Doorgaan naar hoofdcontent

Ruim maar op!

Vanmiddag ben ik de kast van mijn dochter gaan opruimen.
Voordat ik daaraan goed kon beginnen, heb ik de hele kast leeggegooid.
Wat een zooitje was het, nu viel het helemaal op hoeveel kleren ze heeft.
Er moest nodig weer eens een opruiming plaats vinden.
Dat zou ervoor zorgen dat we weer makkelijker dingen kunnen vinden, of kunnen combineren.

Zo gaat het in mijn leven ook.
Soms moet ik daar even een kastje leeggooien.
Vaak bij mensen waar ik mij fijn en veilig voel, maar waar ik eigenlijk niet al die rommel neer wil leggen.
Dit omdat ik het naar vind om anderen tot last te zijn.
Ik gooi mijn kastje leeg, omdat er niks meer in kan.

Dan kijk ik ernaar en denk ik, wat heb ik er zooitje van gemaakt.

Wat is dan nu de uitdaging als ik bij haar kast sta?
Alles één voor één vastpakken.
Past het nog?
Gebruik ze het wel?
Past het ook bij haar?

Die uitdaging heb ik ook als ik mijn kastje leeggegooid heb.
Eén voor één haal ik de lasten naar voren.
Waar komt het vandaan?
Kan ik er iets mee, helpt het mij?
Waarvoor gebruik ik het?
Past het bij mij als mens?

Ik ga sorteren, onderbroeken bij elkaar, leggings bij elkaar.
Zo bezig zijn is heerlijk, ik zie de chaos minder worden.
Er komt orde, ruimte en ik zie de stapel met zooi minder worden.
Wat is dat een lekker gevoel.
Alsof je opnieuw begin.

Wat is het fijn om alles wat in je hoofd zit eens eruit te gooien.
Dan te gaan sorteren en te onderzoeken of het nog wel waard is om in je hoofd te bewaren.
We moeten zuinig zijn met de opslag, vol is vol.

Wat is het lekker om er mee bezig te zijn.
Eerst is het overweldigend hoeveel het is.
Lijkt het om niet door te komen!
Maar als je een tijdje bezig bent komt er een begin van overwinning.

Ik leg het laatste kledingstuk netjes op de stapel.
Zet het sokkenmandje nog even recht.
Dan neem ik een stapje achteruit.
Ga op de bureaustoel van mijn dochter zitten en zucht:

Wat is dit lekker!
De kast ziet er weer keurig uit.

Als in mijn hoofd alles weer op een rijtje staat, dingen die niet nodig zijn opgeruimd zijn, kan ik een zitten.
Genieten van de rust in mijn hoofd.

Dan merk ik:

Wat fijn die ruimte!

Wat is het lekker, en zie ik nieuwe kansen.
Lijken er nieuwe wegen zichtbaar te komen.

Ik doe een stapje achteruit en mag zien zoals het is:

Ik ben van niemand afhankelijk,dan alleen van mijn Maker!
Wat zorgt Hij goed voor mij!
Nooit hoef ik meer bang te zijn, want als Hij voor mij is, wie kan er dan tegen mij zijn?
Dat doet mij denken aan afgelopen week, iets wat ik wil bewaren, mijn vriend stuurde mij dit liedje.
Wat er in je hoofd zit, ruim maar op, want onze God is groter!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Rouwen is een werkwoord

Achter elke traan van verdriet,
schuilt de glimlach van herinneringen.        Foto gemaakt door Sandra Keereweer Vier het leven fotografie


Mijn wereld is veranderd, en daarin moet ik een nieuwe koers leren varen. Dat uit zich in vele verschillende vormen. Nieuwe rituelen maken voor bijvoorbeeld de Moederdag, die ik voor het eerst heb meegemaakt zonder een moeder te hebben. Maar ook in vele andere dingen loop ik ertegenaan dat er een gat geslagen is. Dat het anders gaat, dat ze gemist word. Eigenlijk al heel snel merkte ik dat het daadwerkelijk een groot verschil was in mezelf.

Leven zonder moeder
Mensen vragen aan mij nu weleens: Hoe is het nu zonder moeder? Twee maanden geleden is zij overleden. Ik merk dat ik nog steeds geen antwoord kan geven. Ik heb rust en vrede, vooral omdat ze zolang heeft gevochten. Omdat ik haar de rust gunt die ze nu mag hebben. Er is voor haar geen betere plek dan in de armen van onze Vader in de Hemel. Maar andere momenten mis ik haar hier bij mij, of rak…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Genade alleen...

Geloven is geen prestatie van ons.
Niemand kan het zelf verdienen! Het is genade. Een spontane, niet zelf verdiende Goddelijke gunst.Het is genade door God geschonken, die de weg van geloof opent. Hij begint deze weg niet alleen, Hij houdt het ook in stand! Dwars door alle problemen die dit leven kan geven.

Efeze 2:8-9
Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave. Niet uit de werken, opdat niemand roeme. (Statenvertaling 1618-1619)


                              Brede en smalle weg Genade niet verdiend Het is juist die genade die je leven totaal omkeert! Ik mocht Zijn genade aannemen, en niet eenmalig maar telkens opnieuw, mag ik dat overweldigende gevoel ontvangen. Ik kon het niet grijpen, nemen of eisen. Het kon alleen aan mij geschonken worden, en door mij worden ontvangen. Om niets van mij, en door alles van God! Want wanneer je het verdiend hebt, dan is het een 'logisch' vervolg dat je een beloning krijgt. Nee ik had het tegeno…