Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe geef jij door?

Dat is weleens een vraag die door mij heen schiet.
Ik denk dan aan mijn kindjes en aan de tijd waarin ze opgroeien.
Wat is er veel wat op hen afkomt.
Er is zoveel waardoor ze verleid worden tot verkeerde keuzes.
Ja ook voor ons, voor mij!

Zo mooi afgelopen zondag ging het over het 7de gebod en dat we op Temptation Island leven.
En dan kwam daarbij niet alleen op het gebied van sex, zeker ook heel erg (!) maar op zoveel vlakken.
Het is moeilijk om te overleven in deze verleidingswereld, al die verleidingen die scheiding willen brengen tussen jou en God.
Hoe vaak op een dag moet je kiezen tussen goed en fout?
Het zit zelfs in kleine dingen waardoor het steeds minder opvalt, misschien is dat nog wel het meest gevaarlijk.

Het word normaal!

En dan denk ik aan mijn kindjes.
Ze staan nog aan het begin van een heel bepalend leven.
Het liefst zou ik ze zelf bekeren, ik weet dat dit niet kan, dat ook mijn kindjes zelf een zoektocht zullen gaan krijgen.
Dat ze zullen vallen en opstaan.

Ik wil hun doorgeven wat ik geleerd heb, maar hoe?
Hoe doe je dat?

Gezien heb ik dat je kind dwingen tot geloven niet werkt.
Heb ervaren dat verplichte godsdienst alleen maar heel veel verdriet doet, bij zowel ouder als kind.

Hoe geef ik door wat ik heb mogen ervaren van God op een manier dat mijn kindjes verlangen krijgen naar dezelfde Vader?
Dat ze een zoektocht starten met een honger en dorst naar water en voedsel, die eeuwig hun dorst en honger zal stillen?

Ik bid voor hen!
Met het weten dat God bidders niet laat staan.
Nog voordat mijn kindjes bestonden hield Hij al van hen.
Ik weet dat Hij alles zal doen om het hart van mijn kindjes te bereiken.
Dat Hij bij hen klopt.

Ik vraag Hem mij te helpen in het voorbeeld van wat er gebeurd met mij, in mijn dagelijks leven, als ik deze deur voor Hem openzet.

Bid voor de kinderen!
Betrek ze in het bovennatuurlijke leven, in de wonderen van je eigen leven.
En hou vol, blijf standvastig en weet:

Wie overwint, hem zal Ik  tot een zuil in de tempel van Mijn God maken, en hij zal daaruit niet meer weggaan. En Ik zal  de Naam van Mijn God op hem schrijven en de naam van de stad van Mijn God,  het nieuwe Jeruzalem, dat neerdaalt uit de hemel, bij Mijn God vandaan, en Mijn nieuwe Naam.

Hoe geven we door?
Hoe helpen we om onze kinderen ook overwinnaars te laten worden?

Bid en blijft standvastig en waakzaam!

Ook bij dit probleem mogen we opzien, naar de bergen, want waar komt onze hulp vandaan? Ik zie op naar U Heer, die mij bij zal staan. Naar Hem die niet sluimert en niet slaapt. Die mijn komen en gaan beveiligt.

Ik mag kijken omhoog, over al die aardse problemen.
Naar Hem die regeert.
Vader wilt U ook in de harten van mij, in de harten van onze kinderen leven?
Wilt U zijn bij de ouders die hun kind in respect en vertrouwen los hebben gelaten.
Kinderen die naar hun ouders gingen en aangaven we willen de wereld in.
Wilt U zijn in de pijn die dit brengt in vele harten.
Maak U naam groot door het getuigenis van deze kinderen.

Breng ze naar de Stal!
Daar waar ze horen en waar ze veilig zijn.

Bescherm onze kinderen in deze wereld vol verleiding.
Werk met Uw Geest Heer!

Ik zeg kom Heilige Geest, kom.
Vul Uw kinderen met vuur, met onderscheidingsvermogen en volharding.
Wilt U zo door ons werken dat de mensen van de wereld jaloers mogen worden.
Dat vele gaan verlangen naar Uw vuur!

En dat alles in de naam van onze Overwinnaar, Jezus Christus,

Amen

Reacties

  1. Het was een hele mooie preek. En jij sluit het af met een mooie blog. Kinderen hebben ons gebed zo hard nodig

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nog net wat aangepast en verfijnd.

      Het was een hele mooie preek afgelopen zondag. Was er enorm door geraakt. Het is zo waar. En er gaat zoveel door kapot, door het denken... ach het valt wel mee! Zo erg is het niet, iedereen doet.....

      Laat de kinderen voortdurend voor Zijn troon gebracht worden, daar zijn ze veilig.

      Verwijderen
  2. Wel eens nagedacht over FamilyNights? Dat is voor ons zo'n geweldig middel om onze kinderen kennis bij te brengen...zonder kennis kunnen ze zo'n zoektocht niet aan... Wij proppen hun rugzakjes vol met dingen van God... daarna mogen ze zelf op pad, met ons als ouders er biddend achter aan...
    Liefs...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ilse,

      Ik heb van de week al op je blog zitten snuffelen tussen je family nights projecten, het spreekt mij heel erg aan!

      Na de scheiding heb ik heel lang een gezinsavond gedaan met de kindjes, om ruimte te maken voor hun, voor ons alle drie, om verbinding te houden in een zware tijd. Ondertussen heb ik dit een beetje laten verwateren. Ik heb denk wat invullende ideëen nodig. En die zag ik wel op jou blog.

      Vind dit zeker een mooi idee, en alles wat we mee kunnen geven helpt hen, op hun eigen zoektocht!

      Bedankt voor je bevestigende reactie, en dan bevestiging in de zin van, ik had het gelezen van de week en nu reageer jij, zegt iets.

      Volgens mij moet het een ja van mijn kant worden! ;)

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…