dinsdag 30 juni 2015

Vrees Hem

Vanochtend fietste ik met mijn vriendin naar huis en zij zei iets wat mij bij is gebleven:

De vrees voor God is weg



Ik denk dat dit een groot effect heeft.
Besef dat onze God niet alleen staat voor liefde, Zijn karakter bevat veel meer dan enkel dit aspect!
Er gebeuren de vreselijkste dingen in de wereld.
Mensen doen elkaar afschuwelijke dingen aan.
Helaas niet alleen ver van onze voordeur, soms ook echt dichtbij.
Er zijn zoveel mensen die daardoor geraakt zijn, die verwond zijn geraakt hierdoor.
Zoveel mensen leven hun leven, vinden dat ze het recht hebben.
Wat zijn we trots geworden!

Trotse harten


Wat zijn we egoistisch en zelfzuchtig!
Als het mij maar goed gaat, wat maakt het uit dat een ander daardoor minder heeft, of erger, dat een ander daardoor pijn of verdriet heeft.
Onze verlangens moeten bevredigt worden.
Maar het lijkt wel of daar geen einde aan komt.
Ik kan je zeggen, daar komt ook geen einde aan.
We gaan verloren als we onze verlangens gaan volgen.
Dan ben je niet vrij, dan voel jij je niet vrij.
Je bent zo gevangen!
Het ergste nog, je doet anderen er pijn en verdriet mee en jezelf doe je tekort.
Laat je trots los, voed je ego eens niet, maar voed de liefde die in je zit.
Zoveel ellende hier op aarde kan gestopt worden!

Hoe dan?


Zult u zich nu afvragen.
Door te beginnen bij jezelf!
Als jij iets anders gaat doen moet je eens kijken welke uitwerking dat heeft.
Er zullen dingen mee veranderen.
Als er namelijk in een patroon opeens iets wijzigt dan wijzigen er meerdere dingen mee, omdat het oude niet meer is.
Begin met een levende relatie met je Verlosser, met je bevrijder.
Dan mag je leren: 

Ik hoef niets te doen met mijn eigen verlangens, mijn Vader in de Hemel kent mij en ik zal niets tekort komen. Voor Hem ben ik meer dan de mussen, zij werken niet, zij zaaien niet en toch ontvangen ze precies dat wat ze nodig hebben om hun loflied aan hun Maker te laten horen!

Dat is wat er gebeurd, als je een band krijgt met je Vader, dan zal je hart zingen en jubelen.
Het zal tevreden zijn!
Alleen al om het feit dat je dan inziet, welke toekomst, welk lot wij verdienen.
We denken van nature allemaal dat we wel goed genoeg zijn.
Dat het met ons allemaal wel mee valt.

Word wakker!!


Het valt met ons niet mee.
Er komt een dag dat alles wat we gedaan hebben opgenoemd zal worden, en als je dan geen advocaat hebt, geen middelaar, dan is er niets wat het ooit goed kan praten wat je deed!
Als Jezus niet voor jou instaat, dan kan je er niet mee weg komen.
God is heilig, Hij haat de zonde!

Hij haat het als we verkeerd doen, en nee we zijn van nature verre van goed.
Herken je het niet hoe makkelijk we een foute keuze maken?
We kennen goed en kwaad en helaas zit het kwade er bij ons al goed in.
Ook bij mij!
Als je van God hou, als je in Hem geloofd, dan ben je nog steeds niets beter, alleen is je toekomst beter.
Wanneer de oordeelsdag komt, kan je voor Zijn troon verschijnen.
Als Jezus jou daar niet kan verdedigen, omdat je Hem hier op aarde niet aan neemt, dan is er veel te vrezen.

Er is een uitweg!
Deze Middelaar wil ook jou helpen.
Hij wacht tot je bij Hem komt, je overgeeft aan Hem.
Dan mag je Hem ook vrezen, maar dan is het geen vrezen als in iets angstigs, maar dan word het eerbiedig, met ontzag.
Omdat je beseft wat Hij gedaan heeft.
Door Hem ben je dan vrij, en je weet van welk vreselijk doel.
Inplaats van de dood heb je dan het leven, eeuwig leven!

maandag 29 juni 2015

Durf jij?

Durf jij te ruilen, met God!
Ruilen het betekend iets loslaten.
Iets wat je al kent, waar je soms echt wel klaar mee bent.
Het betekend ook iets nieuws ontvangen.
Wat zal dat zijn?
Zolang je het niet ontvangen en ervaren hebt, kan je het nog niet echt weten.
Je weet wel wat je hebt, maar wat je krijgt, dat is toch altijd een grote vraag!

Nieuw begin


Toch wil ik je zeggen dat het kan.
Er is iemand die zo graag wilt ruilen!
Met jou, voor jou.
Iemand die niet beter van jou wilt worden, die jou nooit tekort zal doen met deze ruil.
Hij wil een nieuw begin schenken, een heel ander leven.
Niets van je leven, van jezelf zal nog hetzelfde blijven.
Ik kan je zeggen het is beter dan alles wat je ooit zal kunnen vinden!
Het is er ook voor jou!

Ga naar Hem


Hij roept jou bij zich, als Zijn kind.
Hij wil je Vader zijn, als je Hem nog mist.
De leegte in je hart, Hij wil het vullen.
Als je angst hebt wil Hij zo graag Zijn vrede schenken!
Als je nog niet over durft te geven waar je zelf onder gebukt gaat.
Maar ook als het zo erg was dat je het nog niet durft te tonen.
Dan toch roept Hij jou, kom bij Mij kind, ik wil zo graag die last overnemen van jou.
Mijn Zoon stierf om jou te bevrijden.
Lief kind van Mij, kom bij Mij en ruil, want ik heb jou zo lief, het doet Mij verdriet jou zo te zien.
Jou worsteling, vooral met jezelf.
Laat je pijn, je verdriet, je angst maar los!
Durf jij de controle erover los te laten, het niet vast houden maar het over te dragen?

Komt tot Mij allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

Hij zal je rust geven!
Het is geen misschien, het is geen vraag.
Hij zal ruilen, als je naar Hem komt.
Er is niets te groot, er is niets te erg, Hij wil altijd ruilen.
Mag Hij komen in jouw diepste pijn, of in jouw diepste angst?
Laat maar aan Hem zien wat je moeilijk vind, ga niet gebukt onder je eigen last.
Als je bukt dan kijk je naar de grond, daar vind je geen oplossing, geen uitweg.
Hef je ogen naar de bergen, hef je ogen op naar Hem.
Zet de deur naar je hart maar open, Hij zal van die plek waar jij van alles opgeborgen hebt, ook al die nare dingen, een prachtige woning maken waar Hij zal wonen.
Ruil maar met Hem!
Het is de beste ruil die je ooit zal doen.

Hij wacht op je!


Wat houd jou tegen?
Is er iets waar jij graag van verlost wilt zijn?


zaterdag 27 juni 2015

Het kwam niet aanwaaien!

Vaak hoor ik reacties van mensen, die graag dingen anders zouden willen of die aan het werk willen met problemen waar ze tegen aan lopen bij zichzelf, zeggen:

Ik wacht tot God het doet!

Ergens een mooie gedachten, we willen het niet zonder God doen!
We weten dat als God het huis niet bouwt, alle moeite tevergeefs is.
Het is zo'n moeilijk iets dit.
Wat is nu je eigen wil en wat is nu de wil van God?
Praat erover met God, met andere mensen.
Dan zal je merken, dan zal je horen wat Gods wil is.


Mijn ervaring


Zelf had ik het vorig jaar erg moeilijk.
Er was zoveel gebeurd in mijn leven, altijd dacht ik dat ik gewoon blij verder moest leven.
Niet teveel bij stilstaan, het was toch voorbij!
Kijk naar wat je allemaal hebt.
Daarmee heb ik het gered tot oktober 2014.
Toen lukte het niet meer.
Ik bad naar God voor hulp hierbij.
En ik wist, Hij helpt mij.
Maar hoe wilt Hij dat het gaat?

Ik belde mijn werk op, en voelde mij daar gedragen en gesteund door mijn leidinggevende en collega's waar ik contact mee heb.
Wat was dit een moeilijke stap voor mij.
Ik vond dat ik gewoon moest werken, dat ik mij niet zo aan moest stellen, iedereen kan het!
Hoe kwam ik toch zover?
Door bevestiging van mensen om mij heen, dat ik het moest gaan bellen!
Dat ik ruimte om te verwerken nodig had.
Uiteindelijk kwam ik zover door God, omdat Hij een plan met mij heeft.

Daarna naar hulpverlening, via de huisarts had ik op bijzondere manier een verwijzing gekregen naar De Hoop.
Ook hierin had ik strijd.
Petrina waarom heb je hulp nodig?
Stel je niet aan, je moet gewoon blij verder leven, alles is voorbij!
Toch ging ik, zo graag wilde ik weer lekker en gelukkig in mijn vel zitten.
Ik wilde niet blijven waar ik zat!
God wilde mij niet laten zitten waar ik zat.

Hij wil mij helpen, maar dat kan Hij niet als ik stil blijft staan.
Dat kan Hij ook niet, als ik het zelf wil blijven oplossen.
Als ik de controle wil houden, dan kan Hij niet helpen.
Hij roept, Zijn stem is hoorbaar, daarnaast gebruikt Hij Zijn Woord om je de weg te wijzen, zo ook mensen om je heen.
Zelfs mensen die zeggen dat ze niet geloven, zoals mijn huisarts, hielpen in Zijn plan voor mij.

Begin juni kon ik het traject bij De Hoop afsluiten.
En hoe!!
Ik heb enorm veel geleerd, van mezelf, van God.
Wat voel ik mij nu krachtig en sterk.
De ruimte die ik voel en mezelf geef om te zijn wie ik ben, voelt zoveel beter.
Ja ik weet er is nog steeds groei mogelijk!
Maar ik heb zoveel mogen overwinnen.
Dat is echt geweldig.
Een geschenk van God
Ik durf dingen te doen die ik eerst niet durfde.
Om te beginnen al het schrijven, wat mij enorm geholpen heeft!
Wat mij liet zien, je mag er zijn.

Mensen die nu pas zien hoe zwaar ik het had.
Die nu ze zien hoe en wat ik nu uitstraal, pas begrijpen hoe moeilijk ik het heb gehad.
Ze hadden geen idee, want ik verzorgde mezelf altijd, zag er altijd prima uit.
Maar nu is het anders, ik verberg mezelf niet meer.

Dan zijn er mensen die zeggen, ja met alle bijzondere dingen die God in jou (!) leven doet is het ook niet zo moeilijk.
Ik beaam inderdaad dat God mij in deze super zware tijd voor mij, bijzonder heeft gezegend.
Toch wil ik ook zeggen, het is mij ook niet aan komen waaien.
Onderschat niet hoe zwaar ik het heb gehad.
Dat ik dingen moest doen, waarbij ik huilend aangaf, dit durf ik echt niet, wat je nu als opdracht geeft dat kan ik niet.
Ik heb geleerd, ik heb heel hard gewerkt, ik heb hele moeilijke dingen moeten verwerken, hoe moeilijk of eng ik dingen vond ik heb het telkens wel gedaan.
Omdat ik zo graag van bepaalde gevoelens en problemen af wilde.

Ik heb mogen leren, bid en werk!
Als je bid naar God om hulp, dan gaat Hij je helpen, maar hou Zijn oplossing niet staan omdat je denkt:

God gaat het voor mij doen!

Hij doet het door jou heen.
Als God alles voor jou oplost en recht zet, zonder dat jij mee werkt.
Wat is dan het nut van de ellende die je moet door staan?
Waarom zou je dan voor moeilijke keuzes komen?
Als God het voor je oplost, wat leer je dan?

Bid en werkt!
Bid en maak telkens de juiste keuze.
Ik heb mogen zien, mijn God is een geduldig God.
Zovaak heb ik Hem laten wachten, maar Hij wachtte.
Zovaak opnieuw dacht ik, ik moet het zelf oplossen, telkens als ik toch bij Hem uitkwam.
Was Hij daar.
Hij was er altijd!
Het hele proces door heeft Hij het gedaan met mij!
Net zolang als in beweging was met Hem.
Je hebt altijd de mogelijkheid om de juiste keuze te maken.
Telkens opnieuw.
Ik kan zeggen:

God heeft het gedaan!






woensdag 24 juni 2015

Bij mijn Vader is toekomst!

Huilend loopt ze naar haar vader.
Met haar kapotte pop.
Papa wilt u hem alsjeblieft maken?
Ze vertrouwd haar vader!
Hij is de enige die haar nu kan helpen.
Een vader, mijn vader.....die kan alles.

Herkennen we dat beeld bij kinderen?
Of van jezelf, nu nog of ooit lang geleden?


Dat is waarom je Hem ook Vader mag noemen.
Hij kan alles.
Weet je wat ook zo heerlijk is, Hij faalt nooit!
Het loopt bij Hem nooit uit de hand.
Wat heerlijk ook om te weten dat Hij nooit half werk verricht.
Nee ook niet bij jou!
Je mag bij Hem komen, met alles in je leven.
Hij wacht op je, maakt telkens tijd voor jou.
Altijd is Hij bereikbaar en staat Hij voor je klaar.

Psalm 121: 3-4

3 Hij zal je voet niet laten wankelen,
hij zal niet sluimeren, je wachter.
4 Nee, hij sluimert niet,
hij slaapt niet,
de wachter van Israël.


Dit meisje kwam huilend naar haar vader.
Ze had een vraag, een bede aan hem.
Wilt u mijn pop maken?
Soms is dat mogelijk, wat is het dan heerlijk om de stralende lach op haar gezicht te zien.
Maar hoe verdrietig als het niet meer kan.
Dat raakt het vaderhart.
Wat zie je dan vaak gebeuren?
De  vader geeft iets anders.
Nee niet dat wat jij zo graag wilde, maar uiteindelijk kan het weleens iets veel beters zijn.

Dat is nu precies hoe de Vader in de Hemel ook kan reageren.
Soms is Zijn antwoord op onze vraag nee.
Nou is er wel een verschil, bij God komt nee niet omdat Hij niet in staat is om het te doen.
Het is dat Hij weet wat uiteindelijk nodig is om in jou leven tot een hoger doel te komen.
Er is namelijk een plan voor jou leven.
Als je in Hem geloofd en Hem wil en ga volgen, dan ligt er een hoopvolle toekomst.

Romeinen 8:18

Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.



Nee er staat niet dat er bergen met goud klaar staan in dit aardse leven en ook niet dat het leven gemakkelijk zal zijn.
Soms ligt er een pad dwars door een tranendal.
Dat is het trainigspad dat God samen met jou door wil.
Niet om jou kapot te maken, of om je kwellen, maar om jou te beproeven.
Soms om je juist te laten groeien.
Je zal er sterker door komen te staan.

Psalm 34:20

Al blijft de rechtvaardige niets bespaard,
de HEER zal hem steeds weer bevrijden.

Hij zal je bevrijden!
En niet zomaar een keer, er staat duidelijk: steeds weer.
Er ligt een hoopvolle toekomst.
De toekomst geeft dat je met het verdriet van deze wereld, met verdriet van elke dag die je ontvangt verder kan leven met een hart vol vrede.
Weet dat het verdriet van deze wereld maar voor tijdelijk is, als je straks bij je Vader mag zijn dan heb je eeuwig vreugde!
Echte vrede, echte liefde.

En als je het nu moeilijk hebt, God wil jou bemoedigen:

1 Petrus 5:10

Maar al moet u nog korte tijd lijden, God, de bron van alle genade, heeft u geroepen om in Christus Jezus deel te krijgen aan zijn eeuwige luister. God zal u sterk en krachtig maken, zodat u staande zult blijven en niet meer zult wankelen.


maandag 22 juni 2015

Ken jij je Vader?

Een bijzondere middag mogen meemaken.
Wat zijn er een hoop mensen die God nog niet als Vader zien.
Vanmiddag werd ik geraakt door een mevrouw.
Te horen gekregen van artsen dat ze nog maar zeer kort zal leven.
Hard voor zichzelf, bezig met van alles en daar kwam ik.
Ze moest stil zitten er werd gepraat.


Dat bracht van alles naar boven!


Dat merk ik wel vaker.
Omdat je in gesprek ga met mensen, worden ze bewuster, als ze gevoelens of dingen waar ze tegen aan lopen verwoorden komt het opeens binnen als echt.
Daar was de vraag, mag ik met jou over alles praten?

Ja u mag overal over praten!
En wat een verdrietig maar ook een hoopvol gesprek werd dit.
Mevrouw die bezig was in haar huis, vond dat ze van alles moest.
Dat ze faalde nu het steeds minder ging.
Kwam tot de kern van het leven.

Ik ben bang wat zal het worden?
Hemel of hel?


Wat het gaat worden zal een groot verschil maken, meer dan de twee letters verschil doen vermoeden.
Ik voelde haar angst over mij komen, het maakte mijn hart bewogen.
Wat moet dit een vreselijke strijd voor haar zijn.
Het verlangen bij God te horen!
Geloven in God maar toch die zekerheid niet te voelen, niet ervaren: God is mijn Vader, mijn Papa voor eeuwig.

In dit soort gesprekken is het uitkijken, het draait om respect maar tegelijk ook zeker om de Waarheid.
Wat was ik blij dat ik bidden mocht.
Hoe kon ik praten, zonder eerst met Hem te praten.
Wat kan ik zeggen, als ik God niet eerst Zijn woord liet doen.
Dankbaar was ik dat ik eerst stil mocht zijn bij Hem.

Het werd een mooi en persoonlijk gesprek.
Wat was het fijn dat deze mevrouw, op het diepst van haar ellende, bemoedigt mocht worden.
Het is nooit te laat de waarheid te horen!

Moet er iets bijzonders gebeuren?


Dat dacht deze mevrouw.
Maar op welke bijzondere gebeurtenis wacht je dan?
Op iets uit de Hemel was het antwoord wat ze gaf.
Ik mocht vertellen, dat het grootste wat er ooit uit de Hemel kan komen, ook voor haar persoonlijk kwam.
Jezus is gekomen, om te redden wat veroordeeld was, omdat Hij niet wil dat wij verloren gaan maar eeuwig zullen leven.
Maar is dat wel voor mij?
We hebben de hele Bijbel doorzocht en nergens stond er in mijn Bijbel (die ik gelukkig altijd bij mij heb) dat het niet voor deze mevrouw zou zijn.
Voor de gehele wereld!
Ik mocht vertellen dat ze haar angst mocht loslaten, want Hij droeg haar angst zodat zij daarvan bevrijd kan worden.

Uiteindelijk gaf mevrouw aan, maar je moet toch eerst door de hel voordat je bij Hem kan komen?
Hier had ik nog nooit van gehoord, het maakte mij verbaasd.
Hij daalde neer in de hel, zodat wie in Hem geloofd daarvoor beschermd blijft.
Dat is wat ik geloof.
Maar wat ik nu voelde, was zo sterk ik moest iets anders zeggen:

Als u gelooft dat u eerst door de hel zou moeten, hoe ervaart u het waarin u nu verkeerd?
Deze angst, deze pijn en de onzekerheid, eigenlijk het gevoel zonder God te zijn.
Ook al weet ik dat God wel bij haar is, zij ervaart Hem niet.

Hoe kom je door de hel bij God?
Erken aan Hem, Vader, Papa ik dacht dat ik het zelf wel kon, ik dacht zo goed te weten hoe het allemaal hoort en moet, maar ik weet het niet.
Help mij, kom mijn zwakheid te hulp!
Ik ellendig schepsel, kijk wat er van mij over is.
Vader maak voor U zelf een woning in mij.
U ziet mijn angst, U kent mijn pijn, ik buig bij Uw voeten neer en laat deze gevoelens los.
Ik verlang er naar om Uw kind te zijn!
Jezus laat Uw bloed, gestort aan het kruis, ook door mijn leven stromen, laat het bloed zijn werk doen en reinig mij.
Zodat het bloed van U mag staan voor leven.
Ik kom terug bij U, ik wil U dienen.

Wat er dan zal gaan gebeuren, is het grootste wat je in je leven kan ervaren!
Hij zal je noemen: zoon of dochter.
Je zal nieuwe kleren krijgen.
Nieuwe schoenen dat stond voor het teken van zoon (kind) schap.
Een ring wat staat voor het eeuwige verbond.
Er zal feest zijn in de Hemel, Hij zal je uitnodigen met Hem de maaltijd te gebruiken.

Dan zal je nog weleens kunnen twijfelen.
Maar diep in je hart zal je het antwoord weten.
Ik heb een Papa, voor eeuwig!
Nee er is niets om bang voor te zijn.
Er is niemand die zoveel van mij houd, als mijn Vader!

Ik mocht vertellen, stop maar met alle afleiding van het huishouden, en dingen die eigenlijk te zwaar zijn voor u.
Het is niet belangrijk, als het met uw hart goed is, daar mag u zich nu zo druk mee bezig houden.
Stop niet voordat u het voelt, die blijdschap in uw hart, die diepe vreugde en innige vrede.
Vrede met het leven wat u nu ontvangt, vrede met uw eeuwige bestemming.

Het huishouden, dat komt wel goed, ik weet dat ik geweldige collega's heb.
Deze nood was groter dan al de andere noden.

Nu mag ik het neerleggen in de handen van mijn Vader.
Ik weet, Hij zorgt voor Zijn kinderen!

zaterdag 20 juni 2015

Secret Sisters

Wat
is het
bijzonder om te
weten dat ergens iemand
bid

Bid
speciaal voor
jou zonder te
weten wie dit is
verbonden

Verbonden
in Christus
zo bouwen wij
aan de kerk met
elkaar

Elkaar
bemoedigen en
soms beter leren
kennen samen staan wij
sterk

Sterk
met gebed
in een wereld
vol ellende hebben wij
elkaar

elkaar
bij Gods
voeten leggen er is
niets krachtiger om te
doen

Doen
wat wij
zeggen en de
armen om elkaar als
zussen









woensdag 17 juni 2015

Leg het maar bij Hem

Wees niet boos, laat je hart zich niet vullen met woede.
Als het iemand die kwaad doet en die slecht is goed gaat, maak je niet woedend.
Doe wat goed is, en bouw op God's fundament.
Een fundament van liefde.
Hij doet je een belofte:

Psalm 37:5-6 (Naardense vertaling)


5) Cirkel in al je gangen om de Ene, 
     bouw op hem 
     en hij zal het doen; 


6) en zal als het licht laten rijzen je gelijk, 
    als de middagzon 
    doen stralen je recht. 

Hij zal het voor jou rechtzetten.
Op zo'n bijzondere wijze, dat jou recht zal stralen!
Maar laat je weg dan zijn achter Hem.
Laat Hem dan voorgaan en geef alles waar jij tegenaan loopt maar aan Hem.

Wij mensen zijn zo geneigd dingen zelf op te lossen.
We piekeren, maken ons hart vol zorgen en/of boosheid, om er dan achter te komen dat er heel veel tijd verloren is gegaan en er eigenlijk nog steeds niets veranderd is.
We kunnen zo God voor de voeten lopen...

Laat alles in je leven draaien om God!
Begin bij God, dan pas bij jezelf.
Als je niet op zand bouwt, maar op de Steenrots, dan heb je het juiste fundament voor je leven.
Dan zal het niet instorten.
Maar dan zal je gelijk rijzen als het licht van de morgen, en je recht zal stralen als de middagzon.

Hij is tot zoveel meer in staat dan wij!
Erken maar, ik red het niet.
Leg je leven maar in Zijn handen, hoe groot of klein het ook is.
Laat God jou weg wijzen.

Het gaat om vertrouwen.
Kan je jouw gevoel en plannen loslaten, je piekeren stoppen en het in Gods handen neerleggen?
Weet Hij zal het voor jou doen.

dinsdag 16 juni 2015

Wat doe jij?

Een oordeel het komt zo makkelijk en snel naar boven.
Vooral over anderen, want zolang we met een ander bezig zijn dan is de focus niet op jezelf.
Afgelopen zondagmiddag werd ik erbij bepaald mede door de dienst, hoe belangrijk het is om een wacht op je lippen te zetten.

We moeten de naakte kleden.


Doen wij dat als Christenen?
Naaktheid staat voor, te kijk staan, voor schaamte, voor geen bedekking hebben het staat voor kwetsbaarheid.
En er zijn mensen die letterlijk naakt of bijna naakt moeten leven.
Maar er zijn ook enorm veel mensen die in onze maatschappij figuurlijk naakt zijn.
Hun leven ligt op straat, alles is naar buiten gekomen.
En dan?

Dan ligt hun lot in handen van de samenleving, in handen van de mensen om hen heen.

Wat zouden wij doen?
Met iemand die vreemd is gegaan?
Met iemand die fraude heeft gepleegd?
Met iemand die gestolen heeft?

Wat doen wij?


Beschermen wij zo iemand?
Kunnen wij ondanks de misstap die iemand gemaakt heeft, liefde blijven geven?
Dat is wel onze opdracht!

Iemand kleden, is iemand beschermen, iemands schaamte bedekken.

Kleed de naakte!

Bescherm de mensen die kwetsbaar zijn!
Bedenk, Jezus doet dit ook bij ons.
Hij is het die ons kleed!
Wat zijn wij naakt voor Hem, Hij geeft ons een nieuwe mantel, een mantel die onze misstappen bedekt.
Hij is extra voorzichtig met de kwetsbare delen van Zijn lichaam.
Elke dag opnieuw, moeten we bekennen dat we misstappen gemaakt hebben.
Wie zijn wij om een ander te veroordelen?

Het is zo snel gebeurd, een oordeel komt zo makkelijk over onze lippen.
Veel makkelijker als liefde, onvoorwaardelijke liefde, die zegt wat je ook gedaan hebt ik blijf van je houden.
Nee niet alles is goed, maar ik bedek je fouten.
Ik bescherm je en zal er voor je blijven als het jou moeilijk gemaakt word.
Nee ik ben er niet alleen als het goed gaat.
Altijd!
Zoals God er ook voor mij is.

Liefde bedekt tal van zonden!


Laten we onvoorwaardelijke liefde geven.
Wat schreeuwt de wereld daarom.
Een wacht op je lippen en zelfbeheersing over dat wat er uit je mond komt, het kan zo bepalend zijn.
Ik geloof dat liefde de wereld kan veranderen.

Een groot cadeau voor de hele wereld!

Jezus was eenzaam
Zodat wij nooit alleen hoeven te zijn
Hij werd bespot en bespogen
Hij droeg onze pijn

Jezus gaf alles
Opdat wij zouden leven
Zijn liefde voor ons
Is groter dan wij ooit kunnen geven

Jezus stierf
Zodat wij niet hoeven te sterven
Dankzij Hem
Kunnen wij het eeuwige leven erven

Jezus gaf de wereld
Een groot geschenk
En weet je wat
Ik bedenk

Jezus zei
Wie zoekt die vind
Hij kwam ook voor jou
Je bent een Koningskind

Jezus werd op jonge leeftijd
Al gevonden door de wijzen
Vele zijn jou voor gegaan
Zijn licht zal helpen bij het reizen.

Jezus heeft alles volbracht
De Vader wacht nu met open armen
Zoekt en vind
En laat je hart verwarmen!




maandag 15 juni 2015

Antwoord

Vragen
Ze vullen
ons hart en
onze gedachten het belemmerd
je

Je
kan geen
antwoord vinden dat
ervoor zorgt dat je vragen
stoppen

Stoppen
doet het
door bewust te
zijn je zult geen antwoord
vinden

vinden
dat je
echt tevreden maakt
hef je ogen omhoog
boven

boven
je problemen
is je Vader in
de Hemel Hij ziet
jou

Jou
antwoord komt
want weet het
laatste antwoord krijg je
Thuis

zaterdag 13 juni 2015

Ik kom tot U

Ik wil komen, bij de God voor iedereen.
Naderen tot Hem die alles en iedereen gemaakt heeft.
Mijn verlangen is om steeds dichterbij U te komen.
Terug naar mijn Maker!
Daar voel ik mij fijn, daar wil ik Zijn.

De God van iedereen.
Mijn God wil ook jou Vader zijn.
Wie je ook bent:

Rijk of arm?
Junkie of priester?
Hij is God van je verleden, van je heden en van je toekomst!
Alles en iedereen is in Zijn hand.
Je kan tot je doel komen als je Zijn hand, Zijn weg voor jou wilt gaan volgen.
Hij weet het doel dat Hij met je heeft!
Dat zijn plannen van geluk, Hij wil jou een hoopvolle toekomst geven.

Wie je dan ook bent!
Hij geeft hoop, vrede en echte blijdschap.


vrijdag 12 juni 2015

Hou het niet zelf vast

Maar laat maar los.
Alles waar je mee zit!
Blijf niet zelf tobben, piekeren en malen!
Maar deel het, uit het.

Als aller eerst mag je het delen met God, en daarnaast ook met andere mensen.
Pas wanneer je jezelf opent, en verteld wat er in je zit kun je geholpen worden.
Kan God je gaan helpen.

Er is niets voor Hem te groot, te moeilijk of te erg.
Hij heeft alles al gezien en zelf ook ervaren!
Laat Hem toe en je zal mogen ervaren dat jou dal een berg mag worden.
Jou vernedering je uiteindelijke verhoging in zich heeft.

Praat, deel we zijn niet gemaakt om alleen te zijn!
Niemand kan het alleen.
En weet in jouw zwakte kan God sterk zijn.

donderdag 11 juni 2015

Verrassing

Helemaal gehaast ging ik naar school.
Ik moest vandaag werken tot 15.00 vervelend, want de kindjes zijn om 14.45 al uit.
Gelukkig wilde een lieve vriendin wel even met mijn kindjes wachten bij school.
Uiteindelijk was ik om 15.15 pas bij school.
Mijn vriendin vond het helemaal geen probleem, gelukkig scheen de zon!
Er stond nog een moeder met 2 kindjes waarvan er 1 bij mijn dochter wilde spelen.
Ik had zoveel plannen.

*boodschappen doen
*strijken
*eten maken
*James komt mee eten

Als eerste toch maar even naar de winkel rijden.
Alle kindjes mee op pad en daar gingen wij.
Ze kregen de opdracht ijsjes te kiezen, en ik zocht alle andere dingen bij elkaar.
Hmmm het word lekker lasagne! (sorry Huig jij in Italië lekker aan de pasta's wij hier ook)

De kar zat lekker vol met fruit, 2 pakken appelsientje druivensap, melk, 3 bollen brood, 2 pakken ijsjes, kipfilet, broodbeleg.
Daar stonden wij, ik lette niet op en zag wel dat er maar 1 kassa open was.
Dat had ik nooit meegemaakt, het is er altijd erg druk.
Er kwam al iemand naar mij toe om te zeggen zeker dat er nog een kassa open zou gaan.
Maar nee, ze zei:

Mevrouw kom maar mee, u bent de 4de in de rij, u krijgt de boodschappen gratis!

Wauw wat een verrassing!
Ik wist niet eens dat ze dit ook echt deden.
Zo gaaf om mee te maken.

Dankbaar met de berg aan knipogen van boven die ik op mijn pad zie.
Ik voel mij zo gezegend en rijk!

woensdag 10 juni 2015

Samenwerking

Hij
Stond daar al zolang op mij te wachten
Ik
Was bang Hij mij vreselijk zou straffen of verachten
Zij
Vertelde mij dat Hij altijd al van mij heeft gehouden en dat ik nu een relatie op kan bouwen
Nu
Voel ik Zijn liefde en weet ik Hij is te vertrouwen

Hij
Kwam niet omdat Hij ons wil veroordelen maar om de weg vrij te maken
Ik
Vond bij Hem waar ik eerst angst voor had mijn veilige baken
Zij
Stond op precies het juiste moment op mijn pad om de weg te wijzen
Nu
Durf ik mijn leven ook in Zijn handen te leggen en samen met Hem te reizen

Afscheid

Afscheid
is loslaten
en afsluiten maar
hoeft geen einde te
zijn

Zijn
er deuren
die dichtgaan dan
gaan er ook weer
open

Open
je hart
voor Hem en
elk afscheid word een
begin

Begin
van een
nieuwe weg die
God met jou wilt
gaan

dinsdag 9 juni 2015

Afscheid einde of nieuw begin?

Het nieuwe thema voor de bloghop van Juni werd bekend, en het thema raakte mij het bracht bij mij een situatie naar boven die verdrietig was, die niemand zo ook maar ooit heeft gewild, maar uiteindelijk in ieder geval mij iets goeds heeft gebracht.


Afscheid


Er was al een tijdje thuis merkbaar dat het niet zo goed ging met mama.
Daar heb ik het heel moeilijk mee gehad.
De onvoorspelbaarheid, de wisselingen in stemming, het maakte mij zo bang.
Haar reacties zo fel, zo onbegrensd.
Het gaf een onveilig gevoel.
Wat merkte ik ook hoe ongelukkig ze was, hoe moeilijk dat ze het had.
Misschien uiteindelijk nog wel het meest met zichzelf.
Ik ging elke dag naar school met de gedachten: kom je moet liever zijn, dan maak je mama vast weer blij.
Later werd het zelfs:  je moet liever zijn, het is je eigen schuld als mama boos is op jou.
Als de school uit ging dan begon het, dat misselijke nare gevoel in mijn buik.
Wat zou er nu weer gebeuren als ik thuis kom?
Ik probeerde vaak te spelen bij mijn vriendin, vanaf groep 3 waren wij onafscheidelijk.
Daar was het gezellig, wat genoot ik van haar broertjes en zusjes.
Van de rust, de harmonie en de liefde die voelbaar was bij haar thuis.

Maar niet altijd was dat mogelijk.
Dan ging ik naar huis, elke keer weer met een open visie, elke dag begon ik opnieuw.
En er waren dagen dat het goed ging!
Wat was dat dan extra fijn.
Ik merkte het al direct, zodra ik binnen kwam.
Dat had ik snel geleerd, lezen hoe mama zich voelt, daarnaast had ik mezelf ook geleerd hoe daarmee om te gaan.
Als kameleon wist ik mij aan te passen.
Ik wilde niet dat mama zich naar voelde, dat ze boos moest worden.

s'Nachts als het overal stil was, dan was het bij ons thuis zo stil niet.
Mama kon vaak niet slapen, liep heen en weer tussen de wc en bed.
Ze vond geen rust, liep met van alles in haar hoofd.
Midden in de nacht moest dat uitgesproken worden.
Te vaak ging dat mis, soms erg mis.
Dan lag ik, stil in mijn bed.
Ik luisterde, hoor ik papa nog wel?
Waarom zegt hij nu niets terug?
Mijn zusje sliep net als ik in een kamer grenzend aan die van onze ouders, en als het teveel herrie werd liet ze even een flink (muur) geroffel horen met nog hardere schreeuwen als die van mijn moeder.

Die ene nacht ging het anders.
Mama ging schreeuwend naar beneden.
Weer was ik bang, ik voelde wel het gaat mis.
Maar wat kan je als kind?
Mijn bed, mijn kamer, dat was wat mij nog enige veiligheid bood.
Stil zijn, zolang ze maar niet naar mij toekomt.

Al gauw was beneden de kamer vol.
Boven hoorde ik het geschreeuw, de machteloosheid, de diepe wanhoop, radeloosheid.
Er was geen controle en geen rem.
Geen enkele grens was er meer aanwezig, de grenzen die anderen opwierpen, ze zag ze niet en liep erover heen.
Papa was beneden, opa moest komen, de ouderling van de kerk kwam en mijn broer was beneden.
Boven werd er stil en angstig geluisterd door 2 meisjes in bed.
Mama stopte maar niet...

Zoveel mensen, toch lukte het haar om het huis te verlaten, mama vluchtte, de vrouw die bijna niet lopen kon en bijna geen kracht had normaal, was sterker als al die mannen bij elkaar.
Ze rende over straat.
Ze vluchtte maar voor wie?
Was dit ons afscheid het laatste wat we nog zouden herinneren?

Niet heel lang later ging de telefoon, boven was het allemaal niet heel duidelijk te horen, wel weet ik dat mama bij de huisarts zat, ze was voor een auto gelopen, midden in de nacht, op het kruispunt bij ons in het dorp.
Werd het toch geen afscheid?
Ze zat bij de huisarts.
Nu zou het vast goed komen, de dokter die gaat nu toch eindelijk helpen!

Papa ging haar halen.
Opa bleef bij ons thuis.
Mijn zusje en ik waren nu ook maar naar beneden gekomen.
Wat voelde het eng in mijn buik, wat loopt het raar, het kan niet waar zijn, laat het alsjeblieft een droom zijn allemaal.
Een droom?
Dan was het een nachtmerrie.

Papa en mama kwamen terug.
Er zouden andere dokters thuis komen.
Toen mama binnen kwam, schrok ik, de dokter had niet geholpen.
Het was nog hetzelfde als toen ze weg ging.
Ik kon niet naar haar kijken.
Haar ogen.
Doordat ik ze had leren lezen zag ik het.
De wanhoop, machteloosheid, onredelijk de totale onbereikbaarheid het maakte mij bang.
Mama was tot alles in staat.
Daarnaast had ik gezien dat ze sterker was dan wie dan ook, ik moest nog veel liever zijn, van deze kracht kon ik niet winnen, alleen liefde.
Liefde dat overwint alles....toch?

De dokters kwamen, mama kreeg kalmeringsmedicatie.
Heel snel werkte ze niet, mama was te sterk, haar innerlijke kracht te groot, uiteindelijk lukte het de artsen dan toch.
Werd dit toch geen afscheid?
Als mama wakker werd, zou dan alles weer normaal zijn?

Mijn broer, zusje en ik, kregen de opdracht:

Pak spullen in, jullie moeten nu ergens anders heen!

Er vloog van alles door mijn hoofd.
Voor hoelang?
Waar gaan we heen?
Wat moet ik allemaal meenemen?
Ik kreeg er buikpijn van, wat was het naar.

Waarom moest ik thuis weg, mijn kamer, mijn spullen, ik kon nooit meenemen wat allemaal belangrijk voor mij was.
Hoe moest dit toch?

We moesten opschieten, er moesten snel dingen ingepakt.
Paniek zat in mijn buik, in mijn keel en in mijn hoofd.
Snel smeet ik toch ook maar wat dingen in een tas, ik had de raarste dingen mee en de belangrijkste dingen niet.
Maar daar zou ik pas later achter komen.

Daar gingen we, midden in de nacht.
Het was donker buiten en koud.
Wat was het ook stil.

Wie zou het allemaal gehoord hebben?
Welke mensen zouden er allemaal staan kijken voor de ramen?

Mijn blik was op de straat gericht!
Altijd dacht ik: opa en oma wonen dichtbij, maar wat leek het nu lang voordat we er waren.
Ik mocht niet meer thuis slapen.
Nu was het te onveilig......

Daarvoor niet?

Niet lang daarna mochten we terug naar huis, wat was ik blij.
Nu zou het allemaal weer 'normaal' zijn.
Niet veel later kregen we te horen mama is ziek, voor altijd.
Het zal wel rustiger kunnen worden, maar helemaal weg zal het nooit gaan.


Afscheid nemen, van een normale jeugd, de moeder die ik had gekend maar onderweg was verloren aan deze ziekte, mama kreeg de diagnose: manisch depressief of ook wel bipolaire stoornis.
Het was voor mij een lang en eenzaam proces.
Maar niet alleen voor mij, soms probeer ik mij te bedenken hoe dit proces voor haar zal zijn.
Zo in gevecht met jezelf, wat een zware strijd is dit!
Ik hield van haar, ze was mijn mama, ik hou van haar ze is nog mijn mama!
Ze was er lichamelijk wel, maar was toch soms onbereikbaar, zo ver weg van zichzelf.
De grote hunkering naar geliefd te zijn, tegelijk de angst voor liefde die ik opmerkte bij haar, wat vecht ze ook al lang.

Wat was ik blij dat ik in mijn proces, op het moment dat ik de hoop verloor, en wilde stoppen met geloven, omdat al mijn gebeden nooit hadden geholpen, de mooiste bemoediging kreeg.
Van God zelf:

Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede!
(Romeinen 12:21)

Afscheid genomen, en een nieuw begin gemaakt.
Vanaf dat moment wist ik, ik heb 2 vaders.
Mijn vader hier op aarde, waarvan ik weet dat hij zich ingespannen heeft te doen wat hij kon!
En mijn Vader in de Hemel, die mij nooit in de steek zou laten, die erbij was op die momenten dat ik het niet meer wist.
Als ik overvallen door angst, mijn pijn in mijn buik, eenzaam en alleen op bed lag.
Stil, luisterend naar de ademhaling van mijn vader.
Hij was erbij, gaf mij telkens weer rust.
Hij gaf mij de moed om te geloven, en te vertrouwen: het goede dat zal overwinnen!

Het goede heeft al overwonnen


En wat er nu ook gebeuren zal met mij, niets kan mij scheiden van Zijn liefde.
Mijn dood zal geen dood meer zijn, ik mag hier al starten met leven.
Er is geen diepte die dieper is dan de vernedering die Jezus heeft doorstaan, er is geen verhoging hoger dan de plaats waartoe Jezus nu verhoogd is.

Afscheid van mijn oude leven, maar ook mijn oude ik.
Geen leven meer dat geregeerd word door angst, maar een leven getekend door overwinning!
Een hele nieuwe weg begon ik te lopen.
Wat ben ik onderweg al vaak gevallen, wat bijzonder dat ik toch telkens weer op mocht staan.
Mijn verdriet, het werd een lied!






(dit is mijn inzending voor de bloghop over afscheid: https://maahtje.wordpress.com/2015/06/03/afscheid-bloghopjuni/ )


maandag 8 juni 2015

Cliënt in 2015

Wat heb ik vaak bijzondere gesprekken op mijn werk.
Vandaag was ik voor gesprek bij een cliënt, meneer had via verschillende kanalen laten weten meer hulp te willen.
Mijn leidinggevende wilde eerst de ondersteuningsovereenkomst maar eens invullen, dan zou er naar boven komen waar die extra hulp nodig is, welke weg we nog meer kunnen gaan bewandelen.
Heerlijk vind ik dit soort gesprekken.
Al in dit soort gesprekken komen er bij mij allemaal praktische andere oplossingen boven, waar ik nog niets mee kan, die ik wel opschrijf, wie weet kan mijn leidinggevende er wel iets mee.
Soms kan het namelijk zo anders als de normale weg.

We werken met mensen.
Wat er aan het gebeuren is, is dat in de zorg alle mensen gelijk worden gemaakt.
Iedereen moet over die ene weg.
Dat werkt dus juist niet, maak een persoonlijke weg voor alle cliënten.
Het zorgt juist voor minder kosten, hoeveel kost het als ik op gesprek moet, leidinggevende gesprekken moet voeren om tot oplossingen te komen en uiteindelijk er toch een uitzondering gemaakt moet worden?

Geen mens is hetzelfde.
Ook als je zorgbehoefte heb, zal je merken dat je niet allemaal dezelfde zorg nodig hebt.
Alle situaties zijn zo uniek, zijn zo niet te vergelijken.
Wat de gemeenten in Nederland nu willen is zo niet haalbaar, word uiteindelijk niemand gelukkig van.
Ook de gemeente zelf niet!
Mensen voelen zich niet meer gezien, voelen zich ondergeschikt aan organisaties en gemeenten.
Het is fijn om persoonlijk met deze mensen te kunnen praten.
Hen te horen, en echt te mogen luisteren, ik zie aan deze mensen hoe fijn ze dat vinden.
Dat soms alleen mijn oren al genoeg zijn.
Het is zo belangrijk als mens om gehoord te worden, nee dat zegt niet dat het altijd maar kan wat je wilt, maar wel dat je voelt dat je er mag zijn.

Zoals cliënten niet hetzelfde zijn zo zijn huishoudelijke hulpen ook niet hetzelfde.
Er zijn er die echt zo goed werk leveren, waar ik verwonderd over ben, wat weten sommige in 2 uur een werk te verzetten!
Maar er zijn er ook die gewoon aankomen met ik mankeer het halve alfabet aan ziektes dus ik mag niet inspannen.
Of ik kan niet zo hard werken want ik ben moe, of ik ben hoogzwanger ik kan niet bukken.
Het maakt mij verdrietig dat er mensen zijn die daardoor de dupe worden.
Mensen die zelf ook niet in kunnen/mogen spannen, mensen die zelf ook zo hun ziektes en/of problemen hebben, mensen die ook niet kunnen bukken.
Je krijgt namelijk geen hulp voor je plezier.
Niet omdat het zo makkelijk is dat iemand anders je huis voor je schoon en hygiënisch houd.

Er word achter bureau's gezeten, uitgedokterd wat er allemaal zou moeten kunnen.
In hoeveel tijd je bepaalde doelen kan behalen.
Achter bureau's word er gekeken hoe fijn het is dat als je maar 2 uur bij iemand werkt je wel 4 cliënten op 1 dag kan helpen.
Want zeg nou zelf 8 uur werken op een dag is prima te doen!
Maar geloof mij dat kunnen maar een paar mensen volhouden.

Deze prestatie/tijdsgerichte maatschappij is maar vol te houden door een paar mensen.
Het vuur word zo hoog opgepord dat het snel uitgebrand is.
Laat iedereen werken  op de tempo die bij hem/haar past, met het vuur zoals iemand stabiel vol kan houden en uiteindelijk levert dat een veel hogere productiviteit.
Naast dit alles gaat het erom dat we met mensen werken.
Dan moet je gewoon kwaliteit neerleggen!
Het is niet zo dat als het mis gaat er geen gevoelens mee gepaard gaan.
Als het misloopt dan zijn er emoties, dan zijn er gekwetste en/of verdrietige mensen die beschadigt zijn.
Kwaliteit is wat telt.
Heerlijk om te zien dat onze organisatie daar, naast alles wat de gemeente vraagt en vind, hier oog voor heeft.
Dat ik bij mensen op gesprek kan en bijzonderheden door kan geven, waar wat mee gedaan word.

Uiteindelijk heb ik zo'n fijn gesprek mogen hebben, vind ik het geweldig om mensen gerust te stellen, samen even alles door te lopen en tot oplossingen te komen.
Nu neerleggen op kantoor en ik heb er zoveel vertrouwen in dat ook deze meneer weer zijn hulp als positief gaat ervaren.

Blij is als ik mensen met vertrouwen en een gerust hart achter kan laten.
Juist omdat deze mensen vaak al zoveel zorgen hebben die belangrijker zijn dan de huishoudelijke hulp/verplegingsproblemen.

Heerlijk om alles weer in goede banen te mogen helpen!

zaterdag 6 juni 2015

Samen op weg

Morgen is het belijdenis, zullen er weer jongeren hun JA gaan zeggen.
Voor de gemeente tegen God.
Wat bijzonder, wat een feest!!

Er is een hele weg afgelegd voordat je daar kan staan en ja kan zeggen.
Ja ik kies voor U!
Mijn ja is voor U en ik wil nee zeggen tegen de wereld en zijn verleiding.
En wat is die er veel.

Een hele weg afgelegd voordat je belijdenis af kan leggen, maar het is maar een tussenstop, geen eindbestemming.
Het eeuwige leven.
Bijzonder dat begint niet na het sterven van je lichaam, met God kan het nu al beginnen.


Jongens ik bid voor jullie,

Dat jullie mogen volharden en trouw mogen blijven aan de woorden die jullie morgen uitspreken.
De reis is niet altijd een makkelijke weg, Vader zet mensen op hun pad die hen op weg helpen, die mogen gidsen naar U! Laat door de generaties heen verbinding ontstaan. Geef deze jongeren open harten voor de generaties boven hen, zodat ze openstaan voor levenslessen, ervaringen. Daarnaast vraag ik U ook voor open harten bij de oudere generaties, dat deze 'nieuwe' leden zich aangenomen mogen voelen in Uw gemeente, laten we elkaar inspireren, accepteren en kijken naar dat wat ons verbind. Vader maar bovenal, ga U op reis met de jongeren, Uw hand ligt op hen (psalm 139) en Uw liefde was er altijd al en zal er altijd blijven, als de moed hen ontbreekt troost hen dan en moedig hen weer aan. Als ze het pad niet meer zien, wees U dan hun licht en kom telkens weer met de waarheid in hen met de kracht van de Heilige Geest. Train hen Vader en maak hen sterk. Leer hen Uw Vader hart kennen, dat hart dat al zolang om hen bekommerd was, dat onvoorwaardelijk van hen houd en dat nu overstroomd van blijdschap door hun keuze voor U. Uw liefde kan nu stromen, omdat zij ja zeggen tegen U.  Ik ben U dankbaar dat er weer mensen voor U gaan kiezen. Wat doet u grote dingen en wat bent U aan het werk. Een groeiende familie allemaal verbonden door Uw Zoon Jezus,  jongens ik wens jullie een mooie reis en een behouden thuiskomst, Amen


vrijdag 5 juni 2015

Bijzondere relatie!

Er zijn verschillende dingen die een relatie toch wel kenmerken:

*je bent graag in de buurt van elkaar
*maakt tijd vrij voor elkaar
*luistert naar elkaar
*er is vertrouwen in elkaar
*je bent met elkaar verbonden

Vaak krijg ik vragen over het vormen van een relatie.
Niet zomaar een relatie met mensen, maar dieper, een relatie met God.
Veel mensen hebben een verlangen naar meer, naar een diepere relatie maar hebben geen idee hoe ze verder kunnen komen.
Eigenlijk ben jezelf degene die bepaald hoe intensief, hoe diep de relatie is.
Je zult merken dat het met vlagen gaat.

Ik heb een hele periode een enorme verliefdheid gehad, zo bijzonder.
Na mijn scheiding werd ik verliefd op God, op Jezus, pas daarna op mijn vriend.
Dat was fijn!
Mijn vertrouwen was beschadigt, God was de enige die ik nog kon vertrouwen.
Hij heeft mij onvoorwaardelijke liefde gegeven, daarnaast mensen op mijn pad gegeven die daarin voor mij ook een voorbeeld zijn daarin.
God was veilig voor mij om van te houden.
Niet omdat Hij niet dichtbij mij was, want Hij was heel dichtbij.
Ik heb veel mogen ervaren van Hem in mij, maar ook om mij heen.
De ellendige omstandigheden in mijn leven heeft hij omgekeerd.
Mijn verdriet werd een lied!

Wat ik persoonlijk gemerkt heb is dat het ook heel bepalend is hoeveel tijd ik vrij maak voor Hem.
Nu ben ik een leergierig, of is het nou nieuwsgierig, mens en ook in geloof ervaar ik dat.
Heerlijk vind ik het om onderwerpen te bestuderen, onderzoeken en in mij op te nemen.
Zelf op zoek te gaan naar antwoorden, niet zomaar mensen volgen.
Wat zegt God er zelf van?
Daarnaast vind ik het heerlijk om te bidden, nee voor mij is dat niet altijd praten, maar soms alleen maar zeggen: God wilt U mij nog iets vertellen?
Is er iets wat U met mij wilt delen?
Wat U belangrijk vind?

Ik luister

Wat waren daar soms bijzondere dingen!
Ik werkte bij een cliënt waar ik het moeilijk had, er waren dingen die zo erg tegen mij rechtvaardigheidsgevoel tegen mijn principes ingingen.
Eigenlijk had ik best moeilijk om deze cliënt te helpen, er toch net zoveel voor haar te zijn als voor alle andere mensen.
Ja als de klik met iemand is, dan is het makkelijk liefde tonen, maar nu vroeg het echt iets van mij.
Thuis gekomen ging ik zitten, aan de voeten van Jezus, wilde ik naar Hem luisteren.
Wat kreeg ik een boodschap:

Luister Petrina, het gaat er niet om wat jij van iemand vind. Ik hou van deze cliënt net zoveel als van jou. Er is een reden dat jij er komt. Als jij bent wie jij bent, als jij bij deze cliënt doet wat jouw taak is dan kan jij bij deze cliënt tot je doel komen. Er is een doel. Ook met het werk wat jij doet. Hou vol!


Het is mijn verlangen om Hem te volgen, en niet mijn verlangens.
Als ik zelf aan de slag ga, mijn eigen doelen neer ga leggen, mijn verlangens ga vervullen, dan ga ik falen, dan kom ik niet tot een tevreden gevoel.
Sinds ik Hem volg, is langzaam aan de chaos uit mijn leven verdwenen, is mijn hart gevuld met een vreugde en rust en heb ik gemerkt dat ik een relatie met Hem heb.

Een hele bijzondere relatie, waarin ik totaal mezelf mag zijn.
God kent mij toch al door en door, waarom zou ik mij anders voor doen?
Dan hou ik alleen mezelf voor de gek.
Ik mag er zijn, want naast dat God mij toch wel kent, wilt Hij ook dat ik ben wie ik ben.
Stimuleert hij mij te zijn, juist omdat Hij daar een doel mee had.

Deze relatie is ontstaan doordat ik tijd met Hem door breng.
Hij is het belangrijkste in mijn leven!
Door naar Hem te luisteren, met Hem te praten, mijn leven met Hem te delen, dieper nog ik heb mijn leven in Zijn hand gelegd.
Dat klinkt makkelijk, maar is een telkens herhalende keuze.
Bij alles in mijn leven het weer bij Hem te laten, wat soms totaal in gaat tegen mijn menselijke manier van oplossen/denken.

Als je in Hem investeer, dan mag je vruchten gaan plukken!
Daarnaast voelt het niet als investeren, ik hou van Hem, het is een hartsverlangen om tijd met Hem door te brengen, Hij vraagt niets en je kan liefde niet verdienen.
Ook als je nu verlangt naar een diepere relatie, weet Hij houd al zoveel van jou!
Jij kan niets doen dat Hij meer van jou gaat houden.

Je kan alleen iets gaan doen om Zijn liefde, die Hij al voelt, te gaan ervaren!

Als je een diepere relatie met Hem wilt, kies dan de juiste plaats.
Net zoals Maria koos, om aan Zijn voeten te gaan zitten en van Hem te leren.
Eet en drink Zijn woorden, laat je hart vol lopen met alles van God

Hij zit al klaar! 
Hij is al bij jou, jij ook bij Hem?

woensdag 3 juni 2015

Mijn kans tot een goed einde gebracht!

Wat was het heerlijk om gisteren een hoofdstuk te kunnen sluiten.
Mijn aller aller allerlaatste gesprek bij De Hoop met mijn behandelaars.
Wat zat ik er anders, we gingen terug naar het begin, hebben alle stappen die ik gemaakt heb even weer terug gehaald, wat een weg heb ik afgelegd.
Eigenlijk in zo'n korte periode, wat heb ik veel hindernissen overwonnen.

Ze waren verbaasd over mijn kracht, mijn wil en doorzettingsvermogen.
Alles wat mij aangereikt werd heb ik aangepakt.
Ik zag het als MIJN kans!
Nu had ik de kans om alles waar ik mee liep te overwinnen.
Ik was vrij, ik mocht zelf bepalen, werd niet meer overheerst.
Deze kans zou ik misschien nooit meer krijgen en ik wilde voorgoed van de dingen waar ik tegenaan liep af zijn.
Klaar was ik ermee om mij gevangen in mijn eigen lichaam te voelen.

Ik was totaal kwijt wie ik was, wat ik wilde en wat ik voelde.
Altijd lag mijn focus op anderen, ik wilde er voor anderen zijn, anderen helpen, het was belangrijk wat anderen dachten.
Mijn hele leven hing ik op aan mijn sociale omgeving.
Hun moest ik tevreden zien te houden, want anders ging mijn zelfbeeld eraan.
Door oefeningen en door keuzes te maken heb ik dit veranderd.
Ik koos voor mezelf, gaf mezelf wat ik nodig had, een periode ziektewet om deze kans die ik kreeg volledig te kunnen benutten.
Wel wilde ik uren blijven maken, mensen blijven spreken.
Wat was het bijzonder te merken hoe mijn werk hierin naast mij ging staan!
De ochtenden bleef ik lekker aan het werk, ook bleef ik doen wat ik erg leuk vind, de intakegesprekken met nieuwe cliënten.
De middagen om voor mezelf te zorgen, ruimte te hebben om mezelf te kunnen geven wat ik nodig heb.

Ik moest gaan verwerken wat er allemaal in mijn leven gebeurd is.
Zolang rende ik hiervoor weg.
Niet bewust maar het was een natuurlijke reactie.
Het maakte een cirkel, al de dingen waar ik tegenaan liep, want als ik zou gaan verwerken zou ik niet meer voor mijn omgeving kunnen zorgen zoals ik voorheen deed, dan zouden ze mij niet leuk meer vinden en daardoor zou ik mij naar voelen.
Dit patroon werd dus eerst onderbroken, en nu kwam er dus ook ruimte om te verwerken.
Wat vond ik het moeilijk!
En ook zo oneerlijk, in mijn leven is veel gebeurd, is mij zoveel overkomen.
Anderen hebben mij zoveel aangedaan en naast dat ik dat moest zien te overleven en te doorstaan op de juiste manier, kreeg ik het nog een keer op mijn bord, want ik was degene die het moest gaan verwerken om door te kunnen leven.

Alle emoties kwamen langs, overal was ruimte voor.
Wat was het heerlijk om mijn gevoel niet meer te negeren, om mezelf helemaal de ruimte te geven.
Ik mocht er zijn.
Daardoor durfde ik ook steeds meer te zijn.

Nu zaten we gisteren, konden we allemaal zeggen dat ik veel geleerd heb.
Het is heel mooi geweest om mezelf zo te ontdekken.
Er zit zoveel meer in mij dan ik dacht, ik gaf er nooit ruimte aan.
Stopte mezelf weg en voldeed aan verwachtingspatronen.
Nu durf ik te zijn wie ik ben en mogen mensen zelf kijken of ze dat kunnen waarderen of niet.

Anders zijn is niet gek, het maakt je mooi!


Bij het eerste gesprek hebben we doelen neergelegd, ik heb ze allemaal gehaald, en nog meer ook!
We wisten niet hoever we zouden gaan komen, nu kan ik zeggen ik ben verder gekomen dan ik ooit zelf kon bedenken.
De behandelaars gaven aan dat ze het heel fijn vonden om met mij mee te lopen en handvatten te geven.
Ze waren onder de indruk van wat ik heb meegemaakt, maar nu ook van hoe ik mij ingezet heb en wat ik heb weten te bereiken.


Ik ga verder, nog steeds niet alleen, ik vertrouw op de beste Gids die mij nooit alleen laat lopen.

dinsdag 2 juni 2015

Regeren

Wat is nou het beste voor Nederland?
Hoe kan Nederland het beste geregeerd worden.
Ik heb er een hele discussie over gehoord.
Toch gaf niemand het antwoord wat in mijn ogen het beste was.

Iedereen vrij om eigen keuzes te maken, liberaal kwam naar voren.
Wie is iemand om de ander bepaalde wetten op te leggen, we zijn allemaal net zo belangrijk, dus ook net zo vrij om eigen keuzes te maken.
Kerk en staat moet gescheiden worden, zoals ook wetenschap en geloof gescheiden moeten worden.
Niemand belemmeren, en de overheid moet niet betuttelen maar alleen op zich nemen wat niet door individuen gedragen kan worden.

Aan de andere kant stond de extreem rechtse keuze.
Nederland zou het beste af zijn met de SGP.
Want dat is de partij die als enige christelijk regeert.
Uiteindelijk is dat het beste voor Nederland.
Zonder verdere uitleg of argumentatie verder.
Het is gewoon zo.
Punt.

Nu weet ik zelf niet of de SGP wel echt zo christelijk regeert, soms denk ik aan het feit dat er zoveel wettisme is, zoveel regels gemaakt worden door mensen van beneden, dat we vergeten wat de regel van boven uit de Hemel is.
De SGP heeft nog zo'n lange lijst aan regels uit de Bijbel waar je aan zou moeten voldoen.
Dat is jammer, ze zouden namelijk samengevat kunnen worden in 1 woord:

Liefde

Als we Nederland gaan regeren zoals God vraagt hoe zou het dan worden?
Welke regels zou jij kunnen bedenken, die God zou willen dat wij deden?

Volgens mij is de enige opdracht ook in de regering: liefde!

Nee geen liberalisme van allemaal op jezelf, allemaal alleen, en ego's, er is al genoeg individualisme!
Nee geen rechts, met tegenstrijdige godsdienstige religieuze wetjes of kortzichtige ideeën zoals op zondag geen auto rijden, kansspelen willen verbieden of de tegenstrijdige gedachte: teveel mensen doen alsof de wereld van hen is, hier is maar één oplossing voor, een lik op stuk beleid.

Niets van dat.
Anders regeren, vanuit een liefde en respect voor elkaar!
Omdat iedereen er mag zijn.
Met elkaar, voor elkaar.

Ik kijk uit naar het moment!
Naar het moment dat God terug komt, en er echt vrede komt.
Tot die tijd zal het nooit volmaakt zijn, heeft niemand de waarheid, kunnen we alleen maar streven naar het beste!

Alleen dat zal goed zijn!

maandag 1 juni 2015

Aan Hem alle eer

Wat bent U wonderlijk
Uw liefde is uitzonderlijk
Wat ben ik dankbaar dat ik U ken
Nu terwijl ik nog in deze wereld ben
Juist in mijn leven met al de ellende en verdriet
Wil ik elke dag zingen speciaal voor U een danklied

U die mijn innerlijke wonden en diepe pijn genas
Ondanks mijn eenzaamheid liet U telkens weten dat U er was
U die voor mij de dood heeft overwonnen
Wat een groot werk bent U in mij begonnen
Al mijn angst en pijn heeft U van mij weggehaald
Het is Uw liefde waardoor ik wat door mij straalt

Alles wat ik nu ben heb ik van U mogen ontvangen
Van U te leren en dichtbij U te mogen zijn is mijn verlangen
U keek naar mij toen ik nog niets was en draaide heel mijn leven om
Hoeveel mensen mij kwetste bij U was ik altijd welkom
Door Uw onvoorwaardelijke liefde begon mijn vertrouwen te groeien
Dicht bij U durfde ik te gaan stralen en ben ik gaan bloeien

Groot compliment!

Ik ben lekker aan het werk bij mijn vader in de winkel, elke vrijdagavond hebben we 2 vaste klanten.
Zij zijn net in de winkel, en we kletsen over van alles.
Mijn vader zei dat hij verbaasd was toen hij bij mij thuis kwam en een keukenkastje opendeed.
Normaal hield hij zijn handen boven zijn hoofd omdat de kast zo vol zit dat er van alles op zijn hoofd kan storten.
Hij opende de kast en zag:

Het was super opgeruimd!

Ja heel lang had ik geen tijd voor dat soort dingen in huis.
Ik moest er om lachen.
Want pa en ik lijken hierin wel op elkaar volgens mij.
Daarna ging het gesprek nog verder, opeens ging het over mijn kookkunsten.
Mijn vader vertelde dat ik niet zo'n geweldige kok was.
Ik kan water aan branden en de gehaktballen zijn nog rauw.

Uiteindelijk zeiden deze vrouwen, ahhh nou zeg nu iets positiefs over haar hoor.
Toen gaf hij een groot complimpent:

Petrina is erg sociaal!

Mijn vader, in de winkel vertelde dit.
Bijzonder als je weet hoe ik daar begon te werken.
Nog meer bijzonder als ik terug kijk, welk persoonlijk proces ik afgelegd heb, ik was zo bang.
Bang voor mensen, wat ze van mij dachten, vonden en wilden.
Een half jaar lang heb ik alleen bij mijn vader achter gewerkt, achter een muur dat geen enkel mens mij zag.
Ja pa toen was het achter u winkel het meest opgeruimd en schoon.
Dat kan ik wel!
Ik durfde niet eens in de opening naar de winkel te staan.
Het kon toch niet dat mensen naar mij moesten kijken!
Dat ik hen moest gaan helpen.
Ik kon niks en zeker dit niet.
Heel lang had ik mij verscholen en nu:

Nu ben ik opgebloeid, voel ik mij vrij!

Geen groter compliment dan: Petrina is sociaal!