Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsavond: Gods weg gaan

In een blog eerder vroeg ik mij af, hoe deel je met je kinderen je geloof, daarover lees je in deze blog: Hoe geef jij door?
Hierop kreeg ik een hele mooie tip, van collega blogster, Ilse, zij doet al een tijd met haar kindjes family night, waarop ze op een leuke, aansprekende manier een onderwerp vanuit het geloof belicht.
Een manier die aansluit bij kindjes.
Waarin ze leren, praktisch dingen leren toepassen, maar ook zelf hun ideeën en ervaringen kunnen delen.
Zij heeft hierover ook een mooie blog: family night.

Vandaag ben ik na het eten met de kindjes aan tafel blijven zitten.
Stiften op tafel en wat witte papieren.
Wat kom je tegen als je gaat wandelen?

Mooie natuur
Andere mensen
Auto's
Huizen
Verschillende straten

Ze wisten van alles op te noemen.
Toen stelde ik de vraag, waarom kom je onderweg stoplichten tegen?
Ja dat wist mijn zoon wel: om je te helpen in het verkeer!

Ik ging vertellen, soms zet God in je leven ook een stoplicht.
Als je wandelt met Hem, en Hem daardoor leert kennen, dan kan je het stoplicht begrijpen.
Dit doet Hij om je te helpen onderweg.
Het kan heel gevaarlijk zijn in het leven.
God wil je helpen en gebruikt daarvoor hulpmiddelen.

Weet je wat het rood betekend in het stoplicht van God?
Mijn zoon wist van alles op te noemen: stoppen, niet doorgaan of gevaar.

En oranje dan?
Ook hierop kwamen antwoorden: kijk goed uit, remmen en opletten of blijf je wel dichtbij God?

Bij groen was het duidelijk: je loopt dichtbij God, je doet het goed of je bent veilig.

Samen met de kindjes hebben we dit verwerkt in een tekening.
Een stoplicht met tekst, zodat ze het goed kunnen onthouden.





We lazen hierbij uit de Bijbel, wat aansluit bij waar we mee bezig waren, over Gods weg gaan.
Dat alleen als je dichtbij God blijft en je goed naar Hem luistert je veilig de weg kan lopen.
Het is best moeilijk om bij God te blijven, onderweg in je leven kom je zoveel tegen.
Toch is het volgen meer waard dan iets wat je onderweg tegen komt en wat je van Gods weg afleid.
Zodra dat dreigt te gebeuren, dan waarschuwt God, door dat stemmetje in je hoofd, of door mensen om je heen.
Dat zijn stoplichten van God onderweg!
Let je wel op, blijf op mijn pad mijn kind, ik heb hoopvolle plannen met jou.
Zijn oog is op jou, Hij onderwijst je en Hij leert ons de weg die we moeten gaan.
Dit doet Hij omdat Hij van ons houd!
We mogen daarin vallen en opstaan, soms maken we omwegen.
Maar wat is God blij als je dan weer op Zijn weg bent.
Dan word er feest gevierd in de Hemel.
Het is Hij die ervoor zorgt dat we op de goede weg blijven.
Niet iets van ons.
Zijn liefde, Zijn oog, Zijn onderwijs!
Soms komt dat stoplicht om ons te remmen, zodat we op Zijn weg blijven.
Maar soms ook datzelfde stoplicht om ons aan te moedigen door te lopen op Zijn weg!

We lazen de volgende tekst:

Psalm 32:8
Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan;
Ik geef raad, Mijn oog is op u.

Reacties

  1. Oh wat gaaf dat je er mee aan de slag bent gegaan en de Kids zo te zien ook enthousiast zijn! Enuhhhh Tnx voor de link. Liefs ilse

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja ze vonden het echt heel erg leuk, en vragen nu al gaan we het vaker doen. Helemaal leuk. Ik zal regelmatig op je blog ideeën opdoen, je hebt al zoveel gedaan. Enne ja aan jou de eer van de gezins/familie avond. Daarom wilde ik je er netjes bij vermelden, enne linken zijn altijd erg leuk!

    Wij gaan zeker verder!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…