Doorgaan naar hoofdcontent

Help mee

Hier een oproep van mijn kant.
Een collega blogger deelde dit bericht en ik wil dit ook delen, in de hoop dat er nog meer mensen opstaan voor deze 2 mensen.

Twee kennissen van hem Irina Alexandrova en haar 17-jarige dochter Margarita zijn 7 jaar geleden gevlucht uit Oezbekistan omdat ze christen zijn en daar werden vervolgd. Ondertussen wonen ze alweer een tijdje hier en zijn weer een beetje tot rust gekomen en hun leven weer kunnen opbouwen.
Echter de rechter heeft besloten om ze alsnog uit te wijzen. De reden is dat ze hier in Nederland naar een gereformeerde kerk gaan en in Oezbekistan naar de Grieks-Orhodoxe kerk. Volgens de rechter is dit een bekering tot een ander geloof en om die reden komen ze ook niet voor het kinderpardon in aanmerking.
Oezbekistan is een land waar ze absoluut niet veilig zijn (Oezbekistan staat 15e op de lijst van Open Doors!) en als ze door dit besluit van de rechter teruggestuurd worden is de kans zeer groot dat ze direct in de gevangenis worden gezet, met kans op marteling en verkrachting. Zelfs de lokale politiek van Kampen (waar ze wonen) zijn stomverbaasd over dit besluit en zijn samen met een aantal schoolvrienden van Margarita een petitie gestart.

Mijn vraag is dan ook of jullie de petitie willen ondertekenen en dit bericht willen verspreiden zodat Margarita en haar moeder alsnog in Nederland mogen blijven.
Willen jullie meer weten, schroom niet om het  te vragen.

Hier de link naar een facebookpagina speciaal voor Irina en Margarita: Margarita moet blijven

Wil je de petitie ook ondertekenen?
Dan is hier de link: petitie

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…