vrijdag 31 juli 2015

Stijgen naar ongekende hoogte

Bij bidden en vasten 2015 op de Betteld kreeg ik van iemand iets moois.
Zij had bij mij een mooi beeld gekregen.
Ik zou opstijgen als een mooi gekleurde luchtballon.

Dit beeld raakte mij.
Sowieso omdat iemand anders dit had door gekregen bij mij.
Dat doet wat met je.
Maar het beeld is gewoon ook zo mooi.

Toen ik naar bidden en vasten ging zat ik nog in therapie, ik was samen met God bezig met verwerken, met identiteit, met het hele er mogen zijn.
Nu  kwam er deze mooie boodschap, ik zou opstijgen als een mooi gekleurde luchtballon.
Wat een bijzonder beeld, wat bemoedigend voor mij!

Wat heeft een luchtballon nodig om op te stijgen?
Warmte en ruimte.
Wat beweegt de luchtballon in een bepaalde richting?
De wind.

Warmte en ruimte heb ik mogen ontvangen.
Ik voel dat ik er mag zijn, de luchtballon staat klaar, wacht tot de wind gunstig is.
De Heilige Geest mag mij besturen!
Soms kan dat een richting zijn die ik helemaal niet wil, of waarvan ik (nog) steeds denk: maar dat kan ik niet!
Mag ik vertrouwen, met mijn God kan ik over muren springen!

Want dat mocht ik doen, ik mocht over de muur, in vertrouwen dat ik er met God overheen kon.
Niet meer in de eenzaamheid, mezelf pijn doen, niet meer die muur om mijn hart zodat mensen mij niet kunnen bereiken, ook al leek het alsof ze er wel waren.
Springen durf ik, dat is ook een stuk controle loslaten en overgeven.
Maar vliegen?
Ik met mijn hoogtevrees?

Ja met mijn hoofd in de wolken, dat lukt mij dan weer wel.
Maar los van de grond?
Dan moet ik denken aan een lied.


Heer ik kom tot U,
neem mijn hart,
verander mij.
Als ik U ontmoet
vind ik rust bij U.

Want Heer ik heb ontdekt,
dat als ik aan uw voeten ben,
trots en twijfel wijken
voor de kracht van uw liefde

Houd mij vast,
laat uw liefde stromen.
Houd mij vast,
heel dicht bij uw hart.

Ik voel uw kracht,
en stijg op als een arend.
Dan zweef ik op de wind,
gedragen door Uw geest,
en de kracht van Uw liefde


En dan weet ik: ik mag zweven, ik mag opstijgen, mijn luchtballon zal gedragen worden door Zijn liefde en bestuurd worden door de Geest.
Door het opstijgen kan ik ver boven mijn aardse problemen uitkomen!
De wind van de storm mag ik daarvoor gebruiken.
Net zoals een arend die de storm voelt naderen, deze gebruikt om te zweven, boven de storm uitgetild, zo wilt God ons erboven uit tillen.

Wat een bemoedigend beeld!
Toen ik over de muur sprong, ben ik opgestegen.
Ik sprong over een probleem, en hoe ik het gedaan heb?
Geen idee....
God heeft een weg gemaakt die ik jarenlang niet zag.

De liefde die Hij geeft, die woorden die Hij spreekt, het geeft mij ruimte en warmte.
Ik kan opstijgen!
Gekleurd door het leven, op weg naar een bestemming waar God mij hebben wilt.


Het houd niet op, niet vanzelf

Verscholen
Zit je dan afwachtend wat er gaat komen
Tranen
Door wat er al gebeurd is
Angst
Die terug keert in je dromen
Onzekerheid
Straks gaat het echt heel erg mis

Stop
De dingen om je heen
Bescherming
Waar is nog iemand waar je op kan bouwen?
Overleven
Moet je nu helemaal alleen
Beschadigt
Je lichaam, je hart en je vertrouwen

Wie
Staat er voor jou op
Zet
Jij je deur maar open
Wie
Zet deze ellende stop
Blijf
Altijd hopen!



Het houd niet op, niet vanzelf!
Er gebeurd zoveel achter voordeuren, er is zoveel pijn, zoveel verdriet.
Soms vinden slachtoffers de moed, het lef om een tipje van wat er achter de voordeur afspeelt te vertellen.
Iets wat heel eng is.
Want weet je, met die mensen achter de voordeur ben je verbonden, je hoort bij hen, door bloedband of door een keuze, maar je hoort bij elkaar.
En dan spreek ik nog niet over de angst.
De angst, wat als degene achter de voordeur, die jou pijn doet, op welke manier dan ook, erachter komt dat jij praat over wat er gebeurd.
Zonder praten is het al gevaarlijk....

En dan nog een ander gevaar!
Dan vind zo iemand het lef, om wel die voordeur op een kiertje te openen, en dan?

Zo iemand, riskeert heel veel!
Wat gebeurd er dan mee?

Mijn ervaring:

Te vaak gebeurd het dat er dingen beloofd worden, je krijgt hoop, je kijkt uit naar iets, elke dag opnieuw.....
Maar het komt nooit!
Weer een wond, nog meer schade in dat kleine beetje vertrouwen wat er nog over is.
Daarnaast een nog hogere drempel om ooit nog die deur ook maar een stukje open te durven zetten.
Dan is er nog meer lef nodig, of iemand die er nog beter doorheen weet te prikken.

Je loopt er alleen mee rond, laat de buitenwereld zien wat het verwacht.
Een lach!
Maar van binnen stopt je hart niet meer met huilen.

Vele mensen lopen er zo, ooit was ik er één van.
Op wonderlijke wijze ben ik hiervan bevrijd!
Maar elk mens die zo rondloopt, is er één teveel.

Cijfers van huiselijk geweld, kindermishandeling, kopp kinderen (kinderen van ouders met psychische problemen).

577.000                   kinderen onder de 18 zijn Kopp kind
200.000 - 230.000   mensen en/of kinderen krijgen te maken met huiselijk geweld
119.000                   kinderen worden mishandeld

In Nederland word statistisch gezien 1 kind in elke klas mishandeld of heeft ernstige problemen thuis.
Van alle slachtoffers word maar de helft, of nog niet eens de helft geholpen.


Wat je kan doen als iemand begint te praten, iets van achter de voordeur in het openbaar brengt:

*laat merken dat ze alles mogen vertellen
*laat weten dat niemand dit verdiend ook hij/zij niet!
*laat weten dat je hen serieus neemt
*schaad hun vertrouwen niet!
-als je afspraken maakt, kom ze na
-doe niets achter hun rug om
-geef slachtoffer een rol en een stem bij je vervolg stappen (slachtoffer is te vaak al buiten spel geplaatst)
*luisteren, luisteren en luisteren
*laat persoon of kind weten en merken dat je er bent voor hem/haar, langdurig


Het is zo belangrijk dat als dit op je pad komt dat je iets doet!
Elk klein verschil kan zoveel schade voorkomen, soms lijkt het klein, maar het kan zoveel invloed op het leven van de ander hebben.
Er zijn vele organisaties die hierbij ook willen en kunnen helpen denk aan:

Steunpunt huiselijk geweld    www.huiselijkgeweld.nl/index
Voor een veilig thuis              www.vooreenveiligthuis.nl
kopp-kind                               www.kopp-kind.nl/volwassenen



Omdat iets doen beter is dan niets doen!

Ooit stond ik zelf met al mijn ervaring van huiselijk geweld en angst, ik werd geconfronteerd met een situatie.
Ik kwam aan op het adres waar ik moest werken, ging lekker aan de slag.
Bij binnenkomst merkte ik dat er iets was, het voelde anders, maar niets waar ik een vinger op kon leggen.
Tot na een half uur, er ontstond een woordenwisseling, waarbij de ergste dingen langs kwamen.
De één wilde de ander van het balkon af duwen.....
Dat punt ging mij te ver, ik had echt zoiets, kan mij niet schelen wat er gebeurd maar dat gaat niet gebeuren, niet als ik er bij en ook niet als ik er niet bij ben.
Meneer heb ik naar buiten gestuurd en met mevrouw ben ik in gesprek geraakt.
Bovenstaande dingen heb ik gedaan, ik heb haar gezegd dat wat ik nu zag heel erg is.
Dat ze dat niet verdiend!
Niemand mag zo met haar omgaan.
Ze vertelde nog veel meer, huilde en stortte haar hart uit.
Toen ben ik afspraken met haar gaan maken, wat te doen.
Dit kan niet, nooit!
Dat straalde ik uit, maar als het niet mag moet ik er iets mee doen.
Sowieso moet ik dit rapporteren, ik ben aan het werk, ik ben professional in deze situatie.
Samen met mevrouw afgesproken dat als meneer terug kwam ik met hem in gesprek zou gaan.
Dat ik op mijn werk een melding zou doen van huiselijk geweld, wat de nodige volgende stappen weer zou activeren.
Meneer kwam terug en toen ik zei, dat wat er gebeurde voordat ik hem wegstuurde echt veel te ver ging.
Dat het niet kan en niet mag, naar geen enkel mens en zeker niet zijn vrouw, was er ruimte om te praten.
Het werd een heel heen een weer gewijs, nee hij, pfff zij dit.
Dat schoot even niet op, toen heb ik ze aangesproken en gezegd, en nu klaar.
Ik wil niet weten waarom de ander iets wel of niet verdiend!
Het maakt mij niet uit, er is namelijk niets wat goed praat dat je iemand van balkon wilt duwen!
Nooit!
Daar wil ik het over hebben......
Daarnaast wil ik horen wat jullie zelf verkeerd gedaan hebben.
Waar ging het mis dat deze ruzie zo groot werd, dat het een gevaar werd voor een mensenleven.
Na dit gesprek heb ik gebeld naar mijn werk, uitgelegd wat er gebeurde, wat mevrouw verteld heeft, hoe ernstig ik de situatie inschat.
Ik belde waar meneer en mevrouw allebei bij waren, nooit achter mensen hun rug om handelen, openheid is het beste.
Mijn leidinggevende hoorde dit, gaf mij een compliment!
Ze was verbaasd over hoe ik opgetreden had, heeft de juiste hulpverlener gekoppeld aan dit gezin.
Ik heb een cliënt incident melding moeten maken.
Na mijn werkdag belde mijn leidinggevende nog even om hierover te praten.
Dit is wat er in mijn werk wel vaker voorkomt, oudermishandeling.
Het is schokkend, wat je tegenkomt en hoort van collega's.
Maar het enige wat helpt!

Sta op en doe iets!

Iedereen verdiend veiligheid, respect en met liefde behandeld te worden.
Gezien te worden als een mens.
Ruimte om te mogen leven!



donderdag 30 juli 2015

Haakprojectjes

Heerlijk ik heb weer zitten haken.
Hier word ik zo blij van, mijn haaksels:





Een south bay omslagdoek, met dunne wol, bijna klaar, alleen nog een sierrandje erom heen zetten.
Moet nog even snuffelen tussen alle leuke randjes die er zijn.
Speciaal voor mijn zoon een apenknuffel.
Een stoere blauwe aap gaat het worden, hij heeft zelf de kleuren uitgezocht, uit mijn grote wol voorraad.
En zie daar een echte liefdesbloem.
Ik vond hem zo leuk!
Misschien gaan er nog wel meer bloemen komen, andere varianten, vond die erg leuk om te maken.
Het is ook een lekker klein project.
Is fijn.

Aangezien er ook nog 2 dekens liggen die ik af wil haken.....
Heerlijk met deze regen dagen.
Ik kom de tijd wel door!
Als ik niet reageer....
Zit ik lekker te haken.

Hij is meer dan enkel liefde

Naast een liefdevolle Vader is God ook een jaloers God!
Van de week borrelde dit opeens in mij naar boven, kan het niet loslaten, ga dit daarom delen op mijn blog.

God is jaloers, Hij wil jou niet delen.
Lees maar in Exodus, hierin beschrijft Hij de uittocht van Zijn geliefde volk uit Egypte.
Staat daar ook jouw uittocht beschreven?
Jouw uittocht, jouw bevrijding uit de wereld?

Exodus 20

Hij is de Heere, jou God, die jou uit Egytpeland geleid heeft.


 Egypte daar komen wij ook vandaan.
Israël is werkelijk uit Egypte gekomen, maar wij figuurlijk.
Egypte staat voor alles wat werelds is.
Afgoden, occult, macht en overheersing, slavernij, zedeloosheid.
Wij zijn ook slaven geweest, maar nu zijn onze boeien losgemaakt door het sterven en opstaan van Jezus, Gods Zoon.
God heeft jou bevrijd uit Egypte!

En onze God zegt daarna:

Exodus 20

Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben, geen gesneden beeld, geen gelijkenis van iets boven in de Hemel, of van iets op aarde, of van iets in de wateren onder de aarde.
Gij zult u voor die niet buigen, of hen dienen, want Ik, de Heere uw God ben een ijverig God......


Een ijverig God of met andere woorden een jaloers God.
In mijn kantekening staat bijgeschreven: wij hebben een God die een Man van Zijn volk genoemd word.
Dat vond ik zo mooi.
Want het is waar, wij hebben een God die Man is van Zijn volk, van het volk dat Hij innig liefheeft.
Zo lief heeft Hij Zijn kinderen, dat Hij niet wilt dat we ons buigen voor een andere God.
Dat is geen rare eigenschap, zoals het soms lijkt.
Een jaloers God, die je onderdrukt, waarvan je niks mag, die jou voor zichzelf wil, overheersing.
Nee zo is God niet.
Hij laat je vrij!
Je hebt altijd de keuze.
Maar als je voor Hem kiest, doe dat dan ook met alles wat in je is, blijf niet hangen aan afgoden.
Weet je waarom?

Je kan geen twee heren dienen, je zal altijd van één meer houden.
Daarnaast brengt het je in gevaar, je zult keuzes moeten maken, compromissen moeten gaan sluiten, dat betekend dat je een beetje water bij Gods wil, Zijn verlangen zal moeten gaan doen.
Daardoor belemmer je dus de werking van God in je leven.
Tegelijk doe je dan jezelf heel erg tekort.

Veel mensen denken ook, afgoden, jaa Baäl, of buigen voor een keizer of koning dat is het, maar nee, dat doe ik niet.
Ik heb geen afgoden in mijn leven.
Maar er zijn er meer, denk eens aan:

Geld
Macht
Werk
Materiaal
Alcohol
Drugs
Seks
Telefoon
Mooi zijn


Alles waarvan je denkt dat het je gelukkig maakt, waar jij je vertrouwen op stelt.
Al die dingen zijn afgoden, daarom de oproep buig er niet voor!
Buig alleen voor de God, die jou kan horen, die kan praten, die kan voelen.
Het lijstje hierboven zijn allemaal dingen, zonder oren, zonder mond, zonder hart!
Dat kan je niet gelukkig maken!
God weet dat, ergens in ons zit hopelijk dat stemmetje die het jou ook laat weten.
Luister daarna en stel geen vertrouwen in geld, of macht, het maakt je nooit tevreden!
God kan je leven veranderen, je vullen met tevredenheid en blijdschap.

Zalig zij, die niet zien en toch geloven!

woensdag 29 juli 2015

Wie is je voorbeeld?

Ik zag een discussie ergens met een verdrietige ondertoon.
Een meisje deed haar best om op haar voorbeeld te lijken, haar grote voorbeeld kreeg roem, complimenten en werd door iedereen graag gezien.
Maar hoe zij ook haar best doen, zij kreeg niet wat haar voorbeeld wel kreeg.
Dat maakte haar verdrietig, het kwetste haar en maakte dat ze haar zelfbeeld totaal verloor.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je legt je focus op iemand, vaak op iemand die iets heeft wat jij ook wilt.
Niet zo zeer uit jaloersheid, maar meer als groot voorbeeld, iets wat je wilt evenaren of iets wat jij ook wilt ervaren.
Wie is jou voorbeeld?

Mijn voorbeeld wil ik graag delen, dat is Jezus.
Hem volgen, ik wil meer en meer op Hem lijken.
Nee ik doe het niet voor gezien worden door mensen, want Jezus werd niet gezien door de mensen, Hij werd veracht, bespot en aan een kruis gehangen.
Ik wil gezien worden zoals Jezus gezien werd, als Gods geliefde kind.
Jezus werd gezien door Zijn Vader!
Hij werd gezien en geholpen door de Heilige Geest.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je raakt jezelf kwijt!
Dat klinkt eng als je dit doet voor iets wat op aarde is, dat is gevaarlijk is het is voor een mens te evenaren.
Maar het is zo geweldig als je jezelf, je oude ik mag kwijt raken en er van God iets terug mag ontvangen.
Een nieuw hart, je mag een nieuwe mens zijn.
Weet je wat bijzonder van die nieuwe mens is.
Hij of zij sterft nooit, je gaat wel lichamelijk dood maar mag verder leven.
Echt leven!
Zonder verdriet, zonder pijn, heel dicht bij je Maker.

Je mag eeuwig leven, gezien door je Vader, geholpen door de Heilige Geest.
Dan mag je vrucht dragen, dan mag je vruchten delen!
Je schat ligt dan in de Hemel, waar Hij niet gestolen kan worden.

Wie is jou voorbeeld?

dinsdag 28 juli 2015

Hoe en waar staan jou muren?

Jezus heeft alles gedaan om muren neer te halen!
Hij gaf Zijn leven, en toen Zijn hoofd boog, scheurde het voorhangsel.
De weg naar de Vader was open voor iedereen.
Overal!!

Wat is er gebeurd met de volgelingen van Jezus?
De mensen die zich Christen mogen noemen omdat ze Hem als voorbeeld nemen, als meester zien en voelen als hun redder.

Voor Jezus sterven waren mensen bezig om de muren van de synagoge groot, dik en duidelijk neer te zetten.
Zo hoort het, en jij bepaald of je daar binnen bent of daarbuiten.
Jezus haalde al die grenzen weg, legde een nieuwe grens, liefde!
Beginnend met liefde voor de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Als je liefde houd, in je hart, in je denken en in je handelen, dan blijf je in de grens.
Want God is liefde, en als je de liefde kent, dan ken je God.

Wat zijn wij nu allemaal aan het doen?
Alle muren die neergehaald zijn, we weten er als kerkelijk Nederland geen raad mee.
We weten niet hoe hard we die muren weer op moesten trekken, moesten versterken.
Met goede bedoelingen, dat hadden de Farizeën en Sadduceen ook, niemand wist zoveel van de Bijbel als hen.
We praten makkelijk minachtend over hen, maar ze stopte enorm veel tijd in Bijbelstudie, de boeken die ze bezaten.
Ze hadden vele regels en wetten, allemaal met de goede bedoelingen hoor, het hield orde, reinheid, duidelijkheid.
Dat is wat ze dachten dat ze nodig hadden.
Toen Jezus kwam hadden ze Hem toen nodig?


En als Jezus nu zou komen?
Zou Hij jou dan mogen leren hoe je Hem kan volgen?
Of blijf je vasthouden aan je eigengemaakte wetten en regels?

Laat de liefde werkelijkheid worden.
Ik, ik hoor niet bij een aardse gemeente als eerst, ik hoor bij de Enige Algemene Christelijke kerk, het Lichaam van Jezus.
Dankbaar ben ik dat Hij mij bracht in een aardse gemeenschap van broers en zussen, of mede armen en benen van Zijn lichaam.
Met Hem heb ik opnieuw mogen beginnen, mijn bagage en aangeleerde wetten en regels mogen herzien samen met Hem.
De enige die altijd zal blijven staan is LIEFDE!!

Voor alle naasten!
Ook de naasten die in een andere aardse gemeente zitten, die anders leven, die (nog) niet geloven.
Liefde, voor de kroon van de schepping, alle mensen zijn door Hem gemaakt.

Hoe staat jou muur?
Waarmee is jou muur gevormd?

maandag 27 juli 2015

Waar moeten we het zoeken?

Ik las Kolossenzen 3 en daarin zag ik mooie kopteksten die mijn aandacht trokken:

*zoeken wat boven is
*de oude en de nieuwe mens
*verhoudingen in het gezin

Wat mooi om dit te mogen lezen, wat een geschenk is trouwens de gehele Bijbel!!
Dat geschenk word nog steeds makkelijk als normaal beschouwd, maar wat bijzonder, de woorden van God, de vrijheid om die te mogen lezen.
En daar is het bruggetje naar het eerste kopje van Kolossenzen 3.
Want we hebben zoveel tot onze beschikking, maar wat zoeken wij?
In het eerste stuk van dit Bijbelhoofdstuk word uitgelegd dat we bezig moeten zijn met de dingen die in de Hemel zijn.
Toen wij gedoopt werden, zijn wij met Jezus opgestaan.
Jezus is nu in de Hemel!
Ons leven moet gefocust zijn op Hem.
Hij mag zitten aan de rechterkant van God.
De Hemel en de wereld.....

Wat trekt er harder?
Maar bovenal:

Wie wint het bij jou?

Alle aardse verlangens, die wij moeten kruisigen en loslaten, ze brengen je geen geluk.
God heeft jou geluk voor ogen als Hij de opdracht geeft, laat je niet leiden door de wereld.
De wereld brengt schade, pijn, verdriet en leegte!

Verlang niet naar:

* verboden seks
* vreemd gaan
*  veel geld

Je moet hiermee stoppen, en daarnaast stop met je woede, je kwaadheid, je slechte gedachten over andere mensen, beledig elkaar niet, scheld elkaar ook niet uit en stop met liegen.

Al die dingen, als je daar niet mee stopt doen je enkel en alleen maar schade!
Deze dingen maken onze God toornig.
Niet omdat wij zo'n boze God hebben, maar omdat het alles wat Hij zo mooi gemaakt heeft, zo kapot maakt en zo'n slechte lading geeft.
Als je hiermee stopt, geloof mij, dan val je op in de wereld.
En God zegt in dit hoofdstuk dat je nieuwe mensen word.
Je bent en handelt dan niet meer zoals de wereld.
Je zult inzichten krijgen om onze Vader steeds beter te leren kennen.
Het gaat er niet om of je Jood bent of niet.
Of je slaaf bent of vrij.
Christus is alles in allen.

Mag Christus ook jou alles zijn?
Dit alles gaat over de oude en de nieuwe mens.
De mens die in de wereld leeft, die op weg is naar de dood.
Of de mens die zich daarvan onderscheid, een andere weg loopt, op weg naar het Leven!

Bekleed je met de goede dingen: medeleven of ontferming met de ander, vriendelijkheid, nederigheid denk dus niet aan jezelf, geduld, zachtmoedigheid, vergeef anderen zoals Christus (ons voorbeeld) ons vergeeft, telkens weer!
En boven alles houd de liefde, liefde in je hart, liefde in je denken, liefde in je handelen.
Dat brengt namelijk eenheid!
Zodra de liefde weg is, zal je merken dat de eenheid scheuren oploopt.
Wij als Christenen zijn door Christus gekozen om één te zijn!
Als je de oude mens wil loslaten, dan is het eigenlijk voortdurend waakzaam zijn, keuzes maken als iemand die bij God hoort.
Weet je wat bijzonder is, het klinkt zo moeilijk, zo zwaar, maar als je dit doet ervaar je zo'n zegen!

God geeft ons Zijn vrede, laat zijn vrede je leiden bij beslissingen!
Bedenk bij alles wat je doet en zegt, dat je bij Christus hoort.
Dat je die oude mens niet meer wilt zijn, maar de nieuwe mens.
Is het Zijn wil dat we ruzie maken om uiterlijke dingen?
Om vormgeven van ons geloof?
Houden wij dan Zijn vrede als leiding bij beslissingen die we maken?

Die liefde en vrede moet je ook meenemen in je gezin.
De Bijbel zit vol met huwelijks en gezinstherapie als je goed leest.
Nee niet zoals het soms uit verband word getrokken, dat de vrouw onderdanig moet zijn, de man de baas is en de vrouw dat moet accepteren.
Gods wil voor huwelijk en gezin is éénheid.
Een paar weken geleden hoorde ik een mooie preek, daar gaf de dominee aan, de getrouwde single.
Samen één, in alles.
Eerst was Adam alleen, had hij alleen een relatie met God, daarna gaf God uit zijn lichaam een metgezel, eindelijk vond Adam iemand waarmee hij verder kon.
Wat zei hij: dit is been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees.
Ze waren één.
Samen gingen ze verder als single, niet als 2 verschillende mensen, maar door God verbonden als eenheid.
Dat is hoe God het wilt.

Laat niets of niemand hier tussen komen.
Gebeurd dit wel, wat kan, we leven in deze gebroken wereld en ook wij Christenen ondervinden daar de problemen van, ga dan naar het begin.
Als God het begin is, weet dat je altijd terug mag komen, altijd opnieuw kan beginnen.
Dat maakt deze eenheid sterk!

Single zijn als alleen, in verbondenheid met God, daarmee kan je de wereld aan.
Als getrouwde single kan je ook deze wereld aan.
Met Christus kan je overwinnen!



vrijdag 24 juli 2015

Je bent op reis

We zijn allemaal op reis.
Een levenslange reis, ook al staat je tent vast, is het geen tent meer maar een woning.
Wij zijn reizigers!

Ken jij jouw levensdoel?
Ken jij jouw eindbestemming?

God heeft ons allemaal een eigen doel, een eigen taak geschonken.
Om die te kunnen halen heeft Hij gave's uitgedeeld.
Die noem je ook wel talenten.
Je hebt precies die talenten die je nodig hebt, om jou doel te bereiken.
Maar wat kan het moeilijk zijn om te ontdekken welke gave's je bezit!
Voor jou is je gave namelijk normaal.
Zelf zie je het niet altijd als een talent.
Sommige mensen gebruiken hun talent en zijn toch nog op zoek naar wat hun talent is.
Bijzonder eigenlijk de manier van naar jezelf kijken klopt heel vaak niet.
Het lijkt vaak alsof het spiegelbeeld niet goed is.
Kijk niet langer in de verkeerde spiegel, God wil jou spiegel zijn!
Hij is de Schenker van jou talent, Hij is het die jou kan laten zien en weten wat jou talent is.
Wat jou levensdoel is.

Soms laat hij dat heel duidelijk weten, maar het kan ook een reis zijn.
Zoals Israël door de woestijn op reis ging naar het beloofde land.
Onderweg hebben ze veel meegemaakt, mochten ze groeien, mochten ze leren, in de veilige bescherming van God die altijd bij hen was.
Hij is ook altijd bij jou, Hij wil altijd in jou zijn en met je meegaan waar jij ook gaat.
Mag Hij de Gids zijn?
De Gids door jou woestijn, op reis naar het beloofde land!

Laat Zijn Woord een licht zijn op je reis.
Zijn liefde als een beschermende mantel.
Zijn trouw als steun en kracht om door te gaan!

donderdag 23 juli 2015

Scheiden een trend?

Scheiden....


Nog steeds is het één van de woorden met een nare uitwerking in  veel levens.
Toch moet ik ook bekennen gescheiden te zijn.
Het huwelijk waar ik in zat was niet goed, toch koos ik telkens opnieuw, bewust voor mijn partner.
Ooit heb ik hem trouw beloofd dat zou ik blijven, wat ik ook miste aan liefde, aan ruimte, aan respect voor wie ik ben, aan alles wat maar een basis is voor het samenleven.
Hoeveel verdriet het huwelijk ook bracht.
Ik heb zelf gekozen voor hem, nee dit alles wist ik toen nog niet, toch koos ik!
Weglopen ik had alle reden maar toch deed ik het nooit, ik was van mening dat het niets op zou lossen.
En dat heb ik ook ervaren, toen de scheiding er kwam.

Als je in een huwelijk, dichtbij elkaar, onder één dak niet samen kan leven, niet kan communiceren dan is het ook bijna onmogelijk als je zover van elkaar verwijderd bent, letterlijk en figuurlijk!
Dat moment dat mijn ex zei, ik weet niet meer of ik verder wil met jou, dat moment zal ik nooit meer vergeten!
Het gevoel dat de vloer onder mijn voeten weg viel.
Hoelang had ik gevochten voor ons samen, hij die alles nam en nooit iets aanbood dan geld/materieel, gaf op.
Waarvoor had ik gevochten?

Hij liep weg en liet mij achter met twee kindjes.
De eerste maanden liet hij hen echt achter, zag en sprak ze niet!
De vreselijkste tijd begon, maar nu twee jaar later kan ik zeggen, de beste tijd van mijn leven is gekomen!

Voor mij, voor de kindjes!

Hij die wegliep, veel heeft het hem niet gebracht, beter geworden is het in zijn leven ook niet echt, hij is  zoveel verloren en neemt zichzelf overal mee naar toe.
Ik heb zoveel mogen winnen, maar weet je wat jammer is, toch verloor ik, want ik wilde helemaal niet winnen!

Dit spel, deze wedstrijd wilde ik nooit!

Soms word je ergens in geplaatst waar je nooit een keuze in had, de enige keuze die ik had was: ondanks alle narigheid er het beste van maken.
Scheiding een trend? Dat lijkt zo!
Niet alles is wat het lijkt, niet van iedereen zal je het verhaal horen, uit bescherming.
Bescherming van mensen, van kindjes.
Scheiden is een aardbeving in een vele mensenlevens.

Inplaats van een oordeel hoe het komt, hoe vaak het voorkomt, schenk noodhulp en red levens!

Angst voor de tafel

Voor de Bloghop van Juli/Augustus had ik al een inzending gedaan.
Toch kwam opeens naar boven om deze blog te maken, naar aanleiding van het onderwerp.
Daarom deze maand twee blogs van mij.
Het is iets wat misschien meer mensen herkennen, iets wat heel veel verdriet kan doen en bovenal een groot gemis geeft maar waarvan ik kan zeggen, het is te overwinnen!
Graag wil ik deze ervaring met jullie delen.


Ervaring met de tafel



Ik groeide op in de Oud Gereformeerde Gemeente.
In deze gemeente werd er, zoals hopelijk in alle gemeentes het geval is, het avondmaal gevierd.
Het was iets wat mij altijd opnieuw verbaasde.

Voor in de kerk stond een tafel, mooi gedekt, te wachten tot er gebruik van werd gemaakt.
Het brood en de wijn stonden klaar, alles was gereed.
Uiteindelijk ging de dominee naar de tafel, deed zijn verhaal, vertelde waarvoor het avondmaal was en daarna kwam de uitnodiging.
De tafel stond klaar en als je geroepen was dan mocht je aan.
Daar gingen ze, altijd weer opnieuw, dezelfde groep mensen.
Hoeveel waren het er?

Tien?

Ik kreeg angst voor het avondmaal.
Als je aanging kon je jezelf een oordeel drinken.
Je moest uitkijken dat je jezelf niets wijsmaakte en dat God later tegen je zou moeten zeggen: Ik ken je niet.
Waarom zou God mij willen kennen?
Wie ben ik?
Ik had geleerd dat ik God elke dag, elk uur, elke minuut alleen maar bozer maakte, nee het avondmaal, dat is niet voor mij!
Vijftien jaar lang is dit patroon ingesleten.
Sowieso mocht je niet zomaar aan de tafel gaan zitten, daarvoor moest je eerst een gesprek aangaan met de scriba of de dominee.
Je moest met hun in gesprek over je bekering, uiteindelijk zouden hun bepalen of je aan het avondmaal plaats mocht nemen of niet.
Zij waren door God aangesteld, zij hadden contact met God.
Velen mensen durfde niet, er was eigenlijk een enorme stilte in de gemeente, bekering leek uit te blijven.
In de vijftien jaar dat ik er zat heb ik twee nieuwe mensen aan zien gaan, waarbij één later aangesproken is over haar gang naar de tafel.
Twee mensen in vijftien jaar, wat een vrijmoedigheid, wat een kracht kregen zij van God, om dit te doorstaan en te kiezen voor Hem en Zijn uitnodiging!

Niet voor mij?



Jarenlang ging ik naar de kerk, vele avondmalen heb ik mee mogen maken, maar ook weer niet.
Ik was toeschouwer maar mocht niet meedoen, van wie eigenlijk?
Vooral door de verkeerde dingen die ik geleerd en voor waarheid had aangenomen.
De tafel, de uitnodiging?
Die waren niet voor mij, dat kon niet!
God wilde mij daar niet, dat had ik geleerd.
Als Hij dat wel zou willen dan zou Hij iets groots doen.
Daar wachtte ik op!
Jarenlang......
Al had je mij gevraagd waar ik op wachtte, wat dat grote dan moest bevatten ik had je geen antwoord kunnen geven.
Ik zag hoe het in andere gemeentes ging.
Kerken waarover gesproken werd dat ze 'gevaarlijk' waren, dat ze je mee zouden slepen en je juist bij God weg zouden houden.
Waar ze te vrij en te gemakkelijk dachten over God en Zijn genade, waar ze vergeten waren dat we met een God te maken hebben die de zonde haat en die toornig word als we niet gehoorzamen.
Ik zag hoe het avondmaal daar ging, hoeveel mensen aangingen.
Op mijn 25ste had ik voor het eerst hierover een gesprek, de ouderling van mijn toenmalige gemeente vroeg mij waarom ik niet aan het avondmaal ging, we hadden vele geloofsgesprekken mogen voeren en hij begreep niet waarom ik daar niet zat.

Ik keek hem aan en zei: het avondmaal? Nee dat is niet voor mij!

Hij pakte zijn Bijbel en las mij voor uit Lukas 22 waarin voor het eerst het avondmaal gevierd werd.
Er stond dat Jezus begeerde, verlangde om het avondmaal te vieren met Zijn leerlingen, met Zijn discipelen die niet veel later apostelen werden.
Nog steeds was er in mij de overtuiging dat het niet voor mij was, kom nou ik ben geen discipel of apostel, ik ben Petrina en zondig, ik heb echt vreselijke dingen gedaan, en nou ja ik verlang ernaar om een oprecht christen te zijn.
Ik wil Jezus volgen en doen wat Hij van mij vraagt omdat ik weet, uit ervaring dat ik het niet kan, dat als ik God volg mijn leven veel beter is.
Maar aan het avondmaal, dat kan niet!
Daar is geen plaats voor mij.
Het werd een lang gesprek, of eigenlijk, een lange tijd luisteren voor mij, terwijl ik gewend ben om veel te spreken.

Nieuwe denkpatronen leggen


De allereerste vraag aan mij was: Hoe word je discipel of apostel?
Hmm dat is makkelijk, door Jezus te volgen.
Dat brengt verandering!
Tweede vraag: Wat gaf jij net aan dat je graag wilde?
Ja Jezus volgen.
Volgende vraag.
Dus het is je verlangen om een discipel te zijn, wat is het waardoor jij van mening bent dat jij geen discipel bent?
Uhmm ja nou dat kan niet, ik heb niets groots ervaren in mijn leven.
En ja je bekering dat moet iets zijn waar je iets over kan vertellen, want tja hoe kan anders een dominee bepalen of je bekering echt is?
Als je alleen kan zeggen ik ben bekeerd?

Toen kwam er een interessant iets, een verhaal wat ik nooit vergeten ben en wat ik nog vaak zelf gebruikt heb:

Hij ging vertellen wat hij in de Bijbel had gelezen over bekering.
Jezus kwam langs, deed wonderen en tekenen, vertelde gelijkenissen en deed grote dingen, daarnaast riep Hij mensen op om Hem te volgen.
Nee dat hoefde niet persé letterlijk, dat ze achter Hem aan moesten lopen, sommige wel, Zijn leerlingen die drie jaar met Hem meegegaan zijn deden dit wel echt!
Maar de meeste volgde Zijn levenshouding, Zijn visie, Hem.
Ze lieten hun oude patronen, leer, gedachten varen en gingen actief op deze nieuwe manier leven, denken en andere onderwijzen.
Dit veranderde veel bij de mensen.
Hun hele leven werd anders.

Geen hypocriet gedoe meer, zorgen voor de naaste, betalen wat je schuldig ben, vergeven wie jou iets aandoet, in liefde met elkaar omgaan en elkaar niet veroordelen.
Geloof mij, zij deze ouderling, als je dit gaat doen in de Joodse traditie die toen nog sterker was, dan veranderd er veel!
Dan val je op.
Dan sta je apart in die wereld.

En dan terug te komen bij het eerste avondmaal.
Jezus wist met wie Hij de tafel deelde.
Geen van hen zou nooit meer zonde plegen.
Petrus zat er, die Hem later zou afvallen om zichzelf te redden.
Jezus verlangde ernaar om met Hem het avondmaal te vieren.
Een Judas zat aan, hij die Jezus zou gaan verraden, iets wat Jezus al wist.
Werd hij weggestuurd om dat wat Hij zou doen?
Nee Hij waarschuwde nog voor wat Judas zou gaan doen, maar verblind door hebzucht, verblind door het uitzicht op geld kwam het niet eens binnen bij Judas.
Straks zou hij de maaltijd verlaten, als het juiste moment daar was.
Toch verlangde Jezus om ook met hem het avondmaal te vieren.
Op het moment dat duidelijk werd dat het Judas was die Jezus zou verraden, werd Judas niet weg gestuurd, hij vluchtte zelf.
Een vlucht van de waarheid, een vlucht van het licht, een eigen keuze, niet de keuze van Jezus.
Jezus verlangde Judas bij Hem!
Net zoals Hij jou en mij verlangd.

Overwinning



Petrina, als er avondmaal is, dan verlangd Hij ernaar om het avondmaal met jou te vieren.
Elke keer als je niet aangaat, dan laat je Hem zitten, het is JOUW keuze.
Je kiest voor Hem, met Hem of je kiest tegen Hem.
En nee ik ga niet ook doempreken tegen je, ik geloof erin dat als je bij Hem hoort dat dit niet je eeuwige toekomst in de weg staat.
Wel geloof ik, dat je jezelf nu iets heel groots onthoud.
Je onthoud je geest Hemels voedsel.
Manna voor je geestelijk leven.
Uiteindelijk gaf deze man mij nog meer mee, hij begreep mijn angst.
Een angst die absoluut niet van God was, wat niet was hoe God het bedoeld had, want Zijn Zoon had juist alles gedaan om mij vrij te maken, toch zat ik hierin en in nog veel meer dingen zo gevangen!
Deze man zei:

Als je de uitnodiging van God hoor, kom in beweging om Hem te volgen, zodra jij een beweging maakt richting Hem dan rent hij op je af en opent Hij Zijn armen voor jou!
En bedenk, je hoeft niet bang te zijn:

Als God voor je is? Wie zal tegen je zijn?
Voordat het avondmaal  was in mijn huidige gemeente, sprak ik met mijn vriendin hierover, zo bijzonder, het gesprek leek erg veel op wat ik met mijn ouderling van mijn vorige gemeente had.
Zij gaf mij een cd mee met een lied over het avondmaal.

Een lied wat mij aansprak, mijn verlangen om aan te gaan aanwakkerde, mij de kracht gaf om aan te gaan:





Met deze blog wil ik ook mee doen aan de bloghop van Juli/August, met als thema: Rond de tafel.
Wil je ook mee doen? Of wil je meer weten:

http://www.gezinsleven.com/?p=1651

woensdag 22 juli 2015

Vertrouwen

Vertrouwen
vaak beschadigt
het groeit door
de ruimte die ik
voel

Voel
om gewoon
te mogen zijn
positief of negatief gewoon
helemaal

Helemaal
zoals ik
gemaakt ben leven
naar het plan van
God

God
waarmee ik
alles aan kan
zonder hem wil ik
niet

Niet
zelf maar
wat er ook
gebeurd altijd op Hem
vertrouwen


Groeien



God
Richt mij naar U
Open mijn hart
En vorm mij 
In Uw handen leg ik mijn leven
Eerbiedig en geliefd
Nader tot U wil ik komen

dinsdag 21 juli 2015

Gered?!


Sander is op weg naar de kerk, niet ver bij hem vandaan zijn zijn ouders ook op pad.
Nee niet naar dezelfde kerk.
Zijn ouders en hij hebben veel overeenkomsten maar toch ook een heel andere zienswijze wat betreft: bekering en redding.
Ze kunnen ondanks deze verschillende kijk toch prima met elkaar vinden, toch blijft dit altijd voor hen staan als lastig punt, het enige wat ze konden bedenken was dat wat zij bedachten toch echt waarheid was.
Eerst hadden ze elkaar geprobeerd te overtuigen vanuit Gods Woord, wat de waarheid zou zijn.
Dit was uitgelopen op vaak ruzie en een strijd in hun denken.
Wat was het moeilijk om respectvol naar elkaar te blijven als ze hierover spraken.
Ondertussen lieten ze het maar rusten, met idee, het heeft geen zin om de ander te proberen te overtuigen.
Ze baden voor elkaar!

Sander in zijn gemeente


Deze ochtend gaat Sander vol blijdschap naar zijn gemeente, hij kijkt er naar uit om bij zijn broers en zussen te zijn, God te loven en te danken voor alles van afgelopen week en ook alvast wel voor alles wat hij nog krijgen mag.
Wat is zijn leven veranderd sinds Hij Jezus als vriend, als redder, als zijn Alles heeft aangenomen!
Zodra hij zijn gemeente binnenkomt word hij begroet en de hand geschud, overal staan mensen te praten met elkaar en mensen schudden elkaar de hand of begroeten elkaar hartelijk met een knuffel.
De onderlinge verbondenheid, medeleven en liefde voor elkaar dat is iets wat Sander enorm goed heeft gedaan.
Wat een mooie mensen heeft God gemaakt, allemaal zo anders en allemaal zo bijzonder!
De voorganger gaat naar voren en iedereen gaat zitten om te luisteren of er nog bijzondere mededelingen zijn, zodra die geweest zijn begint het muziekteam te spelen.
Sander zingt met zijn hele hart mee, de tekst raakt hem, de tranen stromen over zijn wangen, zijn hart juicht en jubelt van blijdschap dat hij God heeft mogen aanvaarden, zijn lichaam danst en zijn armen zijn opgeheven naar de Hemel.
Voor zolang dit duurt voelt hij zich alleen, nou ja alleen, hij voelt zich heel diep verbonden met zijn Heer!
Hij gaat weer zitten in diepe dankbaarheid wacht hij op wat God wil zeggen door zijn voorganger.

Sanders ommekeer



Wat heerlijk, wat een vreugde dat hij nu al mag en kan genieten van de heerlijkheid, de aanwezigheid van God, dat hij mag leven met de overtuiging dat hij eeuwig leven mag.
Nee niet omdat hij zo goed is, hij heeft zoveel mis gedaan, het is allemaal door de liefde die God heeft voor alle mensen, ook voor Sander met al zijn fouten en zonden.
Al voor zijn geboorte hield God van hem, en wat hij ook gedaan heeft, wat hij ook ooit zal doen, de liefde die God voor hem voelt zal nooit veranderen.
Toch duurde het lang voordat Sander zag wat God voor hem wil doen, wat God voor hem had liggen.
Heel lang dacht Sander dat het allemaal prima ging, dat hij het wel zelf kon.
Hij was bezig om geld te verdienen, om hogerop te komen en gezien te worden.
Nee hij was niet bang voor een beetje ellebogen werk of een klein leugentje om iets mooier te laten zijn dan dat het werkelijk was.
Wat maakte het uit?
Als hij er beter van werd!
Zijn ouders heeft hij veel verdriet gedaan met zijn manier van leven en de dingen die hij deed.
Ze hadden het hem ook wel anders geleerd, ze hebben hun best gedaan om hem op te voeden zoals hun  dachten dat God dat wilde.
Maar het ging hem nu toch goed!
Nee hij kon het prima zelf.
Dachten die gelovigen nu echt dat God hen hielp?
Ze deden het net zo als hij, gewoon zelf....
Daarnaast was hij klaar met al die regels waar je aan moest voldoen.
Wat spraken ze zichzelf tegen, nee je kan het niet verdienen het is een wonder als God jou wil redden van de ondergang, aan de andere kant, als je gered wilt worden moet je, en dan die hele waslijst.
Hij was nog blij dat hij jongen was!
Stel je voor: een hoed op naar de kerk, alleen rokken dragen, niet je haar mogen knippen.
Ja hij miste de televisie en radio in huis, hij had de regels gerespecteerd en ging niet naar de bioscoop, als hij ging eten bad hij altijd netjes en ook dankte hij.
Zijn ouders dachten dat hij dat wilde, dat hij gelukkig en blij was en wilde leven met God zoals zij dat deden.
Wat waren ze geschrokken toen hij zelf zijn keuzes mocht gaan maken.
Hij werd grof, eigenwijs en ook wel opstandig naar hen.
Hij ging de kroegen af en niet lang daarna vond hij zijn droomvrouw.
Trouwen was nergens voor nodig, als hij tegen haar zei dat hij voor altijd bij haar wilde zijn, dat hij zijn leven met haar wilde delen, dan was dat toch precies hetzelfde.
Moet je kijken hoeveel geld dat uitspaart!
Alles verliep goed en ging hem voor de wind.
Tot dat ene moment, dat alles misliep, hij verloor zijn vrouw en kinderen, door het verdriet ging hij drinken en  ging hij niet meer naar zijn werk, hierdoor verloor hij niet veel later ook zijn huis.
Daar stond hij, alleen, met een hart dat overliep van verdriet!
Hij liep eerst wat rond op straat zonder een idee te hebben waar hij heen wilde.
Diep van binnen kwam de noodkreet omhoog borrelen:

God help, help mij toch.....

Hij liep verder door de stad en ging zitten bij een bushalte.
Waarom?
Geen idee, geld om met de bus mee te gaan had hij niet eens.
Hij zat gewoon, alleen.
Niets...
Dat is er van zijn leven geworden, hier heeft hij zichzelf weten te brengen.

Bijzondere wachttijd


Joas was nog vroeg maar ging toch alvast naar de bushalte.
Als hij daar zat kon hij misschien nog even rustig lezen uit zijn Bijbel.
Hij zag een man zitten, het viel hem op dat hij een verdrietige uitstraling had, wat zou er zijn?
Joas besloot hem groette hem en ging naast hem zitten.
Even keek de man Joas aan, ja nu was het duidelijk, deze man had pijn en verdriet.
Welke wonden zou het leven deze man gegeven hebben?
Joas vroeg aan hem waar hij heen moest.

Heel even twijfelde Sander, zou hij eerlijk zijn?
Ach wat had hij te verliezen, hij had niets!

De man vertelde Joas dat hij alles verloren had, dat wat hij aan had en in zijn tas had was het enige wat hij bezat en hij was niet van plan met de bus te gaan, hij had geen ov kaart en ook geen geld om ook maar ergens heen te kunnen.
Joas keek naar de man, hij zag er niet uit als zwerver, maar als dit het enige had wat deze man had, hoe wilde hij dan gaan leven.
Hij stak zijn hand naar de man uit en zei: Ik ben Joas, vergat mij helemaal voor te stellen.
Weer keken ze elkaar aan en Sander nam zijn hand aan en liet weten wie hij was.
Zo zei Joas, Sander dat ziet er niet best uit man, weet je kom met mij mee.
Dan kan je bij mij en mijn vrouw eten, jezelf douchen en wie weet wat wij nog meer kunnen betekenen.
Ja Sander, ik zou het heel erg waarderen als je mee wilt gaan.

Sander was verbaasd.
Dit wat hij hoorde, dat kon niet waar zijn!
Hij knipperde met zijn ogen, deze Joas, hij was met hem begaan.
Ergens begon dat stemmetje te spreken, ja nu nog wel, hij kent mij niet.
Weet hij veel dat ik alles zelf stuk gemaakt heeft.
Zijn hoofd draaide overuren.
Zal hij?

Meen je dat Joas?
En je vrouw, zit zij daar wel op te wachten dan?

De juiste keuzes


Al zijn vragen werden beantwoord, ja Joas meende het echt, Sander wist dit allang, maar voelde zich opgelaten en tot last.
En de vrouw van Joas vind het heerlijk om mensen te ontmoeten en voor anderen te zorgen.
Joas belde haar en bereidde haar voor, zodat Sander zich misschien minder  bezwaard zou voelen.
Sander ging het doen.
Dit was nieuw voor hem maar hij ging het ervaren.
Hij zei tegen Joas: Oke ik ga mee naar je huis, super van je man!
Daar zaten ze, ze konden elkaar nog maar net en toch was er iets.
Iets wat hen aan elkaar verbond, ze hadden beide geen idee wat het was.

Joas sprak over zijn werk als leraar op een middelbare school.
Hij maakte heel wat mee met zijn leerlingen en er was genoeg te praten.
Ze stapten samen de bus in en daar spraken ze verder.
Was het nou gewoon gelukt?
Zat Sander nu te lachen om de verhalen over kinderen die hij niet eens kon.
Heerlijk even een andere wereld, iets anders als zijn verdriet en pijn.
Sander keek even uit zijn raam om niet zijn moment van zwakheid te laten zien
Hij was op reis, keuzes zouden nu gaan bepalen waar hij aan zou komen.
De eerste keuze had hij gemaakt.
Niet in zijn eigen wereld alleen te blijven!
Hij had het aanbod van Joas aangenomen en tot nu toe heeft het hem eigenlijk wel goed gedaan.
Wat zou er nog meer komen?
Ze stapte samen uit de bus aangekomen in 




Oude gewoontes nieuw jasje


Toen Joas binnenstapte met Sander achter hem aan kwam Ilse, zijn vrouw, hen al tegemoet, ze stelde zich voor aan Sander en begroette haar man.
Ze was blij dat hij weer thuis was.
Met elkaar gingen ze naar de woonkamer, ze spraken over de gewone dingen, in de wereld gebeurd genoeg om over te praten.
Geweld, economische problemen, natuurrampen, het is eigenlijk al bijna normaal aan het worden, hoe schokkend!
Het was al voorspeld dat deze dingen ons te wachten stonden, maar nu het zover is word het verlangen van Ilse alleen maar sterker: wanneer komt Jezus terug om Zijn kinderen bij Zich te nemen.
Ze kijkt er naar uit!
Ook Joas denkt er zo over, hoe zou Sander hierin staan?
Ilse gaat naar de keuken om de laatste hand aan het eten te leggen en Joas gaat met Sander in gesprek hierover.
Hij verteld Sander dat hij er naar uitkijkt dat zijn Redder, Jezus terugkomt naar de aarde om Zijn kinderen te bevrijden.

Voor Sander was het vertrouwd, het idee dat de mensen waar hij nu was, christen waren.
Geen idee waarom, want hij had zich toch altijd alleen maar gestoord aan zijn ouders en hun geloof.
Maar nu, het voelde veilig en goed dat hij dit herkende en dat ze geloofde in God.
Maar deze getuigenis.....
Uitkijken naar de komst van Jezus, was Joas niet bang dan?
Zijn ouders wel, hij heeft hen vaak hierover horen praten.

Joas vroeg niet naar hoe Sander in geloof stond, wat hij dacht.
Het leek alsof hij het gewoon heel vrijblijvend meedeelde, zonder dat Sander er iets mee hoefde te doen.
Zo vertelde Joas nog meer dingen over zijn geloof.
Het wekte de nieuwsgierigheid van Sander op!
Wat was dit nou?
Hij ging nou toch niet mal lopen doen, hij, Sander, had toch echt geen God nodig?
Opeens wist hij het allemaal niet zo zeker meer.
Nu zijn leven opnieuw opgebouwd moest worden, leek het alsof deze overtuiging weggenomen was, net zo als hij de materiële en aardse dingen kwijt was geraakt.


Nieuwe start


Voor het eten gaat Sander douchen en zo kan hij schoon en fris aan tafel.
Hij geniet van het eten, sinds hij alleen was at hij maar gewoon brood, als hij al at.
De zin om iets voor zichzelf te maken was verloren gaan in de zee van emoties.
Nu voelde hij wat zijn lichaam gemist had.
Hij dacht nog wel dat hij zo prima voor zichzelf kon zorgen.
Opnieuw kwam de vraag naar boven: Kan ik dat wel echt?
Na het eten besluit hij het toch te doen, eerder had hij al getwijfeld, maar nu hij hen wat beter kent durft hij het.
Als ze lekker zitten met een kop koffie begint hij te vertellen, wist hij niet waar hij moest beginnen, nu ging het eigenlijk helemaal vanzelf.
Hij vertelde hoe hij opgegroeid is met geloof, wat zijn beeld daarvan is.
Hoe hij besloot te gaan leven en wat zijn overtuiging was.
Wat hij nu een paar keer had gevoeld, eigenlijk sinds hij met Joas in gesprek was geraakt.
Kan ik het wel alleen?
En is er niet meer dan alleen het geloof van mijn ouders?
Eindelijk stelde hij de vraag:

Joas en Ilse, hoe kan het dat jullie uitkijken naar de terugkomst van Jezus, zijn jullie dan niet bang?

Het was een begin van een lang en persoonlijk gesprek.
Dit hadden Joas en Ilse nooit verwacht, dat dit op hun pad zou komen.
Ze vertelde hoe zij tot geloof waren gekomen, wat zij ervaren hebben, hoe zij dingen zagen.
Er werd uit de Bijbel gelezen en er was nog steeds een vrijheid voor Sander.
Eigenlijk daagde ze hem uit, ze zeiden tegen hem: ga eens op onderzoek naar hoe het voor jou is.
Wat heb je eraan te weten hoe jou ouders het zien of voelen, of hoe wij het zien of voelen, het gaat om jou.
Hoe zie jij het!
Wie is God voor jou.
Dit gesprek, bewerkte een nieuwe keus in het hart van Sander.
Hij ging op zoek.
Op zoek naar God in zijn leven.
Wat zou Hij willen?
Een nieuwe start.
Ja een start met Jezus.

Wie zoekt die vind


Sander was op zoek gegaan, hij kreeg een bijzondere vriendschap met Ilse en Joas.
Heel vaak spraken ze samen over geloof, altijd zal hun allemaal deze eerste ontmoeting bij blijven.
Wat is het bepalend geweest voor het leven van Sander!
Vanaf dat moment was hij weer gaan opbouwen met zijn leven.
Eerst zijn geestelijk leven toen zijn aardse leven.
Voor Ilse en Joas was dit een net zo bijzonder proces als voor Sander!
Hij werd een oprecht gelovige man, met vuur en passie in zijn hart.
Wat was hij dankbaar dat God hem op tijd de juiste mensen op zijn pad had gebracht en in zijn hoofd en hart had gewerkt.
Hij heeft geleerd, mijn ouders en ik, we hoeven niet hetzelfde te geloven.
Was het dus in het begin een voortdurende discussie over hoe het hoort, hebben ze nu die strijdbijl weten te begraven
De ouders van Sander, zien de verandering in hem.
Ergens zijn ze jaloers op zijn stelligheid, maar tegelijk maakt het hen bang, wat als hun zoon het mis heeft.
Dit komt voort uit hun eigen angst, wat als God er niet voor ons is.
Uiteindelijk mocht Sander vinden.
Hij vond het volgende:

Het maakt niet uit, wat jij doet, als christen.
Of je met je gehele hart je dankbaarheid en blijdschap om God uit, of dat je altijd bang bent of God voor je zorgt.
Het gaat erom of je gelooft!
Geloofd in het bloed van Jezus, dat het enige is wat redding bied.

Overwinning zit namelijk niet in onze daden, maar in de grootste daad die Jezus deed, Hij legde zijn leven voor ons.







Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand
Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand
Een dwaas man bouwde zijn huis op het zand
En de regen viel toen neer


En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En het huis op het zand stortte in

Een wijs man bouwde zijn huis op een rots
Een wijs man bouwde zijn huis op een rots
Een wijs man bouwde zijn huis op een rots
En de regen daalde neer

En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En de regen daalde neer en de vloed kwam op
En het huis op de rots bleef staan

Dus bouw je huis op Jezus de rots
Dus bouw je huis op Jezus de rots
Dus bouw je huis op Jezus de rots
En de zegen daalt dan neer

En de zegen daalt dan neer en t'gebed stijgt op
En de zegen daalt dan neer en t'gebed stijgt op
En de zegen daalt dan neer en t'gebed stijgt op
Bouw je levenshuis op Hem



maandag 20 juli 2015

Op safari

Zaterdag zijn mijn vriend en ik met de kindjes op safari geweest, wat was het mooi!
Geweldige dieren gezien, we hebben gewandeld, gevaren en met de auto op reis geweest.
Schitterend hoe al die bijzondere dieren leven.
De leeuwen gaven ook speciaal voor ons nog een mooie show.

Hier een kleine impressie van ons geweldige safari avontuur:


Waterbok





Struisvogels



Die deed het niet helaas....






Nimmerzat


Alle dieren worden keurig genoteerd!


Kraanvogels


Penseelzwijn


Zebramangoesten




De olifanten.


Giraffen en zebra's


Wrattenzwijn


Gorilla in relax stand


Gieren


Hoornraaf zo'n bijzonder mooie vogel





Bij de stokstaartjes kijken 


Stokstaartjes





Leeuwen


Heerlijk klimmen en glijden


Witwanggibbon







De leeuwen waren zo gaaf



Wij hebben genoten!
De kinderen ook, ze vonden het allemaal even leuk.

Hij verlangt naar jou!

Hij kijkt zo naar jou uit!
Zijn hart is vol liefde voor jou, en Hij wil alles doen om jou voor zich te winnen.
Je bent misschien nog op zoek in jezelf, naar wie je bent, wat je kan, wat jou bijzonder maakt.
Ik ga je vertellen, in jezelf ga je het niet vinden!
Jou eigen hart gaat je teleurstellen, je zal er lege plekken vinden, je zal er wonden zien die oude pijn kunnen blootleggen.
Soms lijkt het voor even best iets, maar wat je daar vind zal je nooit volkomen tevredenheid en blijdschap geven.
Er is veel meer te halen!

Er is één Man die zo naar je verlangt, als jij je hart openstelt voor Zijn liefde zal er een totale levensverandering plaats vinden bij jou.

Is dat ook voor mij?


Misschien zit je op dit moment vast, heb je gezondigd en voel jij je daar nog heel verdrietig of schuldig om.
Daar wil ik ook even op insteken, als jij vergeving vraagt en oprecht berouw hebt van wat je deed, daar mag ik vanuit gaan als je nu verdriet en schuld ervaart om wat je deed, dan ZAL God je vergeven.
Zijn vergeven betekend, schoon maken, Jezus laat Zijn bloed stromen en haalt daarmee jou zonden helemaal weg!
Voel jij je al langer schuldig?
Maak iets wat je deed jou al heel lang verdrietig?
Voel jij een belemmering naar God toe, een schaamte, door iets wat je ooit deed?
Leg dat gevoel maar bij God!
Dit gevoel kan namelijk een gevangenschap geven, terwijl Jezus jou allang vrij gemaakt heeft.
Het kan je belemmeren, je vrijmoedigheid wegnemen, je hart op slot zetten om een diepe relatie met God aan te kunnen gaan.
Ja we hebben een vurige God, die boos word over rebellie!
Maar in het leven van een gelovige is er verschil tussen rebellie en onvolwassenheid.
God kijkt naar je hart, niet naar de resultaten, opbrengsten van jou handelen.
Hij is als een Vader.
Het éne moment zal hij opvoedkundig optreden en kan daarnaast ook volledig genieten van jou!
God is trouwens niet verbaasd dat wij misstappen doen!
Het is de vijand die ons dat wil laten geloven, het is de vijand die ons wil blijven wijzen op onze misstappen.
Maar de enige die echt op zijn misstap en de consequentie daarvan gewezen kan worden is: de vijand zelf!

God heeft jou zo lief, dat als jij afdwaalt van zijn kudde, Hij Zijn andere kinderen veilig achterlaat om op pad te gaan om je te vinden.
De gevaren zonder Hem zijn groot, Hij wil je daar tegen beschermen en Hij zal niet rusten tot Hij je terug gevonden heeft.
Hij zal je optillen, Hij zal jou tegen Zijn hart aandrukken, en Hij zal erover verheugd en blij zijn dat jij levend weer bij Hem terug bent.

Laat je maar vinden als je zonde begaan hebt, als je in Hem gelooft zal Hij je vergeven, jou tegen zijn hart drukken, je met liefde en zorg optillen en terug brengen, jou boven je zonde verhogen en je liefde en blijdschap geven.
Ik zie nergens iets waar een schaap van Zijn kudde bang voor hoeft te zijn, o ja, ik zie één ding.
Als jij je niet laat vinden, als jij je blijft verstoppen.
Het is juist gevaarlijk om jezelf veilig te wanen en te verstoppen bij het idee, mijn zonde is te groot voor God.

Jezelf ontdekken


Het is zo bijzonder God wil Zijn hart, Zijn diepste gevoelens met je delen.
Hij vind jou als mens zo waardevol, dat Hij van hart tot hart met jou een relatie wil hebben.
Dat is Zijn verlangen!
Als jij dat ook verlangt, dan zal je hart veranderen.
Kijk je dan in dat hart om te ontdekken wie jij bent, zal je mogen gaan zien hoe God jou ziet.
Hoeveel theorieën zijn er al ontstaan om jezelf te leren kennen.
Allemaal beginnen ze met zelfontdekking, dat geeft maar zo'n beperkt plaatje van wie je bent.
Het is nooit volledig!
Je bent gemaakt door God, Hij heeft zoveel meer voor jou in petto dan je ooit zelf zal vermoeden.
Daarnaast als je in Hem geloofd, dan zal de Heilige Geest in je wonen.
Het maakt je completer, alleen als jij je openstelt voor je Maker, zal je tot het doel komen waarvoor je gemaakt bent!
Je moet niet aan het begin van je zoektocht naar wie je bent al in je hart kijken.
Weet je wat bijzonder is:

Als je met God een relatie aan gaat, dan zal Hij aan jou openbaren wie je bent!

Jij kan echt opbloeien en jezelf vinden in het Licht.
Laat Zijn Licht over je schijnen!
Hij houd van jou, Hij houd van alle mensen, neem Zijn liefde aan en je zal voor eeuwig veranderen!

Hij kijkt naar je uit, als je vraagt is er wel plaats voor mij als Zijn zoon of dochter, zal Hij zijn armen openen, er is plaats voor een ieder die wilt!

donderdag 16 juli 2015

Relaxt in deze wereld

Wat is het toch in de mens dat het altijd als eerste moet zorgen voor zichzelf.
Op verschillende manieren.
Het kan mij verbazen!!

Inhalig met eten, bang tekort te komen, haantje de voorste als er iets gedeeld word, toeteren als je net twee tellen te lang stil blijf staan voor het stoplicht, net even voor je proppen op de rotonde, rennen om voor je bij de kassa te staan, urenlange rijen als er een nieuwe telefoon uit kom.

Waarom zit dit in ons?

Het is het meest opgevallen bij mij toen ik terug kwam van bidden en vasten.
Bij beide keren!
Daar ben je aan de ene kant zo bezig met jezelf, met krijgen wat je nodig hebt, met het vervullen van een verlangen.
Maar als ik kijk hoeveel er daar stil gestaan word bij anderen.
Hoe er echt samengeleefd word!
Met 400, 500 of meer mensen bij elkaar, en het gewoon gezellig maken als er een plaspauze is.
Geen dringen, geen ruzie.
Of bij de sappauzes, met 5 kannen sap, flinke rijen ervoor maar het maakt niet uit of iemand voor dringt, al gebeurd het eigenlijk niet doet het mij niks.

En dan kom je terug, het lijkt wel of je terug komt op aarde en dat je er echt even af geweest bent, maar toch weet ik dat dit niet zo is.
Maar dan is het contrast zo groot.
Ik rij, ja zelfs de eerste keer, heerlijk relaxt terug.
Misschien iets te relaxt voor mijn mede weg gebruikers.
Heerlijk sociaal, ruimte makend voor anderen, gezellig kletsend met mijn passagiers, ondertussen contact houdend met de kindjes aan het thuisfront.

Bijzonder hoe heerlijk dat relaxte gevoel, maar hoe kwetsbaar in deze wereld vol met druk, ik probeer het vast te houden, maar betekend dat juist niet loslaten?
En dan word er over mij gezegd dat ik zelfs al heel relaxt van mezelf ben.
Misschien in uitten, maar ik beken, niet altijd in mijn hoofd hoor!
Hoe relaxt ben jij?

woensdag 15 juli 2015

De trap van geloof

Ooit zag ik op internet een plaatje van een trap met op de stootborden de tekst:

Every journey begins with just a single step.

Als ik kijk naar de geloofstrap, waar ik van de week bij een andere gewaardeerde blogger over las, dan is dat ook zo.
Ook daar begint het met maar een enkele stap.
Maar stappen zetten vraagt om vertrouwen.
Je weet waar je staat, waar gaat je reis naartoe en wat brengt het allemaal?

Toch wil ik beter kijken naar de trap van geloof.
Vaak heb ik die verkeerd ervaren, iets waar ik nog weleens tegen aan loop.
Als ik nu veel doe voor God, Hem probeer te volgen, tijd voor Hem vrij maak, dan zal ik wel stijgen op die trap.
Gevaar hiervan is dat ik niet stijg op de trap en......dat ik dingen ga doen waarvan God eigenlijk helemaal niet wil dat ik het doe, omdat Hij iets anders van mij wil.
Ik moet telkens opnieuw mezelf laten weten, ik ben niet in staat om ook maar iets te doen aan de positie op de geloofstrap.
Daarnaast, gaat het erom hoe hoog je staat?
Nee!!

Het gaat niet om wat je doet, wat je bereikt, hoe groot je geloof is.
Een mosterdzaadje is voldoende om bergen te verzetten!
Daarnaast: de minste zal de meeste zijn in het rijk van onze Koning.

Als ik niets kan veranderen aan mijn plek op de geloofstrap.
Hoe werkt die trap dan?
Natuurlijke reactie van de mens is om van beneden naar boven te willen klimmen.
Om te gaan doen!
Bijzondere van deze trap is, hij begint niet beneden.
Deze trap begint in de Hemel, het is Jezus die naar beneden kwam, het is de Heilige Geest die de Hemel verlaten heeft en hier op aarde in ons wil wonen.
De trap van geloof, begint bij de troon van onze Koning.
Lieve mensen het maakt niet uit op welke tree je staat.

Het enige wat ik wil zeggen is: vertrouw deze trap.
Ga op reis met Jezus en laat de Heilige Geest in jou werken.
Belemmer dit niet.
Ga maar tegen die menselijke natuur in.
Besef ik kan niets bereiken, maar Jezus heeft alles voor mij bereikt.
Alles wat ik maar verlang is in Hem!

Laat de trap naar de Hemel ook in je leven neerdalen!

Samen op stap

Zaterdag was ik samen met mijn vriend in Apeldoorn, wat was het een heerlijke dag!
Nou maakt het eigenlijk niet uit wat we samen doen, maar sommige dingen zijn wel speciaal.
Leuk om weer nieuwe mensen, lieve familie van James, te ontmoeten.
Daarnaast had hij een leuk idee, samen ergens gaan eten.
Eindelijk hadden we een weekend allebei de kindjes niet, dus samen genieten.

We hebben eerst nog met de hele groep lekker gewandeld.
Gezellig kletsend en hilarische dingen vertellend waren we op pad, uiteindelijk zagen we zelfs een man vissen op het grasveld van de paleis tuin, dat riep ook geweldige reacties op.
Wat is het mooi in Apeldoorn, al de weg ernaartoe was mooi, het rook ook echt zo lekker!
Echte boslucht.

Nog mee naar huis, hebben we een heerlijke bodem gelegd.
Voor het eerst vis gegeten, zalm wraps en een super lekkere garnalen salade.
Hmmmm vraag blijft, lust ik nu echt vis, heeft de maakster het super lekker gemaakt, of allebei!

Daar gingen we samen wandelend naar het centrum van Apeldoorn.
We hadden al gevraagd naar ervaringen, en wat was het een gezellig restaurant!
Zag er echt heel netjes uit, vriendelijke bediening en heerlijk eten.
Super lekkere spareribs.....

Nog na gekletst om uiteindelijk omdat het moet toch maar terug naar hier te komen.

maandag 13 juli 2015

Rond de tafel

Rond het derde jaar van mijn zoon ging het lastiger aan tafel.
Heel logisch, ik hoorde het namelijk ook bij andere ouders om mij heen.
Het is een fase, het gaat wel weer voorbij.
Iedereen had zo zijn of haar eigen oplossing hiervoor.

Gewoon het bord weghalen na een bepaalde tijd.
                                                  Niet dwingen het moet vanzelf komen.
Alleen geven wat ze wel eten.

                                                Elke keer opnieuw hetzelfde geven ze eten het vanzelf wel.

Ik heb ook van alles geprobeerd.
Groente verbergen onder appelmoes, groente verbergen door het te pureren.
Maar eigenlijk alles wat er anders uitzag als aardappels of vlees was moeilijk.
Zelfs met de yoghurt doen ze er bij mij lang over.
Ze kunnen zo vreselijk kniezen met hun eten, om gek van te worden
Op een gegeven moment lusten ze wat dingen, daar ging het dan wel goed mee.
Dus ging ik die dingen heel de tijd maar herhalen.

Ongelukkig door eten


Elke week zag er zo'n beetje hetzelfde uit, macaroni met de saus ernaast (wat al veel problemen gaf)
Macaroni met gesmolten kaas ging, maar zodra er saus kwam begon het gedoe.
Of begon het gedoe al als ik aan het koken was?

Mama, wat gaan we eten?

We eten macaroni met saus en geraspte kaas.

Oooohh nee dat lust ik niet.

Pfff ik werd gewoon nerveus als ik weer moest gaan koken.
Het hele eten werd een groot gedoe in mijn hoofd.
Daarnaast elke week het herhalen van de vorige week.
Ik miste mijn lekkere eten, gezelligheid aan tafel en mensen om mij heen die met plezier eten!


Aan tafel


Ik heb geaccepteerd dat mijn kindjes moeilijk eten, maar ook dat dit niet wil zeggen dat ik dan maar niet meer lekker mag eten.
Onder eten word er niet geklierd met eten, of heel de tijd gezeurd.
We praten over leuke dingen, maken grapjes of vertellen wat we hebben meegemaakt.
En ik eet gewoon lekker waar ik trek in heb.
Heerlijk!
Wat heb ik sommige dingen gemist.
Nu eten ze wat ik eten wil, het maakt namelijk weinig uit voor hen veranderd er niets, maar voor mij heel veel.
Ze hebben ook in de gaten dat ik niet meer mee ga in hun wensen en dat ze het moeten doen met wat ik kies!
Eindelijk ga ik weer met plezier aan tafel.
Probeer ik zelfs ook nieuwe dingen, moet zeggen ik geniet ervan!!


Met dit artikel wil ik mee doen aan de bloghop van Juli/Augustus met als onderwerp Rond de tafel:
Bloghop host

Gaven van de Geest- spreken in vreemde klanken

De gaven van de Geest, dan denken we eigenlijk allemaal aan:

* Liefde
* Vreugde
* Vrede
* Geduld
* Vriendelijkheid
* Goedheid
* Trouw
* Zachtmoedigheid
* Zelfbeheersing

Dit is inderdaad ook wat wij ontvangen door de Heilige Geest. Het zijn geen vruchten overigens, het is alles, het is één vrucht.
Voor: wie zich laat leiden door de Heilige Geest!
Waar ik op doel, de gaven, zijn meer de bovennatuurlijke dingen die je ontvangt als de Heilige Geest in je woont.

Markus 16: 17

En hen die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen:  in Mijn Naam zullen zij demonen uitdrijven;  in vreemde talen zullen zij spreken; slangen zullen zij oppakken; en als zij iets dodelijks zullen drinken, zal het hen beslist niet schaden;  op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden.


Demonen uitdrijven
In vreemde talen spreken
Slangen oppakken
Dodelijk drinken zal je niet schaden
Zieken met handoplegging genezen



Wat zeggen de mensen?


Heel vaak hoor ik bij deze gaven dat mensen dingen geleerd zijn, dat ze dingen aangenomen hebben als waarheid, wat hen uiteindelijk belemmerd om de gaven van de Geest te gebruiken.
Juist als je die gaven wel gebruikt word je eigen geloof versterkt, kan je Gods grootheid laten zien zonder woorden maar met daden!
En heel misschien doe je jezelf of anderen tekort.
Alleen door bepaalde gedachten die er om deze gaven liggen.
Er zijn namelijk vier dingen die de Heilige Geest belemmeren:

Vooroordeel
Redenatie
Ongeloof
Controle

Laten wij hier in het westen hier nu heel veel last van hebben!
Ik heb al verschillende uitspraken gehoord, en eigenlijk is het zo verdrietig dat er nog zo weinig licht op word gegeven.

Wat zegt de Bijbel?


Het enige wat werkt is de waarheid.
Die zal een verlangen voeden wat sterker is dan de vier belemmerende factoren!
In de Bijbeltekst hierboven vind ik al heel veel wat verkeerde gedachten aan de kaak stelt.

Hen die geloofd hebben zullen deze tekenen volgen!

Staan hier uitzonderingen?
Is het maar voor sommigen?
Of is het alleen voor de discipelen op de eerste pinksterdag?
Staat dat in de Bijbel?

In deze tekst niet!
Laten we nog verder kijken wat de Bijbel nog meer zegt:

Toen Jezus opstond gaf Hij een opdracht mee, reis deze wereld rond en maak het Evangelie bekend aan alle volken.

Hierbij helpt de Heilige Geest en het spreken in vreemde klanken.
Omdat je geleid door de Heilige Geest een taal kan spreken die iemand die bij jou is vanuit een ander land kan verstaan!
Dat is ook wat de Heilige Geest bij Petrus deed, alle mensen, uit verschillende volken konden hem verstaan.
Daardoor kon God (de Heilige Geest) grote dingen doen en bekeerde er ongeveer 3000 mensen zich!

Zou het alleen voor de Joden zijn dan?

Handelingen 10 : 45


De Joodse gelovigen die met Petrus waren meegekomen, zagen vol verbazing dat ook heidenen het geschenk van de heilige Geest ontvingen, want ze hoorden hen in klanktaal spreken en God prijzen

Hier vind ik dat de heidenen het geschenk van de Heilige Geest ontvingen, en dat ook de heidenen in klanktaal gingen spreken, en God gingen prijzen in deze taal.
Het is dus echt voor iedereen die in Hem geloofd, niet alleen de Joden!

En dan hoor ik ook nog vaak:


Is het eigenlijk wel van God dat er mensen zijn die dit doen?

1 Korinthe 12 : 3

Daarom zeg ik u nadrukkelijk: niemand kan ooit door toedoen van de Geest van God zeggen: ‘Vervloekt is Jezus,’ en niemand kan ooit zeggen: ‘Jezus is de Heer,’ behalve door toedoen van de heilige Geest.

Het is de Heilige Geest die de gaven verdeeld aan elk persoon apart.
Bij iedereen anders.
Vooral op de manier waarop het in hun leven nodig is.
Voor jezelf, maar ook om andere mensen om je heen te bereiken waar God een plan mee heeft.
Maar niemand kan het, zonder dat de Heilige Geest, die God zelf is, het geschonken heeft.

Laten we uitkijken met oordelen, met kritiek, met redenatie, met ongeloof.
Voor je het weet is het niet de persoon die je veroordeeld, bekritiseerd, dood beredeneerd of niet gelooft.
Het kan maar zo zijn dat je dan het werk van God niet geloofd.

Het is een mooie zoektocht om te kijken wat de Geest jou schenken wil of al geschonken heeft!

Gezegende ontdekkingsreis.














vrijdag 10 juli 2015

Ben jij vrij?

Jezus heeft alle muren neergehaald
Wat doen wij?
Wie is het die goed of fout bepaald
Ben jij nog vrij?
De muren kunnen ons gevangen houden
Kan God er nog bij?
God zelf wil jou vasthouden
Als Hij bij jou kan voel jij je echt blij!



Wat poets jij?

Poets niet alleen de buitenkant van de beker
Maak je niet als eerste druk om wat er van buiten zichtbaar is.
Want dat komt vanzelf.
De binnenkant zal de buitenkant beïnvloeden.

De Farizeeër die Jezus uitnodigde voor een maaltijd, hij verbaasde zich.
Jezus waste zich niet voordat Hij aan de tafel ging liggen.
Dat had de farizeeër wel zo geleerd.
Je moet schoon zijn als je gaat eten, als je jezelf voed.

Jezus sprak tegen hem en zei:



‘Ach, jullie farizeeën! De buitenkant van de beker en de schotel reinigen jullie, maar jullie eigen binnenkant is vol roofzucht en slechtheid. Dwazen, heeft hij die de buitenkant gemaakt heeft niet ook de binnenkant gemaakt? Geef liever de inhoud van beker en schotel als aalmoes, dan is niets meer onrein voor jullie! Maar wee jullie farizeeën, want jullie geven tienden van munt, wijnruit en andere kruiden, maar gaan voorbij aan de gerechtigheid en de liefde tot God; je zou het een moeten doen zonder het andere te laten. Wee jullie farizeeën, want jullie zitten graag op een ereplaats in de synagoge en worden graag begroet op het marktplein. Wee jullie, want jullie zijn als ongemarkeerde graven waar de mensen overheen lopen zonder het te weten.’ Daarop zei een wetgeleerde tegen hem: ‘Meester, door die dingen te zeggen beledigt u ook ons.’ Maar Jezus zei: ‘Wee ook jullie, wetgeleerden! Want jullie leggen de mensen ondraaglijke lasten op, maar raken die zelf met geen vinger aan. Wee jullie, want jullie bouwen graftomben voor de profeten, terwijl jullie voorouders hen hebben gedood. Jullie zijn getuigen die instemmen met de daden van jullie voorouders, want zij hebben hen gedood en jullie bouwen de tomben! Daarom heeft God in zijn wijsheid gezegd: “Ik zal profeten en apostelen naar hen zenden, maar ze zullen sommigen van hen doden en anderen vervolgen.” Voor het bloed van al de profeten dat sinds de grondvesting van de wereld vergoten is, zal van deze generatie genoegdoening worden geëist, van het bloed van Abel tot het bloed van Zecharja, die omkwam tussen het brandofferaltaar  en het heiligdom. Ja, ik zeg jullie, van deze generatie zal genoegdoening worden geëist! Wee jullie wetgeleerden, want jullie hebben de sleutel tot de kennis weggenomen; zelf zijn jullie niet binnengegaan, en anderen die wel binnen wilden gaan hebben jullie tegengehouden.

Zo dat is nogal wat.
Laat dat wat in je zit maar zien, ga met je innerlijk maar in een proces, je zal merken dat wat je aan de buitenkant doet dan oprecht zal veranderen.
Dat je daden en je hart samen gaan werken.
Alleen dan kunnen de daden die je doet laten zien wie je bent.
Of van wie je bent!

Je hoeft je niet mooier te maken door de dingen die je doet.
Alleen dat wat er in je hart leeft is bepalend.
Maak je niet druk om het uiterlijke vertoon, maar maak je druk om hoe het met je hart staat!
Want als je hart schoon is, gered is, dan is niets meer vies.
Dan kan je net als Jezus zonder uiterlijk wassen aan tafel gaan, omdat je weet, ik kan aan tafel, God heeft mijn hart gereinigd.
Hij die rein is, die zonder zonde is, heeft een woning in mij!
Wat ben jij aan het poetsen?