Doorgaan naar hoofdcontent

Pas op voor verdeeldheid

Want als iemand zegt: Ik ben van Paulus, en een ander: ik ben van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?
Ik (Paulus) heb geplant, Apollos heeft gegoten, maar God heeft laten groeien!
Dus is dan noch hij die plant iets, noch hij die begiet, maar God, Die laat groeien. 
En hij die plant en hij die begiet, zijn één, maar ieder zal zijn eigen loon ontvangen overeenkomstig zijn eigen inspanning.
Want Gods medearbeiders zijn wíj. 
Gods akker en Gods bouwwerk bent u.

(1 Korinthe 3 : 4 - 9)

In mijn werk krijg ik zo vaak de vraag, naar welke kerk ga jij?
Om aangenomen te worden bij de organisatie waar ik werk moest ik bij een bepaalde groep kerkelijke gemeente horen.
Gewoon in gesprek met andere gelovigen krijg ik ook vaak deze vraag.
Maar waarom deze vraag?
Ik verwacht een andere vraag.
De vraag: Wie is jou Heere, jouw God?
Of: Wie is Jezus voor jou persoonlijk?


Ik vind het zo mooi dat boven de Bijbel verzen die ik aangehaald hebt staat:

Waarschuwing tegen verdeeldheid.

Bij wie zeggen wij dat we horen?
Hebben we het dan over mensen?
Of over gemeente, geleid door mensen?
Dan wil ik zeggen, dat is uw God toch niet.
En wat maakt het uit bij welke gemeente we horen, word je dan anders behandeld?
Word je dan beoordeeld, gewogen, gekeurd.
Is dat de grond waarop we mensen wel of niet aannemen als broer of zus?
Ik denk dat Paulus hier een wijze les geeft, want als we op deze manier samenleven, ja dan zal er onherroepelijk verdeeldheid komen.
Het maakt niet uit of je Paulus volgt of Apollos!
Het maakt niet uit of je Evangelisch bent of Gereformeerd.
Wat wel uitmaakt is, wie is jouw God!
Dat zal een levensgroot verschil uitmaken.
Alleen Hij maakt ons één lichaam.
Waren zouden we tegen de arm zeggen dat die anders is als de been.
Wie zijn wij om te bepalen of iemand wel of niet bij het lichaam mag horen?
God vormt Zijn lichaam.
Laten we samenwerken, dankbaar zijn dat er naast armen ook handen en voeten aan Zijn lichaam toegevoegd zijn.
Zijn wij blij en verheugd als iemand toegevoegd word aan Zijn lichaam?
Dat is wel van God!
Er is feest in de Hemel als er weer één gered is.

We zijn er niet als we mensen volgen, als wij geboden of opdrachten houden, als we leven zoals we leren in de kerk.
Ons leven moet verankerd zijn in de Hemel.
God wil zo graag uw Heere zijn!
Hij heeft nog zoveel om ons te laten groeien.
Maar is de voedingsbodem goed, verwachten wij het van de juiste bron?

Als mensen mij vragen welke gemeente ik zit, is mijn antwoord:

Allereerst hoor ik bij God, ben ik Zijn kind, hier op aarde heeft Hij  mij geplaatst bij lieve broers en zussen die ik vond in de gemeente waar ik zit, maar alle andere gelovigen zijn net zo goed mijn broers en zussen, de enige grens die ik heb, die ligt niet in een kerkverband, maar is gefundeerd op God.

Kerk ben je niet tussen vier muren van een gebouw.
Kerk zijn we niet door het volgen van regels.
Kerk zijn wij als God ons hart verwarmd, zodat wij de aarde op mogen warmen!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…