Doorgaan naar hoofdcontent

Fijn om verandering op te merken!

Op 13 Juli deed ik met een blog mee aan de bloghop van die maand.
Je kan hem nog lezen: Bloghop Juli: Rond de tafel
Het thema was toen rond de tafel.
Ik moest eerlijk bekennen dat het aan tafel eigenlijk soms best een strijd was.
Dat was iets wat ik niet wilde, maar waar ik toch telkens in terecht kwam.
Eten duurde met gemak een uur.
Het werd verschoven, er werd door geroerd, naar gekeken en aan geroken.
Maar het eten zelf ging zo langzaam.
Zoveel wilde er ook helemaal niet in!

Ik had al veel geprobeerd, en besloot toen, het maakt niet uit....
Vanaf nu ga ik gewoon eten wat ik lekker vind en eten ze dat gewoon mee.
En dat werkt aardig.
Wij eten heerlijk, mijn vriend en ik, en moeten eigenlijk bekennen we eten wel echt heel erg lekker.
Soms ook lekker buiten de deur, lekker samen.
Maar ook gewoon met de kindjes.

En wat blijkt nu?
Het werkt!
Zo goed zelfs dat onze dochter zo goed gegeten had dat we zeiden:

Als je zo goed eet dan kan je met ons mee uit eten!

Dan is het niet meer zonde van het geld, omdat je het toch niet opeet.
Wat was het een feest in het Altijd restaurant.
Ze mochten zelf kiezen wat ze wilde.
Zelf pakken en kiezen vonden ze ook wel spannend, maar tegelijk zo interessant!
En natuurlijk afsluiten met een welverdiend ijsje.

Ik ben zo blij, het eten is hierdoor leuker geworden.
Nu is het koken ook niet meer zo'n last, maar een uitzien naar iets lekkers.
Het werkt dus voor ons allemaal!
Lekker eten waar iedereen van geniet, leuker om te koken.
Ook fruit eten gaat nu zoveel makkelijker.
Ze eten veel gevarieerder en hebben zin om nieuwe dingen te ontdekken, zo leuk.

Reacties

  1. Fijn dat je opluchting ervaart. Maar kinderen en eten, dat blijft steeds een dingetje. En daar moet je geen dingetje van maken. Ze zorgen er echt wel voor dat ze niet verhongeren. Kies je conflict, zeggen wij altijd. We zorgen gewoon dat we iedere week een keer iets eten wat ze zeker weten lekker vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Juist nu liet ik het los en zorgde ik dat ik lekker at. Niet alleen maar basis aardappel, of macaroni, maar gewoon lekker eten! Ik liet de strijd los, toch moet ik zeggen dat het loslaten van die strijd moeilijk was. Juist doordat ik lekker wil eten en het trekt mij dat negatieve gedrag. Kost mij energie om dat te negeren.

    Ja dat 1 keer in de week iets wat ze zeker lusten is fijn voor ze.

    Dank je voor je reactie Chiel!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…