Doorgaan naar hoofdcontent

Ver boven je problemen

Jezus had de discipelen alvast naar de overkant van het meer gestuurd.
Hij wilde even alleen zijn.
Daar gingen de discipelen, zonder vrees gingen ze op reis.
Over het meer van Galilea.
Een meer dat bekend staat om zijn onvoorspelbaarheid, het kan een groot, gevaarlijk onbevaarbaar meer worden.
Zomaar uit het niets.
Het lijkt zo vredig, zo mooi en liefelijk.
Maar het is niet altijd wat het lijkt.
Dan moet ik denken aan ons leven op aarde.
Het lijkt soms zo prachtig.
God heeft ons op aarde taken gegeven, Hij is bij ons en heeft beloofd terug te komen.
We hebben iets om naar uit te kijken, net als de discipelen, ze wisten onze Meester komt weer bij ons.
Maar de aarde is groot, gevaarlijk en onvoorspelbaar.
Gevuld met verleidingen, met pijn en verdriet tot gevolg.

Als de discipelen aan het varen zijn gaat het steeds harder waaien.
Eerst denken ze dat ze het nog wel aankunnen, maar al gauw komt de angst omhoog.
Sommige discipelen waren eerst vissers.
Ze kenden het gevaar!
Deze golven werden te groot, de storm te sterk.
Hun probleem was vernietigend.
Heb jij ook weleens zo'n probleem gehad?
Elke keer als je dacht, dit is het hoogte punt, kon het toch nog erger....
Eerst dacht je dat je het alleen wel aan kon, maar hoe langer het aanhield hoe meer de wanhoop kwam.
Het uitzicht, een lichtje aan het einde van die tunnel leek niet vindbaar.

Waar is Jezus?

Midden in de problemen waar ze tegen strijden zagen ze iets.
Door alles waar ze in zaten, waar ze tegen aan het vechten waren, zagen ze niet goed wat dit was.
Iets liep bovenop hun probleem!
Ze waren al bang, maar nu werden ze nog banger.
De wanhoop had hun hart gevangen.
Ze zagen niet met hun ogen, maar vanuit hun hart waar de angst in was geslopen.
Wat zagen ze dan?
Hoor maar wat ze uitschreeuwden van angst:

Een spook!

Ze dachten dat hun probleem alleen maar nog groter ging worden!
Jezus kende zijn volgelingen, Hij sprak hen toe.

Blijf maar kalm, Ik ben het, wees niet bang!


Daar kwam Jezus aan, lopend over de problemen van de discipelen.
Zijn voeten rusten op dat wat hen angst aan jaagde.
Hun focus lag op hun probleem, op hun angst.
Ze mochten focussen op Hem.
Wat een les gaf Jezus zijn volgelingen.
Maar wat een les geeft Hij daar aan ons.

Hij komt over jouw problemen naar jou toe.
Laat je niet vangen door de gevoelens van angst en wanhoop.
Blijf vertrouwen!
Bij God is alles mogelijk.
Ook voor jou!

Reageren wij als Petrus?


We hebben vaak veel te zeggen over de volgelingen van Jezus.
De één is haantje de voorste en een ander een verrader en weer een ander Jezus lieveling en dan is er ook één die wij bestempelen als ongelovige.
Maar zie dit hier:

Petrus die zag dat het Jezus was kreeg zoveel verlangen om naar Hem toe te gaan.
Hij zag de problemen niet meer, Hij zag alleen zijn geliefde Meester.
Hij mocht zolang als zijn focus en vertrouwen op Jezus was, lopen over dat water, wat hij net nog als een levensgevaarlijk probleem zag, naar Hem toe.
Totdat Petrus weer ging zien hoe eng en gevaarlijk zijn probleem was.
Toen zonk hij er weer in weg.
Werd zijn probleem ook een probleem.
Maar ook daar was Jezus bij.
En ook dat heeft Hij in de hand.
Hij pakte de hand van Petrus en hielp hem.

Durf jij over jouw problemen naar Jezus toe te lopen?
Dat gaat om vertrouwen.
Ook jij mag die ervaring beleven.

Durf jij uit te stappen?
Kan jij over je problemen heen zien?
Je niet mee laten slepen door angst maar telkens opnieuw je hart te vullen met Hem, met vertrouwen?



Als je hart lekt, en er loopt vertrouwen weg, door pijn of teleurstelling, dan is er een risico dat je gaat zinken.
Merk je dat er een lek zit, maak het vol met Hem, die door jouw gebroken en gescheurde hart zo goed kan schijnen met Zijn licht.

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…