballon opstijgen, steeds dichter naar Hem, op weg naar je doel.



Gekleurd is mijn leven, met vele ervaringen.
Ik kon door Hem boven mijn verleden uit stijgen, ik mag er nog naar kijken, maar het kan mij steeds minder raken, het haalt mij steeds minder uit balans.
Ik durf te zijn, omdat Hij mij aanvaard, mij telkens weer laat weten dat Hij van mij houd zoals ik ben.
Nu kan ik kleur weer toe laten in mijn leven, durf ik ook weer gekleurd te zijn.
De kleur zoals ik gemaakt ben, want dan kan ik tot mijn doel komen, het doel waar ik voor gemaakt ben.
Door Hem!
Alleen door Hem heb ik weer kleur gekregen, kan ik weer kleur zien, mag ik weer kleur ervaren in mijn hart

Mijn kleur?



Je zal je wel afvragen welke kleur ik nu eigenlijk ben.
Waar ik eerst zwart was, omdat ik het zo moeilijk had en geen uitweg zag, werd ik daarna rood.
Ik wilde wel een andere kleur maar dan paste alleen de kleur van correctie, van fout, van beschadigd.
Maar tegelijk was rood ook bij mij passend omdat het de kleur van liefde is, en de kleur van Zijn bloed wat ik zo hard nodig had.
Juist in die zwarte periode van mijn leven, werd ik mij bewust van wat Hij voor mij doorstaan heeft.
Vond ik rust bij Hem, door het besef, Hij heeft ook zo geleden, Hij begrijpt mij.
Zijn bloed wat gevloeid heeft, dat bracht mij genezing en herstel.

Licht



Ik mocht leren dat die zwarte periode, nu mee mag werken ten goede, nu helpt het omdat de kleur van mijn leven nu wit is.
Wit door Zijn bloed wat vloeide, wat mij gereinigd heeft.
Nu kan ik wit zijn omdat Hij met Zijn licht in mijn donkere leven verscheen.


~~Ethereal tree | mono landscape, crepuscular rays, Charinaz, Rhones-Alpes, France by Regarde là-bas~~:



Daarnaast wit, omdat er een nieuw begin, een nieuw leven voor mij gestart is.
Wit om een licht te mogen zijn in het donker.
Zijn Licht dat op mij schijnt, mijn kleur wit helpt om het te reflecteren en Zijn kleur uit te stralen.
Om kleur in het leven van andere mensen te mogen brengen.
De kleur die Hij aan de mensen gegeven heeft.


Welke kleur heeft jou leven?


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van februari.
Het thema is  Kleurig     en gekozen door de bloghost: Chiel Voerman  .
Wil je ook mee doen?
Schrijf dan een blog met het onderwerp  Kleurig   en stuur hem in bij de bloghost: Chiel Voerman


Reacties

  1. Gefeliciteerd met het winnen van de bloghop. Succes deze komende maand!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor je felicitatie Deborah! Ik ben erg benieuwd wat ik kan lezen aankomende maand....

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…