woensdag 30 september 2015

Beweeg de goede kant op

Een kleine beweging is vaak het begin van een reeks bewegingen.
Het is dus heel bepalend welke richting je opgaat bij de eerste stap die je zet.
Waarheen gaan jouw stappen?
Waar ben jij naar toe aan het bewegen?

Als je een stap in de goede richting maakt dan ben je geneigd om de volgende stap ook in die richting te zetten.
Maar er is ook een verkeerde richting.
De criminaliteit, of verslaving wij zien uiteindelijk de grote stap, als het verkeerd gaat.
Maar er zitten nog zoveel stappen voor.

Als ik kijk in de Bijbel dan waarschuwt Jezus heel vaak.
Hij wijst de weg en roept op om op de juiste weg te blijven.
Het goede te blijven kiezen!
Tegen wie sprak Hij dan?

Zomaar tegen groepen mensen?
Nee.

Juist sprak Hij deze waarschuwingen tegen Zijn discipelen!

Let op, als je toegeeft aan misstappen, heeft dat gevolgen voor jou als Mijn volgeling.
Hij waarschuwt ook ons.
Die kleine stapjes, juist die kleine eerste beweging, het is zo belangrijk!
Ze vormen een basis, een begin van wat er komen gaat.


Kleine stappen kunnen grote verandering brengen


Als je merkt dat een mis stapje makkelijk gaat, dat het niet zo erg is, dan zal je merken dat er makkelijk meerdere zullen volgen.
Vaak met de nodige excuses, om de dingen die krom zijn weer recht te praten.
Maar hoe je ook praat, krom word niet recht van woorden.
Vaak is het zo moeilijk om dat patroon van lopen, bewegen, te veranderen.

Krom kan recht worden door het bloed van Jezus.

Welke kant beweeg jij op?
Beweeg je naar Jezus toe, of van Hem af.
Elke beweging die je maakt heeft invloed.
Ook dat wat maar zo klein lijkt.





Heere maak mij Uw wegen bekend,
leer mij Uw paden.
Leid mij in Uw waarheid en leer mij,
want U bent de God van mijn heil
U verwacht ik de hele dag

Psalm 25:4-5






dinsdag 29 september 2015

Je bent nooit te klein

Wat een rijkdom vinden we in de woorden van God!
Ik las net in Jesaja, waar zoveel krachtige, bemoedigende woorden te vinden zijn.
Daar voel ik echt dat God ons mensen, ons gevoel kent.
Dat Hij heel goed weet wat wij nodig hebben, wat heerlijk te weten dat wij een God hebben die ons begrijpt!

Jesaja 41:13

Ik ben de Heere, je God.
Ik houd je vast, en ik zeg: Israël, je hoeft niet bang te zijn.
Ik zal je helpen.

Ook al ben je maar klein, je hoeft niet bang te zijn.
Ik zal je helpen.
Ik, de heilige God van Israël, zal je bevrijden.

Soms voel ik mij aangevallen.
Gebeuren er dingen waar ik eigenlijk geen kant mee op kan.
Heel mijn hart word dan omvergegooid.
Vaak komen er gevoelens van mijn oude leven terug, het leven van voor mijn redding door Jezus.
Soms gebeuren er dingen waar ik bang van word.
Maar waar ik niets aan kan veranderen.
Het kan mij bang maken.

Klein voor God


Al ben je klein, Israël, je hoeft niet bang te zijn.
God wil het ook tegen mij zeggen.
Het gaat niet om hoe groot of klein je bent.
Zie je in dat je hulp nodig hebt?
Weet je waar je wezen moet om hulp te vinden?
Kom wees niet bang, als je op mij vertrouw, dan zal ik je helpen!
Maak je maar klein voor Hem, dan kan Hij groot door jou heen werken.

Hij bevestigd zijn belofte, meerdere malen zegt Hij tegen zijn kinderen: Ik zal je helpen!

Ik sta er niet alleen voor.
Telkens weer mag ik naar Hem.
Met al mijn zorgen, met alle pijn, met de tegenslagen, met de dingen die mij aanvallen.
En dan een mooi slot in vers 16 van dit hoofdstuk:

Je zult je vijanden wegjagen.
Ze zullen verdwijnen als stof dat wegwaait in de wind.
Als dat gebeurd, zul je juichen en zingen voor Mij, de heilige God van Israël.

Afgelopen zondag zong ik het jubellied van Mirjam in de kerk.
Het lied toen ze door de Schelfzee getrokken waren, het lied recht uit haar hart.
Haar hart was zo vol van God!
Waar je hart vol van is, loopt de mond van over.


Looft nu de HEER met snarenspel
en heft de tamboerijn,
want Hij verloste Israël.
Geprezen moet Hij zijn.

Zingt de Heer, want Hij is hoog verheven
het paard en zijn ruiter stortte Hij in zee.
Zingt de heer, want Hij is hoog verheven
het paard en zijn ruiter stortte Hij in zee.

(gezang 7: de koning van Egypteland)



zondag 27 september 2015

Gezinsavond 2: Gods weg hoe kom je daar?

Vanavond was het eindelijk tijd voor gezinsavond over geloof nummer 2.
Wat hadden we er naar uitgekeken!
Gisteren kon ik heerlijk mijn creatieve kant en geloofsinteresse samen laten komen, door al dingen voor te bereiden.

We hebben even kort terug gehaald waar we vorige week achter waren gekomen.
Het ging toen over stoplichten op Gods weg.
Om ons te beschermen en bij Hem te houden.
We hebben een lieve God, die ons helpen wil.
Nu kwam ik bij het thema:

Hoe kom je op Gods weg?




Eerst begon ik weer met open vragen, dat vinden ze erg leuk, de volgende vragen stelde ik:

Hoe noemen we de mensen die Gods weg gaan ook wel?

-Discipelen

Welke mensen werden discipel in de Bijbel?

-Vissers
-Tollenaren
-Eigenlijk hele gewone mensen zoals wij

Wat maakte de discipelen mee op Gods weg?

-Ze gingen leren bidden.
-Ze zagen wonderen: blinden gingen zien, zieken werden beter.
-Zelfs doden stonden op, denk aan Lazarus/dochter van Jaïrus etc.

Hoe kom je op Gods weg?

-Door te kiezen voor Jezus.
-Naar Zijn stem te luisteren.

Welke wonderen hebben jullie al meegemaakt?

-In 2014 heeft iemand een week extra vakantie voor ons betaald, zodat we nog langer konden genieten op de Heygraaf in Woudenberg.
-Mijn zoon was zijn horloge kwijt die hij van opa en oma had gekregen, we hebben samen gebeden, de dag erna kwam een vriendin met het horloge. Haar buurvrouw had het gevonden, vroeg of het horloge van haar kindjes was, nee had ze gezegd maar volgens mij is hij van de zoon van mijn vriendin, mag ik dat navragen? Zo had hij heel snel zijn horloge weer terug ontvangen.


Discipel worden


Ik las met hen uit Mattheus 4:19
Ga met Mij mee dan zal Ik van jullie vissers van mensen maken. Meteen lieten ze hun netten liggen en volgden Hem!


Deze gewone mensen waren aan het vissen toen hen dit gezegd werd.
Ze lieten alles wat ze deden achter, het was allemaal minder belangrijk, Jezus was voor hen het belangrijkste.
Ze wilden Hem leren kennen.
De discipelen gingen Gods weg op, door naar Zijn roep te luisteren.
Jezus roept ons elke dag!
Hij wil jou Vader, je Herder, je Gids zijn.
Dat is heus niet zo makkelijk.

Kan jij alles achter laten?

Met Jezus opnieuw beginnen en bij alles denken, als ik dit doe, volg ik dan mezelf of Jezus?
De keuze om discipel te worden is moeilijk, want de wereld is er niet voor gemaakt.
Deze wereld word vreemd als je Hem volgt.
Er kan zelfs strijd komen, omdat de wereld jou niet meer accepteert.
Omdat je Hem volgt.
Wie kies jij dan?

Hoe word je visser?

De discipelen die geroepen werden in Mathheus 4, ze waren vissers.
God zei tegen hen: Ik zal jullie vissers van mensen maken!
Hoe kan je nou toch mensen gaan vissen?

Ga je dan met je hengel over straat, swiep je ermee om je heen in de hoop dat er iemand aan het haakje komt?

Nee zei mijn zoon: er moet iets aan het haakje wat mensen nodig hebben.
Vissen willen eten, vinden brood lekker.
Er moet iets aan het haakje wat mensen lekker vinden.
Dat was al een vrij goede gedachte...

Wat als we nu iets aan het haakje doen waar mensen van kunnen leven?
De discipelen konden iets aan de mensen geven waardoor ze leven konden!

Ja God zei mijn dochter!
Helemaal goed.
Weet je, vandaag worden wij vissers:




Op de vissen stond de tekst die ik gelezen had:

Ga met Mij mee, dan zal ik van jullie vissers van mensen maken. Meteen lieten ze hun netten liggen, en volgden Hem. Mattheus 4:19


Ook gelijk een oefening voor mijn dochter met lezen, want alle vissen hadden een stukje van de tekst. Ze moesten op de juiste volgorde neergelegd worden.
Wat vonden ze het leuk om te maken.

Hier het eindresultaat:




zaterdag 26 september 2015

Ben jij al echt tevreden

Vertrouw hen niet de goden,
de machten om je heen,
wat zij je ook beloven,
geluk brengt er geen één.

Ze deugen niet de goden,
bezorgen je verdriet,
ze maken je verdriet,
ze maken je wanhopig,
gunnen je't leven niet.

Ze haten wat je lief is,
ze azen op je brood,
steeds meer moet je verliezen,
ze worden nog je dood.

Vertrouw hen niet de goden,
je komt in slavernij,
wat zij je ook beloven,
je raakt je vrijheid kwijt.

Hoe machtig zijn de goden:
Bezit en Geld en Eer,
maar één gaat hen te boven,
en dat is God de Heer.

Hij is een God die zegent,
Hij is je bondgenoot,
Hij wijst je nieuwe wegen,
Hij is je dagelijks brood!


Wie vertrouwen wij nu echt?
Soms zijn er momenten waarop je niks meer over lijkt te hebben in je leven, dat zijn de momenten waarop het naar buiten komt waar je vertrouwen ligt.
Niks van aarde kan je echt tevreden of gelukkig maken.
Ze misleiden je!

Als je geld hebt, wil je enkel maar meer.
Heb je spullen zie je wel weer het volgende wat je ook weer wilt.
En wordt je geëerd dan wil je eigenlijk nog meer eer, nog meer macht.
Maar een tevreden hart?

Dat krijg je eigenlijk niet van al de genoemde dingen.
Er is één Brood wat voor altijd voed!
Er is één Water dat voor altijd je dorst lest!
Er is Rijkdom die voor altijd tevreden maakt!

Zoekt en gij zult vinden, waar zoek jij het?

vrijdag 25 september 2015

Wat voor een liefde is dit toch? Herman Boon


Zie, hoe groot is de liefde die de Vader ons gegeven heeft: dat wij kinderen van God worden genoemd.

1 Johannes 3:1

Vader, uw liefde houdt nooit op.
Nooit!
Hoewel we u afwijzen, negeren, ongehoorzaam zijn, zult U nooit veranderen.
Onze boosheid kan uw liefde niet verminderen.
Onze goedheid kan uw liefde niet doen toenemen.
Ons geloof verdiend uw liefde niet en onze stommiteiten brengen haar niet in gevaar.
U houdt niet minder van ons als we falen.
U houdt niet meer van ons als we succesvol zijn.



Uw liefde houdt nooit op!


Uw liefde is zo groot, ik kan het niet bevatten.
Ik mag Uw kind zijn.
Niet door iets wat ik doe, of ooit gedaan heb.
Maar enkel en alleen:

Omdat het Uw keuze is om mij, om de mensen, lief te hebben!

U kiest voor mij, U koos al voor mij, nog ver voordat ik geboren was.
Wat een liefde heeft U.


woensdag 23 september 2015

Liebster Award voor Schrijfgelukjes!

Vandaag zag ik opeens dat ik (weer!) genomineerd was voor de Liebster Award, nu door Ilse Verschoor van: Family Nights. Wat een verrassend iets. De nominatie is er mede door het starten van mijn familie geloofsopbouw avonden met de kindjes. Mijn eerste avond was afgelopen zondag, de kindjes vonden het geweldig en vragen telkens wanneer we weer knutselen over de Bijbel, kijk maar: gezinsavond: Gods weg gaan. Leuk Ilse, dank je wel!




In deze blog zal ik vragen die aan mij gesteld zijn beantwoorden, met als doel dat lezers mij beter leren kennen. Hier komen mijn antwoorden:



Waarom ben je begonnen met bloggen?

Ik schreef al heel lang, deelde weleens verhalen/gedichten op mijn facebook. Maar verder was het vooral voor mezelf. Totdat Lineke van Broddel-lapjes vroeg: waarom begin je ook niet een blog? Eerst was er twijfel, zit er wel iemand op te wachten, ik wil vooral gewoon lekker schrijven waar ik over wil schrijven. Toch trok het idee mij heel erg. Vooral omdat bij Bidden en Vasten 2014 ik gedroomd had dat ik zou vertellen en schrijven, nou praten deed ik al heel veel. Schrijven deed ik wel maar doormiddel van bloggen kan ik dat delen. Dit bij elkaar gaf de doorslag om Lineke uit te nodigen en met hulp van haar een blog te starten.

Wat wil je bereiken met je blog?

Vooral wil ik zelf groeien met schrijven. Vind ik het heerlijk om mezelf met woorden te uiten en hoop ik andere mensen door te geven dat er hoop te vinden is in een hopeloze wereld, dat er liefde is in een liefdeloze wereld en wil ik delen van de vruchten die ik zelf in mijn leven heb ontvangen. En dan denk ik aan: bevrijding, herstel, liefde, rust, leven, geloof, vertrouwen. Ook wil ik laten zien aan mensen, dat hoe diep het leven je soms brengt er toch altijd een weg is. Al mijn levenservaringen, dingen die ik geleerd heb of die ik juist heb mogen afleren, daarnaast ook de geloofservaringen wil ik graag bij mensen bekend maken. Er is een God die het onmogelijke mogelijk maakt. Je hebt een Vader die van je houd, ik wil dat delen onder de mensen. Dat wat ik ontvangen heb wil ik niet voor mezelf houden. 

Wanneer blog je?

Als ik uit mijn werk kom, of 's avonds voor het slapen. Dat zijn momenten dat ik het heerlijk vind, lekker mijn hoofd leeg te schrijven. Vaak heb ik op mijn werk zoveel indrukken gekregen, of door de dag heen inspiratie opgedaan wat ik op papier wil zetten, om het maar niet 'kwijt' te raken. Niet altijd plaats ik het direct, maar wil het dan wel uitgeschreven hebben. Dan kan ik het plaatsen op het moment dat ik voel dat het past.

Welk lied raakt jou?

Ik zing heel graag, zit dan ook op een heel leuk koor (Reflection) en ik zing bij ons in de kerk in de praise groep. Er zijn dan ook heel veel liederen die mij raken. Waar ik herinneringen aan heb, liederen die ik nodig had op momenten in mijn leven, die ik op de juiste momenten mocht horen, daardoor raken ze, vergeet ik ze ook niet meer! Wat voorbeelden:

Just be held - Casting Crowns

Stil, mijn ziel wees stil - Opwekking 717
Ga met God en Hij zal met je zijn - gezang 416
God of the moon and stars - Kees Kraayenoord

Wat is de mooiste reactie die je hebt gekregen?

Reacties waarin mensen laten weten dat ze geraakt zijn, dat het hen geholpen heeft om juist de tekst die ik op mijn blog geplaatst heb, te lezen. Ik vind het zo mooi hoe God werkt. Wat Hij schenkt, kan je uitdelen zonder het zelf kwijt te raken, zonder zelf minder te worden! Ik vind het mooi als ik door reacties heen mag zien hoe Hij werkt.

Welke blogs lees jij graag?

Blogs over persoonlijke ervaringen van mensen en hoe ze daarmee omgingen, blogs over de levensthema's die mij aanspreken dan denk ik aan: opvoeding, geloven en dat handen en voeten geven in deze wereld, zingen.

Wat vind je het leukst aan bloggen?

Lekker kunnen schrijven en later terug lezen, waardoor je groei of verandering bij jezelf op kan merken. De inzichten die het soms brengt, als ik dat wat in mijn hoofd zit op papier zet. Het schrijven, dat wat in mijn hoofd zit uitten, het heeft mij voor mezelf een completer mens gemaakt. Dat ik ruimte geef aan wie ik ben, wat ik ervaar, wat ik vind of denk. 

Wat zou je graag veranderen in de maatschappij/samenleving?

Het idee dat je iets op aarde hebt dat van jou is, dit zorgt namelijk voor machtsmisbruik. Het idee dat je dingen voor jezelf of van jezelf hebt geeft vaak grote problemen bijv wanneer het op delen of in liefde samenleven aankomt. Ook zie ik hierdoor veel hebzucht, als je iets hebt wil je er namelijk nog meer van. De aardse dingen kunnen mensen nog steeds niet tevreden stellen. Het geeft enkel telkens verlangen naar meer. Er is niets wat van ons is, we hebben alles ontvangen, terwijl we eigenlijk niets verdiend hebben.

Wat zou je graag veranderen in de kerk?

Ik zie bij de kerk, mensen die volgeling zijn van Jezus. Zijn discipelen. Zij vormen de kerk en mogen de wereld verlichten en verwarmen. Ik erken dat ik de Kerk niet kan veranderen, dat is in Zijn hand. Wel wil ik mensen stimuleren bijv. in zien en geloven van wonderen dat die nog steeds gebeuren, de kracht van de Heilige Geest, de kracht van het gebed. We mogen er van bewust zijn dat we een God hebben die leeft! Een God die gisteren, heden en morgen dezelfde is. Een God die nu nog hetzelfde doet als wat de discipelen van Jezus zagen toen Jezus op aarde was. Soms merk ik dat mensen strepen in de Bijbel geplaatst hebben, tot hier is dat zo, maar nu niet meer. Dat maakt eigenlijk dat we zoveel zegeningen, zoveel kracht van God laten liggen. Ik wil mensen stimuleren om net als de discipelen te groeien en te leren van Hem, zodat deze mensen later kunnen gaan getuigen, kunnen doorgeven wat ze ervaren hebben.

Wat is het mooiste wat je in je leven wil bereiken?

Wauw wat een moeilijke vraag...

Eigenlijk omdat ik weet dat het mooiste al bereikt is, God heeft mij gered, op het moment dat ik met Hem wilde breken, brak Hij door en gaf Hij mij wat ik zo hard nodig had. Ik had zolang gebeden zonder verandering te zien. Ik wilde het opgeven. Was er eigenlijk klaar mee, ik wist niet tot wie ik bad. Ervaarde nooit iets, eigenlijk was ik wanhopig. Ik wilde geloven dat God er was, maar het deed mij enorm veel pijn dat ik er niets van merkte. 


Toen bad ik een, heel raar misschien, afscheidsgebed.

Ik zei tegen God, dat ik niet meer verder kon met hoe ik Hem heb leren kennen, dat ik dit niet meer kan en dat ik er mee ging stoppen. Het had toch geen zin.

Na het Amen, liep ik naar mijn bureau en daar lag mijn Bijbel. Tja wat had ik daar dan nog aan, die hoorde ook bij die oude God, die wel doof, stom en van steen leek. Met dat ik de Bijbel op wilde pakken viel mijn oog toch op het stuk waar het opgeslagen lag.

Romeinen 12:21

Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede.

Dit was precies wat ik nodig had. Een gebedsverhoring, op het moment dat ik wilde stoppen! Vanaf dat moment kon ik mij aan Hem overgeven. Heb ik mogen zien hoe lang Hij al op mij wacht, hoeveel Hij voor mij gedaan heeft, ik keek naar mijn verlangens uit, maar niet naar het werk van God. Mijn focus lag op mezelf. Daardoor zag ik heel veel niet.

Dit was toch echt wel het mooiste wat er bereikt is, niet door mij dan, maar door God.

Daarnaast natuurlijk:

Dat ik 2 geweldige lieve kindjes heb mogen krijgen. En dat ik na een heleboel ellende en een misgelopen huwelijk nu weer een hele lieve vriend in mijn leven mag hebben, dat zie ik als een heel groot geschenk van God.


Wat wil je de lezers van je blog graag meegeven?


Dat niemand te hopeloos is, dat iedereen geliefd is (of je het erkent of niet de liefde van Hem is er), dat het niet uitmaakt wie je bent, wat je gedaan hebt, er is hoop. In mijn leven heb ik veel doorstaan, veel geleerd, moest ik diepgaan om dingen te verwerken. Heb ik ervaren hoe hopeloos en uitputtend gevechten zijn. Gevechten tegen aangeleerde leugens, of om mijn eigenwaarde. De strijd om te stoppen met mezelf pijn doen. Het proces van overgave, telkens weer opnieuw, vanuit vertrouwen bij Hem beginnen en Hem volgen, in plaats van mijn gedachten en verlangens bevredigen. Ik denk dat dit voor, helaas, veel mensen herkenbaar is. Ik wil daarmee getuigen, door geven en delen, dat wat je nu ook hebt: niets hoeft zo te blijven! Er is hoop. Ik heb veel overwonnen. Nu ervaar ik dat ik vruchten pluk. Ooit droomde ik het volgende:

Ik liep in een boomgaard, of nou ja liep... ik huppelde daar.
Helemaal blij, opgewekt en zo gelukkig van al het moois om mij heen.
Geen zorgen, geen angst, alleen genieten.
Ik plukte de vruchten van de bomen,

Onderweg kwam ik mensen tegen, ik gaf hun ook van de vruchten.
Zo bijzonder:

Hoeveel ik ook deelde, ik werd er niet armer van.
Ik bleef er zelf ook gelukkig onder.


Wat ik ontvang mag ik doorgeven, wil ik ook doorgeven, en ik hoop dat het mijn lezers ook hoop zal geven. Dat mijn lezers ook ervan mogen genieten, en wie weet, er ook nog door gaan huppelen!

Ik wil nomineren:

Tineke Mak - Dankbaarheid op 1
Deborah       - kijkmomentjes 
Emmeline     -zing vecht huil bid bid lach bewonder   

De 11 vragen die ik aan jullie wil stellen:

1) Waarom ben je gaan bloggen?
2) Wat wil je jou lezers meegeven?
3) Welke blogs lees je graag?
4) Wat is de mooiste reactie die je hebt gekregen op een blog?
5) Waar kan je jou voor wakker maken?
6) Wanneer schrijf jij?
7) Welk lied raakt jou?
8) Waar zou je meer tijd voor willen hebben?
9) Waar ben je dankbaar voor?
10) Wat zou jij in de wereld/maatschappij willen veranderen?
11) Waar ben jij bang voor?

Spelregels:

Vertel welke blogger met link jou heeft genomineerd.
Beantwoord de vragen die je gegeven zijn door degene die je heeft genomineerd
Nomineer een of meer bloggers en link deze
Stel iedere genomineerde op de hoogte van hun nominatie

Maak een lijstje van elf vragen voor die genomineerden

Hoe kan je verder leven?

Verscholen en vol angst
Zo breng jij je schooltijd door
Altijd alert op wie er om je heen zijn
Verscholen en vol angst
Wat zal er vandaag gebeuren?
Wie zal er nu weer tegen je zijn?
Verscholen en vol angst
Zo breng jij je schooltijd door

Daar in dat hoekje ga jij geloven
Ik ben het ook niet waard 
Daar zit je met al je pijn
Daar in dat hoekje ga jij geloven
Ik hoor er gewoon niet te zijn
Altijd ben ik anderen tot last
Daar in dat hoekje ga jij geloven
Ik ben het ook niet waard

Al die nare dingen die jij moet verdragen
Het is teveel en je hart doet zoveel pijn
De angst en liefdeloosheid is te groot
Al die nare dingen die jij moet verdragen
Het maakt je eenzaam en alleen
Hoe kan je verder leven?
Al die nare dingen die jij moet verdragen
Het is teveel en je hart doet zoveel pijn

Weet dan dat er Iemand is die erg veel van je houd
Hij heeft alles over om jou te laten leven
Een leven zonder pijn en verdriet is mogelijk
Weet dan dat er Iemand is die erg veel van je houd
Hij is er bij en als je een relatie met Hem aan gaat
Komt er een dag dat Hij al je tranen weg zal wissen
Weet dan dat er Iemand is die erg veel van je houd
Hij heeft alles over om jou te laten leven





dinsdag 22 september 2015

Pesten wat doe jij?

Daar zit je op school.
Of misschien wel op je werk.
Het zou fijn moeten zijn of in ieder geval veilig.
Toch is dit niet helaas.

Hoeveel mensen ken je, waarvan je weet dat ze het moeilijk hebben?
Waarvan je weet dat ze met angst en beven naar school gaan of naar huis?
Wat doe je als je ziet dat iemand geplaagd word?

Afgelopen vrijdag gingen we naar de bruiloft van mijn neef!
Echt een geweldige dag, waarbij overdag het weer zelfs mee werkte.
Echt genoten.
Maar waar was mijn oog nu ook deze dag opgevallen?

We reden van het gemeentehuis naar de receptie locatie.
Onderweg kwamen we langs een school.
Wat jongeren met fietsen op de stoep ervoor.

Eén van die jongens werd omgeduwd.
Met fiets en al.
Terwijl hij op de grond lag, schopte een andere jongen hem.
Bewust!
We zaten in de auto, mijn vriend en ik.
Samen, want de kindjes zaten bij ons nichtje, daar was het groot feest in de auto!
Wat konden we doen?
Niet ver voor ons reed een politieauto, die moest dit gezien hebben.
Ze reden door.
Mijn vriend duwde heel hard op de toeter!
Ze keken ons aan.
Recht in ons gezicht.


Ze waren gestoord in wat ze aan het doen waren....
Dat kan soms net genoeg zijn voor een slachtoffer.
Ik hoop het maar.

Pesten, doet zo ongelofelijk veel met mensen.
Deze week is het de anti pestweek.
Jij hoort erbij is de slogan van EO.

Maar mag ik iets vragen:

Voel jij ook dat je erbij hoort?

maandag 21 september 2015

Je hoort erbij!

Zoveel kinderen worden nog gepest.
Niet alleen kinderen, het verbaasd mij telkens weer, hoeveel volwassenen er ook nog pesten of gepest worden!

Hoe gebruik jij je tong?




Eerder schreef ik al dat we met onze tong veel kunnen aanrichten.
Er zit geen bot in je tong, toch kan je er een hart mee breken.
Als ik kijk in de wereld, naar de schade, aangericht door woorden van vernietiging.
Woorden van dood.
Dan huilt mijn hart!

Zoveel mensen worden gebroken....

Waarom is het zo moeilijk om in vrede en liefde met elkaar te leven?
We hebben allemaal evenveel rechten!
Allemaal zijn we mensen met gebreken.
Wat drijft ons, om andere mensen onderuit te halen.
Te beschadigen en kapot te maken?

Daar word niemand beter van!


Laat je tong niet meeslepen.
Je hebt altijd een keuze, de keuze welke woorden je gebruikt.
Het is zo makkelijk om je te laten gaan, nare woorden te gebruiken tegen mensen, iemand te kwetsen.
Maar als je dat doet, hoe voel je je dan?
Daar heel diep van binnen?

Het is veel moeilijker om daar tegen in te gaan, positief te blijven praten.
Opbouwend met mensen te spreken.
Woorden van liefde te delen.
Als dat je lukt, hoe voel je je dan?
Daar heel diep van binnen?

Teveel mensen denken dat ze er niet bij horen.
Dat ze niet gezien mogen worden, dat hun woorden geen waarden hebben en hun gevoel niet gezien of gekend mag worden.
Als reden daarvoor hebben ze vele excuses, aangeleerde negatieve dingen over zichzelf.

Maar wat maakt het uit dat je flaporen hebt?
Of als je niet recht kan kijken?
Als je sproeten hebt?
Of niet snel kan werken?


Het is een leugen dat je daardoor minder bent!
Kijk maar eens beter naar jezelf.
Niet door de spiegel van andere mensen, niet door de spiegel van deze aarde, maar kijk eens in de spiegel van Waarde!

Jij bent op deze wereld gezet met een reden!
Een Vader gaf Zijn Zoon op, liet Hem een kruisdood sterven, om jou te redden.
Wat je dan ook hebt, jij bent zo ongelofelijk kostbaar!
Voor jou leven is duur betaald....

Jij bent zo geliefd!
Jij mag er zijn!





zondag 20 september 2015

Gezinsavond: Gods weg gaan

In een blog eerder vroeg ik mij af, hoe deel je met je kinderen je geloof, daarover lees je in deze blog: Hoe geef jij door?
Hierop kreeg ik een hele mooie tip, van collega blogster, Ilse, zij doet al een tijd met haar kindjes family night, waarop ze op een leuke, aansprekende manier een onderwerp vanuit het geloof belicht.
Een manier die aansluit bij kindjes.
Waarin ze leren, praktisch dingen leren toepassen, maar ook zelf hun ideeën en ervaringen kunnen delen.
Zij heeft hierover ook een mooie blog: family night.

Vandaag ben ik na het eten met de kindjes aan tafel blijven zitten.
Stiften op tafel en wat witte papieren.
Wat kom je tegen als je gaat wandelen?

Mooie natuur
Andere mensen
Auto's
Huizen
Verschillende straten

Ze wisten van alles op te noemen.
Toen stelde ik de vraag, waarom kom je onderweg stoplichten tegen?
Ja dat wist mijn zoon wel: om je te helpen in het verkeer!

Ik ging vertellen, soms zet God in je leven ook een stoplicht.
Als je wandelt met Hem, en Hem daardoor leert kennen, dan kan je het stoplicht begrijpen.
Dit doet Hij om je te helpen onderweg.
Het kan heel gevaarlijk zijn in het leven.
God wil je helpen en gebruikt daarvoor hulpmiddelen.

Weet je wat het rood betekend in het stoplicht van God?
Mijn zoon wist van alles op te noemen: stoppen, niet doorgaan of gevaar.

En oranje dan?
Ook hierop kwamen antwoorden: kijk goed uit, remmen en opletten of blijf je wel dichtbij God?

Bij groen was het duidelijk: je loopt dichtbij God, je doet het goed of je bent veilig.

Samen met de kindjes hebben we dit verwerkt in een tekening.
Een stoplicht met tekst, zodat ze het goed kunnen onthouden.





We lazen hierbij uit de Bijbel, wat aansluit bij waar we mee bezig waren, over Gods weg gaan.
Dat alleen als je dichtbij God blijft en je goed naar Hem luistert je veilig de weg kan lopen.
Het is best moeilijk om bij God te blijven, onderweg in je leven kom je zoveel tegen.
Toch is het volgen meer waard dan iets wat je onderweg tegen komt en wat je van Gods weg afleid.
Zodra dat dreigt te gebeuren, dan waarschuwt God, door dat stemmetje in je hoofd, of door mensen om je heen.
Dat zijn stoplichten van God onderweg!
Let je wel op, blijf op mijn pad mijn kind, ik heb hoopvolle plannen met jou.
Zijn oog is op jou, Hij onderwijst je en Hij leert ons de weg die we moeten gaan.
Dit doet Hij omdat Hij van ons houd!
We mogen daarin vallen en opstaan, soms maken we omwegen.
Maar wat is God blij als je dan weer op Zijn weg bent.
Dan word er feest gevierd in de Hemel.
Het is Hij die ervoor zorgt dat we op de goede weg blijven.
Niet iets van ons.
Zijn liefde, Zijn oog, Zijn onderwijs!
Soms komt dat stoplicht om ons te remmen, zodat we op Zijn weg blijven.
Maar soms ook datzelfde stoplicht om ons aan te moedigen door te lopen op Zijn weg!

We lazen de volgende tekst:

Psalm 32:8
Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan;
Ik geef raad, Mijn oog is op u.

zaterdag 19 september 2015

Leren van mezelf

Vandaag voor het eerst eens over mijn studieboeken gebogen.
Wat is dat heerlijk!
De eerste twee lessen huiswerk gelijk maar ingeleverd.
Wat was het grappig om dingen te leren, te herkennen, te begrijpen van mezelf.

Ik ben altijd bang geweest van dieren.
Niet bang als ze gewoon lopen, en ik durf honden uit te laten, dieren eten te geven.
Zelfs durfde ik het aquarium schoon te maken, als ik de goudvis eruit haalde en die in een andere bak met water deed.
Allemaal totaal geen problemen mee.

Maar lekker met dieren knuffelen?
Of ze kammen, aaien of op schoot nemen?


Nee dat deed ik echt niet!
Deden anderen het, door bijvoorbeeld een hamster of cavia op schoot te zetten, ik sprong met een gil omhoog.
Ik kon deze reactie niet tegen houden.
Dit is een onvoorwaardelijke reactie, mijn geest had er geen invloed op.
Het idee om een dier aan te raken, vreselijk.
Kreeg er kippenvel van.
Vandaar maar een goudvis, die hoefde niet gekamd, of geaaid.
Het ideale huisdier voor mij!

Afgelopen zomer ben ik hierin wat veranderd.
En waarom ik het dan nu schrijf?
Omdat ik vandaag leerde, hoe ik dat veranderd heb.
Ik had het gedaan zonder dat ik wist hoe dat werkte, net heb ik geleerd hoe het heet en hoe dat kan.
Het resultaat heb ik al gemerkt!

Ik liep, samen met mijn vriend en kindjes, in de kinderboerderij, nog een beetje na zwalkend en met hoofdpijn omdat ik dacht dat ik jong genoeg was om samen met de kindjes van een hele hoge berg naar beneden te gaan rollen.
Zo wat was dat hard gegaan, wat had mijn hoofd en evenwichtsorgaan het daarna moeilijk.
In de kinderboerderij mochten we de geiten en de schapen borstelen.
Hmm dit was een uitdaging voor mij.
Ik keek even hoe mijn vriend en kindjes naar binnen gingen.
Even kijken hoe deze dieren reageerden.
Ze waren enorm rustig, sprongen niet tegen mensen aan, liepen wel naar je toe.
Oké nou daar ging ik, nee niet direct naar de grote geit, ik had een paar kleine geitjes zien staan.
Die durfde ik wel.

De borstel nam ik mee en ja hoor, ik had de eerste geit geborsteld, wat vonden deze beestjes dit lekker.
Echt heel leuk om te doen.
Ze deden niets, niets anders dan genieten.
Ik vond het fijn om te doen!
Een beestje zo'n lekker gevoel geven.
Het werd drukker.
Nee eigenlijk kon het niet dat ik  de borstel hield, terwijl er nu kindjes zonder borstel liepen.
Ik ging mijn borstel aan een meisje geven.

Daar stond ik, zonder borstel tussen de geiten.

Ik had keuzes, maar ik vond het eigenlijk wel leuk.
Langzaam liep ik toch weer terug naar de geiten.
En...

Ik ging ze aaien met de hand!


Wat waren ze zacht!
Niets engs aan.
Daarna liepen we door naar de schapen, ook die durfde ik gewoon te aaien.
Wat een overwinning, ik had zelfs geen angst meer in mij.
Het was weg.
Door middel van conditioneren was ik mijn angst om dieren aan te raken kwijt geraakt.

Mijn onvoorwaardelijke reactie, dat is een reactie van je lichaam zonder dat je geest er invloed op heeft (of heeft gehad) kon ik veranderen naar een voorwaardelijke reactie. 
Deze verandering is conditioneren.
Leren door associatie.

Ik had angst gekoppeld bij het idee dat ik dieren zou aanraken.
Door langzaam een ander gedachte te koppelen bij het idee dat ik dieren zou aanraken was mijn onvoorwaardelijke reactie (gillen/opspringen/wegrennen/etc) niet meer naar boven gekomen.
Mijn hersenen begrepen nu dat dieren zacht en lief waren.
We kunnen dingen leren, en afleren.
Ik was langzaam eraan gewend, door eerst met een borstel, een hulpmiddel dieren aan te raken.
Te zien wat het deed met de dieren, te voelen wat het met mezelf deed.
Daardoor kon ik het aan om ze gewoon met mijn handen aan te raken.

Zo gaaf om te ervaren!




donderdag 17 september 2015

Levensreis



Over een paar weken ga ik op reis.
Heerlijk naar Berlijn, daar heb ik echt super veel zin in!
Ik zat gisteren te schrijven over een reis.
Een hele andere reis.

Mijn levensreis


Ik ging nadenken, wat neem ik eigenlijk allemaal mee op die levensreis?
Het is een lange tocht.
Teveel bagage dan wordt de reis een zware tocht.
Maar te weinig bagage kan ervoor zorgen dat je klem loopt, omdat je belangrijke dingen vergeten bent en toch echt nodig hebt.
Het is dus heel belangrijk om eens te kijken wat je allemaal mee draagt.

Daarnaast als je reist is het fijn om een doel voor ogen te hebben.
Waar gaat de reis naar toe?
Met een einddoel kom je er wel.
Maar focus niet alleen op het einde, kijk ook om je heen.
Terwijl je blijft bewegen naar je einddoel.
Geniet van wat er om je heen te zien is.
Deel van alles wat je meegemaakt hebt met reisgenoten onderweg.

Reisgezelschap

Welke reisgenoten kom je tegen?
Wat doe je daarmee?
Misschien kan je soms met mensen wat oplopen.
Kan je samen wandelen, samen leren, samen naar hetzelfde doel bewegen.
Reisgezelschap kan veel invloed hebben op je reis.
Het is heel goed om soms dit soort dingen te overdenken.
Ik mocht erachter komen dat samen reizen soms beter is, dan alleen!

Neem maar eens één tak, als je die ver buigt, als er veel spanning op komt te staan, dan knapt die makkelijk.
Neem eens meerdere takken, als je die probeert te buigen, als daar veel spanning op komt, zal het niet breken.

Waar ga jij heen op reis?
Wat neem jij mee onderweg?
Met wie reis jij?



woensdag 16 september 2015

Formule voor succes

De formule voor succes kan ik je niet geven. Die voor falen wel! En die luid:

Het iedereen naar de zin willen maken. (Herbert B Swope)

Deze tekst kreeg ik van mijn coach.
Wat was dit precies de spijker op z'n kop geslagen bij mij.
Ik was continu bezig met anderen.
Wat ze nodig hadden, wat ze van mij verlangden.

Ik haalde mijn fijne gevoel, mijn mogen zijn, uit de positieve reacties van mensen die ik hielp of die om mij heen stonden.
Als hun blij met mij waren, dan was het goed, dan mocht ik tevreden zijn.
Nu heb ik dat weten te draaien.
Maar wat ik toen al had, heb ik nog steeds.

Oordeel



Ik veroordeelde niemand.
Mensen die zich tegen mij misdroegen, ik deed niets terug, sprak ze niet aan.
Nee dat deden ze terecht.
Al zat er maar een kleine kern van waarheid in, dan klopte het al volledig.
Mensen die slechte dingen deden, ik oordeelde niet over hen.
Was niet boos.
Eigenlijk reageerde ik niet, zoals mensen om mij heen wel deden.
Mijn coach was verbaasd, ik vond zelfs dat degene die mij om wilde brengen wel gelijk had.
Waarom?
Omdat wat hij zei wel een kern van waarheid had, al had ik er niet voor gekozen, kon ik er ook niks aan doen.
Hij zette mij aan het denken:

Dus omdat je iets zegt wat klopt mag je iets heel ergs doen?
Dus jij denkt dat iemand die jou wilde vermoorden gelijk heeft?


Wat deed ik nou?
Ik veroordeelde geen andere mensen, alleen mezelf.
Ik moest voldoen aan alles.
Gelukkig ben ik maar mens, dus lukte dat heel vaak niet.
Wat had ik het daar moeilijk mee!
Ik voelde het echt als falen.
Deze manier van leven, maakte mij stuk.
Daarom kreeg ik dit citaat van hem mee.
Als ik zo doorga maak ik mezelf kapot.

Nu ben ik al een hele tijd verder.
Merk dat ik het nog steeds doe, of is het weer doe?
Ik moet en ik moet en ik moet.

Ik moet mijn werk doen
Ik moet mijn kindjes verzorgen
Ik moet mijn huis bij houden
Ik moet problemen zelf oplossen
Ik moet wat anderen fout doen aanvullen/oplossen/herstellen

Zegen


Waar is het: ik mag gebleven?
Dat had ik geleerd.
Ik mag kiezen, ik heb heel veel waardevolle dingen in mijn leven.
Zoveel zegeningen!
Waarom ervaar ik ze weer als last?

Ben ik weer over (onzichtbare) grenzen gegaan?
Tegelijk leer ik nu heel veel dingen.
Komt het daardoor?
Door het proces waar ik weer in zit?
Een proces van voor mezelf opkomen, eerlijk zeggen wat ik ergens van vind.
Niet inslikken voor de lieve vrede.
Dat zorgt namelijk alleen maar voor een onderhuidse tijdbom.
Is dat waardoor dit weer naar boven komt?

Als ik net zo lief ben voor mezelf, als voor anderen, dan zal mijn leven een stuk makkelijker zijn.
Wat kan ik hard zijn voor mezelf.
Zelfs al heeft het helemaal geen nut.
Het volgende proces alweer?
Ik ben een rijk mens.
Heb heel veel waardevolle dingen in mijn leven, waar ik voor zorgen mag.
Die ik koesteren mag!
Maar te midden van al die waardevolle dingen, mag ik goed op mezelf blijven letten.
Mag ik ook mezelf koesteren!

God veroordeelt mij niet als ik een misstap maak.
Als ik iets doe, terwijl ik ook iets anders kon kiezen.
Waarom zou ik Hem niet volgen?
En mezelf daarom ook niet meer veroordelen?

Ik mag leren, ik mag groeien


Nee ik ben er nog niet, maar ik weet dat ik er ga komen, ooit, als er geen pijn en geen verdriet meer is.
Tot die tijd, zal ik met vallen en opstaan, om mogen leren gaan met mijn valkuilen.
Ik denk dat de formule van succes wel bekend is:

Hou van God met je gehele hart en met alles wat in je is.
Hou van je naaste en bekommer je om de ander.
Hou van jezelf zoals je van je naaste houd.

En blijf opstaan, telkens als je valt!



dinsdag 15 september 2015

Getuig van Hem

Paulus en Silas verkondigen van Jezus en genazen mensen.
Ook een vrouw, een slavin, die gevuld was met een kwade geest.
Deze vrouw kon door deze kwade geest kon zij de toekomst voorspellen.

Niet alles wat je kan, waar je goed in bent, is goed en komt uit de goede bron!

De eigenaar van deze slavin, merkte wat er gebeurd was en ze grepen Paulus en Silas.
Beide werden ze naar de markt gesleept.
Naar de leiders van de stad.
Zie je ze gaan.
Soms voel je misschien ook alsof je meegesleurd word.
Naar negatieve, nare dingen.
Je voelt het aankomen, maar je kan niets.

Daar stonden Paulus en Silas, voor de leiders.
Ze werden beschuldigt dat ze een gevaar zijn voor de stad!
Dit zijn Joden, en ze verkondigen dingen die verboden zijn bij de Romeinse wet.
Al de negatieve dingen die gezegd werden was een voedingsbodem bij de mensen op de markt.
Iedereen keerde zich tegen Paulus en Silas!
Paulus en Silas werden gestraft, ze kregen stokslagen en werden daarna in de gevangenis gezet.
Ze moesten extra bewaakt worden, hun voeten gingen daarom vast in houten blokken.
Het kwaad leek de overhand te krijgen.
Het leek toch net of het kwaad ging winnen....

Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede.

Paulus en Silas wat deden die?
In al die nare dingen die hen overkwam, zaten ze te kniezen?
Waren ze boos door het onrecht wat hen was aangedaan?

Midden in de nacht, wanneer het echt op z'n donkerst was, gingen ze zingen en bidden.
Ze zochten het aangezicht van God!
Op deze manier waren ze getuigen voor Hem, midden in het donker van de gevangenis, ze mochten Zijn licht en vrede daar laten zien.
Wat zullen de andere gevangene gekeken hebben.
Zoveel onrecht en dan geen boosheid maar lofliederen.
Soms gebeuren er nare dingen, zodat God Zijn grootheid kan laten zien.
Want als ik verder lees gebeurd er iets zo bijzonders!
Dat kan toch niet:

Er kwam een grote aardbeving, de muren van de gevangenis trilde. Meteen (!) gingen de deuren van de gevangenis open en de kettingen waarmee de gevangenen vastzaten gingen los.

God gaf vrijheid.
Dan denk je: rennen Paulus en Silas, dit is jullie kans!
Maar dat deden ze niet, ze hielden de gevangen in de gevangenis.
De gevangenbewaarder wilde zelfmoord plegen, de deuren van de gevangenis waren open, nu zullen ze wel allemaal ontsnapt zijn.
Wat had het voor zin?
Of hij nu zelf zichzelf ombracht of straks de Romeinen, wat is het verschil?
Paulus en Silas riepen hem: doe het niet, we zijn nog hier!

De gevangenbewaarder knielde voor hen en vroeg: Wat moet ik doen om gered te worden?
Wat heerlijk wat Paulus en Silas mochten antwoordden, als je gelooft in de Heer Jezus, zul je gered worden!

Het licht ging echt schijnen.
Het was nog nacht, maar toch was er hoop.
Hoop voor de gevangenisbewaarder, voor de gevangenen.
Getuig van Hem!
Het kan levens veranderen.

Dan denk ik aan mijn blog voor de bloghop: beweging.
Kom in beweging, dat brengt vrijheid!
Paulus en Silas lieten hun mond bewegen, ze bewogen op de manier zoals God dat wilde.
Beweeg met Hem mee, dan kunnen er grote dingen gebeuren.
Onze God is geen God van toen, maar een God voor altijd!
Nooit zal Hij veranderen.
Ook door ons wil Hij wonderen doen!

maandag 14 september 2015

Ver boven je problemen

Jezus had de discipelen alvast naar de overkant van het meer gestuurd.
Hij wilde even alleen zijn.
Daar gingen de discipelen, zonder vrees gingen ze op reis.
Over het meer van Galilea.
Een meer dat bekend staat om zijn onvoorspelbaarheid, het kan een groot, gevaarlijk onbevaarbaar meer worden.
Zomaar uit het niets.
Het lijkt zo vredig, zo mooi en liefelijk.
Maar het is niet altijd wat het lijkt.
Dan moet ik denken aan ons leven op aarde.
Het lijkt soms zo prachtig.
God heeft ons op aarde taken gegeven, Hij is bij ons en heeft beloofd terug te komen.
We hebben iets om naar uit te kijken, net als de discipelen, ze wisten onze Meester komt weer bij ons.
Maar de aarde is groot, gevaarlijk en onvoorspelbaar.
Gevuld met verleidingen, met pijn en verdriet tot gevolg.

Als de discipelen aan het varen zijn gaat het steeds harder waaien.
Eerst denken ze dat ze het nog wel aankunnen, maar al gauw komt de angst omhoog.
Sommige discipelen waren eerst vissers.
Ze kenden het gevaar!
Deze golven werden te groot, de storm te sterk.
Hun probleem was vernietigend.
Heb jij ook weleens zo'n probleem gehad?
Elke keer als je dacht, dit is het hoogte punt, kon het toch nog erger....
Eerst dacht je dat je het alleen wel aan kon, maar hoe langer het aanhield hoe meer de wanhoop kwam.
Het uitzicht, een lichtje aan het einde van die tunnel leek niet vindbaar.

Waar is Jezus?

Midden in de problemen waar ze tegen strijden zagen ze iets.
Door alles waar ze in zaten, waar ze tegen aan het vechten waren, zagen ze niet goed wat dit was.
Iets liep bovenop hun probleem!
Ze waren al bang, maar nu werden ze nog banger.
De wanhoop had hun hart gevangen.
Ze zagen niet met hun ogen, maar vanuit hun hart waar de angst in was geslopen.
Wat zagen ze dan?
Hoor maar wat ze uitschreeuwden van angst:

Een spook!

Ze dachten dat hun probleem alleen maar nog groter ging worden!
Jezus kende zijn volgelingen, Hij sprak hen toe.

Blijf maar kalm, Ik ben het, wees niet bang!


Daar kwam Jezus aan, lopend over de problemen van de discipelen.
Zijn voeten rusten op dat wat hen angst aan jaagde.
Hun focus lag op hun probleem, op hun angst.
Ze mochten focussen op Hem.
Wat een les gaf Jezus zijn volgelingen.
Maar wat een les geeft Hij daar aan ons.

Hij komt over jouw problemen naar jou toe.
Laat je niet vangen door de gevoelens van angst en wanhoop.
Blijf vertrouwen!
Bij God is alles mogelijk.
Ook voor jou!

Reageren wij als Petrus?


We hebben vaak veel te zeggen over de volgelingen van Jezus.
De één is haantje de voorste en een ander een verrader en weer een ander Jezus lieveling en dan is er ook één die wij bestempelen als ongelovige.
Maar zie dit hier:

Petrus die zag dat het Jezus was kreeg zoveel verlangen om naar Hem toe te gaan.
Hij zag de problemen niet meer, Hij zag alleen zijn geliefde Meester.
Hij mocht zolang als zijn focus en vertrouwen op Jezus was, lopen over dat water, wat hij net nog als een levensgevaarlijk probleem zag, naar Hem toe.
Totdat Petrus weer ging zien hoe eng en gevaarlijk zijn probleem was.
Toen zonk hij er weer in weg.
Werd zijn probleem ook een probleem.
Maar ook daar was Jezus bij.
En ook dat heeft Hij in de hand.
Hij pakte de hand van Petrus en hielp hem.

Durf jij over jouw problemen naar Jezus toe te lopen?
Dat gaat om vertrouwen.
Ook jij mag die ervaring beleven.

Durf jij uit te stappen?
Kan jij over je problemen heen zien?
Je niet mee laten slepen door angst maar telkens opnieuw je hart te vullen met Hem, met vertrouwen?



Als je hart lekt, en er loopt vertrouwen weg, door pijn of teleurstelling, dan is er een risico dat je gaat zinken.
Merk je dat er een lek zit, maak het vol met Hem, die door jouw gebroken en gescheurde hart zo goed kan schijnen met Zijn licht.

zaterdag 12 september 2015

Nieuwe stap!

Februari 2013 kwam ik opeens voor het blok te staan.
Mijn huwelijk had geen toekomst meer, ik moest alleen verder met mijn 2 lieve kindjes.
Ik had geen idee hoe dat allemaal moest gaan.
Het enige wat ik nog kon was naar God mijn hart uit storten in enkel de woorden:

Help mij!

Hoe bijzonder is het vanaf toen gaan lopen in mijn leven.
Binnen 3 dagen had ik een baan.
In tijden van grote werkloosheid, terwijl ik 6 jaar fulltime gezinsmanager was geweest.
Niet echt een heel bijzondere opleiding had.
Oke nee het was niet echt een heel bijzondere functie waar ik mee begon.
Als huishoudelijk medewerker.
Vaak dacht ik ook:

Waarom kreeg ik deze baan?
Was er nou echt niets beters?


Maar gelukkig veel vaker zag ik hoe mooi het was.
Ik was huishoudelijk medewerker.
Al gauw zag mijn leidinggevende dat ik plichtsgetrouw en verantwoordelijk was.
Mocht ik groeien, ze wist wat ik nodig had!
Ik kreeg taken erbij.
Mocht meer verantwoordelijkheid dragen.
Steeds vaker mocht ik naar mensen die naast huishoudelijke hulp ook een stukje begeleiding nodig hadden, net even wat extra nodig hadden of waar grote problemen speelden.
Het deed mij zo goed dat mijn leidinggevende dat zag en daar iets mee deed.

Ik mocht mensen die nieuw in dienst kwamen opleiden, deed een interne opleiding om intake gesprekken te mogen gaan doen.
Vele gesprekken heb ik gevoerd.
Wat een mooie gesprekken mocht ik vaak voeren.
Er zat zoveel waarde in, soms ging het over het leven van deze mensen, of over de reden waarom ze hulp nodig hadden, maar wat mooi is er waren ook de vele gesprekken over geloof, daarnaast heb ik veel mensen een beetje licht in de tunnel kunnen schenken en hoop of een doel kunnen geven.
Op zo'n mooie en bijzondere manier kon ik mensen verder helpen.

Wat heb ik veel geleerd van deze baan!
En wat heb ik precies ontvangen wat ik nodig had in deze moeilijke tijd van mijn leven.
Mensen die al blij waren dat ik binnenkwam.
Wat deed dat mij goed!
Al de chaos en liefdeloosheid om mij heen werd doorbroken door mijn lieve cliënten!
De last dat ik alles alleen moest doen, dat ik niets kon en het niet zou redden heb ik kunnen loslaten.
Ik zag en voelde dat alleen mijn aanwezigheid al genoeg was, dat werkte genezend voor mij.
Wat was er een wisselwerking.

Ik hielp hen, met liefde en toewijding, zij hielpen mij met liefde en dankbaarheid.

Afgelopen jaar loop ik alleen steeds vaker met het idee, ik wil verder, ik wil meer.
Toch wil ik dit niet missen, wil ik mijn cliënten niet missen.
Wat vind ik het al jammer als ik ziek ben.
Toen ik het zwaar had, en therapie volgde, mocht ik van leidinggevende en Arbo arts in de ziektewet.
Heel vaak adviseerde ze mij om even volledig te stoppen en mijn tijd te nemen.
Ze respecteerde mij, wilde mij de ruimte geven die ik nodig had om te herstellen van alles wat er is gebeurd in mijn leven.
Telkens weer moest ik uitleggen waarom ik dat niet wilde:

Het doet mij zo goed bij deze mensen te werken!
Dat stukje sociaal bezig zijn, de mooie en bijzondere gesprekken die ik vaak had, het doel en nut wat ik ervaar door mijn werk, ik wil dat niet volledig loslaten.

Ja de middag vrij heel graag.
Ik had zware therapie en dat was echt enorm intensief.
Een hele dag hield ik een tijdje niet vol.
Dus gaf ik aan wat ik nodig had.
En wat mooi dat ze mij respecteerde en de ruimte gaven die ik nodig had!
Vaak werd er gezegd: doe maar minder je best!
Alle mensen willen jou hebben, je werkt secuur, schoon en snel en hebt oog voor de mensen.
Ze willen allemaal jou hebben, je hebt uren te weinig in de week, we moeten zoveel mensen teleurstellen omdat je vol zit.
Collega's van je vinden ze allemaal minder goed doordat ze jou hebben gehad.

Nu is er bij mij ruimte.


Een heel jaar loop ik hier al mee.
Zo graag wil ik de psychologische kant op gaan.
Heel vaak heb ik ervaren dat daar een roeping voor mij ligt!
Vaak was ik alleen bang dat ik het nog niet aan kon.
Mijn leven is best druk met mijn banen, kindjes, vriend, huishouden, hobby's en het schrijven.
Toch blijft bij mij het verlangen om dit te gaan doen.
Eindelijk heb ik de stap gezet, een stap naar mijn droom:

Ik heb mij ingeschreven voor een studie!

Heerlijk ik heb er zin in.
Mijn nieuwe uitdaging, die getuigt van mijn groei, ik ga de studie praktische psychologie volgen.
Tijdens het leren blijf ik lekker genieten van mijn cliënten en ben ik dankbaar voor de dingen die ik heb mogen leren in mijn huidige functie.
Al die dingen neem ik mee wat ik ook ga doen!
De baan die ik soms (in mijn opstandige buien) wel te min vond, deze baan heeft mij veel ervaringen gegeven, heeft mijn mensenkennis verdiept en heeft mij gescherpt, zoals ijzer het ijzer scherper maakt kunnen mensen ook elkaar slijpen, de haakjes eraf halen zodat ik nog nuttiger werd en meer tot mijn recht kwam, ook heeft het mij alleen nog maar meer laten weten dat de psychologie echt mijn ding is.
Wat ik vooral mocht leren is:

Wie niet verantwoordelijk omgaat met weinig, is het ook niet met veel.



vrijdag 11 september 2015

Vaderbeeld


Een kapot vaderbeeld wat veel mensen hebben bij hun aardse vader kan invloed hebben op hoe je God ziet, ervaart en kan voelen als Vader.
Voor sommige mensen is een vader en liefde nou eenmaal geen vanzelfsprekende combinatie.
Wat kan daar veel verdriet en gemis door komen.

Juist die persoonlijke relatie kunnen ervaren en Zijn liefde kunnen ontvangen kan een enorm groot verschil maken in je leven.
Daarnaast is het leven met pijn iets wat enorm zwaar is.
En als je God niet kan aannemen of zien als Vader dan denk ik dat er een diepe wond in je hart zit.

Verwondingen kunnen genezen!


God wil jou genezen.
Hij was er bij, toen jij die afschuwelijke dingen moest doen en ondergaan.
Toen je beeld van je vader veranderd werd.
Al die keren dat jij pijn en verdriet had was zijn hart diep verwond en huilde Hij mee!
Dit is niet wat Hij wilde.
Hij wilde niet dat jij zoveel pijn en ellende mee moest maken!
Het was de keuze van je vader.
Iedereen heeft een vrije keuze, kies je voor het goede of het kwade.
En de keus voor het kwade doet altijd mensen verdriet, brengt altijd ellende!
Maar luister, als jij het goede kiest, dan zal het goede overwinnen.
Dan zal Hij al die nare dingen ombuigen, Hij zal je zegenen welke moeilijke weg je ook moet lopen.
Hij zal je nooit verlaten.
Nooit was jij alleen!

De weg naar herstel!


Hij roept je en zegt: Kom tot de Vader.
Zet die stap naar Hem!
Het is goed en het is veilig nu.
De tijd is gekomen.
Voor het juiste beeld bij Vader.
Je aardse vader maakte fouten, hij faalden tegenover jou.
Maar Hij, Hij zal geen fouten maken.
Al zolang staat Hij op je te wachten.
Hij heeft zoveel geduld en liefde voor jou!
Jij bent al zover gekomen, je hebt het al zolang vol gehouden.
Dat laat zien hoe sterk en dapper je bent.
Durf je deze stap te zetten?
Je wilt en kunt niet altijd door gaan met deze wond.
Er is Iemand, die zelf ten onrechte diep verwond is.
Hij weet zo goed hoe Hij met jouw wonden om moet gaan.
Zodat ze kunnen herstellen.
Hij wil genezen, en Hij kwam speciaal voor jou!
Om te herstellen de gebrokene van hart.
Hij wil jou hart compleet maken.
Door Zijn licht te laten stralen door al die scheuren in je hart.
Jij zal gaan stralen, want je bent een koningskind!

Alles komt goed, als jij bij Hem komt!


donderdag 10 september 2015

Vertrouw Hem!



Trust Him!
Vertrouwen.
Het is een groot probleem.
Er is zoveel schade, dat bijna niemand meer vertrouwen heeft.
Hoor eens met je oren open, luister hoeveel mensen er geen vertrouwen meer in hebben.

Geen vertrouwen in financiën, de wereld, Nederland, andere mensen en heel veel vertrouwen niet eens meer zichzelf.

Mooi gebed.
We moeten bekennen, de wereld is niet het probleem.
Wij zijn het probleem.

Heere wat ben ik dankbaar dat U wilt herstellen wat bij mij beschadigt is, dat U wil aanvullen wat ik mis.
Wilt u mij compleet maken.
Zodat er door mijn zwakheid Uw kracht de wereld in kan.
En dat er door de scheuren van mijn gebroken leven, licht de wereld in mag stralen.

De enige die echt te vertrouwen is.
Die hoop kan geven in een gebroken wereld, dat bent U!

Zolang wij de problemen leggen bij factoren buiten ons, kunnen we niets oplossen.
Als je geen probleem hebt kan je ook niet beginnen aan herstel.
Niemand heeft de Geneesheer nodig als hij/zij niet ziet dat er een ziekte is.

Wij hoeven niet bang te zijn, er is er Eén die staat boven alles wat er gebeurd hier op aarde.
Luister naar Zijn stem.
Zoek naar Zijn wil, naar wat goed is voor Zijn koninkrijk.
Er zal nog geen haar vallen van je hoofd zonder dat de vader het weet.
Heb jij enig idee hoeveel haren je hebt?
Hoeveel haren je per dag verliest?
Hij wel, Hij heeft alles in de hand.

Wij hoeven niet bang te zijn, wat bij ons idee uit de hand loopt, is precies in controle bij Hem die de wereld gemaakt heeft.
Als wij naar boven kijken, zien we de onderzijde van een kunstwerk.
God ziet het geheel!

Trust Him!

woensdag 9 september 2015

De oplossing op kinderniveau aangereikt

Met alles rondom de vluchtelingen, de vreemdelingen in de landen zoals Duitsland en Griekenland kwam opeens dit filmpje naar boven:


Kikker en de vreemdeling van Max Velthuijs.
De rat  komt aan als vreemdeling bij kikker en zijn vriendjes.
Hij word bestempeld als dief, want hij is een rat.
Hoe bestempelen wij de mensen die op de vlucht zijn?
Zien wij die als dieven van ons geld, onze goederen, onze ruimte, ons land?

Kikker leerde, in het noodgeval van zijn vriend varkentje, dat de bomen van iedereen zijn.
Wij mogen leren:

De wereld is van iedereen!

Hij is niet van één iemand.
God heeft ons allemaal gemaakt, Hij heeft de wereld gemaakt.
De wereld is van Hem voor ons allemaal.

Laten we onthouden dat we allemaal vreemdelingen hier op aarde zijn.
We zijn allemaal gelijke.

Laten we dat wat de kinderen leren op hun niveau als les nemen voor onze eigen groei.
Helpen wij de vreemdeling?
Of sluiten wij ze buiten?
Moeten we bang zijn voor de rat?
Of zullen we hen eerst eens leren kennen?


Uiteindelijk lukt het kikker en zijn vriendjes om samen te leven met de rat.
Zal het ons lukken met de vreemdeling die ons land binnen komt?

dinsdag 8 september 2015

Woorden hebben invloed



Het lijkt soms zo klein, de rol die woorden hebben.
Maar de dingen die we uitspreken, die van onze tong afrollen, hebben invloed.

Woorden kunnen verschil maken voor voor jezelf en anderen.
Gisteren had ik een echte rot dag.
Blij was ik met het plaatje waarop ik zag: Be patient. God isn't finished with you yet.God is nog niet klaar met mij
Lees maar wat ik daarover schreef:
Hij was nog niet klaar met mij, ik mag dus best een baaldag hebben.
Naarmate de dag verder ging gingen mijn nare gedachten zich verplaatsen, eerst zaten ze in mijn hart, daar maakte ze ruimte door naar mijn hoofd te gaan, wat heb ik zitten piekeren.
Niet lang duurde het voordat ik het ook uitsprak:

Dit zal nooit stoppen!

Wat merkte ik?
Die woorden, die ik sprak, ze ontnamen mij mijn hoop.
Dit waren dus geen woorden van waarheid.
Want het was juist de Waarheid die mij hoop had gegeven.
Hij zal het mij nooit afnemen.
Ik heb de hoop dus, maar dan moet ik daarvoor kiezen, ook met mijn woorden.

Terwijl ik mij naar voelde, maakte ik mezelf nog naarder door de woorden die ik sprak.
Wat had ik mezelf kunnen helpen.
Woorden van liefde, van begrip en van hoop.
Die had ik nodig!
Wat is het moeilijk als ik mij naar voel om dan toch mezelf te geven wat ik nodig heb en niet wat het makkelijkste uit mijn mond komt.

Woorden maken verschil.
Soms zijn ze snel gezegd maar hun echo kan nog lang naklinken in je oren.

maandag 7 september 2015

God is nog niet klaar met mij...



God is nog niet klaar met mij.
Wat ben ik daar blij om.
Ik loop zo vaak tegen dingen aan waar ik, beter, mee om wil leren gaan.
Zo zijn er ontwikkelingen in mijn leven, heb ik iets verstuurd, maakte ik daar een fout in.
Voor mij was het zo belangrijk wat ik verzond.
Alle oude gevoelens, van mijn onveilige periode in mijn leven kwamen weer boven.
Zie je wel, hij had en heeft wel gelijk.
Ik kan helemaal niets.
Zelf zou ik het nooit redden!

Wat ben ik hier blij om, juist nu, dit te lezen!
Ik red het ook niet.
De enige manier waarop ik het kan redden is door Christus in mij.
Samen met Hem, zal ik het redden, zal ik overwinnen.
Hij is nog niet klaar met mij.
Er liggen bergen achter mij, overwonnen, daar ben ik zo dankbaar voor.
Maar ik mag weten, de bergen die er liggen, die komen ook wel goed.
Samen met Hem.
Elke berg zal mij nieuwe dingen leren.
Hij heeft geduld met mij.
Waarom heb ik geen geduld met mezelf?

Jezelf teleurstellen doet zeer, zeker als het eigenlijk niet nodig is.
Want was het fout wat ik had verstuurd?
Ja.
Maar het gaf mij een goede les in mezelf verbeteren.
Een les in groei.
Ik mag fouten maken!

God is nog niet klaar met mij!
Waarom zou ik er dan helemaal al moeten zijn.

zaterdag 5 september 2015

Help mee

Hier een oproep van mijn kant.
Een collega blogger deelde dit bericht en ik wil dit ook delen, in de hoop dat er nog meer mensen opstaan voor deze 2 mensen.

Twee kennissen van hem Irina Alexandrova en haar 17-jarige dochter Margarita zijn 7 jaar geleden gevlucht uit Oezbekistan omdat ze christen zijn en daar werden vervolgd. Ondertussen wonen ze alweer een tijdje hier en zijn weer een beetje tot rust gekomen en hun leven weer kunnen opbouwen.
Echter de rechter heeft besloten om ze alsnog uit te wijzen. De reden is dat ze hier in Nederland naar een gereformeerde kerk gaan en in Oezbekistan naar de Grieks-Orhodoxe kerk. Volgens de rechter is dit een bekering tot een ander geloof en om die reden komen ze ook niet voor het kinderpardon in aanmerking.
Oezbekistan is een land waar ze absoluut niet veilig zijn (Oezbekistan staat 15e op de lijst van Open Doors!) en als ze door dit besluit van de rechter teruggestuurd worden is de kans zeer groot dat ze direct in de gevangenis worden gezet, met kans op marteling en verkrachting. Zelfs de lokale politiek van Kampen (waar ze wonen) zijn stomverbaasd over dit besluit en zijn samen met een aantal schoolvrienden van Margarita een petitie gestart.

Mijn vraag is dan ook of jullie de petitie willen ondertekenen en dit bericht willen verspreiden zodat Margarita en haar moeder alsnog in Nederland mogen blijven.
Willen jullie meer weten, schroom niet om het  te vragen.

Hier de link naar een facebookpagina speciaal voor Irina en Margarita: Margarita moet blijven

Wil je de petitie ook ondertekenen?
Dan is hier de link: petitie

Bedankt God



Voor alles!
Wat heb ik veel mogen ontvangen van mijn lieve Vader in de Hemel.
Ook in alles wat ik heb meegemaakt, telkens weer, mocht ik grote dingen van Hem zien.
Groot voor mij, klein voor velen.
Ik zag van wie het kwam.
Zag het als bemoedigingen, als knipogen van Hem.
Hij vergeet mij niet.
Ondanks alle problemen zag Hij mij.
Wist Hij wat ik nodig had.

Mensen die eten brachten.
Boodschappen dozen aan mij schonken.
Tijd voor mij vrij maakten en naar mij luisterde.
Vele mensen die mij hielpen, de mensen die mij nog steeds helpen.
De vele kaarten met teksten die mijn hart raakten, of die precies dat vermeldde wat ik nodig had om te horen.
Dat telefoongesprek met mensen die voor mij klaar stonden.
De week extra vakantie in 2014 zonder te weten wie dat heeft geregeld, God kent de schenker en mag hen zegenen voor wat ze mij geschonken hebben.
De kaartjes voor Blijdorp
Mijn vriendinnen, en in het speciaal voor mij mijn bidden en vasten vriendinnen.
Mijn werk
Elke dag eten, een dak boven mijn hoofd en nu een veilig en ontspannen leven.

Heel speciaal nu, mijn lieve vriend!

Er is zoveel wat ik van Hem heb mogen ontvangen.
Niet verdiend, zo dankbaar voor wat ik heb gekregen en nog steeds mag krijgen.
Wat ben ik rijk.
De contrasten liggen er zo groot, wetend dat vele mensen op deze wereld, strijden om te overleven.
Vluchten voor veiligheid.
Ooit voelde ik mij zo ook.
Op de vlucht, zware strijden geleverd om te overleven mag ik zeggen ik ben bij de veilige Haven aangekomen.

Ik hoop dat de mensen die in angst en oorlog leven, naast een veilige plek voor hun aardse leven ook een veilige plek voor hun ziel mogen vinden.
Bid voor deze mensen mee.

Dank U God voor elke nieuwe dag, elke nieuwe kans, voor zoveel genade en vergeving!

vrijdag 4 september 2015

Beweging brengt bevrijding

Heb je weleens vastgezeten?
Dan bedoel ik niet (persé) in de gevangenis.
In een situatie of misschien in een gevoel, in een bepaalde routine.
In het begin heb je het eigenlijk niet zo door, eigenlijk pas op het moment als je het anders wilt hebben, voelen, doen.
Dan voel je dat je klem zit.
Vaak kijk je dan naar beneden, daarmee bedoel ik, vaak kijk je dan alleen nog maar naar dat wat het probleem veroorzaakt.
Je blik is gefocust op alleen dat ene wat je anders wilt.

Los zijn, vrij zijn, wat heeft dat veel waarde!

Dan denk ik er aan dat Jezus mij vrij gemaakt heeft.
Alle banden zijn gebroken op het moment dat het Zijn leven gaf aan het kruis en 3 dagen later weer opstond.
De beweging die Hij maakte, door zich over te geven om de wereld te redden, het kostte Hem veel.
Hoeveel levert het op?

Wat doen wij ermee?

In mijn leven heb ik vaak knel en vast gezeten.
Op meerdere vlakken.
Als je vast zit, weet dat het een leugen is, je bent vrij.
Laat je vrijheid niet zomaar afnemen want je vrijheid is duur betaald!
Wat ik heb mogen leren is:

Als ik dwars tegen dat gevoel, tegen die situatie of tegen die routine ingaat, als ik mij niet vast laat leggen maar in beweging kom, dan komt er ruimte.
Dan kan ik ervan loskomen!

En telkens wanneer ik dat deed dan ervaarde ik weer die bevrijding.

Beweging, en dan ook echte beweging doet veel.
De stappen die je zet, de handelingen die je doet, de dingen die je denkt.
Laat je niet zomaar iets op je mouw spelen.
Je bent vrij, jij hebt er de keuze in, jij bepaald!

Jij bepaald hoelang je ergens last van hebt in je denken, handelen of leven.
Als je hetzelfde blijft denken, handelen of leven, dan weet je dat je hetzelfde blijft krijgen als wat je hiervoor kreeg.
Kom in beweging, stap uit die schommelstoel.
Waarin je wel heen en weer gaat maar niets vooruit komt.
Kom in beweging en volg Hem.
Volgen is een werkwoord, geeft beweging weer.


De eerste keer iets anders doen dat vraagt veel moed en energie.
Maar die eerste klap doet dan ook het meeste.
Er is namelijk vertrouwen nodig dat er ruimte is om een beweging te maken.
Vertrouwen dat je die beweging maken mag, dat het goed is.

Ik heb in hele moeilijke dingen vast gezeten wat mij hielp om in beweging te komen, tegen de leugen van gevangen zitten, dat is de waarheid.
Wat heerlijk dat ik Woorden van Waarheid vrij mag lezen hier een voorbeeld.
Ik kwam in beweging, mijn mond kwam in beweging en hardop sprak ik Zijn woorden van waarheid uit over:

Mijn leven
De situatie waarin ik verkeerde
De gedachten die ik had
De dingen die ik moest doen

Telkens weer mocht ik ook ervaren, er is voor iedere situatie een Woord!
Zodra mijn mond het uitsprak, was er een beweging, in mijn hart en in mijn denken.
Alsof er ruimte gemaakt werd.
Het bracht vertrouwen.
Er kwam rust en een kracht die niet van mezelf was.
God wil ik volgen, Zijn Woord geloof ik.
Er is ruimte, want ik ben vrij gekocht door Hem!
Mocht ik weten dat Jezus is gekomen om gevangenen te bevrijden dit vind je in Zijn toespraak:

Lukas 4: 18-19
De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan blinden het herstel van hun zicht, om onderdrukten hun vrijheid te geven, om een genadejaar van de Heer uit te roepen.'


Jezus was in Zijn rondwandeling inderdaad bij de armen geweest, om goed nieuws te brengen, Hij gaf onderdrukte vrijheid en blinde mensen weer zicht.
Maar waar is Hij naar de gevangenis gegaan?
Hij stierf en daalde in het rijk van de dood.
Daar bracht Hij bevrijding, toen Hij opstond uit de dood heeft Hij iedereen uit het dodenrijk bevrijd.
Waar zijn wij?
Heeft Jezus jou al mogen halen uit de gevangenis.
Jou gevangenis van pijn?
Of teleurstelling?
Dat grote verdriet?
Hij ziet je, Hij is gekomen en Hij kan die ketens waarmee je vast zit losmaken.
Ook jij mag vrij zijn.
Kom in beweging en volg Hem de gevangenis uit, op weg naar ware vrijheid.


Alle keren dat ik vastzat, heb ik Zijn Woorden levend gemaakt.
Mijn hart er mee gevuld, waardoor het door mijn lichaam, mijn mond en mijn denken gepompt kon worden.
Nu mag ik voelen en kan ik wel jubelen.
Eindelijk kan ik mij vrij bewegen in de nieuwe mantel van mijn Vader.
Niet meer gevangen in die oude mantel van de wereld, van de vader van alle leugens.
Zoals ik al schreef in mijn eerdere blog over mijn oude en nieuwe jas.

Ik ben vrij!

Galaten 4:31

 Daarom, broeders, wij zijn geen kinderen van de slavin, maar van de vrije.


Met deze blog wil ik mee doen met de bloghop van September, met als thema:in beweging. Wil jij ook mee doen? Schrijf dan een blog over: in beweging en deel daarbij dat je mee doet aan de bloghop. Post je link op de blog van de bloghost van deze maand: Dankbaarheid op 1

donderdag 3 september 2015

Hoe geef jij door?

Dat is weleens een vraag die door mij heen schiet.
Ik denk dan aan mijn kindjes en aan de tijd waarin ze opgroeien.
Wat is er veel wat op hen afkomt.
Er is zoveel waardoor ze verleid worden tot verkeerde keuzes.
Ja ook voor ons, voor mij!

Zo mooi afgelopen zondag ging het over het 7de gebod en dat we op Temptation Island leven.
En dan kwam daarbij niet alleen op het gebied van sex, zeker ook heel erg (!) maar op zoveel vlakken.
Het is moeilijk om te overleven in deze verleidingswereld, al die verleidingen die scheiding willen brengen tussen jou en God.
Hoe vaak op een dag moet je kiezen tussen goed en fout?
Het zit zelfs in kleine dingen waardoor het steeds minder opvalt, misschien is dat nog wel het meest gevaarlijk.

Het word normaal!

En dan denk ik aan mijn kindjes.
Ze staan nog aan het begin van een heel bepalend leven.
Het liefst zou ik ze zelf bekeren, ik weet dat dit niet kan, dat ook mijn kindjes zelf een zoektocht zullen gaan krijgen.
Dat ze zullen vallen en opstaan.

Ik wil hun doorgeven wat ik geleerd heb, maar hoe?
Hoe doe je dat?

Gezien heb ik dat je kind dwingen tot geloven niet werkt.
Heb ervaren dat verplichte godsdienst alleen maar heel veel verdriet doet, bij zowel ouder als kind.

Hoe geef ik door wat ik heb mogen ervaren van God op een manier dat mijn kindjes verlangen krijgen naar dezelfde Vader?
Dat ze een zoektocht starten met een honger en dorst naar water en voedsel, die eeuwig hun dorst en honger zal stillen?

Ik bid voor hen!
Met het weten dat God bidders niet laat staan.
Nog voordat mijn kindjes bestonden hield Hij al van hen.
Ik weet dat Hij alles zal doen om het hart van mijn kindjes te bereiken.
Dat Hij bij hen klopt.

Ik vraag Hem mij te helpen in het voorbeeld van wat er gebeurd met mij, in mijn dagelijks leven, als ik deze deur voor Hem openzet.

Bid voor de kinderen!
Betrek ze in het bovennatuurlijke leven, in de wonderen van je eigen leven.
En hou vol, blijf standvastig en weet:

Wie overwint, hem zal Ik  tot een zuil in de tempel van Mijn God maken, en hij zal daaruit niet meer weggaan. En Ik zal  de Naam van Mijn God op hem schrijven en de naam van de stad van Mijn God,  het nieuwe Jeruzalem, dat neerdaalt uit de hemel, bij Mijn God vandaan, en Mijn nieuwe Naam.

Hoe geven we door?
Hoe helpen we om onze kinderen ook overwinnaars te laten worden?

Bid en blijft standvastig en waakzaam!

Ook bij dit probleem mogen we opzien, naar de bergen, want waar komt onze hulp vandaan? Ik zie op naar U Heer, die mij bij zal staan. Naar Hem die niet sluimert en niet slaapt. Die mijn komen en gaan beveiligt.

Ik mag kijken omhoog, over al die aardse problemen.
Naar Hem die regeert.
Vader wilt U ook in de harten van mij, in de harten van onze kinderen leven?
Wilt U zijn bij de ouders die hun kind in respect en vertrouwen los hebben gelaten.
Kinderen die naar hun ouders gingen en aangaven we willen de wereld in.
Wilt U zijn in de pijn die dit brengt in vele harten.
Maak U naam groot door het getuigenis van deze kinderen.

Breng ze naar de Stal!
Daar waar ze horen en waar ze veilig zijn.

Bescherm onze kinderen in deze wereld vol verleiding.
Werk met Uw Geest Heer!

Ik zeg kom Heilige Geest, kom.
Vul Uw kinderen met vuur, met onderscheidingsvermogen en volharding.
Wilt U zo door ons werken dat de mensen van de wereld jaloers mogen worden.
Dat vele gaan verlangen naar Uw vuur!

En dat alles in de naam van onze Overwinnaar, Jezus Christus,

Amen

woensdag 2 september 2015

Tevreden zijn

Dat lijkt zo makkelijk als het leven je geeft wat je zo graag wilt, als het voor de wind gaat.
Zolang het naar mijn zin gaat kan ik prima tevreden zijn.
Daarnaast heb ik toch wel vaak last van frustraties.
Dit maakte alleen wel dat ik enorm instabiel was.
Als je alleen tevreden bent als het goed gaat dan zou  ik veel ontevreden zijn in mijn leven.
Het is een illussie te denken dat alles zal gaan zoals je wilt.
Dus je weet dat het moment komt dat je weer uit het lood geslagen raakt.

God wil ons stabiel maken, Hij wil ons verankeren.
Ik begon in te zien dat al mijn frustraties, irritaties, angst en boosheid over situaties totaal niets veranderde.
Het maakte alleen dat naast dat het anders ging, het ook nog eens veel moeilijker en zwaarder ging.
Omdat ik mezelf niet hielp, maar enkel nog meer last te dragen gaf.
Ik heb heel vaak opnieuw moeten leren: tevreden zijn dat maakt je leven fijn.

In de Bijbel vond ik deze tekst bij het lezen:

Filippenzen 4:11 (hsv)

Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek, want ik  heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer. 

De gemeente in Filippenzen dachten weer aan Paulus, ze hadden de gelegenheid niet om het te tonen, om hun gedachten om te zetten in daden.
Ondanks dat ze dat niet deden, praat Paulus over tevreden zijn, dat heeft hij geleerd.

Klagen in nare omstandigheden het mag.
We zijn maar mensen en hebben soms zoveel te dragen.
Toch op Hem blijven vertrouwen en je ondanks alle tegenslag tevreden voelen, het is een keuze.
Het is een eigen keuze waar we voor mogen kiezen.
Nee dat is niet makkelijk, maar ik weet het word gezegend als je de moeilijke weg kiest!
Uiteindelijk brengt de moeilijke weg ook meer dan de makkelijke weg.

Als je tevreden kan zijn met tegenslag, hoe gelukkig ben je als de tegenslag verdwijnt?
Dat is wat ik nu steeds meer ervaar.
Tevreden zijn is goed voor je geest.

Daarom is het soms goed je hart te luchten, de ontevredenheid uit je hart te laten zodat er ruimte is voor Zijn vrede waardoor je echt tevreden kan zijn.
Wat is het belangrijk dat je mensen om je heen hebt waarbij je dit kan.
Want juist als je ontevredenheid vast houd, omdat daar geen ruimte voor is, zal je merken dat het groeit.

Zo is het ook als er ruimte komt voor vrede, voor Zijn vrede.
Dan zal het groeien, door je hele handel en denken heen gaan werken.
Je hart het is de motor van je lichaam, de bron van je gedachten en de bron van je denken.
Alles wat in je hart zit stroomt door je hele lichaam.


Ik wil jullie zegenen met Zijn vrede!
En als je ontevreden ben, laat het los en zet je open voor Zijn tevredenheid.

dinsdag 1 september 2015

Durf te delen!

Want angst dat is toch wat we vaak hebben.
Op het moment dat iemand iets nodig heeft, iets vraagt, dan willen we tijd om te kijken of we dit ook kunnen, maar nemen we dan niet vooral de tijd om eens goed te kijken of we dan niet tekort komen?
Soms is de vraag onterecht, is de behoefte ongegrond, dan is het logisch dat je iemand daar op wijst.
Het kan ook zijn dat je de hulpvraag anders beantwoord, dat je gaat delen van je kennis, zodat de mensen met de hulpvraag zichzelf kunnen gaan voorzien in hun behoefte.
Toch merk ik vaak dat we dus als mensen angst hebben.
Die sluimerende angst: als ik maar niets tekort kom, of de angst dat mensen misbruik maken van je goedheid (wat ook echt gebeurd helaas).
Toch denk ik zelf dat we die angst los mogen laten.

Hoe erg is het werkelijk dat iemand jou gebruikt?
En waarom zou je tekort komen?
Hebben we niet gewoon veel te veel?
Wat heb je nu echt nodig?

Daarnaast is er deze mooie belofte:

Lukas 12:6-7 (naardense bijbel)

worden niet vijf musjes verkocht
voor twee stuivers?-
en niet één van hen is een vergetene
voor het aanschijn van God;


nee, ook de haren van uw hoofd
zijn alle geteld; vreest niet!,
van vele musjes onderscheidt gij u!-

Geven is niet erg.
We zijn allemaal mensen, iedereen heeft weleens een ander nodig.
Soms is het een moeilijke situatie, vraagt iemand iets waarbij de situatie heel gevoelig ligt.
Dan wil ik meegeven:

Volgelingen van Jezus, volg Hem!
Hij die het oor genas van één van de mannen die Hem op ging pakken.
Hij die vergeving aan Zijn Vader vroeg voor de mannen die zijn kleren verdobbelden en Hem aan een kruis hadden gespijkerd.

Als je het dan niet kan voor de mens die het van jou vraag, mag je weten:

Wie iemand kleed, voed of te drinken geeft, die doet dat Hem!

Deel vanuit de goede bron, begin bij Hem als je een vraag ontvang.
Hij kan zelfs delen als het voor jou onmogelijk is.

Laat mij niet los

Soms heb ik van die momenten dat ik mij afvraag:

Hoe zien anderen nou dat ik Christen ben?

Kunnen ze dat wel merken?
Of ben ik misschien niet anders, gedraag ik mij niet anders als mensen die niet in God geloven?

Ik weet dat als ik met mensen kan praten over mijn Vader dat ik vol passie en kracht van God kom.
Dat als ik Bijbelstudie doe, ik hongerig word en mijn dorst kan lessen met telkens weer nieuwe mooie dingen van Hem, dat als we de Bijbelstudie met de kring deden, de Geest soms door mij sprak, dat is zo bijzonder om mee te maken! Of als ik zing, liederen die passen bij hoe ik mij voel, waardoor ik mijn hart mag legen voor Zijn troon, om hem lof te zingen of een klaaglied bij Hem neer te leggen. Te voelen dat Hij verbonden is met mij. Dat als ik zing dat Hij mijn hart vult. Dat we contact hebben, communiceren en een band leggen die telkens weer dieper gaat. Dat geeft energie, dat geeft echte vrede, dat geeft rust, dat geeft troost en moed. Als ik bid, of stille tijd heb, Zijn stem mag horen. Dan weet ik, dat is het verschil met de mensen die niet geloven.

Hoe diep het dal was waar ik door moest, ik mocht hiervan genieten, ik mocht putten uit de waterbronnen, kreeg wat ik nodig had en wist, Hij is bij mij!
Als een Vader stond Hij naast mij om samen te wandelen, voor mij om mij te beschermen, achter mij om mij op te vangen en te steunen, boven mij om mij de weg te kunnen wijzen.

Zoveel mogen genieten van Hem, zo vol vuur en passie.

En nu?

Nu sta ik op een punt, het is rustig in mijn leven.
Ik geniet, ik leef in een warme veilige omgeving.
Geen diep dal, maar al ver geklommen, de top is nog niet voor nu, die top ligt in de Hemel, maar wel in een rustige veilige omgeving aan gekomen.

Ik merk, nu is de passie lastiger te vinden.
Nu snap ik:

Zalig zij die verdriet hebben want ze zullen vertroost worden.

Nu komt het aan op herdenken van wat Hij deed, Hem blijven zoeken want dan zal ik vinden, laten zien wat ik in mijn diepe dal geleerd heb om op de top niet de verkeerde keuzes te gaan maken.

Vader,

Hier boven op de top wil ik vragen, hou mijn inzicht juist.
Laat mij bewust blijven dat ik U nodig heb ook nu het voorspoedig gaat kan ik het niet alleen.
Leid mijn wegen en help mij om steeds weer voor U te kiezen.
Neem mijn leven, vul mijn hart en laat het telkens opnieuw die verbinding met U vinden.
Alleen bij U vind mijn ziel de ware rust.
Ik wil U danken voor de weg die U met mij bent gegaan!
Wilt U met de mensen zijn die nog in de dalen verkeren.
Laat Uw grootheid zien, wees bij hen.
Breng hen op het pad omhoog.
U die de ladder zelf bent, de ladder naar de Hemel.
Vul Uw ladder met Uw kinderen en welke ellende ze hier op aarde overkomen, brengt U ze veilig Thuis...

Ik wil U danken voor Uw grootheid als ik klein ben
Ik wil U danken voor Uw trouw zelfs als ik ontrouw ben
Ik wil U danken voor Uw liefde toen ik nog niet wist wat liefde was

En ik wil U vragen, laat mij nooit alleen!

In Jezus naam,

Amen