Doorgaan naar hoofdcontent

Water put jij uit?

Met de groep loop ik terug naar de bron waar we Hem achterlieten, wij gingen iets te eten halen en Hij zou uitrusten.
We praten druk maar worden stil.
Jezus is in gesprek, terwijl op deze tijd, nu het zo warm is, toch eigenlijk niemand water zou moeten halen.
Hij is in gesprek  met een vrouw.
Niemand zegt meer iets.
Wat zullen de andere discipelen denken?

We kwamen bij de put aan, en nu ik mijn broeders aankeek, keken we allemaal verwonderd.
Toch was er  niemand die durfde te vragen:

Waarom praat U met deze vrouw?


We gaven Jezus wat te eten aan, maar Hij weigerde te eten.
Hij zei iets tegen ons wat mij nieuwsgierig maakte:

Mijn eten, mijn spijs is, dat ik doe  wat Hij die Mij gezonden heeft van Mij vraagt.
Zijn werk volbrengen dat is mijn maaltijd.

Wat bedoelde Hij nou?
Is er soms iemand geweest, heeft iemand Hem eten gegeven?
Waren ze nu voor niets naar eten wezen zoeken?


Ik begrijp het wel, die gedachten.
Die verwonderde gezichten, wat is dit allemaal.
De discipelen, het waren mensen die Hem wilde volgen, maar toch echt mens bleven.
Maar wat hunkerde ze om van Hem te leren, om Hem helemaal te begrijpen.
Wat is God, wat is Jezus toch wonderlijk groot.
Zelfs voor de mensen die dagen, jaren met Hem door mochten brengen.
God rijst boven ons menselijke verstand uit.

Niet veel eerder had Jezus bijna hetzelfde gezegd tegen de vrouw bij de put.
Tegen haar heeft Hij gezegd:

Iedereen die water uit deze put drinkt, zal weer dorst krijgen.
Maar als je drinkt van het water dat Ik geef, krijg je nooit meer dorst.
Want het water dat Ik geef, blijft altijd in je.
Het geeft je het eeuwige leven.

Jezus vertelde dit tegen een Samaritaanse vrouw!
Hij die de Waarheid zelf is, sprak met een vrouw die allemaal leugens had gehoord.
Dat vind ik zo'n heerlijk bewijs van Zijn trouw.


Zijn Woorden, Zijn Water, het is voor alle mensen....
Voor iedereen die dorst heeft.

Jezus Hij kende deze vrouw allang..
Hij wist welke leugens ze had gehoord, hoe ze in de knoop zat in haar leven, hoe ze rondliep met allemaal vragen.
Zou ze op zoek geweest zijn?
Op zoek naar de Waarheid?
Of kwam de Waarheid uit zichzelf bij haar op bezoek?
We weten het niet, het enige wat telt is, ze mocht de Waarheid horen.
Het is voor een Samaritaanse vrouw, maar ook voor ons allemaal.
Voor mij, voor jou!

Wat mensen je ook geleerd hebben.
Welke regels en wetten anderen je leerde rondom het ware geloof.
Hoe je gedachten over het geloof ook zijn.
Je hoeft alleen maar dorst te hebben naar Water dat voor eeuwig leven zorgt.
Er is Water dat zorgt dat die dorst stopt.
Water dat altijd in je zal blijven.
Het geeft je eeuwig leven.

Dat Water, dat is wat leven echt LEVEN maakt.

Vader,

Laat mij de woorden bij U zoeken, als ik ze niet kan vinden.
Als er gesprekken zijn waarin ik geen woorden vind.
Ik weet dat U harten kan bereiken, en dat Uw Water daar leven kan geven.
Levend kan maken wat er gezaaid is.
Laat mij telkens weer dorsten naar Uw waarheid zodat ik niet meer naar die vieze bron zal gaan.
Die bron waar het water troebel geworden is.
Troebel door de leugens, de ontrouw, het egoïsme.
Maak van mij een bron, een oase in de woestijn die deze wereld is geworden.
Stroom met Uw levend makende Water en laat ons allemaal groeien.
Ieder weer anders, op een eigen manier.
Maar allemaal met elkaar verbonden, door het Water uit dezelfde bron.
 
Amen

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…