Doorgaan naar hoofdcontent

Ruim maar op!

Vanmiddag ben ik de kast van mijn dochter gaan opruimen.
Voordat ik daaraan goed kon beginnen, heb ik de hele kast leeggegooid.
Wat een zooitje was het, nu viel het helemaal op hoeveel kleren ze heeft.
Er moest nodig weer eens een opruiming plaats vinden.
Dat zou ervoor zorgen dat we weer makkelijker dingen kunnen vinden, of kunnen combineren.

Zo gaat het in mijn leven ook.
Soms moet ik daar even een kastje leeggooien.
Vaak bij mensen waar ik mij fijn en veilig voel, maar waar ik eigenlijk niet al die rommel neer wil leggen.
Dit omdat ik het naar vind om anderen tot last te zijn.
Ik gooi mijn kastje leeg, omdat er niks meer in kan.

Dan kijk ik ernaar en denk ik, wat heb ik er zooitje van gemaakt.

Wat is dan nu de uitdaging als ik bij haar kast sta?
Alles één voor één vastpakken.
Past het nog?
Gebruik ze het wel?
Past het ook bij haar?

Die uitdaging heb ik ook als ik mijn kastje leeggegooid heb.
Eén voor één haal ik de lasten naar voren.
Waar komt het vandaan?
Kan ik er iets mee, helpt het mij?
Waarvoor gebruik ik het?
Past het bij mij als mens?

Ik ga sorteren, onderbroeken bij elkaar, leggings bij elkaar.
Zo bezig zijn is heerlijk, ik zie de chaos minder worden.
Er komt orde, ruimte en ik zie de stapel met zooi minder worden.
Wat is dat een lekker gevoel.
Alsof je opnieuw begin.

Wat is het fijn om alles wat in je hoofd zit eens eruit te gooien.
Dan te gaan sorteren en te onderzoeken of het nog wel waard is om in je hoofd te bewaren.
We moeten zuinig zijn met de opslag, vol is vol.

Wat is het lekker om er mee bezig te zijn.
Eerst is het overweldigend hoeveel het is.
Lijkt het om niet door te komen!
Maar als je een tijdje bezig bent komt er een begin van overwinning.

Ik leg het laatste kledingstuk netjes op de stapel.
Zet het sokkenmandje nog even recht.
Dan neem ik een stapje achteruit.
Ga op de bureaustoel van mijn dochter zitten en zucht:

Wat is dit lekker!
De kast ziet er weer keurig uit.

Als in mijn hoofd alles weer op een rijtje staat, dingen die niet nodig zijn opgeruimd zijn, kan ik een zitten.
Genieten van de rust in mijn hoofd.

Dan merk ik:

Wat fijn die ruimte!

Wat is het lekker, en zie ik nieuwe kansen.
Lijken er nieuwe wegen zichtbaar te komen.

Ik doe een stapje achteruit en mag zien zoals het is:

Ik ben van niemand afhankelijk,dan alleen van mijn Maker!
Wat zorgt Hij goed voor mij!
Nooit hoef ik meer bang te zijn, want als Hij voor mij is, wie kan er dan tegen mij zijn?
Dat doet mij denken aan afgelopen week, iets wat ik wil bewaren, mijn vriend stuurde mij dit liedje.
Wat er in je hoofd zit, ruim maar op, want onze God is groter!



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…