maandag 8 februari 2016

Ik hoef niet alles te doen wat ik kan

Afgelopen jaar heb ik dat eigenlijk pas echt begrepen!

Eindelijk mocht ik gaan zien wat ik kon.
Dat gaf een heerlijk gevoel.
Al die jaren horen, later ook aannemen, dat red ik nooit, dat kan ik niet had veel met mij gedaan.
Nu was ik daarvan bevrijd.
Zag ik dat ik heerlijk kon kliederen op de ramen van de gymzaal en dat het leuk resultaat gaf!
Dat ik het fijn vind om met mensen te praten, mensen te mogen helpen.
En ook kwam ik er achter dat ik heel goed kan leren en dat dit mij goed doet.
Steeds meer dingen kwamen naar boven.

Toch bracht dat ook iets anders mee.
Andere mensen zagen ook dat ik dingen kon.
Dat is gaaf, dat gaf mij kracht om verder te gaan met ontdekken wat ik leuk vind, wat ik goed kan.
Maar soms kwamen hierdoor vragen naar mij toe.
Ik deed het, want ja ik kon het.
Nog maar net had ik door dat ik het kon dus ik moest er nog mee leren omgaan.
Nu weet ik hoe ik ermee om mag gaan.

Als er gevraagd word of ik iets wil doen, op welk vlak ook.
Dan kijk ik of ik tijd heb, wat ik wil en voel.
Ook ga ik erover in gebed.
Dat brengt vaak verrassende wendingen aan wat ik doe.
Vriendinnen waren daar eerder al getuigen van bij Bidden en Vasten bijv, toen er rond gegaan werd om te vragen of mensen een kindje wilde gaan sponsoren was ik stellig overtuigd.
Nee dat kon niet!
Hoe moest ik dat doen?
Er werd voor gebeden en ik was nog nooit zo overtuigd, mijn hele hart sprak en wist zeker.
Ja ik kan en mag een kindje sponsoren.
Zo gaaf!

Dat is wat ik nu ook toepas.
Er is zoveel wat ik leuk vind.
Daaruit mag ik kiezen, dat weet ik.
Toch wil ik ook kiezen wat God bij mij vind passen.
Ik wil daarin afstemmen op Hem.
Daardoor komt het beste resultaat.

Ik mocht leren, je hoeft niets, je mag van alles.
Maar niet alles wat je wilt is nuttig, niet alles wat je wilt is goed.
Toch mag je het wel!
De hoeveelheid moeten, waar ik vorige week over schreef in mijn blog Ont-moeten.
We kunnen ze beperken als we inzien dat veel dingen die we moeten ook zelf gemaakte keuzes zijn.

Juist de dingen die ik door God aanga en waar ik na Zijn ja ook ja op zeg brengen zoveel moois.

Niet alles wat ik kan, moet ik doen.
Dat gaf rust en balans in mijn ontdekkingstocht.
Wie weet wat voor talent ik nog meer tegen kom.
Blijft leuk!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com