Doorgaan naar hoofdcontent

Crisis situaties

Iedere crisis heeft een doel.
Het is het moment waarop je door keuzes beter verder kan of de keuze kan maken voor stilstand of zelfs terug val.
Niet iedereen ziet dat er een keuze is tussen deze twee.
Soms is het nodig om tot een crisis te komen.
Vaak komen er crisissen als je altijd een keuze gemaakt hebt die je eigenlijk niet had moeten maken.
Toch is er telkens weer opnieuw de kans om de juiste keuze te maken.
Het is aan ons hoe we met die keuze omgaan.

Keuzes


Het kan zo zwaar voelen als je in een crisis sta.
Probeer eens om te kijken, waardoor kwam je op dit punt?
Wat heb je altijd gekozen dat het hier beland is.
Zie dit als een periode waarin je terug kan kijken, kan bezinnen of dit is wat je wilt.
Het is het moment dat je kan gaan kiezen, ga ik zo verder, of verander ik iets.
Vaak zijn kleine veranderingen, toch uiteindelijk grote stappen.
Je zal namelijk merken als er iets kleins anders gaat, dat alles anders gaat lopen.

Vele crisissen heb ik meegemaakt.
Soms vaker op hetzelfde punt terecht gekomen.
Als ik terug kijk weet ik wat mijn valkuil is, wat overigens mag, het hoort bij mij.
Toch merk ik dat ik telkens op een crisis kom wat betreft deze valkuil.
Wil ik dat, accepteer ik dat dit bij mij hoor?
Of ga ik er iets aan doen door iets anders te gaan doen?

Vragen waar ik lang mee geworsteld heb, ook vooral met de vraag, wil God dat ik er iets mee doe?
Mijn valkuil is:

Mensen over mijn grenzen laten gaan, niet mijn grens bewaken.

Het is iets wat ik ook nooit geleerd heb, dat ik mag zeggen nee, en dat er naar geluisterd werd naar mijn grens.
God laat mij groeien, wil mij laten zien:

De oude ik is voorbij, ik ben nieuw.

Mensen om mij heen moeten er aan wennen, dat ik in de situaties dat ik normaal gesproken mensen over mijn grens liet komen en mezelf achteruit schoof, nu opsta.
Dat ik op die grens ga staan en duidelijk laat merken dat het de grens is.
Mijn grens mag er zijn, ik accepteer de grens van anderen ook!
Ik mag leren, daarom brengt God mij telkens opnieuw op dat punt, het punt waarop ik mag kiezen.
Het is aan mij hoe ik uit de crisis kom en hoe ik opsta.
Hij houd van mij, ook als  ik kies om toch weer de grens te laten overschrijden.
Maar elke keer als het mij lukt om mijn grens te bewaken kan ik die ervaring meenemen.
Kan ik daar aan terug denken bij de volgende crisis.
Weet je nog, toen kon je het ook!





Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…