zaterdag 31 december 2016

Gebed voor 2017

Oud en nieuw, het bepaald mij er elk jaar weer bij dat ik op reis ben. Ik ben op weg naar een eeuwig leven. Een heel jaar, met 365 dagen liggen vandaag achter mij. En vannacht zal er een nieuw jaar starten. Nog onzichtbaar wat het brengen gaat, voor mij nog één grote verrassing. Maar voor God al bekend. Alles wat er komen gaat, in mijn leven, in jouw leven maar zeker ook in deze wereld. Hij weet ervan.

Want waar wij nog in het aardse leven op reis zijn, is Hij eeuwig.

Ik merk dat we steeds meer bezig zijn met aardse voornemens, verlangens en bezigheden. Ook ik moet bekennen dat ik mij ontzettend vaak voor iets nieuws aards gevallen ben dit jaar. Met goede bedoelingen, maar ik stortte mij erin en merk dat ik er soms zelfs de tijd voor God mee invulde. Omdat het zo goed was, zo belangrijk was. Ik merk dat het een trend lijkt, met goede voornemens de tijd vullen waardoor er geen ruimte meer over is voor tijd met Hem. Voor stille tijd. Er was soms voor mij geen tijd meer om als Maria aan Zijn voeten te rusten en van Hem te leren. Nee ik was soms Martha, die met goede bedoelingen bezig was met de dingen die niet het meest belangrijk waren.

En vandaag besef ik weer, ik ben op reis. Wat doe ik met de tijd die ik krijg om te reizen naar het eeuwige leven? Maak ik mij druk om de dingen van Zijn koninkrijk? Ik ben een Pelgrim, en ik reis en op die reis kan ik dicht bij Hem zijn. Nu en voor eeuwig. Maar doe ik dat ook?

Daarom op mijn blog dit jaar geen voornemens voor het nieuwe jaar. Maar dit jaar wil ik een gebed plaatsen:

Vader in de Hemel,

Dit nieuwe jaar wil ik in Uw handen leggen.
Houd mij op Uw weg, met Uw handen die mij vormen, die mij de weg wijzen.
Zodat U voor mij aankomend jaar steeds meer zichtbaar word voor mij.
En zodat andere U mogen ontmoeten door mij heen.
Laat mij Uw wil doen Heere en breng mij telkens aan Uw voeten.

Amen


vrijdag 30 december 2016

Mijn leesjaar

Afgelopen jaar heb ik, ondanks de vele dingen die ik deed, ook een heerlijk leesjaar gehad. Ik mocht veel lezen voor mijn studie en ben geslaagd voor mijn examen. Ik merkte dat ik het heerlijk vond om weer te leren, maar tegelijk ook, dat het echt bij mij past om de psychologische wereld in te gaan. Mensen te kunnen helpen, te bemoedigen, te steunen, wegen te mogen wijzen en te spiegelen. Wat is het fijn om te merken dat ik nu iets doe wat zo goed past bij de talenten die God aan mij geschonken heeft. Maar afgelopen jaar heb ik nog meer mogen lezen. Heerlijk vind ik het, boeken waardoor ik dingen leer, of waardoor een nieuwe wereld open gaat.




De boeken die mij bij gebleven zijn, en waarom, zet ik voor jullie op een rij:


  • Hizkia God is mijn sterkte - Lynn Austin
  • Hizkia God is mijn lied - Lynn Austin
  • Hizkia God is mijn redding - Lynn Austin
  • Manasse de God van mijn vader - Lynn Austin
  • Manasse de God van mijn volk - Lynn Austin
Deze serie heb ik achter elkaar verslonden. Wat bijzonder mooi om op die manier de Bijbelse geschiedenis tot mij te mogen nemen. Er zaten zulke wijze lessen in. Bijbelse romans met een boodschap. God is een God die Zijn volk niet verlaat. Diezelfde God is ook de God die ons niet verlaten zal! Kies maar voor Hem en er zullen wonderlijke, Hemelse dingen in je leven gebeuren.
  • Familie van Jezus - Karen Kingsbury
  • Vrienden van Jezus - Karen Kingsbury
Ook deze twee boeken brachten voor mij de Bijbel, Jezus, meer tot leven. Het beeld wat ze neerzetten voelde zo realistisch en gaf zo'n andere visie op Zijn leven hier op aarde. Wat een talent bezit deze schrijfster. Deze twee boeken zijn voor mij erg waardevol geweest. De Bijbel zo omschreven dat het mensen zijn zoals ik mezelf ook voelen kan. Verhalen die ik al jaren hoor, maar nu op een manier beschreven waardoor het leek alsof ik de Bijbelverhalen voor het eerst aan het lezen was.


  • Aan Gods hand door pijn en lijden - Tim Keller

Zo mooi hoe hij omschrijft wat je met je lijden kan, er is een weg door het lijden heen. Dit boek was voor mij heel herkenbaar en liet mij inzien hoe ver ik gekomen ben met mijn lijden overstijgen. Het een plekje geven in mijn leven zodat ik ermee verder kan, dat het mij niet belemmerd of gevangen houd. Dit was voor mij bijzonder om te mogen merken. Hoe diep ik gezeten heb werd zichtbaar door dit boek, maar tegelijk dus ook hoe ik, aan Gods hand mocht groeien en herstellen naar de mens die ik nu ben. Het maakt mij dankbaar! Heb je ervaring met lijden? Of zit je nu in een diep lijden? Dit boek is echt een aanrader!

  • Liefde en Respect - Emerson Eggerichs

Dit boek kreeg ik als cadeau op mijn trouwdag. Ik ben er in begonnen en heb het in 1x uitgelezen. Wat ontzettend helder en duidelijk omschreven! Voor degene die een relatie hebben, getrouwd zijn, of trouwen willen: Lees dit boek. Het bevat een hele kostbare waarheid. Liefde en respect en hoe het zit in een relatie. Wil je weten wat het rad van waanzin is waar deze Emerson over schrijft? Ik weet zeker dat iedereen dat rad zal herkennen. Ik hoop voor al mijn lezers dat ze telkens weer op tijd uit dat rad van waanzin kunnen stappen en kunnen beginnen aan het rad van motivatie. Elke keer opnieuw. Het maakte voor mij veel relatie problemen duidelijk. Het is helder en duidelijk omschreven. Er zit zelfs een apart gedeelte in voor de man en voor de vrouw. Daardoor is dit ook erg mooi om samen te lezen. 

  • Eva - W. Paul Young
De manier van schrijven is zo bijzonder! Een verhaal met een boodschap. Aan het begin had ik geen idee waar dit boek zich afspeelde en juist dat maakte mij nieuwsgierig. Ik heb dit boek echt in 1 adem uitgelezen. Wat een schrijver, na zijn mooie boek de uitnodiging, wist ik: Dit boek wil ik ook lezen! Van het begin tot het einde raakte dit boek mij. Het is een verrassend boek, een boek wat kostbaar is door de boodschap van geliefd zijn wie of wat je ook bent, maar ook doordat het laat zien: de wachters hebben het druk met de hoofdpersoon van dit boek. Hoe druk hebben ze het met mij? Lekker verrassend boek! Dat hou ik ook zo voor jou!

  • Het vaderhart van God - Floyd McCung
  • Hoe God naar je kijkt - Wilkin van de Kamp
Deze twee boeken heb ik gelezen, wat is het heerlijk geweest om te lezen. Te mogen kijken naar wie God werkelijk is, wie Hij voor mij wilt zijn. Dat wat God tegen jou zegt, durf jij dat aan te nemen? In beide boeken heb ik een zoektocht gehad, wie is God werkelijk voor mij? Hoe denk ik over Hem, onbewust. Wat merkte ik dat de dingen die ik geleerd heb, soms juist relatie met mijn Heere in de weg kunnen staan. Ben je op zoek naar een versteviging of een groei in relatie met Hem? Dan zijn dit boeken waardoor je verder kan komen. Beide boeken bevatten voorbeelden, waardoor het voor mij meer leeft dan als het alleen theorie was gebleven.

  • Ik eer jou - Marja Verschoor Meijers
Eert uw vader en moeder. Dit boek gaat om eren, het gaat over familierelaties. Juist de familie(s) is een plek waar een basis gevormd word voor de rest van je leven. Maar ook van het beeld van God. Van samenleven, van verantwoordelijkheid, trouw en liefde. En wat gaat het daarin vaak mis. Dit boek beschrijft heel mooi hoe we met (familie) relatie problemen om kunnen gaan. Er ligt een zegen klaar voor degene die het kunnen: Het eren van hun vader en moeder, voor de mensen die om kunnen gaan met gezag, maar ook voor de mensen die met liefde met hun naaste omgaan (dat is de kern van alle geboden namelijk). Wat kan het eren van ouders/familie leden een strijd zijn. In dit boek word de strijd beschreven maar krijg je ook kostbare handvaten om de strijd te kunnen staken. En bij het lezen moest ik telkens aan twee dingen denken:

Wees stil en weet dat Ik God ben (geloof je dat? Leg je strijd dan maar in Zijn hand, Hij wil ook jouw God zijn!).

&

Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, zegt de Heere.

  • Terug naar het gewone Pastoraat - Gerrit Houtman
Pastoraal werk is iets voor alle gemeenteleden. Dit boek bevat mooie (korte maar krachtige) lessen. Het behandeld belangrijke thema's als luisteren, respectvol vragen stellen, empathie tonen, confronteren zonder oordelen. Dit is één van de boeken van afgelopen jaar waar ik veel mee kan. Pastoraat = het omzien naar elkaar in een gemeente. Dat is iets wat we allemaal zouden moeten doen of ons voor in zouden mogen zetten. Maar het is tegelijk ook een kwetsbaar iets. Dit boek is duidelijk omschreven en legt een paar belangrijke pijnpunten binnen pastoraal werk bloot. 

  • Op weg naar een emotioneel gezond leven - Stormie Omartian
Dit boek had ik al een tijdje op de plank liggen. Maar die titel, die hield mij een tijdje tegen. Dit jaar pakte ik dit boek toch op, was ik er klaar voor om op deze manier naar mezelf te kijken. Het is een boek wat ik niet zomaar even uitgelezen heb, een boek waar ik de tijd voor nam. Maar wat kostbare tijd werd. Het liet mij verder groeien in mezelf, bracht mij in de kracht van God, maakte helder en duidelijk wat ik nodig heb. Nu was ik er aan toe om met die inzichten om te gaan maar had ik ook de innerlijke ruimte om het toe te passen. Deze vrouw is zelf een van verdriet gegaan en heeft het weten te keren naar een leven van vrede en volheid, met Jezus, met God. Sowieso vind ik het erg fijn om van andere mensen dit soort ervaringen te horen/lezen. Het maakt mij duidelijk hoeveel kracht zo'n getuigenis van je leven kan zijn. Dit boek is niet een boek wat je weg legt als je het uit hebt. Het is een boek wat je door je hele leven heen, telkens weer opnieuw kan pakken en kan gebruiken als meetlat langs je geestelijk en emotionele leven.


  • Niemandskinderen - Carolien Roodvoets

Dit boek kocht ik in het geboortejaar van mijn zoon, toen had ik het gelezen. Dit jaar pakte ik het weer op. Ik wil dit boek hier in deze lijst ook echt noemen. Het is een aangrijpend boek waarin beschreven word wat de gevolgen zijn van een onveilige jeugd en de verwerking daarvan. Het boek gaat over oorlog, een privé oorlog waarin sommige kinderen moeten overleven. In die privé oorlog zijn ze niemandskinderen, ze zijn niet van hun ouders, omdat ouders niet van hen (kunnen) houden, ze zijn niet meer van zichzelf omdat ze vaak niet meer van zichzelf kunnen houden, ze zijn ook niet van anderen (ook al bedoelen die het nog zo goed) doordat ze zich niet meer kunnen hechten aan de anderen. Dit boek is voor deze kinderen geschreven. Zodat ze herkenning, steun, troost mogen ervaren. Ja soms zal dit boek pijn kunnen doen, maar de pijn die dit boek brengt komt niet door het boek, maar door je ervaringen. Het is tijd dat je die pijn er laat zijn, onder ogen durft te komen en eruit laat komen. Zodat je weer iemands kind kan worden. En al staat het niet in dit boek, wens ik je toe dat jij Gods Kind mag gaan voelen. Mooier nog: Gods geliefde kind! 


Welke boeken heb jij gelezen die je bijgebleven zijn?

dinsdag 27 december 2016

SchrijfBijbel Cover en Genesis 3

Afgelopen dagen ben ik lekker verder aan de knutsel gegaan. Na de vorige keer, kan ik zeggen, ik heb de smaak te pakken. Wat is het heerlijk om creatief met de Bijbel bezig te zijn! Wat ik de vorige keer gemaakt heb kan je zien via de volgende klikbare link: Schrijfbijbel. Nu ben ik lekker verder gegaan. Ik had al een poosje nagedacht wat ik nu precies wilde met de cover van de Bijbel. Deze was bruin, en gaaf in een craft kleur. Maar toch, ik vond het wat saai. Dus lekker aan het scheuren gegaan met papier. Zie hier de metamorfose:

Voor:

Na:



Dit maakt mij zo blij. Als ik de Bijbel nu op de kast zie liggen dan voelt het echt als mijn Bijbel! Ook ben ik verder gegaan met het boek Genesis. Ik las de tekst dat God vroeg aan Adam: Waar ben je? En wilde daar een mooie tekening bij maken. Eerst heb ik het papier van de Bijbel voor behandeld, want nu wilde ik wel graag met aquarelpotloden of gelatos werken. Na het voor behandelen heb ik het lekker even laten drogen. En eindelijk ben ik daarna aan de slag gegaan. Wat is het fijn om zo met de Bijbel bezig te zijn. Ik lees een Bijbel hoofdstuk nu heel anders. Nu kan ik iets met het beeld wat ik er soms bij krijg, of voel. Al is het dan de kunst op dat beeld zo goed mogelijk op papier te krijgen. Maar blijven oefenen werkt echt. Vanmiddag heb ik het afgemaakt, en het is redelijk gelukt zoals ik het in mijn hoofd had. Waar ben je?


maandag 26 december 2016

Leven als de wijzen

Ben jij net als de wijzen?

Zaterdag heb ik dezelfde vraag gesteld alleen dan wat betreft de herders. Je kan lezen wat ik over hen schreef door de volgende klikbare link: Leven als de herders. Herken jij je in de herders? Of toch niet zo? Dat kan, want er zijn meerdere mensen geweest die allemaal op een eigen manier omgingen met de geboorte van Jezus. De wijzen hadden ook zo hun manier. Misschien herken jij jezelf in hun manier van omgaan met dit wonder.

Deze wijze mannen, leefden ten oosten van Israël. Ze kenden de boeken en letten op de tekenen aan de hemel. De sterren, de stand van de maan, de kleur van de lucht en ook de kleur van de maan, het had voor hen allemaal een betekenis. Het was daar, dat ze een bijzondere ster hadden gezien. En hun boeken vertelde dat die zou schijnen wanneer de beloofde Koning van de Joden geboren zou worden. Ze kwamen achter het wonder van de geboorte van deze Koning, door de boeken. Misschien ben jij tot de ontdekking van het wonder gekomen door de Bijbel te lezen. Door je te voeden met Zijn woorden. En is deze Koning daardoor ook in jou hart geboren. Dan hoop ik dat je net als deze wijze mannen op reis bent gegaan. Op naar het Koningskind. Op naar Hem die nu in de Hemel woont. Onderweg als een pelgrim

De wijzen gingen naar Jeruzalem en vroegen aan koning Herodes: Waar is de pasgeboren Koning? Want wij hebben Zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem te aanbidden. Deze vraag maakte koning Herodes van streek. Hij liet het uitzoeken door de overpriesters en de schriftgeleerden. Deze vonden het, in de boeken!

En u, Bethlehem, land van Juda, bent beslist niet de minste onder de vorsten van Juda, want uit u zal de Leidsman voortkomen Die Mijn volk Israël weiden zal.

Toen ze koning Herodes helemaal hadden aangehoord gingen ze op reis naar Bethlehem. Het bijzondere was, dat de ster die zij hadden gezien, hun de weg naar Bethlehem wees. Dat Licht wat hen de geboorte van de Koning had verkondigd, bleef bij hen totdat ze op de bestemming waren aangekomen. Dat maakte de wijze mannen zo blij, het verheugde hen met grote vreugde staat er! Ben jij verheugd? Wetend dat Hij je nooit zal verlaten, mag je grote vreugde ervaren in je leven. Toen de wijze bij het huis gekomen waren vonden zij het Kind en Maria Zijn moeder. Ze aanbaden het Kind, de nieuwe Koning van de Joden, maar vooral de Koning van hun hart? Ze gaven kostbare geschenken. Ontvangen door God, terug gegeven aan de God die mens geworden was. 

In het verhaal van de herders, lazen we dat de herders het aan iedereen gingen verkondigen die het maar horen wilde. In het verhaal van de wijze, daar loopt het anders. Niet iedereen verteld, niet iedereen heeft dezelfde roeping. En deze wijze mannen werden geroepen voor een speciale taak. Een spannend moment in de geschiedenis eigenlijk. Er verscheen een engel die in een droom aan hen vertelde om niet via dezelfde weg terug te gaan. Niet naar koning Herodes gaan om alles te vertellen. 

En nadat zij door een aanwijzing van God in een droom gewaarschuwd waren om niet terug te keren naar Herodes, keerden zij langs een andere weg terug naar hun land.

Wat mooi, ze luisterde naar de aanwijzingen. Daardoor liep het plan, gesmeed in het duister, van Herodes niet af zoals hij wilde. Hij wilde deze Koning, die hij zag als een bedreiging ombrengen. Maar nu de wijze mannen gehoorzaamde gaven ze ruimte om te leven aan de Koning. Van deze wijze mannen staat niet dat ze het tegen iedereen vertelde. Maar er staat wel heel mooi, dat ze gehoorzaamde naar God. Naar de engel die hen de boodschap gegeven had. Ze wisten van de boeken, ze voelde zich verheugd door het Licht van de ster en ze gehoorzaamde de engel. Een wonderlijk verhaal.  Anders als de herders, maar ook bijzonder. Het leven van een ieder, die het wonder van Zijn geboorte heeft ervaren, word boven het normale uitgetild. Ken jij Zijn woord? Herken jij je in de wijze mannen?


zaterdag 24 december 2016

Leven als de herders

Ben jij net als de herders van Bethlehem?

Deze vraag zat  in mijn hoofd terwijl ik in de auto naar huis reed. Deze week 6 dagen gewerkt, 4 bij mijn werkgever en 2 dagen bij mijn vader. Kerst, het is topdrukte in de winkel, dus ik mocht heerlijk meehelpen. Wat is dat een bijzondere tijd. Druk, de winkel vol, maar toch gezellig! En vanavond reed ik naar huis, moe maar zeker ook voldaan! Even na alle drukte alleen. Denkend aan kerstavond, aan Jezus die als baby geboren, maar gelukkig ook gevonden werd. Hoe vinden wij Hem?

De herder, ze waren in het veld en ze hielden de wacht bij de kudde. En opeens kwam daar voor hen het bericht: Jezus is geboren! Ze hoorde het vanuit de Hemel zelf, een engel kwam het hen vertellen. Geen idee of ze Joods waren, of ze iets wisten van de tora, of leefregels van de Joden. Toch vertelde deze engel:

Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u in de stad van David de Zaligmaker geboren is; Hij is Christus, de Heere. En dit zal voor u het teken zijn: u zult het Kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe.


Heden is er van hen, voor deze herders, een Zaligmaker geboren. Dat staat er. Er staat niet dat die geboren is voor een paar mensen. Maar er staat voor u! Zo kwamen de herders erachter dat Jezus voor hen geboren is. Heb jij dat ook op deze manier ervaren? Kwam de boodschap, dat er voor jou een Zaligmaker geboren is, ook uit de Hemel. Misschien niet door een engel, maar dat kan ook door andere, Hemelse manieren.

En wanneer de herders Maria en Jozef gevonden hebben, met de baby gewonden in doeken. Dan lees ik nog iets heel bijzonders:

Toen zij Het gezien hadden, maakten zij overal het woord bekend dat hun over dit Kind verteld was. En allen die het hoorden, verwonderden zich over wat door de herders tegen hen gezegd werd.

De herders ze gingen tegen iedereen vertellen wat zij hebben mogen ervaren. Ze wilde delen, hun hart was er vol van. Zie je de mensen kijken? Verwonderd over wat deze mannen aan hen vertelde. Herders, hele gewone mensen. Of nee.... Mensen die op zichzelf waren, die niet heel erg gezien waren. Ook waren ze niet hoog van aanzien. Ze waren eigenlijk niet bijzonder. Wat hebben wij een heerlijke God. Want deze boodschap, dit blijde nieuws, dat maakt hen bijzonder. In hun zwakheid kan Hij krachtig werken. Wat hadden ze een mooie boodschap te delen! Wanneer jij kerst in je hart gevierd hebt, dan is het zo dat wij ook veel moois te delen hebben. Durf jij? Herken jij je in de herders?



dinsdag 20 december 2016

Wanneer het donker word

Ik denk dat iedereen dat weleens ervaart. Leven in het donker. Hoe hou je vol, als alles duister is en je niets meer duidelijk ziet? Als alles wat zeker was je ontvallen is? Als de wereld om te huilen is. We zitten in de donkere dagen voor de kerst. Donker was het voordat het Licht geboren werd. Nu is het ook donker. Het donker kan op verschillende manieren in ons leven aanwezig zijn. Je zit misschien in een uitzichtloze situatie, of je ziet de ellende van de wereld. De oorlogen/natuurrampen/ellende het kan ervoor zorgen dat je geen licht meer ziet. Dat er geen licht meer is betekend eigenlijk hetzelfde als: Ik zie geen hoop, geen uitzicht, niets moois is meer te onderscheiden doordat het donker is. Het donker kan alles inpakken en de mooie dingen bedekken.

Kleine lichtjes


Toch is het juist het donker wat ruimte geeft voor het licht. Want hoe zwarter het is, hoe meer dat het Licht tot zijn recht komt. Het geeft meer kracht aan dat kleine teken van hoop, als de omgeving hopeloos oogt. Als je nu denkt mijn leven heeft geen zin, waarom leef ik met alle ellende die ik door moet maken? Dat kleine lichtje wat jij kan zijn, dat is in het duister van deze wereld, een veel groter licht als dat jij had bedacht. Wij denken soms te groot, we willen vaak teveel. Maar het kleine beetje wat je hebt, is zo nodig in deze wereld! Hoe meer er in de wereld aan duistere dingen gebeurd, hoe sterker komt het licht van de (kleine) mooie dingen binnen. Het heeft daardoor een veel diepere uitwerking en is veel meer bijzonder. Het gaat niet om de grote dingen. God vraagt van ons geen grote dingen. Het gaat om de bereidheid van je hart. Ben je bereid je hand uit te steken, en daardoor iets van Zijn licht, te brengen in het duister?

Het Licht werd geboren


God deed het. Het begon klein, het begon heel normaal. Voor de meeste mensen is het onzichtbaar, maar voor de mensen die bleven zoeken naar het Licht in het duister, werd door de kleine baby een gebed verhoord. Het licht is niet altijd te vinden in het grote, of in dat wat ons hart verlangt. Maar het ware licht is te vinden, bij de dingen vanuit het Koninkrijk van God. Ja dat begint soms klein, nietig, en soms zeggen wij: In de herberg van ons hart is geen plaats. Maar het zal een plekje vinden, in die, die zichzelf onwaardig, nietig en niets vinden. Daar zal het groeien, en een Licht verspreiden. Dat het Koninkrijk van God zichtbaar zal maken.

Hoe donker het ook is, blijf geloven, blijf zoeken! Ook op dagen van terreur, verdriet en wanhoop. Zolang Zijn Geest in de mensen op aarde een plek mag vinden, zal er Licht zijn. En dat Licht zal het duister gaan uitdrijven. Wanneer het kerstfeest is geworden in jou hart, dan is daar een Licht geboren. Breng dat kerstfeest en Zijn licht, maar van je hart de wereld in. Probeer elke dag iets te vinden waarin je Zijn licht mag ervaren of zien. Er is hoop, Jezus is voor ons allemaal geboren. Wat kan jij doen om Zijn licht te laten schijnen?





maandag 19 december 2016

Ik wens jou

Lieve lezers en lezeressen,

Hier voor jullie een speciale kerst en nieuwjaarswens.
Afgelopen jaar is voor mij een heel bijzonder jaar geworden.

Iets wat ik vorig jaar niet kon dromen, maar wel al stil naar uitkeek.
Ik had mijn wensen opgeborgen in mijn hart.
De dingen die gebeurd zijn, niet alles was leuk.
Maar alles heeft mij wel rijk gemaakt.
Rijk aan ervaringen, rijk aan liefde, rijk aan nieuwe kansen.
Nieuwe kansen voor mezelf, en voor andere mensen.
Ik ben enorm dankbaar met hoe dit jaar bepaalde zaken zijn omgekeerd.
Dat maakt mij trots, op mezelf, maar ook op anderen.


Dit jaar wens ik jullie allemaal:


een muur voor de wind 
en een vuur voor de kou 
een jas voor de regen 
en een vriend dichtbij jou 

‘k wens jou vrede toe om wie je bent 
dat je lacht en huilt met alle mensen die je kent 
dat de liefde aan je hart vervulling geeft 
in elk van de seizoenen dat je leeft 

(Trinity: Ik wens jou)





Een plek om naar toe te gaan, om te schuilen in de stormen. Maar ook een vuur dat warmte geeft, in je leven, maar dan denk ik ook aan jullie harten. Dat het daar mag gaan branden van liefde van God en passie voor Zijn Koninkrijk. Iets om aan te doen zodat je door de regen kan dansen, en er een zegen en vreugde door ervaart zoals een kind. Want was de opdracht voor ons niet: Word zoals een kind? Hij kwam als een Kind, voor ons allemaal, en wij mogen bij Hem ingaan als wij durven te geloven als de kinderen. Maar ik wens jullie allemaal ook vrienden, die om jullie heen staan. Die met jullie meeleven en meedelen. In zowel vreugde en verdriet. Via deze weg wil ik ook echt laten weten hoe dankbaar ik ben met mijn lieve vriendinnen. Wat een zegen zijn jullie geweest dit jaar. En wat hebben we mooie dingen met elkaar kunnen delen.

Ook wens ik jou vrede toe, vrede met jezelf. Want weet, je bent geliefd, je mag ook jezelf lief hebben. Omarm jezelf en heb vrede met wie jij bent. Ik hoop dat je kan lachen, maar als het nodig is ook kan huilen, met mensen die je kent. Waar jij je veilig voelt zodat je mag groeien. Zodat je kan delen. Dan een mooie wens, dat de liefde aan je hart vervulling geeft. Dat je geen liefde tekort komt. Het is in deze wereld bijna onvoorstelbaar. Maar het is mogelijk. Als je liefde tekort komt hier op aarde, dan wil ik wijzen naar Hem die heel jouw hart, al je verlangens vervullen kan. De enige die dat kan is Hij die kwam, speciaal voor jou. Om jou te redden! Ik wens je Zijn vrede, Zijn liefde toe! In alle seizoenen die het komende jaar gaan komen. Misschien begin je aankomend jaar in de lente, vol verwachting, of is het hele jaar een herfststorm. Maar in die stormen wens ik je toe dat je mag weten:

De Heer zij vóór u, om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij áchter u, om u in de armen te sluiten en om u te beschermen voor gevaar.
De Heer zij ónder u, om u op te vangen als u dreigt te vallen.
De Heer zij ín u, om u te troosten wanneer u verdriet hebt.
De Heer zij óm u héén, als een beschermende muur, als anderen over u heen vallen.
De Heer zij bóven u, om u te zegenen.
Zó zegene u de almachtige God,- vandaag, morgen, en tot in eeuwigheid. Amen.

zaterdag 17 december 2016

SchrijfBijbel

Vanaf mei had ik er naar uitgekeken. En eigenlijk, was het wel heel goed dat het een tijd duurde voordat het binnen kwam. De SchrijfBijbel! Het gaf mij tijd om op papier alvast te gaan oefenen. Dat ik dat gedaan heb kan je lezen, en sommige creaties zelfs bekijken in een eerder geschreven blog: Bible journaling Ik had de SchrijfBijbel in mei al gereserveerd, en ik vind het mooi om aantekeningen te kunnen maken, of alleen tekeningen van dat wat er in Zijn Woord staat. Maar toch, ergens zat al die tijd, al die maanden een kriebel in mijn buik. Net nadat ik getrouwd was ontving ik hem dan eindelijk via de post. Een mooi moment, want nu is er iets meer rust, iets meer ruimte voor.

Beginnen


Ja daar lag de Bijbel dan, ik keek er eens doorheen. Heb online inspiratie zitten bekijken. En wauw wat worden er mooie dingen gemaakt. Maar in de Bijbel.... Het gevoel dat ik in de Bijbel ging tekenen, het voelde zo gek. Ik begon op een ontspannen manier, vorige week. Lekker op een avondje labels zitten plakken. Mooi ieder Bijbelboek een eigen label. Het gaf de Bijbel al een heel andere uitstraling. Vrolijk, gezellig en laagdrempelig om te pakken. Overigens is dit ook fijn voor de kinderen, hierdoor kunnen ze makkelijker dingen opzoeken. En zonder dat ze het merken, slaan hun hersenen wel op wat ze zien. Dit was voor mij een veilig begin. Maar het bleef toch een stil verlangen om mijn Bijbel, op mijn eigen manier, te gaan laten spreken.




Creatief


Afgelopen week pakte ik toch deze Bijbel opnieuw. Ook pakte ik wat materiaal. Nee nog niet alles, want verf, aquarel potloden, gelatos nee dat durf ik nog niet goed genoeg. Maar ik pakte wel potloden en fineliners, ook had ik mijn brushpennen gepakt, en ging dan toch aan de slag. Wat was het heerlijk! Ik ben begonnen bij Genesis 1. Het begin. Hoe God alles maakte. En met dat ik dit aan het uitwerken was, werd ik mij zo bewust van hoe creatief onze God is. Hoe mooi, hoe bijzonder is Zijn schepping. Zo kleurrijk, zo wonderlijk hoe alles werkt. Ik maakte een begin, bracht elke scheppingsdag in beeld. Ging op zoek naar letters die ik mooi vond. Heb heerlijk zitten oefenen met verschillende lettertypes. Het was zo fijn om op deze manier bezig te zijn met Zijn woord. Terwijl ik bezig was, voelde het helemaal niet ongemakkelijk dat ik in de Bijbel aan het tekenen en het schrijven was. Verschillende avonden heb ik er aan zitten werken. En ik vind het resultaat, voor een eerste keer echt mooi geworden. Ik kijk uit naar de volgende die ik met jullie kan gaan delen. Want ja, ik heb de smaak te pakken.







donderdag 15 december 2016

Zijn hand raakt mij

Ken jij jouw zwakke plek? Het is belangrijk om die te kennen. Want weet je, dat is een plek in jou waar veel gebeurd. Daar zal je geraakt worden door het duister, om te zorgen dat die plek open en pijnlijk blijft. Maar God wil Zijn handen erop leggen, om die plek te beschermen, te verbinden en te herstellen. Die zwakke plek in je Geest, in je leven. Daar hoef jij niet alleen aan te werken. Jij hoeft niet alleen te vechten of zware strijd te leveren om die plek te verdedigen.


                                    

Sterk maar pijnlijk



Ik heb ook zo mijn zwakke plek. Maar misschien is zwakke plek niet eens het juiste woord. Het is een zere plek. Waar heel lang een brandende pijn vanuit ging. En als je pijn hebt in je voet, dan ga je anders lopen. Ik had pijn heel diep in mezelf, daardoor ging ik anders leven. Alles om die pijn maar niet te voelen. Maar ik ging zo anders leven dat ik bijna mezelf stuk maakte. Ik ging van alles doen om ruzies te voorkomen. Om geen negatieve woorden te hoeven horen. Daardoor wist ik op den duur niet meer wat ik nu zelf wilde, wat ik ergens van vond. Zo gewend om kritieke situaties te voorkomen. Dat was niet makkelijk, toch voelde het als de 'makkelijkste' manier om te overleven. Het past bij mijn karakter, mezelf weg cijferen en de ander hoger achten. Dat is een mooie eigenschap in mij, maar het werd mijn valkuil op het moment dat dit het enige was wat ik nog deed. Ik nam schuld op mij voor dingen die ik niet eens deed. Durfde niet voor mezelf op te komen, iets te vragen. Een hele zere plek! Maar, nee dat was geen zwakke plek. Ik had het zolang vol gehouden, dat kan niet van zwakte zijn!


Geopende ogen



Totdat ik inzicht kreeg in hoe gevaarlijk ik met mezelf omging. Hoe moeilijk ik het voor mezelf maakte en hoe ik mezelf het werkelijke leven ontnam. Was dat ook een zeer pijnlijk moment. Mijn ogen gingen open, en de tranen van mijn hart kwamen eindelijk naar buiten. Dat was voor het eerst, Gods hand raakte die plek aan en opende mijn ogen voor wat er gebeurde in mijn leven. Niet om mij af te breken, niet om mij uitzicht op leven te ontnemen of om mij eens lekker pijn te laten voelen. Maar zodat ik met dit inzicht iets kon doen, om dit te gaan veranderen. Hij vond en vind dat ik het waard ben. Daarom laat Hij mij soms dingen zien, opent Hij soms mijn ogen, op die momenten dat Zijn hand mijn zere plek(ken) aanraakt. Omdat Hij wilt dat ik word zoals Hij mij bedoeld had. Dat ik mezelf ga zien zoals Hij mij ziet.


Gods aanraking


Ik weet nog goed dat God Zijn hand op mijn zere plek neer lag. Al die inzichten boven kwamen en mijn ogen dus voor het eerst open gingen. Er gebeurde toen zoveel in mij. Maar het waren 'goede' dingen. Hij lag Zijn hand er op, zodat het beschermd werd voor kwade aanvallen. Maar ook zeker om die plek te verzorgen en te genezen. Telkens wanneer ik Zijn hand daar voelde, dan stroomde mijn hart over. Voelde ik zo'n diepe dankbaarheid, voelde ik Zijn liefde door mij stromen, wist ik hoe geliefd ik was bij Hem. Dat had ik nodig. Op mijn zere plek te gaan voorzien van een gezonde nieuwe huid. De pleister die ik erover heen had gedaan, die verstikte de wond. Telkens kwam er weer vuil in, ging de wond verder open. Maar vanaf het moment dat Gods hand er op kwam te liggen, mocht er herstel komen. Zijn hand op mijn zere plekken, geeft inzicht en Licht. Het laat mij dan even voelen, hoe Hij mij ziet! Telkens weer laat Hij zien dat Hij mij kent en dat Hij echt weet wat ik nodig heb. Geeft Hij mij een veilig en geborgen gevoel. Mijn leven is veilig in Zijn handen. 


Ook voor jou!


Heb jij een zere plek? Loop jij misschien gebukt onder lasten van het verleden, dingen die je ooit (mis) gedaan hebt? Misschien heb je gemerkt dat juist daar telkens weer pijn vanuit gaat, dat je jezelf er tegen wilt beschermen. Maar wat is dat lastig. De pijn kan je zomaar weer overvallen. Wanneer je denkt dat je overeind sta moet je weer bukken door een volgende aanval op de oude pijn in je binnenste. Weet dat er ook voor jouw zere plek, liefdevolle en zegenende handen zijn! Weet dat wanneer je nu gebukt gaat onder zorgen en lasten, Zijn handen verlossen. Hij is er ook voor jou! 


dinsdag 13 december 2016

Van buiten naar binnen

We kunnen ons zo druk maken om de dingen van de buitenkant. Ik kom oorspronkelijk uit een gemeente, waar dit kijken naar de buitenkant, heel erg aanwezig was. Er werd in die gemeente erg opgelet welke hoed je op had in de kerk, of je rok wel lang genoeg was, de vrije tijd was ook behoorlijk aan banden gelegd. Overal en altijd was ik bezig met: Mag dit wel? Hoort dit wel zo? In eerste instantie omdat ik door de kijk van deze gemeente wel bang geworden was. Bang van God. Maar heel eerlijk, was ik ook heel erg bang van mensen geworden. Iedereen vond van alles over de ander. En iedereen was zo druk in de weer om aan alle uiterlijke regels te voldoen, dat ze miste waar het om ging. Zo vaak gingen ze daarbij voorbij aan liefde, respect en eerlijkheid. Nu is het kerst. En zie ik dit bij heel veel mensen gebeuren. Eigenlijk vind ik dit zo verdrietig! Nu in deze advent periode merk ik op hoe gek mensen zich laten maken. Hoeveel mensen missen waar het werkelijk omgaat? Ze vinden dat ze van alles moeten. De kerstboom moet gekocht, anders als vorig jaar, nog mooier, nog sprekender, nog passender bij de inrichting. De kamers worden verlicht en verwarmd. En zo kunnen veel mensen opgaan in het leuk en gezellig maken, in huis. En in hun hart?



Verschijnen voor God


Bij beide stukjes zie ik hoeveel mensen er voorbij gaan aan waar het echt om draait. Geloof is niet een spel dat je kan winnen door regels te houden. We kunnen straks niet voor God verschijnen met een lijstje in ons hand, kijk eens hoe goed ik mij aan de regels hield. Nee we zullen allemaal knielen voor de Hoogste Koning. Met een diep besef, ik ben het niet waard om Uw erfgenaam, Uw kind te zijn. Maar een nog dieper gevoel van dankbaarheid, want Hij vind mij het waard. Hij noemt mij Zijn kind. Dat besef dat mag je nu al kennen en ervaren. Als je merkt dat je zo bezig bent met hoe het allemaal hoort, stop eens met al die regels volgen en bedenk eens, wie is God voor jou? Sta eens stil bij wat Hij heeft gedaan voor jou! Niet wat jij deed om Hem te plezieren. Wanneer je druk gaat maken om jou relatie met God, om wie Hij voor jou persoonlijk is, zal je merken dat er vanbinnen een verlangen zal gaan komen om naar buiten toe uit te stralen wie Hij is. Ik mocht leren wie God voor mij is, God is voor mij een God van:


  • Liefde
  • Vergeving
  • Rust
  • Warmte
  • Orde
  • Geduld

God in mijn leven


In mijn leven, wat voor een lange periode zo liefdeloos is geweest, was het Zijn liefde die mij helemaal veranderd heeft. Van liefdeloos naar liefdevol. Gevuld met een passie en warmte, bemoedigd en met nieuwe kracht kon ik verder leven. Dan moet je bedenken dat dit gebeurde op een moment in mijn leven, dat ik opgestreden was. Veel meer dan mensen toen echt wisten. Ik zag het nut niet van alle ellende van mijn leven, kon met al die pijn niet verder. Juist toen mocht ik ervaren wat onvoorwaardelijke liefde is. Ik, die zo tegen Zijn wil in niet verder meer wilde leven, ik mocht Zijn liefde ervaren. Wat een groot geschenk! Hij gaf liefde en daarmee gaf Hij mij leven! Met die liefde schonk Hij mij eigenlijk direct ook vergeving. Zijn liefde, bedekte mijn zonde. Zijn liefde was groter dan al mijn misstappen.Dat Hij mij vergaf leerde mij wat vergeving met een mens kan doen. Toen ik besefte hoe schuldig ik was, keek ik anders naar de fouten van anderen. Elke keer weer als er iets gebeurd, wat mij pijn doet, wat niet eerlijk is, dan mag ik denken: Ik heb het zelf ook zo fout gedaan, ik doe het zelf ook nog zo fout. Maar God liet en laat mij nooit in de steek! Hij vergeeft mij, telkens weer! Het zorgt ervoor dat ik door kan, waar de wereld zou stoppen. Maar hoeveel kansen heb ik zelf laten lopen? Hoe blij was ik dat ik genade vond in Zijn ogen, dat Hij mij vergaf. In alle onrust van mijn leven, heb ik vaak bij Hem uitgehuild. Telkens wanneer ik dat deed, voelde ik mij veilig, zakte mijn gevoelens, van wanhoop,frustratie of pijn en kwam er rust in mijn hart. Mijn God is een God van rust, van warmte en orde. Alle chaos van de wereld, de kou en de onrust. De vele prikkels die in de wereld op ons afkomen. Als ik bij God kom dan kan ik ruilen, en zo laat Hij mij uitstijgen boven mezelf.  Zoals je in mijn lijstje ziet is mijn God, een God van geduld. En echt dat heb je met mij nodig. Want ik heb veel zelfstandig en alleen moeten leven, en ik was al een beetje eigenwijs en koppig.... God had ook geduld nodig om de Woorden die Hij zei tot mij door te laten dringen. En daar ben ik zo dankbaar voor. Geen kritiek dat Hij het toch al gezegd had en ik het nu maar moest weten. Maar Hij herhaalde net zolang, tot het ging groeien in mijn hart.

Gericht op verbinding met God


Van buiten is er in mijn leven nog heel veel wat niet klopt. Ik hou mij namelijk niet meer als eerste bezig met de regels. Ik wil mijn blik vestigen op God zelf. Met Hem wil ik relatie, verbinding. Dat gaat met vallen en opstaan. Ook voor mij, al heb ik weleens gehoord van lezers dat ze blij waren als ik blogde over mijn kwetsbaarheden en mijn zoektocht(en) naar God, voor mij gaat relatie hebben ook niet vanzelf. Soms sta ik op een berg, dan mag ik mij dichtbij Hem weten, mag ik een stukje uitkijken naar dat wat in verschiet ligt, maar zo kan ook in het dal staan. Omgeven door bergen en met meer afstand tot de Hemel. En daar in het donker, in de eenzaamheid, mag ik verder lopen met de kennis die ik op mocht doen toen ik dichtbij was.  Ook al verlang ik nog zo naar relatie, met mensen of met God. Er word juist in dat wat goed is, zeker ook op gebied van relaties, heel hard aan ons getrokken. Er word met gevoelens gespeeld, om ons maar te misleiden en af te laten dwalen. Want wanneer je gaat om je eigen gevoelens te vervullen, dan word je een slaaf. Net zoals ik eerder een slaaf was van de wetten/regels en de goedkeuring van mensen, kan ik dan een slaaf worden van mezelf. Ik ben niet meer bezig met doe ik wel genoeg van wat de buitenwereld vind dat bij God past. Ik wil nog maar één dienen, en dat is God. Wat Hij vind dat heeft waarde en telt. Mijn vraag is dus veel meer, doe ik dat wat God wil dat ik doe? Of ben ik bereid te doen wat Hij van mij vraagt? Op die manier mogen wij allemaal dienen in Zijn Koninkrijk. Alleen door relatie met Hem zal je hart verlicht en verwarmd worden. En hoe donker, hoe koud je wereld dan ook is, dan is het in je hart een warme en echte kerst! Wat heb jij in jouw leven ervaren van God?




Wat raakt jouw, in het verhaal van Jezus en de Farizeeën, wat je kunt lezen in Lukas 11 vanaf vers 37? Hier een klikbare link: Lukas 11

woensdag 7 december 2016

Fragile -> Handle with care!

Het staat met grote letters op de dozen die ik oppak. Terwijl de dozen van huis naar auto, en ook weer van auto naar het nieuwe huis gaan, word ik er telkens op gewezen. Ook word het geregeld gezegd: Pas op hoor dit is breekbaar. Het zijn maar spullen, en zo belangrijk is het ook weer niet, we kunnen zonder. Maar eigenlijk, als we mogen kiezen willen we niet zonder. Daarom doen we iets extra's voor sommige spullen. De spullen die een verhaal voor ons hebben, daar zijn we voorzichtiger mee. We pakken het zorgvuldig in. Ook al moet het van plaats gaan veranderen, we willen niet dat het beschadigd raakt. Het is fragiel, breekbaar, maar ook belangrijk voor ons geworden. Dat zetten we dan ook heel groot op de dozen, zodat iedereen die het beetpakt op de hoogte is, dit is belangrijk! Ook al geef ik het uit handen, of ook al geven de kindjes het uit handen, we vinden het belangrijk dat er voorzichtig mee om gegaan word. Het moet goed behandeld worden. Wij kunnen het heel goed loslaten, omdat we vertrouwen hebben in de handen die ervoor zorgen. Wij hebben immers duidelijk gemaakt dat het breekbaar is. Ondanks dat we zo bezig zijn, gaat het toch weleens mis. Lopen dozen deuken op, zit er iets klem, zo is er een plafondlamp gebroken, en kregen wij het zelfs voor elkaar om een flesje afwasmiddel kapot te krijgen. Dan denk ik, gelukkig zijn het maar spullen. De dozen zoeken we uit, we kijken wat er nog bruikbaar is, de rest ach we kunnen wel zonder. Maar hoe vaak lopen mensen deuken op?! Kwetsbaar in een wereld die voor vele zo donker is. Heel iets anders als wat verhuisdozen, vele mensen gaan met deuken door het leven, en net zoveel lopen nog telkens meer beschadigd. Ze moeten ermee verder. ook al kunnen ze niet meer.  Zelf  geven ze ook vaak zichzelf de schuld.  Zo lopen ze rond, met een etiket op hun hart: Fragile -> Handle with care! Maar wie is het die het ziet?

Fragile Handle With Care brown box crushed.  On white background:

Gebroken


We leven in een maatschappij waarin veel etiketten gebruikt worden. Voor alles vinden we een naam. Dat is fijn, het zorgt ervoor dat we, de persoon, gepaster kunnen (!) behandelen of benaderen. Soms is het ook alleen al een opluchting om te weten waar iets vandaan komt. Want vaak hoor ik toch dat er wel een gevoel was van: Anders zijn. Dat kan soms nare gevoelens en gedachten oproepen. Toch hoor ik maar heel weinig dit etiket: Breekbaar -> voorzichtig behandelen. Zou dat etiket voor veel mensen ook niet een groot verschil kunnen maken?! Mensen die een verhaal hebben, die kwetsbaar zijn, hoe behandelen wij hen? Zijn wij instaat om iemand dat geborgen en veilige gevoel te geven, als maatschappij, hier in Nederland? Of dichter bij huis, in jouw woonplaats? Te makkelijk kunnen we denken dat we goed bezig zijn. Er komt namelijk een moment in het leven van ons allemaal, dat we zullen merken hoe breekbaar we zijn. Dat er zomaar opeens van alles kan gebeuren waardoor alles wat je dacht te zijn, in scherven uitéén valt. Heb jij dat al weleens ervaren? Wat had jij toen nodig?


Hoe ga je ermee om?


 In mijn leven heb ik vaak gemerkt hoe breekbaar, hoe nietig ik eigenlijk ben. Een moeder die ziek werd op verschillend vlak, Door haar ziekte heb ik gezien en mogen leren, hoe kwetsbaar mensen kunnen zijn. Maar ook, hoe andere mensen je kunnen helpen, beschermen en dragen wanneer je breekbaar bent. Heel vaak zag ik hoe mijn moeder nog extra pijn gedaan werd, hoe hard er met haar omgegaan werd. Wat zo niet nodig was, maar veel heeft gedaan bij haar. Zelf heb ik ook in mijn leven veel mogen ervaren, het meest bijgebleven is toch wel hoe mensen met mij omgingen na de scheiding. Daar zag ik beide kanten terug komen. Ik werd door mensen gedeukt, er werd met mij gesmeten, daardoor weet ik hoeveel pijn dat doet. Vooral weet ik nog dat de mensen die met liefde om mij heen stonden heel erg hebben volgehouden met liefde geven. Zij hebben de gaten in mijn hart, in mijn liefdestank, door liefdeloosheid, veroordeling en pijn eerst weer vol maken voordat ik weer met liefde om kon gaan. Mensen zijn kwetsbaar, en hoe je met ze omgaat, wat je zegt, het kan diepe sporen nalaten. Een doos die deukt, scheurt of barst open. Daar kan je makkelijk een ander voor vinden. Die gooi je bij het oud papier. Maar zo kunnen we met mensen niet omgaan!

Gods herstel


Naast mensen die mij hielpen, was het ook God die mij heeft geholpen. De scheiding had mij beschadigd. Ruw en heel opeens (voor mij) werden onze twee harten van elkaar gescheurd. Nee dat ging niet zonder dat er sporen achter gelaten werden op beide harten. Want iets wat 1 geworden is weer in 2 stukken scheuren, dat doet veel. God was daar ook bij en Hij zag onze pijn. Voor mij was het verbazend te merken dat Hij klaar stond. Zo anders als de mensen. Ik wist wel dat Hij verdriet had van een scheiding, natuurlijk deed het Hem pijn, want Hij zag onze wonden en zo had Hij het nooit bedoeld. Maar Hij was er, voor mij. En dat telkens weer. Geen veroordeling en geen kritiek, maar wel waarheid, eerlijke woorden die wel opbouwend waren. Waar ik toen ook doorheen ging, ik wist dat ik veilig was bij Hem. Dat was wel bijzonder, mijn wereld viel echt uit elkaar, maar toch merkte ik dat Hij erboven stond. Als ik bij Hem kwam, met al mijn paniek, angst of pijn dan was Hij nooit onzeker, stond nooit met boosheid klaar, ging niet altijd mee in al mijn gevoel, maar was er wel gewoon. Daar heb ik veel door geleerd. Hij wist hoe Hij voorzichtig met mij om moest gaan. Hij respecteerde mijn breekbaarheid, beschermde mijn wonden en hielp mij ook op weg naar herstel. Het enige wat Hij telkens weer aanbood? Onvoorwaardelijke liefde. Ik weet nu dat mijn leven veilig is, dat Hij mijn beschermer is. Waarheen ik verplaats, hoe ver ik ook ga, Hij zal naast mij, voor mij, boven en onder mij zijn. Hij hoort de roep van mijn hart.

This speaks to be me of delicacy and resiliency. I also immediately thought "lightness of being".:

De wereld verlichten


Ik  weet dat we allemaal kwetsbare mensen zijn. Heb jij in je breekbaarheid al weleens ervaren hoeveel verschil er gemaakt kan worden? Ik hoop het! Stuk voor stuk zullen we zo onze eigen verhalen meedragen. Op vele harten zit een etiket met dezelfde grote letters als op de verhuisdozen, vele harten roepen om bescherming en liefde. Niet altijd word het opgemerkt. Vaak komen er extra deuken en kneuzingen bij. Toch mocht ik ervaren dat het juist mijn breekbaarheid, juist al mijn ervaringen zijn, die mij nu helpen. Die mij iets geleerd hebben, en mij veel hebben gebracht. Want God zelf heeft mij gegeven wat ik nodig had. Nu ik mij veilig voel, kan en mag ik delen. Ik zie dat iedereen iets anders nodig heeft, maar tegelijk zie ik ook hoe sterk er 1 overeenkomst is in de hulp die echt helpend is. Onvoorwaardelijke liefde! Zijn liefde kwam mijn hart binnen, gaf mij ruimte, liet mij zijn. Alles wat duister was geworden, heeft Hij licht gemaakt. Dwars door al mijn barsten, fouten, deuken en scheuren kan dit licht naar buiten stralen. Zodat het de wereld kan verlichten. Verlichten in meerdere vormen van het woord. Want waar het Licht is, daar zal geen duister zijn. Maar als mensen het Licht niet aan willen of kunnen nemen, dan mag dat, maar mogen wij nog steeds verlichten. Door samen te dragen, te luisteren, er gewoon te zijn met een onvoorwaardelijke liefde. Wetend, wij zijn allemaal mensen! Fragile -> Handle with care! Dan luister ik dit liedje, klimt dat op tot God als gebed. Open mijn ogen voor de tranen van de mensen. Ook als die verborgen zijn in hun hart. Maar daar blijft het dan niet bij. Open ook mijn oren, voor de stem van U, die mij laat weten, hoeveel U van hen houd. Wat is het heerlijk te weten, wie je ook bent, wat je ook hebt meegemaakt, hoe waardeloos jij jezelf vind: Je bent Mijn kind, kom maar bij Mij.







-----------------------------------------------------------------------------------------------

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop. Het thema is deze keer bedacht door: Krullies schrijfselssite

zaterdag 3 december 2016

Als God je aanraakt....

Zou jij in geloof aangeraakt willen worden? Liefdevol aangeraakt, het is bij ons in de gemeente het thema voor Advent. Een uitzien naar, een verlangen naar Zijn komst op aarde. Een tijd waarin we ons voorbereiden op Zijn terugkomst. Het is voor mij altijd een tijd waarin ik uitkijk naar dat moment dat Hij mijn naam zal roepen, dat ik voor altijd bij Hem mag wonen. Op weg naar het Licht, naar het einde van de duisternis. Maar tot het zover is, weet ik mij: Liefdevol aangeraakt door Hem! Heb jij dat weleens ervaren? Wat heb jij in jij geloof al mogen ervaren? Ik las gisteren in de metro een stuk over Mozes, je kan het vinden in Exodus 33 en 34. Mozes gaf daarin zo'n mooi voorbeeld voor ons. Dat zag ik nu pas, nu ik bezig ben met het thema van deze advent. Opeens las ik dit stuk heel anders. Zag ik het verlangen van Mozes, verlang jij ook om te weten wie God is? Is Hij voor jou hoog in de Hemel, maar daardoor ook nog ver van je af? Mozes laat ons zien wat je dan kan doen. Is Hij voor jou al eens naar je toegekomen? Weet dat je Hem mag en kan ervaren in jouw leven. Ook al is Hij in de Hemel, Hij is een God van nabijheid. Een God die contact met jouw wilt hebben. Die elke dag aan de deur van jou hart klopt, die binnen wil komen en wilt delen in je leven.

Hem leren kennen


Van nature heeft een mens een verlangen naar Zijn Schepper. Dat heeft God in ons gelegd. God willen zien zoals Hij is, een verlangen om Hem echt te leren kennen. Als Hij zich aan jou laat kennen, dan zal je opnieuw jezelf gaan leren kennen. Je zal een nieuw beeld over het leven en over jezelf krijgen. Je leven zal niet meer hetzelfde zijn. Als God zich laat kennen aan Mozes, dan veranderd het beeld wat Mozes had. Zoals ik lees, leert Mozes hele nieuwe dingen. Waardevolle levenslessen, in het moment dat God aan hem voorbij gaat. God verteld ook aan Mozes dat de zegen die Hij aan Mozes meegeeft zal gelden voor het hele volk. Het hele volk van Israël deelt mee van de ontmoeting tussen Mozes en God. Zijn er mensen die meekrijgen dat jij geraakt bent door God?! Zien andere de grote dingen die God in jouw leven doet? Door de dingen die God voor Mozes deed, mocht iedereen van het volk Israël God leren kennen.

Gods antwoord


Mozes stelde een vraag aan God. God gaf Hem antwoord, op Zijn manier en op Zijn tijd. Er is geen stappenplan als je aan God iets vraagt. Het kan soms even duren, maar dan opeens is daar dan die ervaring. En noodzaak is dan, dat je het op kan merken. Dat je er dan nog open voor staat. Mag het op Gods manier? Wij mensen genieten zo vaak van ons zelf, en we vinden ons zelf zo belangrijk. Maar dit aangeraakt worden, het vraagt om een vertrouwen en een overgave aan Hem. Leg het maar in Zijn handen, wanneer en hoe, God weet wat het beste bij jou past! Mozes vroeg of Hij God mocht zien, er kwam een antwoord, wel anders als wat Mozes had verwacht. God zei: Niemand kan mijn gezicht zien en blijven leven! Toch is er al veel van God te zien. In de schepping om je heen, in de mensen om je heen. Er Zijn zoveel dingen die het Licht van God mogen weerkaatsen. Het Licht in het gezicht kijken, dat zullen we niet overleven. Maar we mogen wel Zijn weerspiegeling, zijn reflectie zien. God zou Zijn hand op het gezicht van Mozes leggen als Hij voorbij liep. Hij zou Zijn naam roepen: Ik ben de Heer, Ik ben een goede God! God helemaal ervaren? Dat kunnen we niet. Ons hart is te klein. Daarom zal er als je eenmaal aangeraakt bent, een honger blijven. Wij willen altijd meer ervaren, meer weten. Maar wat vind ik het heerlijk dat Hij mij wil aanraken. Dat ik Hem mag leren kennen. Hij zal  gaan tot de grens die je aan kan. Zodat je mag leren wie Hij is!

God Hij is machtig
God Hij is prachtig
Je krijgt er oog voor 
Wanneer je er oren naar hebt

In deze periode van Advent, mogen we terug gaan. Naar de komst van Jezus. Waarin we zien dat Hij ons vanuit de Hemel zocht. Om zo Zijn Vader te leren kennen. Want wie Jezus zag, die had de Vader gezien. Weet je, Hij zoekt ook jou! Mag Hij jou aanraken? Mag Zijn Licht door je leven schijnen, zodat anderen God mogen ervaren dwars door jou heen?

Schijn in mij, schijn door mij. Opwekking 334 Volledige tekst Opwekking 334 – Heer, uw licht en uw liefde schijnen Hieronder de volledige tekst van Opwekking 334 – Heer, uw licht en uw liefde schijnen: Heer Uw licht en Uw liefde schijnen waar U bent zal de nacht verdwijnen Jezus licht van de wer... #Licht, #Opwekking  http://www.dagelijksebroodkruimels.nl/opwekking-334/:

dinsdag 29 november 2016

Training geloofwaardig bloggen

"Wat is het doel van jouw blog?"

Dit was één van de vragen bij de training: geloofwaardig bloggen. Deze vraag zette mij aan het denken! Mijn eerste blog poste ik hier op 12 februari 2015.  Je kan mijn eerste blog vinden door op de volgende link te klikken: Sprong in het diepe Het was mijn bedoeling mensen mee te nemen op mijn reis. Mee te laten kijken in mijn leven. Een leven wat veel pijn, ellende en narigheid gekend heeft. Maar waar ik met God weer nieuw geluk mocht vinden. Vaak werd ik dan ook aangesproken: Hoe kan het dat jij nog zo'n gelukkige vrouw bent gebleven?

Mijn blog begin

Een opmerking die mij aanzette om te schrijven, over hoe het kon, dat ik zo blij ben gebleven. Levenservaringen deden mij echt wel veel, ze raakte ook mij heel diep. Mijn moeder die ik ziek zag worden, eerst psychisch en nu ook nog zo ernstig lichamelijk. Mijn huwelijk waar mijn ex en ik toch echt wel met andere gedachten aan begonnen dan hoe het er uiteindelijk uitzag. De scheiding die mijn hele wereld ondersteboven keerde. Het waren ervaringen waarbij ik mij fijn geknepen voelde in de handen van mijn Pottenbakker! Dat deed pijn. Toch voelde ik nog steeds dat het Zijn handen waren die mij vasthielden. Dat Hij het was die mij vorm aan het geven was. Dat waar ik verschil mee kon maken tussen, een ellendig of gelukkig leven dingen waren zoals: de keuzes die ik maakte, de dingen die ik ontving, de lessen die ik mocht leren en natuurlijk het vinden van een hoop die niet geraakt kon worden. Want mijn hoop? Die lag en ligt in de Hemel. Daar waar het niet geraakt kan worden door de dingen die op aarde gebeuren. Mijn schat is op een plaats waar het nooit geroofd kan worden! Juist door mijn levenservaringen kon ik delen en kon ik wegen wijzen, die soms onzichtbaar lijken.  Eerst schreef ik nog alleen op facebook, maar na aanmoediging van lezers daar begon ik dan mijn eigen blog. Ik wilde schrijven over de bron van mijn geluk. Want Hij was het die mij hielp aan mijn schrijfgelukjes! Ik wilde delen van alle wonderlijke dingen die God voor mij gedaan had, die Hij in de Bijbel al deed, en die Hij zeker ook wilt blijven doen in onze levens. Het was lekker duidelijk, ik schreef over mijn ervaringen, mooie inzichten en plaatste veel van die stukken voor jullie hier openbaar. In de periode dat ik blog heb ik vele reacties van jullie mogen ontvangen. Allemaal bijzonder, het raakte mij om te zien hoeveel mensen behoefte hadden aan bemoedigende woorden in deze donkere wereld. Door jullie reacties wist ik telkens weer dat de woorden die Hij mij gaf, mensen raakte. Over soms voor het eerste oog tegenstrijdige onderwerpen zoals:


verliezen - winnen
kwetsbaar - krachtig
duister - licht
gescheiden - getrouwd
gebroken - geheeld


De juiste vragen

Totdat er op deze training hele nieuwe vragen aan mij gesteld werden. Want ja wat is nu eigenlijk het doel van mijn blog? Voor wie schrijf ik? Het is zo heerlijk als andere mensen je aan het denken kunnen zetten. Als ik vragen of opmerkingen krijg dan is het mooi om te merken dat er van alles door kan groeien. Dat ik daardoor buiten mijn comfort zone kan. Ik ben wel iemand die zichzelf veel vragen stelt, maar Paulien Vervoorn, die samen met Helga Warmels de training gaf, die kon het ook. Hele andere vragen, hele krachtige vragen.  Vragen waar ik nooit een antwoord op zocht, maar nu de vragen gesteld zijn, ja dan moet het antwoord toch gevonden worden Dan begint mijn zoektocht! Mijn blog is er niet alleen voor mij, juist niet alleen voor mij.  Ik schrijf juist voor jullie, mijn lezers. Waar ik eerst schreef wat in mijn hart lag, wat ik wilde en kon delen, werd ik nu aan het denken gezet. Wat zouden mijn lezers nodig hebben? Als ik terug kijk op mijn blog, wat heeft mensen geraakt? Of aan het denken gezet? Er kan alleen nog maar meer schrijfgeluk voor mij ontstaan als ik weet dat ik mijn lezers kan bieden waar ze wat aan hebben. Wat bij jullie past en wat ons verbind. Ik ben aan de slag gegaan, en begon aan een mindmap. Waarover heb ik geblogd de afgelopen tijd, waarover wil ik blijven bloggen. En wat is in al mijn stukken de rode lijn? Die ochtend ging ik aan de slag, maar dit proces zal nog wel even doorgaan. Het begin was lastiger dan ik dacht. Waar gaan mijn stukjes nu concreet over? Gebrokenheid waar ik in mijn leven tegen aan gelopen was. Maar zeker ook hoe ik overwinnen mocht (met Hem!). Op de foto het begin van de mindmap die ik had gemaakt bij de training.





Hoe concreter hoe beter!


Concreet schrijven over een onderwerp, dat geeft rust. Het is duidelijk, ik denk zowel voor mijn lezersgroep als voor mezelf. Mijn blog is eigenlijk een etalage, waar mensen door geraakt worden en gaan verlangen verder te lezen. Het is fijn als je weet wat je op mijn blog kan verwachten. Terug gekomen van de training heb ik direct al lekker mijn blog onder handen genomen. Wat dingen in het grote geheel van mijn blog aangepast, en verfijnd. Eigenlijk vind ik het mooi dat mijn blog op deze manier met mij mee kan groeien. Want ook ik ben gegroeid, ik heb geleerd en ben verder gekomen.

Jouw als lezer wil ik graag iets vragen:

Welke overeenkomst vind jij met mij? Wat verbind jou met mijn blog(s)? Ik zou het erg leuk vinden als je dit met mij wilt delen. Dit is mogelijk door onder dit bericht te reageren, maar ook door te mailen naar: schrijfgelukjes@gmail.com

zondag 27 november 2016

Verwachten

Als ik geen God zou hebben waarvan ik alles verwachten kon, wat had mijn leven dan voor zin gehad? Hoe zou mijn leven er dan uit zien? Nu ik met God leef weet ik pas wat het betekend om hoop te hebben. In alle ellende van deze wereld, met alle gebrokenheid, heb ik een hoop, omdat ik wacht op Hem. Wacht en uitzie naar Zijn nieuwe wereld, als Hij terug komt en alles nieuw maakt. Wachten op deze manier geeft hoop. Net een lichtje dat blijft branden terwijl het steeds meer donker word. Hoe donkerder het is, hoe meer licht lijkt een lamp te geven. Dat is wel de grootste verandering in mijn leven.

Niet meer hopeloos, maar vol hoop.
Niet meer reddeloos, maar gered.
Door Hem op wie mijn geloof rust! 


Voordat ik stil gezet werd in mijn leven, en dat ik (door Gods liefde en Zijn kracht) de keuze maakte om Hem te gaan volgen, was mijn leven wel redelijk. Voor vele en voor mezelf had ik het idee, het verloopt wel normaal. Maar ik zag niet in hoe vaak God op Zijn troon heeft geleden om het onrecht dat mij aangedaan was. Ik zag niet hoe God zich voelde rondom de keuzes die ik maakte. Ik leefde, deed van alles, maakte veel mee maar het ging wel aardig. Tot mijn hele zelfgemaakte wereldje instortte. Wat was er toen nog over?

Inzicht


Ik wist pas wat ik miste op het moment dat ik mijn leven ging leven voor en met Hem.
Dat ik de dingen in mijn leven aan Zijn troon ging leggen, vanaf het moment dat ik ging wachten op Hem. Want wat deed ik het toch altijd vreselijk (eigenwijs) alleen! Tegen beter weten in. Diep van binnen voelde ik, dit kan anders, wist ik het wel. Maar ik leefde erover heen. Als ik maar deed alsof het niet zo was, als ik maar dit alsof dit geweldig was, dan zou ik er vanzelf in gaan geloven. Herken je dat? Ik maakte in die tijd mijn eigen keuzes, deed wat ik wilde, was niet bezig met God, en zeker niet met wachten. Waarom zou ik wachten, als het nu ook kan?

Samen met God


Na mijn bekering, het moment dat ik mijn leven ging afstemmen op God, merkte ik pas iets heel bijzonders op. Wat heb ik mezelf veel ontzegd, juist door niet te wachten, juist door het zelf allemaal te regelen. Nu pas merkte ik, hoe trouw God is. Zijn liefde merkte ik zo diep, en door alle lagen van mijn leven, in de periode dat ik op Hem ging wachten. Ik bleef wel in beweging, maar was veel meer bezig om niet meer zelfstandig, maar samen met Hem te bewegen. Met vallen en opstaan. En nog steeds pak ik weleens een dwaal weg. Maar mijn doel, mijn diepste verlangen is, mijn weg gaan zoals God die voor mij bepaald heeft. Wachten en in die wachttijd, uitzien. Uitzien naar wat God allemaal voor mij heeft liggen!


Alleen daardoor ben ik Zijn geschenken in mijn leven gaan zien.


Ik deed het niet meer alleen, niet meer zelf. Hierdoor gingen mijn ogen open voor de geschenken uit de Hemel. Wat ben ik blij, het Hemelse brood daalt nog steeds neer. Als ik maar wacht, wacht op Zijn tijd. Dat is wel vaak iets wat ik lastig vind. Het lijkt een valkuil voor mij, maar ik mag weten, mijn God is geduldig en Hij kent mijn hartsverlangen. Bij Hem mag ik telkens weer opnieuw beginnen.
Van wie verwacht jij het in je leven?

Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven
Mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
Mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed, gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw.
Wacht op den HEER, godvruchte schaar, houd moed:
Hij is getrouw, de bron van alle goed;
Zo daalt Zijn kracht op u in zwakheid neer;
Wacht dan, ja wacht, verlaat u op den HEER.


-----------------------------------------------------------------------------------


Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van Oktober.
Het onderwerp is: Wachten 

Gekozen door: Omily.me

Wil jij ook mee doen?
Schrijf of maak dan een blog en zet daarin een link naar: Omily.me laat op haar blog ook een link achter in een reactie.


De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!


Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!

Verschillende stemmen


Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar tegelijk ook met gezag. Gezag als God, als Herder van mijn leven. Hij komt dan, raakt mijn hart en gedachten aan met woorden vol genade, met vergeving, maar ook met woorden gevuld van Zijn almachtige wijsheid! Luisteren naar Zijn stem, dat is nog wel nieuw! Eerder, toen ik nooit bewust was van Gods stem, luisterde ik naar de stemmen van de wereld, van de mensen om mij heen. Die stemmen hebben mij zo belemmerd, het leek alsof die mij juist vasthielden. Zolang nam ik die woorden aan als waarheid, dit zorgde dat leugens groeiden. Ik zag het als waarheid over mezelf, waarheid over mijn leven. Die waarheid, die helemaal niet volledig was. Waar dingen weg gelaten werden, waar het stopte op het punt van veroordeling. Die stemmen maakte dat ik heel lang in mijn pijn en angst bleef hangen. Toen ik in scheiding lag geloofde ik nog in die leugenachtige, wereldse stemmen. Dat was de enige bron waar ik naar luisterde. Die bron was tastbaar, kwam bij mij geloofwaardig over. Ik kon niets, was niets en zou nooit iets worden of bereiken.  Het maakte het zo moeilijk om nieuwe dingen te doen, te durven ervaren. Om van mijn eiland van pijn af te komen werd steeds lastiger. Toch was dat juist de tijd waarin ik voor het eerst ging luisteren naar de stem van God in mijn leven. Juist toen ik zo diep zat, mocht ik  merken dat Hij op zoveel verschillende manieren tot mij sprak. 



Light: Gleam. The sun shines through the clouds in the background of the photograph:


Passende woorden


Juist toen ik zo negatief over mezelf dacht, waren Zijn woorden zo liefdevol. Merkte ik Zijn vaderhart, dat om mij gaf, dat bewogen om mij was. Dat had ik zo gemist, juist dat had ik zo heel hard nodig. Telkens weer, wanneer ik twijfelde aan mezelf, wanneer ik mezelf veroordeelde, klonk Zijn stem weer:

"Je doet het zo goed lieverd"

Woorden die bemoedigend werkte, die mij kracht gaven en steeds een beetje meer vrij maakte van de leugen dat ik niet geliefd, niet waardevol ben. Hij gaf Zijn speciale liefde aan mij. Terwijl mijn leven zo liefdeloos was geworden, mede doordat ik mezelf ook het liefdeloze denken had aangeleerd. Het was een fase in mijn leven waarin ik mij wanhopig voelde, en juist in die wanhoop kwam Hij zo dichtbij mij staan. Liet Hij gedachten door mijn hoofd gaan, Liet Hij mij door muziek Zijn stem verstaan, kreeg ik een Bijbels dagboek die juist ook weer deze woorden liet horen. Hij gebruikte niet één instrument, maar juist die instrumenten die ik gebruikte in mijn leven. De dingen die ik deed, de mensen die ik sprak, Hij liet ze meewerken in Zijn plan. Hierdoor werd het diepe dal in mijn leven uiteindelijk juist mijn vruchtbare plek. Een oase waarin ik mocht leren hoe ik het in de woestijn van mijn leven kon volhouden. Juist door te luisteren naar Zijn stem. Die op zoveel verschillende manieren mij probeerde te bereiken. Met zoveel geduld, maar ook zonder ophouden. Hierdoor liet God mij merken: Ik laat je niet vallen. Dat ik Zijn stem mocht verstaan, Zijn woorden mij bereikte gaf mij een waardevol gevoel. Heel opbouwend, maar tegelijk zo nieuw. Wat Hij zei, ging dwars tegen alle leugens van mijn leven in. Wat was het wel een proces hierdoor. God bleef gelukkig herhalen,


Welke stem kies jij?


Ik merkte dat ik naar beide stemmen luisterde, en dat ging niet! Zolang ik dacht dat dit wel kon, was er een strijd. Eigenlijk zelfs een strijd om leven en dood. Ik moest kiezen! Hoe doe je dat op het moment dat je dat nog niet weet? Gelukkig was ook daar Gods stem, wist Hij ook daarin wat ik nodig had?

De stem van de wereld? Die maakte mij stuk. Heel langzaam ging ik telkens een beetje verder stuk in mijn hoofd. Werd er steeds wat meer van mijn warme hart lam gelegd, werd het liefdeloos en veroordelend. De wonden die ik in het leven had opgelopen werden elke dag dieper gemaakt. Als ik hiermee door zou gaan, zou ik het niet lang meer volhouden. In die tijd kwam ik juist ook op het punt dat ik het niet erg meer vond om te gaan sterven, niemand die mij missen zou. Juist doordat ik niet meer inzag dat ook ik waardevol was, dat mijn leven nut had. De wereldse stemmen, wezen telkens naar mijn verleden en anders naar mijn missers in het heden. Ik kon er niet mee vooruit want het had mij helemaal in de greep. Er was geen uitkomen aan, er was geen weg om er vanaf te komen. Want de enige uitweg voor mij was de herhaling van God, Zijn niet opgeven wat mij de moed gaf om toch Zijn woorden als uitgangspunt voor mijn leven te gaan gebruiken.

De stem van God? Die kwam met een liefde op zo'n manier die ik nog nooit gekend had. Elke keer wanneer ze mijn hart wisten te bereiken, voelde ik: Dit is waarheid! Maar mijn hoofd, mijn manier van denken, hadden de tijd nodig om oude patronen vol leugens te overschrijven met deze nieuwe waarheid. God zag al de wonden die ik had opgelopen, net zoals de wereld dat door had. Maar hij wilde ze niet gebruiken als basis om vanuit te leven. Hij wilde ze verzorgen. Helend en genezend werkte Zijn manier van spreken. Hij gaf mij tijd, liet mij zien dat ik maar ook mijn pijn er mochten zijn. Hij stopte niet voordat ik het kon aannemen. Of eigenlijk: Is het nooit gestopt! De woorden veranderde, werden telkens weer aangepast aan wat ik nodig had. Maar de kracht, die heeft Zijn stem nooit verloren.

Het is goed,
Jij bent goed
Het is leren,
Jij mag groeien
Het is vallen,
Jij mag weer opstaan
Het is loslaten
Jij mag je vertrouwen
Het is horen
Jij bent geliefd


Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”’
Matteüs 4:4

donderdag 24 november 2016

Verbonden zijn

Wat ben ik altijd weer dankbaar en blij met de dingen die ik kan lezen in de Bijbel.
De voorbeelden, die ondanks zoveel jaren geleden gebeurd, ze blijven krachtig voor alle tijden.
Vandaag las ik voor het eerst de zin: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten.
Nee dat zeg ik niet goed, ik had deze zin al wel duizenden keren gelezen, maar nog niet zoals vandaag.
Een tekst, die elke Pasen weer langs kwam.
Waar veel over gezegd werd.
Maar waar ik bij bepaald word, vandaag.
Jezus, Hij was verlaten door Zijn Vader.
Diepe, duistere, eenzaamheid.
Dat was er over.
En Hij schreeuwde deze woorden uit!

Eenzaamheid.

Hoeveel mensen worden er door verscheurd?!
Zoveel verwondde harten roepen en schreeuwen het uit.
Sommige naar (hun) God.
Om het met Hem te delen, of misschien om Hem ervoor aansprakelijk te stellen.
Waarom?
Het is de vraag, zonder antwoorden.
Nu de dagen weer kouder en korter worden, zullen deze gevoelens bij veel mensen sterker worden.
Ik merk dat ik zelf ook graag achter mijn eigen voordeur blijf.
Lekker genieten van mijn gezin.
Mijn nieuwe gezin op dit moment.
En ik weet dat mag!
Maar toch rijst de vraag, hoe kan ik dat delen...

Zoveel mensen die de warmte van familie, vrienden of gezin missen.
Ik ben gezegend op dit moment.
Maar hoe kan ik die zegen zo inzetten, zodat het allemaal in balans blijft?
Ik weet hoe het is, alleen op de bank....
Of alleen kerst vieren, of oud en nieuw.
En dan de mensen om je heen die je fijne dagen wensen.
Terwijl ik wist: Mijn dag is hetzelfde als gisteren.
Alleen.
Dat deed veel met mij!
En ik zie, ik hoor, dat het andere mensen ook raakt.
Zoveel mensen leven alleen hun leven.
Eenzaamheid, er is iets aan te doen.
Door mij, door jou, maar ook door de mensen die zich zo voelen.

Kom op, laten we verbinding maken.
Ons hart, ons leven delen met een ander.
Het is een drempel over, voor allebei de kanten wellicht.
Maar echt, als jij een ander warmte geeft, dan krijg je dat altijd weer terug.
Die jaren dat ik alleen was, heb ik dat mogen ervaren.
Wat heb ik mooie mensen om mij heen die konden delen.
Die de kloof naar mij wisten te overbruggen.
Mensen die ervoor zorgde dat ik het nooit heb uit geschreeuwd:

Mijn  God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten.

Maar dat ik kracht en liefde ontving, om niet alleen te weten, maar ook te voelen.
Ik sta niet alleen!
Eenzaamheid, het raakt.
Dat gevoel dat gaat zo diep.
Het laat diepe sporen na die veel verdriet doen.
Het kunnen rivieren worden, die ons hele leven gaan voeden.
En het water  stroomt met steeds meer kracht door je heen.
Van je hart naar je hoofd en weer terug.
Het raakt zoveel in je bestaan....
Het raakte, de God, die mens werd zoals ons.
En het deed Hem het uitschreeuwen, omdat Hij echt door de Vader verlaten werd.
Maar het ervaren van verlaten zijn, raakt ook ons mensen.
Weet dat Hij je gevoel herkent.
Ooit hing Hij, omgeven door vele mensen, verlaten door Zijn vrienden, bespot en uitgelachen en Zijn Vader die moest Hem loslaten.
Zodat jij, nooit door God los gelaten kan worden.
Hou vol, als jij uitgelachen, verlaten of bespot word.
En vergeet niet, vertrouwen te blijven houden.
Want verbinding met anderen, je hebt het nodig!
We zijn niet gemaakt om alleen te leven.
Dan zijn wij niet in ons element, dan kan je niet vrij leven.
Als je nog geen verbinding met (nieuwe) mensen aan durft te gaan.
Weet dan, God wacht op jou, op contact met jou!
Hij weet wat jij zo hard nodig hebt.
Verbonden zijn, we hebben het nodig!
Sowieso, op de eerste plaats met Hem, en van daaruit met mensen om ons heen.
Nog even de laatste drukke dagen door met verhuizen, en genieten van mijn gezin.
Dan weet ik zeker, ik ga weer delen.
Mijn hart is er bewogen door, word er door geraakt, en spreekt telkens weer.
Wanneer ik mensen zie, of hoor, die zo alleen staan.
Zullen we naast, voor, achter elkaar gaan staan.
Precies op die plek, waar je nodig bent?!
Deel van warmte en liefde, en het zal alleen maar groeien...


Helpende hand:


Durf
jij nog
hand in hand
samen de reis te
gaan

dinsdag 22 november 2016

Liefdevol op weg

Wat hadden mijn man en ik een mooie dag.
Onze eigen speciale dag: 16-11-16!
Een heerlijk liefdevol begin van ons huwelijksleven.
De dag begon met wat regen, toen ik naar de kapper ging.
Maar toen ik naar buiten liep was het alweer gestopt.
Het bleef nog wel een tijdje grijs.
Ik ging met mijn mooie haren snel naar huis voor de rest.
Daar wachtte mijn schoonzusje, zij hielp mij met make up.
En uiteindelijk hielp ze ook met mijn jurk aan trekken.
Wat een bijzonder moment.
Al toen ik de jurk uit de hoes haalde voelde ik.

Wauw wat is het een mooie jurk.


Gaaf om de reactie van de lieve mensen om mij heen te zien en te horen.
Niet alleen de reacties op mij, maar ook op onze lieve en mooie kindjes.
Deze dag zagen we er alle 7 zo mooi uit.
We pasten bij elkaar.
Het was een dag met elkaar.
Mijn man en ik gingen trouwen, maar onze kinderen deden mee.
Dat was zo bijzonder.
En ook wel heel speciaal.
Ze zijn groot genoeg om dit te kunnen onthouden.
Hoe bijzonder, ze weten hoe onze trouwdag was, ze waren erbij!
Ze horen erbij.
Onze kanjers!

Deze dag deden we dingen soms wat anders als mensen van tevoren gedacht hadden.
Maar hoe mooi, we deden het precies zoals mijn man en ik mooi vonden.
Het was echt een dag waarop we genoten hebben.
Alles ging zoals we dat alleen maar droomde en hoopte.
Nooit gedacht dat echt alles zo kon gaan.
Maar het kon en het was heerlijk.
Eerst met z'n allen even op pad voor foto's maken.
De maandag voor onze trouwdag, kregen we toch nog stress, wat als het regent?
Nog snel de SS Rotterdam geboekt voor de fotoreportage.
En daar zijn we zo blij mee!
Het was echt ons plekje, wat we allebei mooi vonden.
Wat is het een prachtig schip, de kinderen waren helemaal onder de indruk.
Ondertussen maakte we op verschillende plekken foto's, dus zagen we ook verschillende delen van het schip.
De fotograaf had wat met ons te stellen.
Want tja, zo gaf ook de ambtenaar van de burgerlijke stand al aan: wij kunnen samen heerlijk gek doen.
Een leuke persoonlijke speech in het gemeentehuis mochten we aanhoren, ik was erg benieuwd wat ze zou doen met alle informatie die ze te verwerken kreeg.
En niet alleen zeiden we hier ja tegen elkaar, we gaven elkaar ook nog persoonlijke woorden, een eigen gelofte mee.
Was wel even slikken toen de microfoon in mijn handen kwam.
Maar wat ging het vanzelf toen ik begon te praten.
Ook mijn man moest even rustig ademhalen toen hij aan de beurt was.
Maar wat een mooie dingen zei hij!
Wat een mooi extraatje en wat geeft dat een speciaal gevoel.








Daarna genoten we in de kerk van een hele mooie dienst die mij echt geraakt heeft.
Dankbaar en blij maakte het mij/ons dat het mogelijk was om opnieuw een huwelijk met God te kunnen en mogen starten.
Waar zouden we zijn zonder Hem?!
We kunnen altijd beginnen met goede om zo het kwade te overwinnen.
Het is nooit te laat.
Met een lied van liefde mogen wij ons huwelijk starten.
Dat was een rijke boodschap die wij mee kregen ons huwelijksleven in.
Wat was het gaaf dat het koor waar ik in mee zing, ook in deze dienst voor ons zong.
Het gaf mij zo'n speciaal gevoel dat ik in dit mooie koor mee mag zingen.
Uiteindelijk heb ik zelfs nog één lied mee mogen zingen.
Geweldig gaaf om te doen!
Je kan onze dienst terug kijken, om mee te kijken naar een deel van onze dag: Trouwdienst James en Petrina

Dit was onze trouwtekst.


Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede!

Hierna een fijne receptie, waar zelfs mensen uit de gemeente aan bijgedragen hebben.
We hebben er echt een hele bijzondere familie bij!
Dat was zichtbaar, wat waren er veel  mensen speciaal voor ons gekomen.
Ons lieve nichtje werd 1 deze dag.
Ook aan haar hadden wij gedacht, we hadden speciaal voor haar een cadeautje meegenomen.
Wat was het lief om te zien hoe ze reageerde op het zingen voor haar, en het hoera.
Haar verjaardag zullen we nooit vergeten!





Toen de receptie afgelopen was zijn we lekker met onze gasten gaan eten.
Ondertussen genoten en gelachen bij de stukjes die er waren.




En zelfs in trouwjurk mee mogen doen met de pinguïndans!
Na eten, toen de feestgasten er waren kwam daar dan het mooie moment.
De taart die ik samen met een lieve vriendin gemaakt had, mocht aangesneden worden.
Wauw!
Hij was zo mooi gelukt.
Het koste ons wel een dag, eigenlijk twee aangezien de dag erna onze spieren flink protesteerde, maar was het een mooi resultaat!




Ondertussen speelde op de achtergrond een bandje de nummers die we met hen uitgekozen hadden.
Wat was het genieten deze avond, deze hele dag....
Nu doen we het samen, als team, als eenheid.
Of eigenlijk met z'n drieën!
God is erbij, en mag er zijn.
Wat was dat voor ons gevoel mooi te zien, toen we op ons huwelijksreis naar Texel, gingen vliegen.
Of te wel, mijn man mocht vliegen, samen met nog een piloot, en ik vloog mee achterin.
We kwamen meerdere regenboog tegen.
Zijn trouw, Zijn naam, staat boven ons leven.
Wij zijn liefdevol op weg!