Doorgaan naar hoofdcontent

Getuig van Hem

Paulus en Silas verkondigen van Jezus en genazen mensen.
Ook een vrouw, een slavin, die gevuld was met een kwade geest.
Deze vrouw kon door deze kwade geest kon zij de toekomst voorspellen.

Niet alles wat je kan, waar je goed in bent, is goed en komt uit de goede bron!

De eigenaar van deze slavin, merkte wat er gebeurd was en ze grepen Paulus en Silas.
Beide werden ze naar de markt gesleept.
Naar de leiders van de stad.
Zie je ze gaan.
Soms voel je misschien ook alsof je meegesleurd word.
Naar negatieve, nare dingen.
Je voelt het aankomen, maar je kan niets.

Daar stonden Paulus en Silas, voor de leiders.
Ze werden beschuldigt dat ze een gevaar zijn voor de stad!
Dit zijn Joden, en ze verkondigen dingen die verboden zijn bij de Romeinse wet.
Al de negatieve dingen die gezegd werden was een voedingsbodem bij de mensen op de markt.
Iedereen keerde zich tegen Paulus en Silas!
Paulus en Silas werden gestraft, ze kregen stokslagen en werden daarna in de gevangenis gezet.
Ze moesten extra bewaakt worden, hun voeten gingen daarom vast in houten blokken.
Het kwaad leek de overhand te krijgen.
Het leek toch net of het kwaad ging winnen....

Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede.

Paulus en Silas wat deden die?
In al die nare dingen die hen overkwam, zaten ze te kniezen?
Waren ze boos door het onrecht wat hen was aangedaan?

Midden in de nacht, wanneer het echt op z'n donkerst was, gingen ze zingen en bidden.
Ze zochten het aangezicht van God!
Op deze manier waren ze getuigen voor Hem, midden in het donker van de gevangenis, ze mochten Zijn licht en vrede daar laten zien.
Wat zullen de andere gevangene gekeken hebben.
Zoveel onrecht en dan geen boosheid maar lofliederen.
Soms gebeuren er nare dingen, zodat God Zijn grootheid kan laten zien.
Want als ik verder lees gebeurd er iets zo bijzonders!
Dat kan toch niet:

Er kwam een grote aardbeving, de muren van de gevangenis trilde. Meteen (!) gingen de deuren van de gevangenis open en de kettingen waarmee de gevangenen vastzaten gingen los.

God gaf vrijheid.
Dan denk je: rennen Paulus en Silas, dit is jullie kans!
Maar dat deden ze niet, ze hielden de gevangen in de gevangenis.
De gevangenbewaarder wilde zelfmoord plegen, de deuren van de gevangenis waren open, nu zullen ze wel allemaal ontsnapt zijn.
Wat had het voor zin?
Of hij nu zelf zichzelf ombracht of straks de Romeinen, wat is het verschil?
Paulus en Silas riepen hem: doe het niet, we zijn nog hier!

De gevangenbewaarder knielde voor hen en vroeg: Wat moet ik doen om gered te worden?
Wat heerlijk wat Paulus en Silas mochten antwoordden, als je gelooft in de Heer Jezus, zul je gered worden!

Het licht ging echt schijnen.
Het was nog nacht, maar toch was er hoop.
Hoop voor de gevangenisbewaarder, voor de gevangenen.
Getuig van Hem!
Het kan levens veranderen.

Dan denk ik aan mijn blog voor de bloghop: beweging.
Kom in beweging, dat brengt vrijheid!
Paulus en Silas lieten hun mond bewegen, ze bewogen op de manier zoals God dat wilde.
Beweeg met Hem mee, dan kunnen er grote dingen gebeuren.
Onze God is geen God van toen, maar een God voor altijd!
Nooit zal Hij veranderen.
Ook door ons wil Hij wonderen doen!

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…