dinsdag 26 januari 2016

Wat een overwinningen

Gisteren schreef ik een blog over een beeld wat neergezet werd om in beeld te brengen wat er in mijn leven gebeurd was.
De keuzes die ik had gemaakt hadden invloed gehad op hoe ik mij nu voelde.
Je kan erover lezen in mijn blog: Een mooi beeld

Vandaag wil ik daarop verder gaan.
Mijn coach had dit beeld verteld en uitgelegd.
Ik begreep het direct.
Toch was het zo moeilijk om te veranderen.
Als ik ging praten, of als ik voelde, dan voelde ik nog steeds hetzelfde, ik sprak nog steeds vanuit dezelfde bron.

Het is niet mogelijk, ik kan het niet, dat durf ik nooit...

Ik kreeg een opdracht, Petrina ga eens op mijn stoel zitten.
Ook toen de reactie: nee dat kan niet.
Hij gaf aan, o ja wel hoor, dat kan prima, ik bied je mijn stoel toch aan.
Nee ik durfde echt niet.
Hij zag dat ook en respecteerde die grens.
Toch moest ik uit die comfortzone, door te doen zou ik mijn denken kunnen beïnvloeden.
Hij moest lachen en zei nog, let maar op, er komt een tijd, dan zit jij hetzelfde in een stoel als ik.
Sowieso snap ik niet waarom je hier zit, waarom je mij nodig hebt, je kan dit zo goed.
Hij was verbaasd hoe ik dingen oppakte en deed...

Er kwam een nieuwe opdracht voor mij.
Omdat hij zag dat ik het echt niet durfde.
Hij vroeg:

Pak je stoel eens op en ga daarmee eens ergens anders in de ruimte zitten.

Ik pakte de stoel en draaide een kwart slag en met dat ik deed, schoten we allebei keihard in de lach.
Direct verplaatste ik mij stoel maar weer en nu op een hele andere plek.
Hij voerde hetzelfde gesprek, vroeg dezelfde vragen als voordat ik ergens anders ging zitten.

Dit gesprek werd heel anders!
Hij vroeg aan mij, hoe kan dat, welke passagier heb je nu laten praten?
Ik zei, nu sprak ik vanuit het licht.
Waarom sprak het licht eerder niet, waarom hielp dat niet om balans te houden tussen je denken?

Omdat ik het niet aan het woord liet, het licht wilde wel maar ik schoof het direct aan de kant!

En wat kan ik doen om het licht te blijven horen, ook als het donker al gepraat heeft?
Ik gaf een antwoord, en nog steeds verbaasd het mij....

Het licht zal blijven praten, zal zorgen dat het Petrina het hoort.
Zo dankbaar ben ik als ik nu terug kijk, heel veel angsten heb ik mogen verliezen, heel veel zorgen heb ik mee leren omgaan.
Ik mag ontspannen en in rust nu leven!
Wat een grote zegen is dat voor mij...

Het licht zal blijven praten, dat is toch een bijzonder antwoord!
Dan denk ik aan afgelopen vrijdagavond, een gesprek met een puber.
De strijd vooraf.
Donker en licht, wel of niet de mogelijkheid om in contact te komen met anderen, donker sprak, doe het niet, het licht het sprak ook door mij.

En ik kan zeggen:

Het licht overwint!!



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com