Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit september, 2015 weergeven

Beweeg de goede kant op

Een kleine beweging is vaak het begin van een reeks bewegingen.
Het is dus heel bepalend welke richting je opgaat bij de eerste stap die je zet.
Waarheen gaan jouw stappen?
Waar ben jij naar toe aan het bewegen?

Als je een stap in de goede richting maakt dan ben je geneigd om de volgende stap ook in die richting te zetten.
Maar er is ook een verkeerde richting.
De criminaliteit, of verslaving wij zien uiteindelijk de grote stap, als het verkeerd gaat.
Maar er zitten nog zoveel stappen voor.

Als ik kijk in de Bijbel dan waarschuwt Jezus heel vaak.
Hij wijst de weg en roept op om op de juiste weg te blijven.
Het goede te blijven kiezen!
Tegen wie sprak Hij dan?

Zomaar tegen groepen mensen?
Nee.

Juist sprak Hij deze waarschuwingen tegen Zijn discipelen!

Let op, als je toegeeft aan misstappen, heeft dat gevolgen voor jou als Mijn volgeling.
Hij waarschuwt ook ons.
Die kleine stapjes, juist die kleine eerste beweging, het is zo belangrijk!
Ze vormen een basis, een begin van wat er komen gaa…

Je bent nooit te klein

Wat een rijkdom vinden we in de woorden van God!
Ik las net in Jesaja, waar zoveel krachtige, bemoedigende woorden te vinden zijn.
Daar voel ik echt dat God ons mensen, ons gevoel kent.
Dat Hij heel goed weet wat wij nodig hebben, wat heerlijk te weten dat wij een God hebben die ons begrijpt!

Jesaja 41:13

Ik ben de Heere, je God.
Ik houd je vast, en ik zeg: Israël, je hoeft niet bang te zijn.
Ik zal je helpen.

Ook al ben je maar klein, je hoeft niet bang te zijn.
Ik zal je helpen.
Ik, de heilige God van Israël, zal je bevrijden.

Soms voel ik mij aangevallen.
Gebeuren er dingen waar ik eigenlijk geen kant mee op kan.
Heel mijn hart word dan omvergegooid.
Vaak komen er gevoelens van mijn oude leven terug, het leven van voor mijn redding door Jezus.
Soms gebeuren er dingen waar ik bang van word.
Maar waar ik niets aan kan veranderen.
Het kan mij bang maken.

Klein voor God
Al ben je klein, Israël, je hoeft niet bang te zijn.
God wil het ook tegen mij zeggen.
Het gaat niet om hoe groot of …

Gezinsavond 2: Gods weg hoe kom je daar?

Vanavond was het eindelijk tijd voor gezinsavond over geloof nummer 2.
Wat hadden we er naar uitgekeken!
Gisteren kon ik heerlijk mijn creatieve kant en geloofsinteresse samen laten komen, door al dingen voor te bereiden.

We hebben even kort terug gehaald waar we vorige week achter waren gekomen.
Het ging toen over stoplichten op Gods weg.
Om ons te beschermen en bij Hem te houden.
We hebben een lieve God, die ons helpen wil.
Nu kwam ik bij het thema:

Hoe kom je op Gods weg?


Eerst begon ik weer met open vragen, dat vinden ze erg leuk, de volgende vragen stelde ik:

Hoe noemen we de mensen die Gods weg gaan ook wel?

-Discipelen

Welke mensen werden discipel in de Bijbel?

-Vissers
-Tollenaren
-Eigenlijk hele gewone mensen zoals wij

Wat maakte de discipelen mee op Gods weg?

-Ze gingen leren bidden.
-Ze zagen wonderen: blinden gingen zien, zieken werden beter.
-Zelfs doden stonden op, denk aan Lazarus/dochter van Jaïrus etc.

Hoe kom je op Gods weg?

-Door te kiezen voor Jezus.
-Naar Zijn ste…

Ben jij al echt tevreden

Vertrouw hen niet de goden,
de machten om je heen,
wat zij je ook beloven,
geluk brengt er geen één.

Ze deugen niet de goden,
bezorgen je verdriet,
ze maken je verdriet,
ze maken je wanhopig,
gunnen je't leven niet.

Ze haten wat je lief is,
ze azen op je brood,
steeds meer moet je verliezen,
ze worden nog je dood.

Vertrouw hen niet de goden,
je komt in slavernij,
wat zij je ook beloven,
je raakt je vrijheid kwijt.

Hoe machtig zijn de goden:
Bezit en Geld en Eer,
maar één gaat hen te boven,
en dat is God de Heer.

Hij is een God die zegent,
Hij is je bondgenoot,
Hij wijst je nieuwe wegen,
Hij is je dagelijks brood!


Wie vertrouwen wij nu echt?
Soms zijn er momenten waarop je niks meer over lijkt te hebben in je leven, dat zijn de momenten waarop het naar buiten komt waar je vertrouwen ligt.
Niks van aarde kan je echt tevreden of gelukkig maken.
Ze misleiden je!
Als je geld hebt, wil je enkel maar meer.
Heb je spullen zie je wel weer het volgende wat je ook weer wilt.
En wordt je geëe…

Wat voor een liefde is dit toch? Herman Boon

Zie, hoe groot is de liefde die de Vader ons gegeven heeft: dat wij kinderen van God worden genoemd.

1 Johannes 3:1

Vader, uw liefde houdt nooit op.
Nooit!
Hoewel we u afwijzen, negeren, ongehoorzaam zijn, zult U nooit veranderen.
Onze boosheid kan uw liefde niet verminderen.
Onze goedheid kan uw liefde niet doen toenemen.
Ons geloof verdiend uw liefde niet en onze stommiteiten brengen haar niet in gevaar.
U houdt niet minder van ons als we falen.
U houdt niet meer van ons als we succesvol zijn.



Uw liefde houdt nooit op!
Uw liefde is zo groot, ik kan het niet bevatten.
Ik mag Uw kind zijn.
Niet door iets wat ik doe, of ooit gedaan heb.
Maar enkel en alleen:

Omdat het Uw keuze is om mij, om de mensen, lief te hebben!
U kiest voor mij, U koos al voor mij, nog ver voordat ik geboren was.
Wat een liefde heeft U.

Liebster Award voor Schrijfgelukjes!

Vandaag zag ik opeens dat ik (weer!) genomineerd was voor de Liebster Award, nu door Ilse Verschoor van: Family Nights. Wat een verrassend iets. De nominatie is er mede door het starten van mijn familie geloofsopbouw avonden met de kindjes. Mijn eerste avond was afgelopen zondag, de kindjes vonden het geweldig en vragen telkens wanneer we weer knutselen over de Bijbel, kijk maar: gezinsavond: Gods weg gaan. Leuk Ilse, dank je wel!




In deze blog zal ik vragen die aan mij gesteld zijn beantwoorden, met als doel dat lezers mij beter leren kennen. Hier komen mijn antwoorden:



Waarom ben je begonnen met bloggen?

Ik schreef al heel lang, deelde weleens verhalen/gedichten op mijn facebook. Maar verder was het vooral voor mezelf. Totdat Lineke van Broddel-lapjes vroeg: waarom begin je ook niet een blog? Eerst was er twijfel, zit er wel iemand op te wachten, ik wil vooral gewoon lekker schrijven waar ik over wil schrijven. Toch trok het idee mij heel erg. Vooral omdat bij Bidden en Vasten 2014 ik…

Hoe kan je verder leven?

Verscholen en vol angst
Zo breng jij je schooltijd door Altijd alert op wie er om je heen zijn Verscholen en vol angst Wat zal er vandaag gebeuren?
Wie zal er nu weer tegen je zijn? Verscholen en vol angst Zo breng jij je schooltijd door
Daar in dat hoekje ga jij geloven Ik ben het ook niet waard  Daar zit je met al je pijn Daar in dat hoekje ga jij geloven Ik hoor er gewoon niet te zijn Altijd ben ik anderen tot last Daar in dat hoekje ga jij geloven Ik ben het ook niet waard
Al die nare dingen die jij moet verdragen Het is teveel en je hart doet zoveel pijn De angst en liefdeloosheid is te groot Al die nare dingen die jij moet verdragen Het maakt je eenzaam en alleen Hoe kan je verder leven? Al die nare dingen die jij moet verdragen Het is teveel en je hart doet zoveel pijn
Weet dan dat er Iemand is die erg veel van je houd Hij heeft alles over om jou te laten leven Een leven zonder pijn en verdriet is mogelijk Weet dan dat er Iemand is die erg veel van je houd Hij is er bij en als …

Pesten wat doe jij?

Daar zit je op school.
Of misschien wel op je werk. Het zou fijn moeten zijn of in ieder geval veilig. Toch is dit niet helaas.
Hoeveel mensen ken je, waarvan je weet dat ze het moeilijk hebben?
Waarvan je weet dat ze met angst en beven naar school gaan of naar huis?
Wat doe je als je ziet dat iemand geplaagd word?

Afgelopen vrijdag gingen we naar de bruiloft van mijn neef! Echt een geweldige dag, waarbij overdag het weer zelfs mee werkte.
Echt genoten.
Maar waar was mijn oog nu ook deze dag opgevallen?

We reden van het gemeentehuis naar de receptie locatie.
Onderweg kwamen we langs een school.
Wat jongeren met fietsen op de stoep ervoor.

Eén van die jongens werd omgeduwd.
Met fiets en al.
Terwijl hij op de grond lag, schopte een andere jongen hem.
Bewust! We zaten in de auto, mijn vriend en ik.
Samen, want de kindjes zaten bij ons nichtje, daar was het groot feest in de auto! Wat konden we doen?
Niet ver voor ons reed een politieauto, die moest dit gezien hebben.
Ze reden door.
Mijn …

Je hoort erbij!

Zoveel kinderen worden nog gepest.
Niet alleen kinderen, het verbaasd mij telkens weer, hoeveel volwassenen er ook nog pesten of gepest worden!

Hoe gebruik jij je tong?


Eerder schreef ik al dat we met onze tong veel kunnen aanrichten.
Er zit geen bot in je tong, toch kan je er een hart mee breken.
Als ik kijk in de wereld, naar de schade, aangericht door woorden van vernietiging.
Woorden van dood.
Dan huilt mijn hart!

Zoveel mensen worden gebroken....

Waarom is het zo moeilijk om in vrede en liefde met elkaar te leven?
We hebben allemaal evenveel rechten!
Allemaal zijn we mensen met gebreken.
Wat drijft ons, om andere mensen onderuit te halen.
Te beschadigen en kapot te maken?

Daar word niemand beter van!


Laat je tong niet meeslepen.
Je hebt altijd een keuze, de keuze welke woorden je gebruikt.
Het is zo makkelijk om je te laten gaan, nare woorden te gebruiken tegen mensen, iemand te kwetsen.
Maar als je dat doet, hoe voel je je dan?
Daar heel diep van binnen?

Het is veel moeilijker om…

Gezinsavond: Gods weg gaan

In een blog eerder vroeg ik mij af, hoe deel je met je kinderen je geloof, daarover lees je in deze blog: Hoe geef jij door?
Hierop kreeg ik een hele mooie tip, van collega blogster, Ilse, zij doet al een tijd met haar kindjes family night, waarop ze op een leuke, aansprekende manier een onderwerp vanuit het geloof belicht.
Een manier die aansluit bij kindjes.
Waarin ze leren, praktisch dingen leren toepassen, maar ook zelf hun ideeën en ervaringen kunnen delen.
Zij heeft hierover ook een mooie blog: family night.

Vandaag ben ik na het eten met de kindjes aan tafel blijven zitten.
Stiften op tafel en wat witte papieren.
Wat kom je tegen als je gaat wandelen?

Mooie natuur
Andere mensen
Auto's
Huizen
Verschillende straten

Ze wisten van alles op te noemen.
Toen stelde ik de vraag, waarom kom je onderweg stoplichten tegen?
Ja dat wist mijn zoon wel: om je te helpen in het verkeer!

Ik ging vertellen, soms zet God in je leven ook een stoplicht.
Als je wandelt met Hem, en Hem daardoor leert k…

Leren van mezelf

Vandaag voor het eerst eens over mijn studieboeken gebogen.
Wat is dat heerlijk!
De eerste twee lessen huiswerk gelijk maar ingeleverd.
Wat was het grappig om dingen te leren, te herkennen, te begrijpen van mezelf.

Ik ben altijd bang geweest van dieren.
Niet bang als ze gewoon lopen, en ik durf honden uit te laten, dieren eten te geven. Zelfs durfde ik het aquarium schoon te maken, als ik de goudvis eruit haalde en die in een andere bak met water deed.
Allemaal totaal geen problemen mee.
Maar lekker met dieren knuffelen?
Of ze kammen, aaien of op schoot nemen?


Nee dat deed ik echt niet! Deden anderen het, door bijvoorbeeld een hamster of cavia op schoot te zetten, ik sprong met een gil omhoog.
Ik kon deze reactie niet tegen houden. Dit is een onvoorwaardelijke reactie, mijn geest had er geen invloed op.
Het idee om een dier aan te raken, vreselijk.
Kreeg er kippenvel van.
Vandaar maar een goudvis, die hoefde niet gekamd, of geaaid.
Het ideale huisdier voor mij!
Afgelopen zomer ben ik hi…

Levensreis

Over een paar weken ga ik op reis.
Heerlijk naar Berlijn, daar heb ik echt super veel zin in!
Ik zat gisteren te schrijven over een reis.
Een hele andere reis.

Mijn levensreis
Ik ging nadenken, wat neem ik eigenlijk allemaal mee op die levensreis?
Het is een lange tocht.
Teveel bagage dan wordt de reis een zware tocht.
Maar te weinig bagage kan ervoor zorgen dat je klem loopt, omdat je belangrijke dingen vergeten bent en toch echt nodig hebt. Het is dus heel belangrijk om eens te kijken wat je allemaal mee draagt.

Daarnaast als je reist is het fijn om een doel voor ogen te hebben.
Waar gaat de reis naar toe?
Met een einddoel kom je er wel.
Maar focus niet alleen op het einde, kijk ook om je heen.
Terwijl je blijft bewegen naar je einddoel.
Geniet van wat er om je heen te zien is.
Deel van alles wat je meegemaakt hebt met reisgenoten onderweg.
Reisgezelschap Welke reisgenoten kom je tegen?
Wat doe je daarmee?
Misschien kan je soms met mensen wat oplopen.
Kan je samen wandelen, samen l…

Formule voor succes

De formule voor succes kan ik je niet geven. Die voor falen wel! En die luid:
Het iedereen naar de zin willen maken. (Herbert B Swope)
Deze tekst kreeg ik van mijn coach.
Wat was dit precies de spijker op z'n kop geslagen bij mij.
Ik was continu bezig met anderen.
Wat ze nodig hadden, wat ze van mij verlangden.

Ik haalde mijn fijne gevoel, mijn mogen zijn, uit de positieve reacties van mensen die ik hielp of die om mij heen stonden.
Als hun blij met mij waren, dan was het goed, dan mocht ik tevreden zijn.
Nu heb ik dat weten te draaien.
Maar wat ik toen al had, heb ik nog steeds.

Oordeel

Ik veroordeelde niemand.
Mensen die zich tegen mij misdroegen, ik deed niets terug, sprak ze niet aan.
Nee dat deden ze terecht.
Al zat er maar een kleine kern van waarheid in, dan klopte het al volledig. Mensen die slechte dingen deden, ik oordeelde niet over hen.
Was niet boos.
Eigenlijk reageerde ik niet, zoals mensen om mij heen wel deden.
Mijn coach was verbaasd, ik vond zelfs dat degene die m…

Getuig van Hem

Paulus en Silas verkondigen van Jezus en genazen mensen.
Ook een vrouw, een slavin, die gevuld was met een kwade geest.
Deze vrouw kon door deze kwade geest kon zij de toekomst voorspellen.

Niet alles wat je kan, waar je goed in bent, is goed en komt uit de goede bron!

De eigenaar van deze slavin, merkte wat er gebeurd was en ze grepen Paulus en Silas.
Beide werden ze naar de markt gesleept.
Naar de leiders van de stad.
Zie je ze gaan.
Soms voel je misschien ook alsof je meegesleurd word.
Naar negatieve, nare dingen.
Je voelt het aankomen, maar je kan niets.

Daar stonden Paulus en Silas, voor de leiders.
Ze werden beschuldigt dat ze een gevaar zijn voor de stad!
Dit zijn Joden, en ze verkondigen dingen die verboden zijn bij de Romeinse wet.
Al de negatieve dingen die gezegd werden was een voedingsbodem bij de mensen op de markt.
Iedereen keerde zich tegen Paulus en Silas!
Paulus en Silas werden gestraft, ze kregen stokslagen en werden daarna in de gevangenis gezet.
Ze moesten extra be…

Ver boven je problemen

Jezus had de discipelen alvast naar de overkant van het meer gestuurd.
Hij wilde even alleen zijn.
Daar gingen de discipelen, zonder vrees gingen ze op reis.
Over het meer van Galilea.
Een meer dat bekend staat om zijn onvoorspelbaarheid, het kan een groot, gevaarlijk onbevaarbaar meer worden.
Zomaar uit het niets.
Het lijkt zo vredig, zo mooi en liefelijk.
Maar het is niet altijd wat het lijkt.
Dan moet ik denken aan ons leven op aarde.
Het lijkt soms zo prachtig.
God heeft ons op aarde taken gegeven, Hij is bij ons en heeft beloofd terug te komen.
We hebben iets om naar uit te kijken, net als de discipelen, ze wisten onze Meester komt weer bij ons.
Maar de aarde is groot, gevaarlijk en onvoorspelbaar.
Gevuld met verleidingen, met pijn en verdriet tot gevolg.

Als de discipelen aan het varen zijn gaat het steeds harder waaien.
Eerst denken ze dat ze het nog wel aankunnen, maar al gauw komt de angst omhoog.
Sommige discipelen waren eerst vissers.
Ze kenden het gevaar!
Deze golven werde…

Nieuwe stap!

Februari 2013 kwam ik opeens voor het blok te staan.
Mijn huwelijk had geen toekomst meer, ik moest alleen verder met mijn 2 lieve kindjes.
Ik had geen idee hoe dat allemaal moest gaan.
Het enige wat ik nog kon was naar God mijn hart uit storten in enkel de woorden:

Help mij!

Hoe bijzonder is het vanaf toen gaan lopen in mijn leven.
Binnen 3 dagen had ik een baan.
In tijden van grote werkloosheid, terwijl ik 6 jaar fulltime gezinsmanager was geweest.
Niet echt een heel bijzondere opleiding had.
Oke nee het was niet echt een heel bijzondere functie waar ik mee begon.
Als huishoudelijk medewerker.
Vaak dacht ik ook:

Waarom kreeg ik deze baan?
Was er nou echt niets beters?


Maar gelukkig veel vaker zag ik hoe mooi het was.
Ik was huishoudelijk medewerker.
Al gauw zag mijn leidinggevende dat ik plichtsgetrouw en verantwoordelijk was.
Mocht ik groeien, ze wist wat ik nodig had!
Ik kreeg taken erbij.
Mocht meer verantwoordelijkheid dragen.
Steeds vaker mocht ik naar mensen die naast huishoudeli…

Vaderbeeld

Een kapot vaderbeeld wat veel mensen hebben bij hun aardse vader kan invloed hebben op hoe je God ziet, ervaart en kan voelen als Vader. Voor sommige mensen is een vader en liefde nou eenmaal geen vanzelfsprekende combinatie.
Wat kan daar veel verdriet en gemis door komen.

Juist die persoonlijke relatie kunnen ervaren en Zijn liefde kunnen ontvangen kan een enorm groot verschil maken in je leven.
Daarnaast is het leven met pijn iets wat enorm zwaar is.
En als je God niet kan aannemen of zien als Vader dan denk ik dat er een diepe wond in je hart zit. Verwondingen kunnen genezen!
God wil jou genezen. Hij was er bij, toen jij die afschuwelijke dingen moest doen en ondergaan. Toen je beeld van je vader veranderd werd. Al die keren dat jij pijn en verdriet had was zijn hart diep verwond en huilde Hij mee! Dit is niet wat Hij wilde.
Hij wilde niet dat jij zoveel pijn en ellende mee moest maken! Het was de keuze van je vader.
Iedereen heeft een vrije keuze, kies je voor het goede of het kw…

Vertrouw Hem!

Trust Him!
Vertrouwen.
Het is een groot probleem.
Er is zoveel schade, dat bijna niemand meer vertrouwen heeft.
Hoor eens met je oren open, luister hoeveel mensen er geen vertrouwen meer in hebben.

Geen vertrouwen in financiën, de wereld, Nederland, andere mensen en heel veel vertrouwen niet eens meer zichzelf.

Mooi gebed.
We moeten bekennen, de wereld is niet het probleem.
Wij zijn het probleem.

Heere wat ben ik dankbaar dat U wilt herstellen wat bij mij beschadigt is, dat U wil aanvullen wat ik mis.
Wilt u mij compleet maken.
Zodat er door mijn zwakheid Uw kracht de wereld in kan.
En dat er door de scheuren van mijn gebroken leven, licht de wereld in mag stralen.

De enige die echt te vertrouwen is.
Die hoop kan geven in een gebroken wereld, dat bent U!

Zolang wij de problemen leggen bij factoren buiten ons, kunnen we niets oplossen.
Als je geen probleem hebt kan je ook niet beginnen aan herstel.
Niemand heeft de Geneesheer nodig als hij/zij niet ziet dat er een ziekte is.

Wij hoeve…

De oplossing op kinderniveau aangereikt

Met alles rondom de vluchtelingen, de vreemdelingen in de landen zoals Duitsland en Griekenland kwam opeens dit filmpje naar boven:


Kikker en de vreemdeling van Max Velthuijs.
De rat  komt aan als vreemdeling bij kikker en zijn vriendjes.
Hij word bestempeld als dief, want hij is een rat.
Hoe bestempelen wij de mensen die op de vlucht zijn?
Zien wij die als dieven van ons geld, onze goederen, onze ruimte, ons land?

Kikker leerde, in het noodgeval van zijn vriend varkentje, dat de bomen van iedereen zijn.
Wij mogen leren:

De wereld is van iedereen!

Hij is niet van één iemand.
God heeft ons allemaal gemaakt, Hij heeft de wereld gemaakt.
De wereld is van Hem voor ons allemaal.

Laten we onthouden dat we allemaal vreemdelingen hier op aarde zijn.
We zijn allemaal gelijke.

Laten we dat wat de kinderen leren op hun niveau als les nemen voor onze eigen groei.
Helpen wij de vreemdeling?
Of sluiten wij ze buiten?
Moeten we bang zijn voor de rat?
Of zullen we hen eerst eens leren kennen?


Uiteind…

Woorden hebben invloed

Het lijkt soms zo klein, de rol die woorden hebben.
Maar de dingen die we uitspreken, die van onze tong afrollen, hebben invloed.

Woorden kunnen verschil maken voor voor jezelf en anderen.
Gisteren had ik een echte rot dag.
Blij was ik met het plaatje waarop ik zag: Be patient. God isn't finished with you yet.God is nog niet klaar met mij
Lees maar wat ik daarover schreef:
Hij was nog niet klaar met mij, ik mag dus best een baaldag hebben.
Naarmate de dag verder ging gingen mijn nare gedachten zich verplaatsen, eerst zaten ze in mijn hart, daar maakte ze ruimte door naar mijn hoofd te gaan, wat heb ik zitten piekeren.
Niet lang duurde het voordat ik het ook uitsprak:

Dit zal nooit stoppen!

Wat merkte ik?
Die woorden, die ik sprak, ze ontnamen mij mijn hoop.
Dit waren dus geen woorden van waarheid.
Want het was juist de Waarheid die mij hoop had gegeven.
Hij zal het mij nooit afnemen.
Ik heb de hoop dus, maar dan moet ik daarvoor kiezen, ook met mijn woorden.

Terwijl ik mij naar v…

God is nog niet klaar met mij...

God is nog niet klaar met mij.
Wat ben ik daar blij om.
Ik loop zo vaak tegen dingen aan waar ik, beter, mee om wil leren gaan.
Zo zijn er ontwikkelingen in mijn leven, heb ik iets verstuurd, maakte ik daar een fout in.
Voor mij was het zo belangrijk wat ik verzond.
Alle oude gevoelens, van mijn onveilige periode in mijn leven kwamen weer boven.
Zie je wel, hij had en heeft wel gelijk.
Ik kan helemaal niets.
Zelf zou ik het nooit redden!

Wat ben ik hier blij om, juist nu, dit te lezen!
Ik red het ook niet.
De enige manier waarop ik het kan redden is door Christus in mij.
Samen met Hem, zal ik het redden, zal ik overwinnen.
Hij is nog niet klaar met mij.
Er liggen bergen achter mij, overwonnen, daar ben ik zo dankbaar voor.
Maar ik mag weten, de bergen die er liggen, die komen ook wel goed.
Samen met Hem.
Elke berg zal mij nieuwe dingen leren.
Hij heeft geduld met mij.
Waarom heb ik geen geduld met mezelf?

Jezelf teleurstellen doet zeer, zeker als het eigenlijk niet nodig is.
Want was…

Help mee

Hier een oproep van mijn kant.
Een collega blogger deelde dit bericht en ik wil dit ook delen, in de hoop dat er nog meer mensen opstaan voor deze 2 mensen.

Twee kennissen van hem Irina Alexandrova en haar 17-jarige dochter Margarita zijn 7 jaar geleden gevlucht uit Oezbekistan omdat ze christen zijn en daar werden vervolgd. Ondertussen wonen ze alweer een tijdje hier en zijn weer een beetje tot rust gekomen en hun leven weer kunnen opbouwen.
Echter de rechter heeft besloten om ze alsnog uit te wijzen. De reden is dat ze hier in Nederland naar een gereformeerde kerk gaan en in Oezbekistan naar de Grieks-Orhodoxe kerk. Volgens de rechter is dit een bekering tot een ander geloof en om die reden komen ze ook niet voor het kinderpardon in aanmerking.
Oezbekistan is een land waar ze absoluut niet veilig zijn (Oezbekistan staat 15e op de lijst van Open Doors!) en als ze door dit besluit van de rechter teruggestuurd worden is de kans zeer groot dat ze direct in de gevangenis worden gezet, met…

Bedankt God

Voor alles!
Wat heb ik veel mogen ontvangen van mijn lieve Vader in de Hemel.
Ook in alles wat ik heb meegemaakt, telkens weer, mocht ik grote dingen van Hem zien.
Groot voor mij, klein voor velen.
Ik zag van wie het kwam.
Zag het als bemoedigingen, als knipogen van Hem.
Hij vergeet mij niet.
Ondanks alle problemen zag Hij mij.
Wist Hij wat ik nodig had.

Mensen die eten brachten.
Boodschappen dozen aan mij schonken.
Tijd voor mij vrij maakten en naar mij luisterde.
Vele mensen die mij hielpen, de mensen die mij nog steeds helpen.
De vele kaarten met teksten die mijn hart raakten, of die precies dat vermeldde wat ik nodig had om te horen.
Dat telefoongesprek met mensen die voor mij klaar stonden.
De week extra vakantie in 2014 zonder te weten wie dat heeft geregeld, God kent de schenker en mag hen zegenen voor wat ze mij geschonken hebben.
De kaartjes voor Blijdorp
Mijn vriendinnen, en in het speciaal voor mij mijn bidden en vasten vriendinnen.
Mijn werk
Elke dag eten, een dak boven mijn hoofd …

Beweging brengt bevrijding

Heb je weleens vastgezeten?
Dan bedoel ik niet (persé) in de gevangenis.
In een situatie of misschien in een gevoel, in een bepaalde routine.
In het begin heb je het eigenlijk niet zo door, eigenlijk pas op het moment als je het anders wilt hebben, voelen, doen.
Dan voel je dat je klem zit.
Vaak kijk je dan naar beneden, daarmee bedoel ik, vaak kijk je dan alleen nog maar naar dat wat het probleem veroorzaakt.
Je blik is gefocust op alleen dat ene wat je anders wilt.

Los zijn, vrij zijn, wat heeft dat veel waarde!

Dan denk ik er aan dat Jezus mij vrij gemaakt heeft.
Alle banden zijn gebroken op het moment dat het Zijn leven gaf aan het kruis en 3 dagen later weer opstond.
De beweging die Hij maakte, door zich over te geven om de wereld te redden, het kostte Hem veel.
Hoeveel levert het op?

Wat doen wij ermee?

In mijn leven heb ik vaak knel en vast gezeten.
Op meerdere vlakken.
Als je vast zit, weet dat het een leugen is, je bent vrij.
Laat je vrijheid niet zomaar afnemen want je vrijhei…

Hoe geef jij door?

Dat is weleens een vraag die door mij heen schiet.
Ik denk dan aan mijn kindjes en aan de tijd waarin ze opgroeien.
Wat is er veel wat op hen afkomt.
Er is zoveel waardoor ze verleid worden tot verkeerde keuzes.
Ja ook voor ons, voor mij!

Zo mooi afgelopen zondag ging het over het 7de gebod en dat we op Temptation Island leven.
En dan kwam daarbij niet alleen op het gebied van sex, zeker ook heel erg (!) maar op zoveel vlakken.
Het is moeilijk om te overleven in deze verleidingswereld, al die verleidingen die scheiding willen brengen tussen jou en God.
Hoe vaak op een dag moet je kiezen tussen goed en fout?
Het zit zelfs in kleine dingen waardoor het steeds minder opvalt, misschien is dat nog wel het meest gevaarlijk.

Het word normaal!

En dan denk ik aan mijn kindjes.
Ze staan nog aan het begin van een heel bepalend leven.
Het liefst zou ik ze zelf bekeren, ik weet dat dit niet kan, dat ook mijn kindjes zelf een zoektocht zullen gaan krijgen.
Dat ze zullen vallen en opstaan.

Ik wil hun…

Tevreden zijn

Dat lijkt zo makkelijk als het leven je geeft wat je zo graag wilt, als het voor de wind gaat.
Zolang het naar mijn zin gaat kan ik prima tevreden zijn.
Daarnaast heb ik toch wel vaak last van frustraties.
Dit maakte alleen wel dat ik enorm instabiel was.
Als je alleen tevreden bent als het goed gaat dan zou  ik veel ontevreden zijn in mijn leven.
Het is een illussie te denken dat alles zal gaan zoals je wilt.
Dus je weet dat het moment komt dat je weer uit het lood geslagen raakt.

God wil ons stabiel maken, Hij wil ons verankeren.
Ik begon in te zien dat al mijn frustraties, irritaties, angst en boosheid over situaties totaal niets veranderde.
Het maakte alleen dat naast dat het anders ging, het ook nog eens veel moeilijker en zwaarder ging.
Omdat ik mezelf niet hielp, maar enkel nog meer last te dragen gaf. Ik heb heel vaak opnieuw moeten leren: tevreden zijn dat maakt je leven fijn.

In de Bijbel vond ik deze tekst bij het lezen:
Filippenzen 4:11 (hsv)

Niet dat ik dit zeg vanwege geb…

Durf te delen!

Want angst dat is toch wat we vaak hebben.
Op het moment dat iemand iets nodig heeft, iets vraagt, dan willen we tijd om te kijken of we dit ook kunnen, maar nemen we dan niet vooral de tijd om eens goed te kijken of we dan niet tekort komen?
Soms is de vraag onterecht, is de behoefte ongegrond, dan is het logisch dat je iemand daar op wijst.
Het kan ook zijn dat je de hulpvraag anders beantwoord, dat je gaat delen van je kennis, zodat de mensen met de hulpvraag zichzelf kunnen gaan voorzien in hun behoefte.
Toch merk ik vaak dat we dus als mensen angst hebben.
Die sluimerende angst: als ik maar niets tekort kom, of de angst dat mensen misbruik maken van je goedheid (wat ook echt gebeurd helaas).
Toch denk ik zelf dat we die angst los mogen laten.

Hoe erg is het werkelijk dat iemand jou gebruikt?
En waarom zou je tekort komen?
Hebben we niet gewoon veel te veel?
Wat heb je nu echt nodig?

Daarnaast is er deze mooie belofte:

Lukas 12:6-7 (naardense bijbel)

worden niet vijf musjes verkoc…

Laat mij niet los

Soms heb ik van die momenten dat ik mij afvraag:

Hoe zien anderen nou dat ik Christen ben?

Kunnen ze dat wel merken?
Of ben ik misschien niet anders, gedraag ik mij niet anders als mensen die niet in God geloven?

Ik weet dat als ik met mensen kan praten over mijn Vader dat ik vol passie en kracht van God kom.
Dat als ik Bijbelstudie doe, ik hongerig word en mijn dorst kan lessen met telkens weer nieuwe mooie dingen van Hem, dat als we de Bijbelstudie met de kring deden, de Geest soms door mij sprak, dat is zo bijzonder om mee te maken! Of als ik zing, liederen die passen bij hoe ik mij voel, waardoor ik mijn hart mag legen voor Zijn troon, om hem lof te zingen of een klaaglied bij Hem neer te leggen. Te voelen dat Hij verbonden is met mij. Dat als ik zing dat Hij mijn hart vult. Dat we contact hebben, communiceren en een band leggen die telkens weer dieper gaat. Dat geeft energie, dat geeft echte vrede, dat geeft rust, dat geeft troost en moed. Als ik bid, of stille tijd heb, Zijn ste…