Doorgaan naar hoofdcontent

Innerlijke groei

Het is ondertussen een bekende spreuk geworden:




Zaaien voor nieuw leven


Vele preken heb ik al gehoord, dus eigenlijk kan je zeggen, er is veel gezaaid in mijn leven.
Eerlijk zal ik zeggen dat bij mij veel zaad op de weg gevallen is, het viel wel, maar werd door de vogels opgegeten.
Ik kon er niets mee, vergat het, en dat ontnam de mogelijkheid om het te laten groeien.
Soms viel het in de grond van mijn hart, ik dacht er over na, en ik nam het mee om eens in mijn leven te bekijken hoe het bij mij gesteld was.
Maar voor ik het wist was het verdwenen.
Was ik toch drukker bezig om genoeg geld te verdienen, om mijn werk goed te doen, om een goede moeder te zijn.
Al die taken overgroeide mijn tijd die ik wil besteden aan Zijn Woorden.
En wat er staat klopt het heeft dan geen kans, het Woord kan dan geen vrucht brengen, het Licht kan niet meer bij het groeiende plantje komen en het zal niet veel verder komen.

Toch waren er ook Woorden die in goede aarde vielen.
Die jaren later nog steeds in mijn hart zitten, wat daar gegroeid is, er is in mijn hart door dat Woord wat nieuws tot stand gekomen.
Nieuwe levensinvullingen, nieuwe manieren om met iets of met een situatie of mensen om te gaan, nieuwe manier van denken.
Er kwamen hele nieuwe vruchten.
Die mij persoonlijk telkens weer verbaasde.
Zolang dat zaad in mijn hart mag verder leven zal het telkens weer vruchten opleveren.

Inzicht tot groei


Net zat ik een opdracht te maken en schreef ik over mijn roeping.
De blokkade tot in mijn roeping komen....

Dat ben ik meestal zelf!


Ik merk dat ik voordat ik in mijn roeping durf te gaan staan, dat ik eerst dingen moet leren (van mezelf), ervaringen op moet doen, want ik mag het niet fout doen. 
Voordat ik echt gaat uitvoeren moet ik zeker weten dat ik het ook kan.
En opeens kwam er iets omhoog in mijn hart, er groeide een nieuw plantje:

Als God mijn roept dan ben ik veiliger, dan dat een diploma mij ooit aan veiligheid kan geven, of wat de wereld mij ooit aan veiligheid kan bieden.

Heel voorzichtig sprak ik het uit.
Direct wilde ik dit nieuwe plantje maar weer onder de grond schoffelen.
Ik voelde mij er kwetsbaar door.
Dit plantje was nog maar teer!
Het moest nog beschermd worden dat zei mijn intuïtie.
Maar toch schreef ik het op.
En ik besef nu, dat is heel belangrijk!
Dit is niet iets wat ik voorzichtig voor mezelf moet houden.
Het groeide, het maakte zichzelf zichtbaar, het is klaar om niet meer verstopt te hoeven worden.
Het is belangrijk, niet alleen voor mij.
Het groeit zodat iedereen van de bloei kan meegenieten.
Als God iets van je vraagt, dan geeft Hij je daarvoor alles wat je nodig hebt.
Dat merk ik ook, toch blijf ik toetsen of het ook wel echt zo is.
Het is goed om dat op te merken.
Dat maakt de weg open naar verder groeien.
En dat is ook precies wat ik wil.
Soms vraagt God grote dingen van ons, vooral vertrouwen en geloof.
Durf ik daar in uit te stappen of laat het mij stil staan?

Aandacht geven maakt dat iets groeit.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Rouwen is een werkwoord

Achter elke traan van verdriet,
schuilt de glimlach van herinneringen.        Foto gemaakt door Sandra Keereweer Vier het leven fotografie


Mijn wereld is veranderd, en daarin moet ik een nieuwe koers leren varen. Dat uit zich in vele verschillende vormen. Nieuwe rituelen maken voor bijvoorbeeld de Moederdag, die ik voor het eerst heb meegemaakt zonder een moeder te hebben. Maar ook in vele andere dingen loop ik ertegenaan dat er een gat geslagen is. Dat het anders gaat, dat ze gemist word. Eigenlijk al heel snel merkte ik dat het daadwerkelijk een groot verschil was in mezelf.

Leven zonder moeder
Mensen vragen aan mij nu weleens: Hoe is het nu zonder moeder? Twee maanden geleden is zij overleden. Ik merk dat ik nog steeds geen antwoord kan geven. Ik heb rust en vrede, vooral omdat ze zolang heeft gevochten. Omdat ik haar de rust gunt die ze nu mag hebben. Er is voor haar geen betere plek dan in de armen van onze Vader in de Hemel. Maar andere momenten mis ik haar hier bij mij, of rak…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Genade alleen...

Geloven is geen prestatie van ons.
Niemand kan het zelf verdienen! Het is genade. Een spontane, niet zelf verdiende Goddelijke gunst.Het is genade door God geschonken, die de weg van geloof opent. Hij begint deze weg niet alleen, Hij houdt het ook in stand! Dwars door alle problemen die dit leven kan geven.

Efeze 2:8-9
Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave. Niet uit de werken, opdat niemand roeme. (Statenvertaling 1618-1619)


                              Brede en smalle weg Genade niet verdiend Het is juist die genade die je leven totaal omkeert! Ik mocht Zijn genade aannemen, en niet eenmalig maar telkens opnieuw, mag ik dat overweldigende gevoel ontvangen. Ik kon het niet grijpen, nemen of eisen. Het kon alleen aan mij geschonken worden, en door mij worden ontvangen. Om niets van mij, en door alles van God! Want wanneer je het verdiend hebt, dan is het een 'logisch' vervolg dat je een beloning krijgt. Nee ik had het tegeno…