Doorgaan naar hoofdcontent

Getuig van Hem

Paulus en Silas verkondigen van Jezus en genazen mensen.
Ook een vrouw, een slavin, die gevuld was met een kwade geest.
Deze vrouw kon door deze kwade geest kon zij de toekomst voorspellen.

Niet alles wat je kan, waar je goed in bent, is goed en komt uit de goede bron!

De eigenaar van deze slavin, merkte wat er gebeurd was en ze grepen Paulus en Silas.
Beide werden ze naar de markt gesleept.
Naar de leiders van de stad.
Zie je ze gaan.
Soms voel je misschien ook alsof je meegesleurd word.
Naar negatieve, nare dingen.
Je voelt het aankomen, maar je kan niets.

Daar stonden Paulus en Silas, voor de leiders.
Ze werden beschuldigt dat ze een gevaar zijn voor de stad!
Dit zijn Joden, en ze verkondigen dingen die verboden zijn bij de Romeinse wet.
Al de negatieve dingen die gezegd werden was een voedingsbodem bij de mensen op de markt.
Iedereen keerde zich tegen Paulus en Silas!
Paulus en Silas werden gestraft, ze kregen stokslagen en werden daarna in de gevangenis gezet.
Ze moesten extra bewaakt worden, hun voeten gingen daarom vast in houten blokken.
Het kwaad leek de overhand te krijgen.
Het leek toch net of het kwaad ging winnen....

Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede.

Paulus en Silas wat deden die?
In al die nare dingen die hen overkwam, zaten ze te kniezen?
Waren ze boos door het onrecht wat hen was aangedaan?

Midden in de nacht, wanneer het echt op z'n donkerst was, gingen ze zingen en bidden.
Ze zochten het aangezicht van God!
Op deze manier waren ze getuigen voor Hem, midden in het donker van de gevangenis, ze mochten Zijn licht en vrede daar laten zien.
Wat zullen de andere gevangene gekeken hebben.
Zoveel onrecht en dan geen boosheid maar lofliederen.
Soms gebeuren er nare dingen, zodat God Zijn grootheid kan laten zien.
Want als ik verder lees gebeurd er iets zo bijzonders!
Dat kan toch niet:

Er kwam een grote aardbeving, de muren van de gevangenis trilde. Meteen (!) gingen de deuren van de gevangenis open en de kettingen waarmee de gevangenen vastzaten gingen los.

God gaf vrijheid.
Dan denk je: rennen Paulus en Silas, dit is jullie kans!
Maar dat deden ze niet, ze hielden de gevangen in de gevangenis.
De gevangenbewaarder wilde zelfmoord plegen, de deuren van de gevangenis waren open, nu zullen ze wel allemaal ontsnapt zijn.
Wat had het voor zin?
Of hij nu zelf zichzelf ombracht of straks de Romeinen, wat is het verschil?
Paulus en Silas riepen hem: doe het niet, we zijn nog hier!

De gevangenbewaarder knielde voor hen en vroeg: Wat moet ik doen om gered te worden?
Wat heerlijk wat Paulus en Silas mochten antwoordden, als je gelooft in de Heer Jezus, zul je gered worden!

Het licht ging echt schijnen.
Het was nog nacht, maar toch was er hoop.
Hoop voor de gevangenisbewaarder, voor de gevangenen.
Getuig van Hem!
Het kan levens veranderen.

Dan denk ik aan mijn blog voor de bloghop: beweging.
Kom in beweging, dat brengt vrijheid!
Paulus en Silas lieten hun mond bewegen, ze bewogen op de manier zoals God dat wilde.
Beweeg met Hem mee, dan kunnen er grote dingen gebeuren.
Onze God is geen God van toen, maar een God voor altijd!
Nooit zal Hij veranderen.
Ook door ons wil Hij wonderen doen!

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…