zaterdag 28 februari 2015

Shining generation- Insalvation


We are

A shining generation!

Johannes 12:35-36

Jezus zei tegen hen: Ik zal nog maar kort bij jullie zijn. Ga daarom nu in mij geloven, want ik ben het ware licht. Dan zal het donker jullie straks niet in zijn macht krijgen. Want iemand die in het donker leeft, ziet niet waar hij heen loopt. Geloof in mij, nu ik hier nog ben. Dan zullen jullie voor altijd bij het licht horen. (Bijbel in gewone taal)

Jesaja 60:1-4

Jeruzalem, wees niet langer bedroefd. Laat het licht over je schijnen, het licht van de Heer. Hij komt naar je toe als een stralende zon. Alle volken leven in het donker, de hele aarde is zo donker als de nacht. Maar over jou schijnt het licht van de Heer. Iedereen ziet dat stralende licht. De volken en hun koningen, ze komen allemaal naar je toe, Jeruzalem. Ze volgen allemaal dat stralende licht, ze willen allemaal naar die schitterende stad. (Bijbel in gewone taal)



De mensen die nu in God geloven en Jezus aannemen in hun leven als redder, als drager van hun zonde, die zullen stralen door het licht van de Heere. Zo zullen wij een stralende generatie zijn. Insalvation heeft zo'n onwijs mooi nummer hier over geschreven. Maar schijnen we nog, durven we Zijn licht in ons leven toe te laten? Zijn we anders als mensen die niet geloven? Zien anderen dat wij iets hebben, iets wat zij missen?

Bijzonder was toen ik in scheiding lag, moest ik gaan werken, en dankzij God vond ik binnen 3 dagen een baan. Ik ging aan de slag en kwam bij mensen thuis werken die tot dan toe in discussie gingen met mensen die geloofden, ze vonden het grappig om de moeilijkste vragen voor te leggen om iemand klem te laten lopen. Ik stapte binnen, en ging aan het werk, tijdens het strijken had ik een gesprekje met deze mensen, en vertelde ik dat ik kindjes had. En bijna moest ik ze redden, want ze waren zo verbaasd, kinderen?? Je bent nog zo jong. Ze dachten dat ik 18 was hahaha, nou dat was al wel weer een tijdje geleden. Na wat verder praten hoorde ze dat ik in scheiding lag.

Weken lang werkte ik daar, en uiteindelijk kwamen we in gesprek, en werd mij de vraag gesteld: hoe kan het dat je ondanks de situatie waar je in zit, dat je zo blijft stralen? Er is iets bijzonders met jou. Vanaf toen heb ik veel kunnen praten over wie God voor mij is, hoe ik met situaties in mijn leven omga, dat ik niet zo bijzonder ben, maar God in mij wel. Ik loop tegen al dezelfde problemen, maar ik weet dat ik er niet zelf mee hoef te blijven zitten. Daarnaast kan ik voorbij mijn aardse problemen kijken, hier op aarde gaat allemaal voorbij, zo snel zelfs dat ik al geen 18 meer was voordat ik het wist.

Hoe mooi als je verschil kan maken, als je iets van Gods liefde, Zijn vrede en Zijn waarheid kan laten schijnen in het leven van anderen.

Het is tijd om op te staan, het is tijd om te schijnen. Laat je niet langer gevangen zitten in de leugen, niet iedereen heeft een Paulus bekering, de meeste mogen bij het Koninkrijk van God aansluiten zoals de discipelen deden. Luister naar de vraag van Jezus: Volg mij! Geef gehoor en geef je over. Beken aan God dat je Jezus nodig hebt, dat je schuldig bent voor God en dat alleen door wat Jezus voor jou gedaan heeft je leven hebt. Vertrouw met je hele hart op God, met je hele ziel, met alles wat in je is. Laat God toe in je hele leven, ook in de donkere ruimtes in je leven, laat het licht van God er op schijnen, en het duister zal wijken! Laat de liefde van God toe in je leven. En weet. Alles wat jij ontvangt van Hem, kan je doorgeven. Dat is het wonderlijke bij God. Als je iets ontvangt kan je het onmogelijk voor jezelf houden. Het gaat in je branden, het wil een weg vinden om anderen ermee aan te kunnen raken.

Are we a shining generation?

(Inspiratie door het mooie nummer van de band Insalvation)

vrijdag 27 februari 2015

Een heel mooi bijpassend lied, bij het gedicht wat ik net heb geschreven is het volgende nummer van opwekking!

Met dit nummer mocht ik kennis maken, na mijn scheiding, ik kreeg dit toen doorgestuurd via facebook en het heeft mij enorm geholpen!

Stil mijn ziel wees stil:



Zo waar!


In de stilte




Stilte
Dat is
Waar ik U
Telkens weer kan vinden
Rust

Rust
Is wat
U mij geeft
Als ik kom schuilen
Geborgen

Geborgen
Weet ik
Dat ik ben
Dat geeft mij de 
Vrijheid

Vrijheid
Om over
U te spreken
Of te schrijven in
Stilte

donderdag 26 februari 2015

Vreugde


Als je veel tegenslagen krijg is het gemakkelijk om je hoofd te laten zakken en mee te gaan in de gevoelens die er op je af komen. Dingen die oneerlijk zijn, pijn doen of waarvan je onzeker word nemen van alles mee om maar te proberen jou blijheid, je vreugde, af te nemen. Als we met onze menselijke natuur naar de dingen kijken, dan kunnen we het nog begrijpen ook. Toch staat er in de Bijbel:

Nehemia 8:10
Wees niet bedroefd, want de vreugde die de Heer u geeft, is uw kracht.

Is de vreugde die je ontvangt van God sterk genoeg om je nare gedachten te overwinnen? Of om je gevoelens van teleurstelling, pijn of verdriet te overstemmen?

Ja we krijgen hier te maken met moeilijke dingen, maar als je in God geloofd heb je iets extra tegenover mensen die Hem niet aangenomen hebben in hun leven. Merk je daar ook iets van? Wat is nu het verschil? En wat doet dat verschil in jou leven?

De Geest woont in ons, is met ons en zal ons niet verlaten. Hoeveel ruimte geven wij Hem in ons?

Het is een keuze wie je laat winnen, het is een keuze hoe jij je voelt. Het is zo makkelijk voor de wereld te kiezen, ook al weten wij wel dat God ons wilt troosten, of dat je nooit alleen bent, of ook dat Hij zieken kan genezen, nee dat doet Hij niet altijd, dat is ook een moeilijk onderwerp. Maar geloof mij als je in Hem geloofd en je bent ziek, word je sowieso genezen, soms niet hier op aarde. Straks zeker weten! Dan is er volkomen genezing als je bij Hem mag leven.

Wij maken het leven hier op aarde misschien ook wel te belangrijk, te groot. Maar hoe lang duurt het eigenlijk. Hoelang kan tegenslag/pijn/verdriet/ziekte duren? Lang? Ja. Bedenk je dan hoelang de eeuwigheid zal zijn zonder God. Een pijn en verdriet dat nooit meer stopt.

Kijk voorbij de problemen, blijf op de toekomst met God focussen.

Kies voor de juiste gedachten, de enige weg waar je toekomst hebt, en een eeuwig leven zonder pijn en verdriet.

De vreugde die God ons schenkt word dan een kracht waarmee je kan overwinnen. Een vreugde niet voor even, niet voor een moment van blijheid, maar voor eeuwig!

 Wat wij het einde vinden van een rups is het begin voor de vlinder. 

Hoe overleef ik

Als je leven anders loopt dan je ooit had gedacht
Erger dan je ooit zelf bedenken kan
Wat geeft jou dan kracht?
Ja wat doe je dan?

Ik heb gemerkt hoe ik op die situaties reageer
Iedereen heeft zo zijn eigen manier
Overleven moest ik meer dan 1 keer
Het stroomde door mij heen als een rivier

Doorgaan zonder gevoel
Alles wat er gedaan moet worden om weer op te bouwen
Ik begon te rennen naar het einddoel
En al snel begon dat rennen te veranderen in sjouwen

Ik bleef maar vluchten en gaf mezelf geen rust
Het was mijn kracht om dingen te doorstaan
Maar ik werd mij steeds meer bewust
Dat ik zo niet door kon blijven gaan

Ik zocht hulp en er was veel te om aan te werken
De balans was al zolang kwijt
Het was hoogtijd om te gaan verwerken
Eindelijk werd ik van de leugen bevrijd

Ook ik mag zorgeloos en blij leven
Daardoor begon ik te groeien
Weer rust te vinden in mij zelf dat was het streven
Daarnaast heb ik een goede omgeving om te gaan bloeien

Meer tijd nemen om bij mezelf stil te staan
Juist de dingen doen die mij kracht geven
Langzaam durf ik door mijn angsten te gaan
Zo kan ik steeds meer ontspannen leven

woensdag 25 februari 2015

Make over

We leven in een tijd waarin we alles wel een make over zouden willen geven, er zijn programma's op tv waarbij je huis een make over kan krijgen, of je tuin maar ook je lichaam is tegenwoordig geen enkel probleem. Fijn dat er zoveel mogelijk is en dat we precies kunnen worden wie wij zelf willen.
Of toch niet? 

Hoe zou het zijn als dat wat jij gemaakt hebt opeens besluit anders te willen zijn? Hoe zou jij je als maker voelen. En dan nog iets, jij hebt iets gemaakt wat geweldig is, en als dat wat jij gemaakt hebt doet waar het voor is dan zal het een totale make over krijgen. Gratis!

Huh waar heb je het nu weer over Petrina??

Nou God heeft alles gemaakt, en ondanks alles wat wij ervan bakken houd Hij van ons, en wilt Hij voor ons zorgen. Hoeveel dagen mocht je al wakker worden? Hoeveel dagen mocht je genieten van het weer, de seizoenen. Is er iemand die daar ook maar enig invloed op heeft? Nee dat is ontvangen van God. God heeft ook ons gemaakt, ja mij, en ook jou. Prachtig, uniek, gecompliceerd soms maar zo bijzonder! En weet je, Hij heeft voor elk schepsel een make over klaar liggen.

Als je in Hem gelooft en Hem wilt volgen (de plannen die jou Maker voor jou heeft) dan zal Hij je veranderen. 

Ja dat zal te zien zijn hoor, al zit de verandering binnen in jou: God heeft een gratis make over liggen voor jou hart!

Hij zal er een hoekje maken met vergevingsgezindheid, en wat planken waarop Hij Zijn Woord kan neer leggen, de muren van jaloezie breekt Hij langzaam weg, en de muur van boosheid en koppigheid zal Hij ook verwijderen. In plaats daarvan schenkt Hij een muur van vriendelijkheid, de tralies en bescherming haalt hij weg en de harde buitenmuur vervangt Hij voor een zachtheid en de muren zal Hij kleuren met liefde, liefde voor je naaste, liefde voor jezelf en liefde voor Hem.
Als God in je hart woont zal het zichtbaar worden. Zoals jij je huis iets uit ga laten stralen van jezelf, zal God dat ook doen in je hart.

Een simpele vraag





Sinds ik vorig jaar ben overgestapt naar mijn huidige gemeente, hoor ik geregeld deze vraag. Het lijkt zo'n simpele vraag, maar bij mij heeft het grote dingen gebracht. Zo bijzonder hoe ik mocht bemerken dat ik er een hele nieuwe familie bij gekregen heb! Wat is het heerlijk. Maar tegelijk ook soms best confronterend als je dit niet gewend bent. Sorry lieve mensen als ik wat raar of onhandig reageerde op jullie lieve dingen. Jullie hebben mij laten zien dat er ruimte is voor mij. En wat is dat heerlijk!

En nu ook het schrijven, wat altijd in mij zat, maar wat ik er maar weinig uit liet komen, het er laten zijn.

Het maakt mij telkens een stukje meer compleet!

Afgelopen jaar heb ik zo vaak mogen horen: als ik iets voor je kan doen, laat je het weten. En nu wil ik iets aan jullie laten weten.

Dank jullie wel, gewoon voor het er zijn, door oprecht te luisteren, door mij zo met liefde te omringen hebben jullie mee gewerkt aan een heel bijzonder proces. Dat ik mij weer mens voel, dat ik er mag zijn en verschillende mensen hebben mij dit laten voelen, ieder op een eigen manier.

De waarde van de vraag, laat je het weten als ik iets kan doen, kan groter zijn als je denkt!

Blij dat ik de stap heb durven nemen, het heeft mij zoveel mooie en goede dingen gebracht.

dinsdag 24 februari 2015

Twee emmers

Ken je dat verhaal van de waterdrager? Een man haalde elke dag water met een juk waaraan 2 emmers hangen. Aan de ene zijde een perfecte emmer zonder problemen droeg deze emmer al het water naar de meester, maar aan de andere kant was de emmer gebarsten en voordat deze man aankwam bij het huis van zijn meester was deze emmer het meeste water verloren.

Zie je de ene emmer, hij voelt zich geweldig en roept: kijk eens wat ik voor prestatie lever! Ik ben zo nuttig. Hij komt echt tot het doel waarvoor hij gemaakt is. En de andere emmer, beschaamd en voelt zich falen. Hij komt niet tot zijn doel, en door deze emmer moet de drager zo hard werken.

Op een dag begint deze beschaamde emmer te praten en zegt tegen de waterdrager, dat hij zich beschaamd voelt en zich wilt verontschuldigen. Waarom? vraagt deze man. Nou door deze barst verlies ik zoveel water, door mijn falen moet u zo hard werken.

De waterdrager begon te lachen. En hij zegt: Als we straks terug gaan naar huis, moet je eens goed kijken aan jouw kant van de weg. Ze liepen de heuvel op en de emmer zag wat de waterdrager bedoelde. De berm stond vol met wilde bloemen en dat bracht de emmer troost. Toch was de emmer aan het einde van de tocht  weer verdrietig. Weer was hij zoveel water verloren.

De waterdrager zei: heb je dan niet gezien hoe mooi de bloemen bloeide?  Alleen aan jou zijde en niet aan de andere kant. Dat komt omdat ik altijd al wist dat je een beetje lekte. Daar heb ik mijn voordeel mee gedaan.

Met andere woorden: Jij bent precies uitkozen, want met jou kan de Meester zijn doel  behalen.

Meet jezelf niet aan een ander. God heeft met ons allemaal een ander plan! Als je meet aan anderen is het moeilijk om blij te leven, of je voelt je trots of je voelt je gefaald. Soms zien we niet welk plan God heeft met ons leven.

Juist dat waarvan jij denkt dat het helemaal misloopt, of dat het niet goed genoeg is, kan precies nodig zijn voor onze Meester. Hij is het waarbij alles mogelijk is. Hij is het die weet welke talenten wij hebben, en soms zit ons talent in onze imperfectie. Hij is het die ons falen zo kan zegenen dat er mooie dingen door ontstaan.

Ook geleerd van mijn coach: juist de imperfecties zijn het die het mooi maken. Het maakt iets uniek, iets eigen. Ik merkte door over mijn falen te praten, dat mijn visie erop veranderde. Jou imperfectie heeft ook kwaliteiten probeer die eens te zoeken, wat is nou het mooie van dat wat niet helemaal perfect is!?

Aan wie laat jij het over of je gefaald hebt of niet?

In mijn levenstuin

Ik
Kan eindelijk
Groeien en bloeien
Mijn dode ik levend
Gemaakt

Herfst
Hield mij
In de greep
Ik moest leren overleven
Loslaten

Winter
Kwam aan
Ontnam mij zoveel
Maar schonk mij alles
Genade

Lente
Geeft blijdschap
En nieuwe kracht
De eerste warme zonnestralen
Genieten

Seizoenen
Zo bijzonder
Hebben allemaal iets
Belangrijks getracht te zeggen
Leven

Secret Sisters

Het is iets nieuws in onze kerk
Met als doel meer met elkaar verbonden te zijn
Want samen staan wij sterk
En dingen echt met elkaar kunnen delen is fijn

Maar ook de vrouwen die niet mee doen wil ik zeggen:
Jullie horen erbij!
En dat wil ik graag uitleggen,
Samen zijn wij namelijk: ZIJ

Zussen In Jezus

maandag 23 februari 2015

Waar ben jij?

Lucas 16:19-31

Buiten
Ligt Lazarus te bedelen om maar iets om van te mogen leven
Binnen
Een man die veel heeft maar bang is om te delen
Boven
De Hemelse Vader die kijkt met verdriet
Beneden
Begrijpen mensen Zijn bedoeling niet

Buiten
Een man die nog steeds een medemens ziet als gebruiksvoorwerp
Binnen
Lazarus die mag eten van de tafel bij Abraham
Boven
Een Vader die weet dat Zijn Zoon uit de dood op zal gaan staan
Beneden
Mensen die dat wonder zelfs niet zullen opmerken

Vergeving

Als er vergeving is kan er genezing zijn, en de weg van herstel kan beginnen!

Vergeven, als je moeilijke dingen meegemaakt hebt kan het als zo moeilijk ervaren worden. Persoonlijk heb ik er verschillende ervaringen mee. Mijn moeder die psychisch ziek werd, waardoor we als gezin best moeilijke dingen meegemaakt hebben, en wat onveiligheid opriep bij mij als kind. Een huwelijk en daarna een scheiding die heel veel pijn hebben gedaan bij mij. Een nichtje waar ik ruzie mee kreeg tijdens de scheiding omdat er dingen van mij gezegd werden die niet klopten, even buiten beschouwing wie de bron was van de uitspraken.

En al die dingen dacht ik, waarom zou ik ze moeten vergeven? Ik heb niets gedaan. Het bracht mij verdriet, moeilijkheden, angst en pijn. Tot ik zag dat ik met die gevoelens mezelf ziek maak, en zeker als ik er niets mee deed, het gevaar van deze situaties is dat er een haat komt, een boosheid en een wrok. Met deze gevoelens kan je niet blij leven, en kan je niet goed denken. En als je niet goed denkt is het moeilijk om goed te handelen.

Mijn moeder heb ik een heleboel vragen gesteld, dingen waar ik mee liep, waar ik mijn eigen antwoorden op gemaakt of verzonnen had, aan de hand van het beeld dat ik zelf gecreëerd had. Nu ik het vroeg kwam de waarheid naar boven. Dat was soms lastig, maar beter een moeilijke waarheid dan een mooi aangeklede leugen.

Uiteindelijk zat ik op de camping in 2012 en dacht ik, God houd net zoveel van mijn moeder als dat Hij van mij houdt, Hij weet wat er gebeurd is, waardoor het kwam, Hij was erbij. Wie ben ik om de band met mijn moeder te laten inkleuren door dingen die gebeurd zijn, doet God dat bij mij ook? Wie ben ik....... en wat deed Jezus!

Als Jezus je vergeeft komt er een hele nieuwe toekomst, en is er zoveel moois mogelijk!

Daar op de camping kreeg ik de gedachten ik ga genieten van alles wat er nog wel mogelijk en leuk is met mama. Mijn moeder was best geschrokken van mijn vragen, en daarom heb ik haar dit ook gezegd, en heb ik het uitgesproken. En wat merkte ik, mijn gedachten over de dingen die gebeurd waren verzachten, mijn gedachten werden gezonder doordat ik frustratie, onrecht, boosheid en al die andere dingen die je denken kan, geen kans gaf. Ze konden niet meer binnen komen, doordat ik een bewuste keus gemaakt had, en daar ook naar ging handelen.

Ook naar mijn ex, er is zoveel gebeurd, en ik was enorm overrompeld door het feit dat hij wilde scheiden. Dan overvallen verschillende emoties je, alle grond onder je voeten zakt dan weg. En daar sta je dan met de verantwoording voor 2 kindjes. Weer al diezelfde gedachten in mijn hoofd. Het ongeloof overheerste eigenlijk vooral in het begin, totdat duidelijk werd waarom hij werkelijk wilde scheiden. Zoveel dingen die ik heb doorstaan voelde hierdoor extra zwaar, wat niet eerlijk is, want in een huwelijk doe je dingen voor elkaar, en draag je samen en vul je elkaar aan. Ik werd bedrogen, bedreigt en er werd van alles gedaan om mij het verder leven te bemoeilijken. En ook daar krijg je nare gedachten van, ook dat roept een berg aan emoties op. En laten dat dingen zijn waar ik voor weg vlucht, nu kwamen ze zo sterk ik kon er niet voor weglopen.  Gelukkig fijne mensen om mij heen, waar ik veel mee kan bespreken, waar ik helemaal mezelf kan en mag zijn, waar ik nieuwe inzichten door krijg. En ook mijn ex kon ik vergeven. Niet door mezelf. De liefde van God bewerkt dat in mij. Als ik met mijn menselijke ogen, hoofd en hart ermee om zou blijven gaan kon ik het niet. Maar het is zoveel beter voor mezelf. Wat is het fijn om te kunnen zeggen, en van binnen te voelen, ik vergeef wat er gebeurd is. Het aardse vlees wil dit soort situaties gebruiken om je ziek te maken, om je hele leven te beïnvloeden, om er een puinhoop van te maken. Maar ik begon te voelen wie ik werkelijk was, ben ik groot genoeg om van alles te oordelen en te vinden? Wie ben ik? En wat vind God ervan?

En weer de vraag, wat deed Jezus. Als er iemand is die mijn gevoelens herkent, dan was Hij het. En wat een rust dat ik mag weten dat wat ik voel nooit zo erg zal zijn als wat Hij droeg. Waarom droeg Hij ook alweer al die pijn?

Hij gaf 100 procent, Hij gaf alles voor mij, Hij werd vernederd, voor fouten die ik heb gemaakt. Hij gaf 100 procent, hoe kan ik Hem nu verlaten? Hij heeft mij koude hart aangeraakt.

Als Hij je hart aanraakt met liefde, dan zal het door je heen gaan stromen, door je mond, door je handen en door je hoofd. Vergeving geneest, het ruimt op en geeft ruimte voor de genezende liefde van God.

En dan het laatste mijn nichtje, wat een samenloop van omstandigheden. Juist terwijl ik het heel zwaar had kreeg ik dingen te horen die zo niet klopte, maar ik was te moe om ook daar tegen te vechten, of om het tot de bodem uit te zoeken. Dat was de reden waarom ik ervoor koos om afstand te nemen en het contact te stoppen omdat ik er geen energie voor had. Vorig jaar Maart, ik was bij het bidden en vasten waar ik eerder over geschreven heb, ging het over vergeven. En toen dacht ik aan mijn nichtje. Zoveel samen meegemaakt, ook zij heeft het moeilijk en levert een gevecht tegen dezelfde psychische ziekte als mijn moeder. Ik begon na te denken, waar ging het nou allemaal over. Wat maakt het uit. Mensen vinden en zeggen van alles, God weet ervan, Hij weet wat waarheid is. Waarom zou ik mezelf moeten verdedigen? En waarom moet ik daarvoor dit contact zo doods en kil houden? Waarom zoveel gedoe geven met verjaardagen of feesten dat je wel een hand geeft maar geen contact met elkaar maakt?

Ik heb haar een kaartje gestuurd, dit gedoe had al lang genoeg geduurd en helpt niemand. En naast dat ik haar vergaf en aangaf dat ik gewoon weer contact met haar wil, vroeg ik ook aan haar vergeving voor mijn houding.

Wat levert vergeving veel op, rust in je hoofd en in je hart. Nieuwe kansen en een nieuw begin. En de wonden die gemaakt zijn kunnen hierdoor herstellen.

Voel je niet te groot om te vergeven, besef, zo groot zijn wij niet. We hebben allemaal elke dag opnieuw vergeving nodig. Daar kan je alleen maar klein door blijven.

Uiteindelijk is vergeven een cadeau voor jezelf, hoe de ander ook reageert, je schenkt jezelf een nieuwe start!

zaterdag 21 februari 2015

Gebed



Ervaar je storm in je leven? Weet dat er een plaats is waar je veilig schuilen kan. Waar jij je geborgen mag weten. En waar je, wie je ook bent en wat je ook gedaan hebt, gezien en gehoord zal worden! Vind je veiligheid hogerop!

Denk na over wat je denkt!

Onze gedachten zijn van invloed op ons denken, maar helaas uiteindelijk ook op je handelen! Alles wat de Heere ons in Zijn Woord verteld laat zien dat Hij weet wat ons mensen gelukkig maakt. Maar ook wat ons ongelukkig maakt. Wanneer je vol verkeerde gedachten zit, voel jij je ellendig, en ik weet uit persoonlijke ervaring dat als je zelf ongelukkig bent, je heel snel andere mensen ongelukkig maakt, of zelfs pijn doet.

Het zou goed zijn je denken regelmatig te inventariseren, waarover heb je vandaag gedacht? Was wat je dacht waarheid? Was het goed? Was het realistisch?

Nadenken over wat er in je hoofd gaat gedurende de dag is goed en kan veel gewin opleveren! We worden zo gemakkelijk in ons denken misleid, zo is er een veel voorkomende leugen dat je ellende komt door alles om jou heen en van buiten af. Maar niets is minder waar, veel vaker begint de ellende binnen in jezelf, in je hoofd!

Heel lang dacht ik dat het logisch was dat ik ongelukkig was, en daardoor gaf ik voortdurend anderen de schuld van wat mij overkwam en mijn ellende. En sommige dingen kwamen van buitenaf, echt waar. Maar ik ben tot inzicht gekomen dat veel van de dingen die om mij heen gebeuren, mij niet gelijk ongelukkig hoeven te maken, als ik kies voor de juiste houding en de goede manier van denken. Mijn manier van denken maakte mij ongelukkig. Ik zag in dat ik uiteindelijk degene bent die bepaald wat ik denk.

Als ik dan kijk naar het leven van David is het opmerkelijk dat hij, bij tegenslag in Psalm 143 het volgende schreef:

Psalm 143:4-5

Daarom versmacht mijn geest in mij, mijn hart is ontsteld in mijn binnenste, ik gedenk aan de dagen van ouds, ik overpeins al Uw daden, ik overdenk de werken Uwer handen.

Toen het tegen zat, ging David niet piekeren over alle tegenslagen, maar ging hij terug denken aan alles wat hij van God heeft mogen ervaren. Hij ging niet denken over zijn problemen, hij koos ervoor om te denken aan de goede tijd die hij heeft mogen ervaren uit genade van God.

En ik merk door dit toe te passen in mijn leven, dat ik meer vrij kom, meer vertrouwen heb en vooral hoe rijk ik ben!

(bron: Strijd in je denken van Joyce Meyer toegepast op mezelf)

Hem verstaan

Listen en Silent zijn  dezelfde letters. Om te kunnen luisteren moet je eerst stil kunnen zijn. Zo mogen we ook stil zijn bij God. Of is het mooi als je gebeden hebt om ook stil te worden voor Hem, misschien ligt er iets bijzonders in de stilte!

Bidden is iets wat veel mensen doen, maar daarna luisteren of Hij iets wilt zeggen of duidelijk wil maken, door bijv. een bepaald idee of een bepaalde gedachten in je hoofd te leggen, of nog weer anders, mensen die precies wanneer jij ergens voor gebeden hebt met antwoorden komen, dat is veel moeilijker. Het lijkt erop dat we praten makkelijker vinden dan luisteren.

Zo bad ik een paar weken geleden, of God wil dat ik doorga met mijn leven zoals ik deed, moest ik doorgaan met de hulp die ik krijg of daarmee stoppen en doorgaan zonder hulp, zonder omkijken naar mijn verleden. Ik had hulp gezocht omdat mijn zorgen, mijn faalangst doordat ik jaren gehoord heb dat ik niets kan en het alleen niet ga redden, het is een punt wat er voor zorgde dat alle nieuwe dingen die ik deed of moest gaan doen zo moeilijk waren, een punt waardoor ik er niet tegen kon als mijn planning anders liep dan vooraf bedacht, en dat uitte zich in angst aanvallen of huilbuien. Het koste mij zoveel energie om de  'normale' dingen te blijven doen. Ik was hiermee helemaal uitgeput. Daarnaast had ik heel veel moeite met alle pijn die ik in mijn leven doorstaan heb, ik kon met de pijn in mijn leven omgaan door gewoon door te gaan, maar nu het allemaal voorbij was ging alle pijn omhoog borrelen  in mijn hart, veel erger als op het moment zelf (omdat ik mijn gevoelens op moment zelf niet toestond er te zijn anders had ik het ook niet tot nu toe gered) op een manier dat het alles in mij overstemde, mijn gevoel schreeuwde om gezien te worden. Ik wist mij geen raad, dat gevoel moest stoppen, en ik ging mezelf pijn doen door op mijn lip te bijten, en dat werd al snel voortdurend bijten, daarna ging ik in mijn werk veel te heet water gebruiken, en het erge was ik vond het heerlijk als het flink pijn deed. Dit hielp uiteraard allemaal niets, en ik wist ik moet niet verder gaan met iets nieuws zoeken. Ik ging naar de huisarts hiermee, en ik kreeg hulp, ze mocht eigenlijk maar een half jaar hulp voorschrijven, maar ze heeft het op onbeperkt hoe lang gezet omdat ze mijn situatie kent en het al bijzonder vond dat ik het al zolang zelf volhield. En daarnaast wist ze ook te vertellen waar ik moest zijn, naar De Hoop.  En nu was ik daar een paar keer geweest, maar heb ik strijd, moet ik doorgaan of naar mijn toekomst kijken en doorgaan. Die vraag liep ik mee rond. En eerst kreeg ik al een lied via de mail, van iemand bij ons uit de gemeente:

Mijn juk is zacht van Elly en Rikkert

En ik kreeg ook heel duidelijk antwoord, via een vriendin die mij al langer een liedje wilde laten horen, maar het pas deed op de dag dat ik deze vraag bij God had neergelegd.

Luister maar wat het antwoord was:




Ik luister en ga door met de hulp! Weer een tegenstander, die mij bestrijd, uitgeschakeld. Met God kan ik overwinnen!

vrijdag 20 februari 2015

Terug op mijn honk: 't Kaasmes


Het was binnen in 't Kaasmes warm en gezellig! De avond is weer zo snel voorbij gegaan.

Vanavond was ik de klant aan het helpen die ooit, toen ik 12 was, mijn eerste klant was. Ik was toen vaak in de winkel en hielp wat achter mee, en keek hoe het er aan toe ging in de winkel, maar mijn grens was de opening de winkel in. Tot mijn vader op de wc zat en er een klant binnen stapte, een hele lieve vrouw, die ik in al die tijd al goed had leren kennen, en die vaste klant is bij mijn vader. Ik gaf aan dat mijn vader zo terug zou zijn. Prima was het antwoord, toch zei ze, maar kan jij het?

Uhm ja ik kan het wel, maar weet niet of het mag van mijn vader hoor. O vast wel, enne van mij mag het ook hoor zei ze. Leuk. Kom jij mag mij helpen. En zo begon het. Mijn vader wist niet wat hij zag, ik die niet verder durfde dan de deuropening was gewoon een klant aan het helpen. En daarbij kreeg ik de smaak te pakken, en vanaf toen vond ik het heerlijk. Praten met mensen, gezellige sfeer maken, mensen helpen en vooral verkopen. Met de uitdaging zo precies mogelijk te snijden, of bijv. zoveel mogelijk van 1 soort te verkopen. Een geweldige tijd.

En sinds november 2014 weer terug op het honk, om de week op vrijdagavond ben ik weer van de partij, en het is zo genieten! En nu na 16 jaar hielp ik weer deze klant geweldig, we hebben nog steeds de lol samen. Staan we bij de buitenlandse kaas, en leg ik uit dit is een kaas met rode korst, zegt mevrouw? Met roodborst? Waar heb je die? Ik lag dubbel, ja heb je die nooit horen fluiten, die vangt mijn vader en zitten achter in een kooitje.

Of een meisje dat voor de 2de keer mee draait, en nog in opleiding is, ze vraagt: Waar zijn de eieren? Mijn vader: ja achter in de winkel, moet je even de kip van het nest jagen hahahaha. En dan die ogen, je denkt toch niet dat ik een ei bij een kip weg ga halen? Ik heb helemaal geen kippen gezien achter.

Het was weer een heerlijke avond, niks gemerkt van het sombere weer, we maken het wel gezellig met elkaar!

10 Dagen bidden en vasten

27 Maart 2014

Eindelijk is het zover, vandaag gaan Angela, Hendrika en ik op pad naar Aalsmeerderbrug. Er wachten ons bijzondere dagen, maar daar hadden we toen wel hoop op, maar nog niet echt beeld bij, wat het dan precies zou zijn.

Twee dagen voordat we weg gingen heeft mijn vader mij om 11 uur naar de HAP gereden. Weer had ik zo'n buikpijnaanval, en ik kon niet meer normaal op de bank blijven zitten. Bij de HAP kreeg ik diclofenac, werd urine gecontroleerd en een buikonderzoek gedaan. Duidelijk was dat ik veel pijn had, en het idee was nierstenen. De dag erna moest ik naar de huisarts. De diclofenac begon te werken en ik wilde alleen maar slapen, als dat tenminste zou lukken. De dag erna naar de huisarts, ook alles onderzocht, en een bloedonderzoek geregeld en een echo van de buik als ik terug zou komen van bidden en vasten.

En nu waren we gewoon onderweg, ondanks vertraging hebben we niets gemist en komen we in die zin nog op tijd aan. Als we alle spullen ontvangen hebben gaan we de zaal in. Lekker vooraan, zo dicht mogelijk bij het 'vuur'  zitten, want we willen niets missen. Er zijn al veel mensen, en we stellen ons voor, op dat moment kan ik het allemaal nog niet onthouden, maar in de loop van de week, doe ik echt mooie contacten op met de andere mensen die er zijn. Wat is het heerlijk.

Geen boodschappen stress, geen eten maken op het drukste moment van de dag, geen afwas, dit is zo veel makkelijker, dit geeft nu extra rust. En daarnaast gebruiken we de tijd die we hebben om meer te ervaren van God, om tijd speciaal voor Hem vrij te maken, om Hem te eren en tijd met Hem door te brengen.

Er gebeuren mooie dingen, en ik heb mogen merken dat minder met de wereld bezig zijn en meer met God, mooie dingen, bijzondere ervaringen brengt. Zaterdag kreeg ik daar een buikpijnaanval, we waren heerlijk aan het zingen en ik kon niet meer blijven staan, ik ging zitten terwijl ik eigenlijk zo graag mee zou doen! De pijn werd steeds erger, ik kon niet stil blijven zitten van de pijn. Uiteindelijk dacht ik, ik loop naar het gebedsteam en vraag of ze voor mij willen bidden, het hoeft niet persé over te zijn, als ik het maar vol kan houden om mee te doen! Hier had ik zolang naar uit gekeken.

Ik liep naar achteren en kwam iemand van het team tegen, maar voelde dat ik door moest lopen, toen kwam ik bij een vrouw en bij haar had ik het gevoel hier moet ik zijn. Ik vertelde dat ik nierstenen had (dat was uit de bloedtest gekomen) en dat ik nu zoveel pijn had, ik kon het bijna niet volhouden. Ze riep er iemand bij van het team en ging met mij naar een gespreksruimte waar we even afgeschermd van de andere 400 deelnemers konden zijn. De vrouw die ik aansprak zei, voor het ehbo team wil ik toch eerst voor je bidden, ze legde haar hand op mijn buik en sprak en krachtig gebed. En ik, had dit nog nooit meegemaakt, maar alles, van mijn tenen tot mijn voorhoofd begon te tintelen en te gloeien. Heel hard begon ik te huilen, en toen ze amen zei, vroeg ze: hoe gaat het? Ik zei: ik voel geen buikpijn meer. Niks!

We hebben nog heel veel gesproken en ze heeft mij bij nog heel veel dingen geholpen, wat niet zo goed uit te leggen is. Zij gaf aan dat er hele bijzondere dingen zouden gaan gebeuren omdat ik ook een bijzondere vrouw bent. Ik dacht heel slecht van mezelf, maar zij gaf aan, dat mijn omgeving mij juist niet als last maar als bijzondere aanvulling in hun leven ervaart, gewoon vanuit haar mensen kennis vertelde ze dat. Ik kon het nog niet geloven, maar kon het toch ook niet vergeten.

Daarna ben ik weer terug naar de zaal gegaan, wat een cadeau was dit, ik kon gewoon pijn vrij, en zonder zorgen mee doen.

Alhoewel, zonder zorgen, er waren mensen die van tevoren hadden gezegd: 10 dagen zonder eten? Dat overleef je niet. Zal ik het redden?

Minder van de wereld (op welke manier vasten dan ook) en meer tijd voor God (bijbel lezen/bidden/zingen) geeft rust, kracht en zorgt ervoor dat de wereldse wolk die tussen ons en God zit opzij schuift. Ik wil minder van mijn aardse natuur en meer van Gods heerlijkheid aannemen/ervaren!

Ik heb genoten, veel geleerd en veel mee mogen maken, genoeg om nog vele verhalen over te schrijven! Met zoveel mensen bij elkaar komen met hetzelfde doel is ook enorm bijzonder!

2 Kronieken 7:14 als mijn volk zich vernedert en bidt, Mij weer zoekt en breekt met zijn zondige praktijken, zal Ik vanuit de hemel luisteren, zijn zonden vergeven en het land weer gezond maken.


Dat is een grote belofte!

Meer of minder?



Je leest er weer veel over, de 40 dagen vasten voor de Pasen. En veel mensen hebben zoiets vasten, waarom? Nou omdat als je nee zegt tegen dingen die tijd van je vragen, je meer ruimte hebt om ja te zeggen tegen andere dingen. In wezen is misschien het hele woord vasten niet juist, dat geeft namelijk een gevoel van minder, van streng, van moeite, maar is het vasten juist niet: veel, vrij, en een heerlijkheid?

Al die aardse dingen waar je ja tegen zegt, ze houden je juist vast, het vreet je energie weg en dat is juist zwaar, omdat we daar niet voor gemaakt zijn. En het lijkt zo moeilijk om er nee tegen te zeggen, en hoe meer moeite je met dingen hebt, hoe meer dat zegt. Ooit zal je alles los moeten laten. Kan je het dan wel?

Bedenk bij alles zeg je tegen de juiste ja? Als je schat in de Hemel is dan zal je hart daar ook liggen, en een betere plaats is er niet!

donderdag 19 februari 2015

De pottenbakker


Klei word niet zonder slag of stoot een mooie vaas of pot. Daar is de hand van de pottenbakker bij nodig, die vol geduld met het klei aan het werk gaat. En uiteindelijk is de pottenbakker die bepaald welke pot of vaas hij wil maken, en kan het klei enkel het proces naar het eindresultaat beïnvloeden maar niet het eindresultaat zelf.

Dan te bedenken dat Adam uit klei gemaakt werd, wat een geweldige creatieve God hebben wij!


Wat voor klei ben jij?


 Jeremia kreeg de opdracht om naar de werkplaats te gaan van een pottenbakker, God zou hem daar verschijnen en met hem spreken. Jeremia was gehoorzaam en en hij trof de pottenbakker aan terwijl hij nog aan het werk was. Hij zag de pottenbakker met de draaischijf en de klei bezig en wat zag hij: de kruik die gemaakt werd die mislukte, de kruik werd niet zoals de pottenbakker het in zijn hoofd had met dit kunstwerk. De pottenbakker liet het er niet bij, hij ging het klei opnieuw kneden en hij begon zijn werk opnieuw.

 En dan is daar de vraag van God:
Kan ik met jou hetzelfde doen als met deze klei? Geef jij je over in handen van de pottenbakker? Vertrouw jij dat God de enige is die jou kan maken zoals je bedoeld bent?

 De pottenbakker in die tijd had strijd om te maken wat hij in zijn hoofd had. Strijd met de substantie van de klei. Ze hadden nog geen klei zoals wij die kennen, er zat zand in of zelfs steentjes. Maak maar eens een kruik van klei met steentjes, maar de pottenbakker hield rekening met de klei die het gebruikt, forceert niet maar werkt samen met het klei.

 Dat is wat God wil met jou, samenwerken om zo het beste uit je te halen!
Jeremia kreeg de opdracht tegen Israël te waarschuwen om zich van de zonde af te keren, hun zondige leven de rug toe te keren en hun gezicht op te heffen naar hun Maker en hun Beschermer. Maar Israël zal zeggen: laat maar wij zijn niet van plan God te volgen en te doen wat Hij zegt. Wij maken zelf wel uit wat goed is en wat wij doen en we zullen doorgaan met alles wat ons hart ons ingeeft, ook al is dat zondig!

 Doordat Israël zich van God afkeert en zich begeeft op de weg die druk en gezellig lijkt, maar waar je makkelijk valt en als dat gebeurt je vertrapt zal worden, daardoor zal het land een wildernis gaan worden een aanfluiting voor mensen die erdoor reizen.
De mensen zeiden toen ze deze boodschap hoorde: kom we hebben de raad van Jeremia niet nodig laten we niet luisteren naar zijn stem.

 Was het nu Jeremia waar ze niet naar wilde luisteren? Of wilde ze niet luisteren naar de stem van God? En wij?

 De wereld trekt, en lijkt zoveel te bieden, maar heeft het ook maar iets wat zekerheid bied, of wat voor altijd blijft? Alles hier lijkt prachtig, en we hebben hier dingen waar we ons hart op zetten, wat waarde heeft. Maar alles vergaat en niets blijft, we zullen overal weer afscheid van moeten nemen! Ook weleens ervaren dat je na lang sparen, of lang inspannen eindelijk heb waar je zolang naar uitkeek. En dan heb je het en dan gaat er door je heen: was dit nou wat ik wilde? Of dat er al weer een nieuw verlangen in je hart zit. Als we doen wat ons hart ons ingeeft.....dan gaan we verloren aan onze verlangens, want niets van de wereld kan het verlangen stillen. Als we onze eigen verlangens blijven volgen, dan gaan we kapot! Want we zullen steeds een beetje meer nodig hebben, voor datzelfde effect.

 Maar er is redding! God heeft voor iedereen persoonlijk een eigen reddingsplan klaar liggen, hij had voor Noach de ark. Hij had voor Ruth een Boaz, voor Jona een walvis. Er is voor iedereen redding, en iedereen heeft redding nodig.
Jezus wil ook jou Redder zijn. Er zijn dan nog mensen die zeggen ik wacht op God tot Hij ook voor mij kiest, want ik kan dat niet. God koos persoonlijk voor jou toen Hij zijn Zoon naar de aarde zond, niet om te oordelen, maar om te redden! Om de kruik te laten slagen moest de pottenbakker samenwerken met het klei. God wacht, en kijkt naar je uit, Hij wil dolgraag met je samen werken. Hij forceert die samenwerking niet, heeft respect en liefde voor Zijn klei. Hoe die klei dan ook is!

woensdag 18 februari 2015

Vrees niet



Goed om aan herinnert te worden, en te gebruiken, bijv. door uit te spreken als angst de weg naar vrijheid wil blokkeren. Welke tekst waarin God laat weten dat je niet bang hoeft te zijn, niet hoeft te vrezen, is voor jou speciaal? Of heeft jou aangesproken?

Gedachten

Als een stromende rivier
Bewateren je gedachten je leven
Ze brengen je plezier
Maar kunnen ook veel pijn en verdriet geven.
Negatieve gedachten hebben zoveel macht
De stroom is zo sterk
Er tegen vechten kost kracht
Het lijkt vaak onbegonnen werk.

 Al die leugens die je hebt gehoord
Ze hebben zich in je hoofd vast gezet
En laten je niet meer ongestoord
Vernietiging is de opzet.

Wat te doen met deze rivier
Doorgaan alsof er niets is
Is niet de manier
Dan gaat het echt mis.

Tegen de stroom in
Dat hou je niet vol
Er is een manier hoe je dit overwin
De stroom van je gedachten is zinvol.
Als je de kracht van gedachten kent
Ben je al een heel eind
Je gedachten bepalen voor een groot deel hoe je bent
Breng de waarheid overeind.

Het is tijd om de rivier om te leggen
Graaf een nieuwe rivier waar de gedachten stroom kan gaan
Door over deze leugens de waarheid te zeggen
Kunnen ze niet meer blijven staan.

Bemoediging in de strijd

Psalmen 108:14 (HTB)

"Met de hulp van God   kunnen wij dapper strijden, Hij zal onze vijanden verslaan".

Wat een mooie tekst, met de hulp van God kan je de strijd aan gaan, met de bergen in je eigen persoonlijke leven. En wat een mooie belofte, Hij zal onze vijanden verslaan. Net als bij Israël zal Hij voor ons uit trekken. Ook wij moeten alles wat in ons zit, wat niet van God afkomstig is, uitroeien. Wat een strijd kan dat zijn, ik herken mezelf in het gedrag van Israël, zij die echt wezenlijk oorlog voerden, bij mij zit de plek waar de oorlog zich afspeelt in mijn hoofd en ik kan mij precies hetzelfde opstellen/gedragen zoals de Israëlieten deden.

Maar uiteindelijk weet ik dat ik alle gronden waarop ik strijd ervaar, bij Gods troon mag neerleggen, en dan moet ik ze nog wel overwinnen, en moet ik nog wel in beweging blijven maar niet meer aangestuurd door mezelf, maar Hem volgend. Dan zal God alles overwinnen, niet in 1x alles tegelijk, maar stapje voor stapje, Hij loopt net als een vader, nooit harder dan Zijn kinderen aan kunnen. Ik wil nog weleens wegvluchten van het strijdveld, bang voor alle tegenstanders die er werkelijk staan. Ik wil het niet weten, en wil ze niet onder ogen komen, en laat de strijders liever staan en ga aan mijn zijde blij en gelukkig verder, genietend van de mooie dingen van God. Toch word mijn blik de laatste maanden wat vaker naar het strijdveld gedraaid, en wat een liefde en begrip van God, ik zie ze niet allemaal tegelijk, maar ik kan nu weleens een tegenstander zien, onder ogen komen dat die invloed op mij uit wilt oefenen, en ik mag telkens met de Waarheid overwinnen.

 Vanuit het kamp van de tegenstander hoor ik  zo vaak: laat ons gewoon lekker staan, en leef gewoon blij en dankbaar verder, maar zolang zij er nog staan ben ik niet vrij, en met hen daar is het veel moeilijker om blij en dankbaar te blijven, hun invloed kan gevaarlijk zijn, en dat wat ze vertellen is maar deels waar, of brengt mij makkelijk aan het twijfelen.

Ik wil volgen, en ik geloof: met de hulp van God, kan ik dapper strijden, Hij zal mijn vijanden verslaan. Als je de strijd samen met God aan gaat, zal je achteraf zien dat je dapper de tegenstander tegemoet ging, maar dat Hij het uiteindelijk was die overwon voor jou!

Werk samen met hetzelfde doel, bevrijding!

dinsdag 17 februari 2015

Durf te zijn zoals je bent!

 Durf te zijn
Juist met je falen
Durf te zijn
Ook als je even niet kan stralen
Durf te zijn...
Wie je bent
Durf te zijn
Zoals God jou kent!
Je mag er zijn
Voor Hem!

Je bent goed genoeg, je bent zo kostbaar in Zijn ogen, de kroon op Zijn werk. Zie jezelf door de ogen van de Vader en je leert jezelf echt kennen! Als je jezelf gaat bekijken door eigen ogen dan heb je schellen op je ogen, als je jezelf gaat bekijken door eigen ogen dan liggen de leugens op de loer. Als je door de ogen van de Vader naar jezelf kijkt dan zie je de waarheid.

Belijden van zonde

De slijpsteen van de week, bij de EO heeft mij aan het denken gezet. Hier de stelling:

"Jammer dat de reformatie de biecht heeft afgeschaft!"

Zou het juist niet fijn zijn als we vaker uitkwamen voor de dingen die we mis doen, of fout aanpakken? En nee ik denk niet dat dit persé bij iemand in het ambt moet, maar gewoon als mensen onder elkaar?

Jakobus 5: 16

Belijd elkaar de misdaden, bid voor elkaar, zodat gij gezond wordt. Een krachtig gebed van een oprecht gelovige vermag veel.

Hier word duidelijk vermeld dat het goed is om toch je zonde te bespreken, en dan met mensen die jou zonden niet veroordelen, en zich niet beter voelen, maar met mensen die zo met je begaan zijn dat ze voor je bidden. Mensen die beseffen dat ze zelf ook veel fouten gemaakt hebben, al veel fouten beleden hebben.

Het lopen met zonden, die je wel beleden hebt aan God, maar waar je in het echte leven niet voor uit durft te komen, kunnen je bedrukken, kunnen zwaar wegen in je rugtas. Het is Gods bedoeling dat je vrij bent, als Zijn bloed over je fouten mocht stromen, omdat je het eerlijk neer gelegd hebt bij Hem, dan is het niet meer iets wat jou vast mag houden. En het is niet iets om je voor te schamen.
Romeinen 6: 14

Want de zonde zal over u niet heersen, want gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.

Hoe mooi zou het zijn als we durven te zijn wie we werkelijk zijn ook daar diep van binnen. Als je jou zonde kan delen met iemand, dan weet je: ik mag er volledig zijn! Zelfs met dat donkere daar binnen in mijn hart.

maandag 16 februari 2015

Bidden heeft zin



Zondag 15 Februari heb ik met een groepje van 6 jongeren uit de kerk een huiskamergroep meegemaakt. Dit gaat uit van de 16+ JV. Wat was het bijzonder, we mochten met elkaar praten over het onderwerp bidden, en hier kwamen hele mooie, bijzondere, persoonlijke maar ook kwetsbare gesprekken uit. Aan het einde kregen ze een boekje mee en de zegen dat ze er maar veel verhoorde gebeden in op konden schrijven. Want Hij hoort je gebeden. Het is zo mooi om te mogen zien en beleven dat gebeden verhoord worden. Dat geeft een kracht die we nodig hebben om te volharden!
Wat een mooie jongeren zitten er in onze gemeente, wat zijn ze leuk om mee in gesprek te gaan, en wat is het voor hun ook belangrijk dat dit ook gebeurd, ze horen erbij bij God, ook bij ons?

Laten we voor hun bidden en weet: Hij verhoort je gebeden!

Uitnemendheid van de liefde



1 Korinthe 13:1 Al ware het dat ik de talen der mensen en der engelen sprak, en de liefde niet had, zo ware ik een klinkend metaal, of luidende schel geworden.


 Zonder liefde kan je grote geluiden voortbrengen, ook over God of over Jezus, maar zonder de liefde is het koud en onaangenaam. Jezus zelf gaf ons het voorbeeld hoe we om moesten gaan met onze naasten! Allemaal, niet alleen de mensen waar we een klik mee hebben, of die wel passen in onze manier van leven. Hij ging juist naar de mensen die niet zo veel mensen om zich heen hadden, die niet zo geliefd of graag gezien waren, mensen die verstoten waren of naar mensen die met de nek aangekeken werden. Hij ging naar hen toe om hen te zeggen: Ik hou van jou! Ik heb je zo lief!

De leiders van de kerk brachten iemand naar Hem toe die overspel pleegde, wat voelde ze zich vast goed, want nee dat hadden zij niet gedaan zij waren zoveel beter, en ze vroegen aan Jezus: Mozes heeft ons in de wet gezegd dat zulke zonde gestraft moet worden door gestenigd te worden, wat vind Gij dat wij doen moeten?

 Jezus liet ons zien hoe wat we daarmee doen moeten!
Wie zonder zonde is die mag de eerste steen gooien. Wie bleef er nog over? Wie zonder zonde is mag als het eerste iemand veroordelen... Doen wij dat ook? Eerst ons zelf onderzoeken?

 Daarna zei Hij tegen de vrouw:
Ik veroordeel u niet, ga heen maar zondig niet meer! Ze was vrij, ze had Zijn liefde en genade ontvangen en ze kreeg een advies, een wijze raad mee! Help elkaar overeind, help elkaar verder, dat deed Jezus, Hij zorgde dat deze vrouw weer leven had en weer echt verder kon. Hoe makkelijk is het om iemand af te breken en onderuit te halen, hoe veel mooier is het juist als je iemand weer overeind weet te helpen.

 Liefde wint!
Het is zo gewoon geworden om je te meten aan wat anderen doen en je daardoor beter te voelen, maar in wezen zijn we allemaal hetzelfde! Schuldig! We hebben allemaal Jezus nodig om weer naar onze Vader te kunnen. Oordeel niet, heb lief, en geef vanuit die liefde en vanuit die band die de liefde geeft adviezen, die opbouwend /bemoedigend/troostend zijn.
Laat Jezus je Gids zijn ook in het omgaan met elkaar!
Er is zoveel liefde in deze wereld nodig!



Ik wil met deze blog meedoen aan de blog-hop:

http://www.blondmeteengroengeloof.com/wanted-christelijke-bloggers/

zaterdag 14 februari 2015

Geliefd!


Zoveel meer dan wij ooit kunnen voorstellen! Hij stierf zodat wij niet verloren zouden gaan. Elke dag toont Hij Zijn liefde aan ons, aan de hele wereld! Heb je gezien of gehoord wat Hij deze dag doet in jou leven?

Zoekt en je zult vinden!

De kameleon

Het vervolg op het stuk: het cadeau

Diep in mijn tas daar moet het voorlopig maar blijven. Het is de 2de keer dat ik bij de coach zit, die mij helpt om meer in balans te komen. En het hele gesprek loopt zo anders dan ik had voorbereid in mijn hoofd. Zoals ik eerder schreef kwam mijn coach opeens aan met een cadeau, wat mij overviel en verraste. Vorige keer had hij mij een opdracht gegeven. En zoals ik ben, ga ik daarvoor, ik wil veranderen en daar doe ik alles voor. Zolang ik maar iets doen mag, dan kan de focus naar de opdracht, in plaats van naar mijn gevoel. Enthousiast en fanatiek dat ik ben, ging ik ook om deze opdracht te volbrengen. Niet wetend dat het zo goed zou lukken dat ik het niet eens meer durf te laten zien. De opdracht was: beeld jezelf uit zonder woorden. Heel lang zat ik te piekeren, wie ben ik eigenlijk, wat is nu treffend en pakkend over mij? Ik ben aan tafel gaan zitten en een woordweb gaan maken. Wat ben ik: moeder, vrouw, gescheiden maar wat nog meer eigenlijk? Het werd een zoektocht. Een soort mini verkenning naar mezelf. Ergens waren het geen nieuwe dingen, ik wist het altijd al wel, maar er zit zo’n vorm van ontkenning of verachting naar mezelf. Ik moest dat wat boven kwam maar eens gewoon opschrijven, zonder het te beoordelen of het wel of niet klopt.

Opnieuw ga ik zitten en pak ik alles er weer bij. Er komt van alles naar boven en ik laat het maar gewoon komen, daadkrachtig, zelfstandig en wat er opeens naar boven kwam, geen woord maar een beeld. Dat is wat ik nodig had, want woorden mag ik niet gebruiken. Ik zag het duidelijk voor me. Een kameleon, dat moet het worden! Maar ja hoe maak ik dat. Ik vind het heerlijk om te haken, ik weet dat mensen knuffels haken, zou een kameleon te haken zijn? Ik ga wat op zoek en vind een onwijs leuk patroon. Dit moet het zijn!

Direct ga ik maar aan de slag, want tja dat ben ik ook, impulsief en als ik iets leuks bedenk dan vind ik wel een moment of een manier om daar direct iets mee te gaan doen. De kleuren had ik al helemaal bedacht, groen word de kleur die staat voor alle fijne en bijzonder mooie dingen die ik heb meegemaakt. Oranje worden de situaties waar ik nog geen gevoel bij heb of nog niet van weet wat ik ervan vind. En dan de laatste kleur die ik gebruik word rood, voor de verdrietige en erge dingen die ik heb moeten meemaken. Het rare is, nu ik er zo mee bezig ben, verlies ik mezelf tijdens het haken geregeld. Bij kleurwisseling, wisselt niet alleen het draad, maar ook mijn gedachten. Ga terug naar situaties, die al erg genoeg waren om 1x mee te maken en niet fijn zijn om nog eens te beleven. Toch ga ik door, want de opdracht die moet klaar.

Ruim voor tijd ligt ze er dan, mijn kameleon, niet mijn, maar gewoon ik de kameleon. Ik kijk er naar en word nerveus, en daar blijft het niet bij, ik krijg echt een huilaanval. Wat als mijn coach gaat lachen, dan lacht hij om mij, niemand begreep ooit mij, dit is zo belachelijk. Ik zet mezelf zo voor gek met dit idee. En ik durf niet meer. Het oordeel over deze kameleon voelt als een oordeel over mij. Ik besluit de coach op de hoogte te brengen van dit proces en stuur een mail.

Heb de opdracht om mezelf uit te beelden of te omschrijven af, maar net als ik zelf is ook dit te erg geworden. Het is dat ik wil veranderen erin en dat ik niet voor niets de vorige keer aangebeld heb bij jou, maar het is om te huilen gewoon zo naar.

Moest het je even laten weten, want het eerste wat ik dacht was wel: als je dit zo voelt dan heb je echt hulp nodig. Help!!


En dat heeft hij gedaan, geholpen. Nu ik er dan zit, met mijn kameleon diep weg gepropt in de tas, komt hij met een bliksemafleider. Maar goed hij moet een keer de tas uit, anders is het ook wel weer belachelijk en lijkt het alsof ik enkel aandacht wil vragen. Dus goed boekje leg ik neer op tafel en hup. Met een grote zwier zet ik hem hoppa zo op de tafel. Nou dit ben ik dan. De coach pakt mijn kameleon:
Kijk dan hoe mooi, heb je weleens gevoeld hoe zacht hij voelt? En kijk dan, hoe lief dat deze kameleon kijkt.

Weet je zei hij, kameleon jij ziet daar misschien ook wel de nadelen van he, het aanpassen als nadeel, omdat je nu jezelf kwijt bent. Maar hoe mooi is het dat jij aan kan passen aan anderen, waardoor je anderen kan geven wat ze nodig hebben, als je ook maar kan aanpassen aan jezelf, een plek waar jij veilig jezelf kan zijn.

Ik ben zo gaan huilen. Geen veroordeling, geen nare woorden of harde kritieken. En in de auto terug naar huis pak ik nog even de kameleon en kijk zelf nog eens naar dit werkstuk, maar dan met een nieuwe visie. Het lijkt alsof ik een nieuwe bril op heb gekregen. Hmmm kijkt hij nu echt zo schattig, of begin ik mij nu van alles te verbeelden?!


Cadeau

7 Juni 2013



Heel dapper belde ik aan, voor de 2de afspraak bij de coach die mij gaat helpen weer krachtig en blij in mijn vel te krijgen. Precies op tijd, want toen ik aanbelde sloeg de klok, half 2! Tja dat is wie ik ben. Nerveus stond ik te wachten tot de deur openging. Maar al die zenuwen moest ik verbloemen, en toen de deur openging, deed ik vriendelijk en sociaal geaccepteerd tegen hem. Nee ik moest maar niet die gevoelens laten zien en zeker niet zeggen hoe zenuwachtig ik ben, ik moet normaal doen en mij gedragen zoals het hoort, dan komt alles goed! We lopen naar de zolder en praten ondertussen over de reis naar hem toe. In de spreekkamer probeer ik mezelf te ontspannen en fijn te gaan zitten, als hij naar mij toe komt en mij een cadeau overhandigt. Ik weet mij geen houding te geven. Een cadeau voor mij? Wat zal het zijn? Iemand die mij nog maar 1x heeft gezien heeft gewoon iets voor mij….. Door alle paniek vergeet ik de coach te bedanken, of te laten zien hoe blij ik er van bent. Het enige wat ik laat zien is verwarring, angst voor het onbekende en een radeloosheid omdat ik mij geen houding weet te geven hiermee. Als ik het pakje openmaak komt er een boekje tevoorschijn, blij in 3 ½ maand. Nou dat is wel wat ik nodig heb. Zou dat kunnen? Ik sla het boekje open en lees de allereerste opdracht:


Maak een kopie van je billen.

Klap boekje dicht. Ik?? Nee dat kan ik niet. Ook al ben ik kwijt wie ik ben, en wat bij mij past, voel ik. Dit kan ik niet. Of is dat juist omdat ik geen idee heb wie ik ben. Al die jaren heb ik gekeken naar anderen, wat gebeurd er bij een ander, bij het maken van die keuze? Wil ik dat? Nee oké nooit doen. En wat gebeurd er als je dat zegt? Wil ik dat? Oké dan is dat normaal.  Voortdurend was ik aan het zoeken. En hoofd opdracht voor mezelf hierbij was dan ook: zorg dat je niet opval, niet raar doet. Met een psychisch zieke moeder is het opletten, veel mensen hebben voor mij al het stempel klaar, dat kind van die gekke moeder. Nee het zou niet gebeuren dat iemand mij iets raars zou zien doen, of zou horen zeggen. Stel je voor!! Dan krijgen ze nog gelijk ook.

En dan deze opdracht om blij te worden. Kan ik uit mijn controle stappen. De controle die mij eigenlijk nekt. De controle die ervoor zorgt dat ik niet vrij meer leeft? Zou ik wel ooit blij kunnen worden? Ik durf niet. Ondertussen is het gesprek met de coach allang begonnen en tja daar moet ik aandachtig mee aan de slag, want ik wil veranderen, ik wil ook genieten van mijn leven. Nou  stop nu, let op en werk aan jezelf. Anders word het helemaal nooit iets met je. Maar mijn gedachten gaan verder. Dit cadeau is aan de juiste gegeven. Het heeft een enorm grote uitwerking bij mij. En geeft mij het inzicht, je word blij door de dingen die je doet voor jezelf. Door eens iets anders te doen als wat je altijd gewend bent. En nee niet allemaal nu direct kopieën maken van jullie billen. Maar het kan ook in de kleine dingen, even tijd maken voor jezelf en dan voornamelijk voor het kind wat in je zit. Ik ging op zoek naar dat waar ik blij van werd, en merkte juist die impulsieve ideeën buiten mijn planning om geven mij een geweldig gevoel, een vreugde en plezier. Mijn hele leven bestond uit denken aan anderen, zorgen voor anderen, was het niet voor mijn kindjes, dan wel in mijn werk of mijn huishouden. Alle ruimte voor mezelf was weg, of zag ik niet. Totdat ik bedacht als ik tussen de middag eet, waarom eet ik dan in de auto? Waarom maak ik niet een wandeling tijdens mijn lunch, en geniet ik van de rust en al het moois in de natuur. Of nog leuker, waarom haal ik mijn kindjes tussen de middag niet op om dan met z’n drietjes te eten in de speeltuin. Brood was al gesmeerd, en drinken hadden ze ook al voor het overblijven, dan konden ze daarna nog spelen. Hoe druk ik het had, er was ruimte. Ruimte om uit het vaste patroon te stappen. En juist dat geeft energie. Ik zag het niet meer, maar nu was mijn beeld weer helder.

Zou het dan toch mogelijk zijn? Zal het lukken om blij en goed in mijn vel te komen?

vrijdag 13 februari 2015

Gescheiden

Gescheiden                                                                          
Alleen verder
Pijn en verdriet
Hij wou mij niet
Meer

Meer
Nooit tevreden
Altijd op zoek
De weg loopt dood
Verdriet

Verdriet
Houden van
Ik deed dat
Dat voel ik nu
Pijn

Pijn
En onrecht
Wat een gevecht
Om te blijven staan
Hulp

Hulp
Van God
Hij was erbij
Fijne mensen om mij
Liefde

Liefde
Van Hem
Stelt nooit teleur
Ik mag er zijn
Vrij!

Gymzaal ramen schilderen

Bij de school van de kindjes zit een leuke gymzaal voor de kleuters. Nu word die elk jaar, net voor de open dag, weer opnieuw voorzien van een kleurige schildering. Dit jaar zit ik in de activiteiten commissie en heb ik deze taak op mij genomen. Al heel lang wist ik wat ik er op wilde, maar nog niet precies hoe ik dat werkelijkheid kon laten worden. Ondertussen was er een lijst uitgegaan waarop ouders konden aangeven waar ze bij wilde helpen, en zo werden er allerlei leuke activiteiten voorzien van ouders. Ook voor de gymzaal verven kwamen er aanmeldingen. Precies een mooi groepje moeders!

Tja en toen was het nog 4 weken voor de open, spanning komt nu toch wel op, het moet nu echt gaan gebeuren. Eerst op internet gezocht naar kleurplaten in het thema, ouders die zich opgegeven hadden gemaild met het idee en de eerste datum afgesproken. 1 Van de opgegeven moeders, had een andere moeder voor haar plek geregeld, dus we behielden het aantal schilderessen die ik nodig had.

En daar stond ik dan, de ramen had ik eerder al schoongemaakt met een lieve vriendin, mijn meisje kon ondertussen lekker spelen met haar dochter, en nu moest er iets nieuws gaan komen. De kleurplaten legde ik op de juiste volgorde onder de ramen, en ik dacht ik begin alvast met tekenen.

Wauw wat leuk om te doen!! De moeders kwamen ook, en de kindjes konden naar hartelust spelen in de gymzaal terwijl wij al kletsend aan de slag gingen. Wat heerlijk om zo met andere moeders bezig te zijn, elkaar te helpen en we hadden heerlijke gesprekken. 2 Vrijdagochtenden zijn we bezig geweest, enthousiast met het resultaat wat we al behaald hadden. We vulden elkaar mooi aan, en dat is nu te bewonderen! Woensdag (terwijl de ramen helemaal nog niet klaar waren) kreeg ik een mailtje van 1 van de juffen, ze had doormiddel van onze ramen gepraat met iemand, terwijl ze over het schoolplein liep om naar huis te gaan. Met trots presenteer ik aan jullie de nieuwe raamschilderingen:






donderdag 12 februari 2015

Klaprozen






Het zien van klaprozen maakt mij zo blij! Elke keer weer lijkt het of ze mij iets vertellen willen, of dat ze dat wat tegen mij gezegd is willen bevestigen.


Hoe hard het ook waait in mijn leven, ik zal overeind blijven, ja soms zal ik buigen onder de wind, maar uiteindelijk is dat juist de kracht, en zal ik samen met mijn 2 kindjes weer omhoog komen en stralen.

Wat kan de natuur prachtig zijn, en wat kan het veel laten zien aan ons mensen!

Tegenspoed of zegen?


Iedereen kent het, tegenslag. Er is niet voor niets de spreuk: elk huis heeft z'n eigen kruis. In dit aardse leven lopen we allemaal tegen dingen aan die pijn doen, die je verdrietig of bang maken.
En dan moet ik denken aan Jozef, geliefd met een bijzondere liefde door zijn vader Jakob, zijn broers bemerkte dat en voelde het onrecht en gingen vanuit dat gevoel met hem om.



Jozef's eerste ervaring met tegenslag


Ze kregen de kans in hun schoot geworpen toen ze de 'dromenkoning' Jozef aan zagen lopen, 17 jaar was hij, ze beraamde onder elkaar een plan om hem om het leven te brengen, kom laten we hem doden en hem in deze put werpen. Dan zullen we eens zien wat er van zijn dromen terecht zal komen. De broer van Jozef, Ruben, probeerde zijn broertje te redden, er mocht geen bloed vloeien maar gooi hem gewoon levend in de put. Hij wilde zo Jozef redden en weer terug naar zijn vader brengen. Daar lag Jozef in de put. Een lege put en zijn broers gingen lekker zitten eten. Hun hart was onverbiddelijk vol woede, en niet te vermurwen. Jozef was niet op pad gegaan naar zijn broers met de kennis dat dit zou gebeuren. De aanval overviel hem.

Hoop in tegenslag



Bij Jozef was de aanval een put, bij ons weer andere dingen, misschien financiele crisis of ziekte. Een put en sommige mensen komen er nooit meer uit. Putten hebben geen nooduitgangen, er is maar 1 weg eruit en dat is terug omhoog. Hoe fijn is het dan om te weten dat als je een relatie hebt met de Vader, dat alles je afgenomen kan worden behalve je doel, behalve de bestemming die je Vader met jou hebt. En als we dan kijken naar Jozef, was de put nog maar het begin van de rij met dieptepunten.
Verkocht, slaaf, verzocht en uiteindelijk gevangen genomen en ten onrechte vast gezet.

Jozef was zijn dromen niet vergeten en dat is nog het minst belangrijke, de Vader was niet vergeten wat Hij Zijn kind had laten zien. En dat wat Hij beloofd zal gebeuren. Dat wat God je beloofd in het licht, mag je hoop zijn in het duister. Wat Hij zegt, wat Hij beloofd dat zal gebeuren. De zegen van de Heere lag op Jozef, zelfs zo dat anderen het zagen, als slaaf kreeg hij meer en meer verantwoordelijkheid en ook in de gevangenis werd het opgemerkt. God word gezien in Zijn kinderen, als Hij in je woont dan gaat Hij overal mee naar toe.  Bijzonder om op te merken dat alles wat Jozef in Egypte ontving niet van hemzelf, en geen eigen werken meer waren. Hij ging zonder iets van zichzelf naar Egypte, en alles wat er daarna gebeurde kwam door God in hem. De zegen van de Heere, Zijn hand kan je uit de diepste put omhoog helpen. God uit elk drama iets goeds laten komen en keert alles voor Zijn kinderen ten goede. Kijk naar Jozef, en onthou God was gisteren, heden en morgen dezelfde.

Wij zien puinhoop, God ziet kansen om de aankomend eerste minister te trainen
Wij zien gevangenis, God ziet een pottenbakkersoven
Wij zien hongersnood, God ziet verhuizing van zijn uitverkoren volk
Wij noemen het Egypte, God noemt het beschermde hechtenis
Wij zien satans listen en streken,God ziet kansen om telkens opnieuw Zijn overwinning te doen laten schijnen
 

Met God kan je tegenslag aan


christelijke verjaardagsquotes - Google zoeken:


Met God kom je overal doorheen! Het verhaal van Jozef is er niet voor niets, je ziet de rij met tegenslagen maar we mogen ook de rij van verhogingen niet vergeten, je mag vertrouwen hoe slecht het ook gaat op dit moment, God zal het kwaad overwinnen ook in jou leven. En ook in de put is God bij jou, Hij is ook daar naast je, voor je, achter je en boven je en Zijn hand ligt op je schouder en ook dan zullen andere merken, de zegen van de Heere rust op jou!
Net als bij Jozef, op het juiste moment steekt Hij zijn hand uit, om jou te verhogen! Blijf vertrouwen, blijf hopen en bidden, met God komt het goed

Sprong in het diepe

Op een onbewoond eiland
Sta ik
Door het leven, met al mijn pijn en verdriet hier aanbeland
Blijf ik
Al is hier niets om te leven bij de hand...

Vecht ik
Om te overleven, en hou ik stand
Weet ik
Voor leven moet ik naar de overkant
Vrees ik
Voor de onvoorspelbare golven die slaan op het zand
Durf ik
Te zwemmen naar het vruchtbare land?
Ga ik
Met Jezus aan mijn kant!
Voel ik
Mij zo klein en vaak door de golven overmand
Ben ik
Blij met de mensen die bij springen in het water en mij willen brengen naar het strand