maandag 26 oktober 2015

In een liefelijk dorpje

Ja dat betekend de naam van het dorpje, liefelijk, ik heb het over Naïn.
Er gebeurde daar zoiets bijzonder!

Een vrouw verloor na haar man ook nog haar zoon.
Ze liep met de stoet op weg naar de begraafplaats.
Daar wachtte de grafdelver.
Zie je hem staan?
Denkend dat hij het laatste woord heeft, niet God, maar hij.
Alle doden vinden hun laatste plaats door hem.
Wat er ook gebeurd, alle bewoners van het dorp Naïn zullen met hem te maken gaan krijgen.
Hij weet dat er een jongen overleden is.
Druk heeft hij vanmiddag gegraven, net voor de avond valt zal de jongen hier begraven worden.
Dit gebeurde in Israël altijd dezelfde dag, langer kon het niet wachten.
Zie je de stoet lopen?

Aan de andere kant komt ook een groep mensen aan.
Veel kleiner als de stoet dat wel.
Het is Jezus met zijn discipelen.
Hij ziet de vrouw, Zijn hart raakt bewogen om deze vrouw.
Het verdriet, de ellende, de dood die het laatste woord alweer in haar leven heeft laten horen.
Wat zegt Hij: Huil niet!
Wie zegt zoiets tegen een moeder die haar kind verloren heeft?
Tegen een vrouw die het verlies van haar kind moet zien te verwerken zonder man aan haar zijde?
Jezus!
Want Hij stopt niet.
Als Hij gaat praten, dan begint het pas:

Hij zegt tegen de jongen: sta op!
Daar gebeurd.
De dood, die spreekt het laatste woord niet.
Gelijk staat de jongen namelijk op.

Weet je wat de moeder nu voor altijd mee mag nemen?

Er was een mens, die ons tegemoet liep op de weg naar de begraafplaats.
Hij zei: sta stil!
Hij was met ontferming over mij bewogen, ik weet niet eens waarom.

Weet je wat Hij mij liet zien!
Wees niet bang voor de dood.
Nooit meer hoeven wij bang te zijn voor de dood.
Misschien heeft Hij het juist aan mij laten zien omdat ik eigenlijk maar niemand ben.
Doodgewone mensen zijn wij maar.
Wie kent ons nu?
Hij!

Iedereen mag nu weten, Christus is sterker dan de dood, sterker dan onze dood!
Ja de grafdelver mag ooit voor ons aan het werk.
Maar Christus liet zien, dat de grafdelver niet het laatste woord heeft.
Die zal nooit meer het laatste woord hebben.
Neem dat van mij aan.
Deze doodgewone vrouw!

Wat een liefde!
Voor de doodgewone mensen, voor jou, voor mij.
Hij ziet ons!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com