Doorgaan naar hoofdcontent

Wie is je voorbeeld?

Ik zag een discussie ergens met een verdrietige ondertoon.
Een meisje deed haar best om op haar voorbeeld te lijken, haar grote voorbeeld kreeg roem, complimenten en werd door iedereen graag gezien.
Maar hoe zij ook haar best doen, zij kreeg niet wat haar voorbeeld wel kreeg.
Dat maakte haar verdrietig, het kwetste haar en maakte dat ze haar zelfbeeld totaal verloor.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je legt je focus op iemand, vaak op iemand die iets heeft wat jij ook wilt.
Niet zo zeer uit jaloersheid, maar meer als groot voorbeeld, iets wat je wilt evenaren of iets wat jij ook wilt ervaren.
Wie is jou voorbeeld?

Mijn voorbeeld wil ik graag delen, dat is Jezus.
Hem volgen, ik wil meer en meer op Hem lijken.
Nee ik doe het niet voor gezien worden door mensen, want Jezus werd niet gezien door de mensen, Hij werd veracht, bespot en aan een kruis gehangen.
Ik wil gezien worden zoals Jezus gezien werd, als Gods geliefde kind.
Jezus werd gezien door Zijn Vader!
Hij werd gezien en geholpen door de Heilige Geest.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je raakt jezelf kwijt!
Dat klinkt eng als je dit doet voor iets wat op aarde is, dat is gevaarlijk is het is voor een mens te evenaren.
Maar het is zo geweldig als je jezelf, je oude ik mag kwijt raken en er van God iets terug mag ontvangen.
Een nieuw hart, je mag een nieuwe mens zijn.
Weet je wat bijzonder van die nieuwe mens is.
Hij of zij sterft nooit, je gaat wel lichamelijk dood maar mag verder leven.
Echt leven!
Zonder verdriet, zonder pijn, heel dicht bij je Maker.

Je mag eeuwig leven, gezien door je Vader, geholpen door de Heilige Geest.
Dan mag je vrucht dragen, dan mag je vruchten delen!
Je schat ligt dan in de Hemel, waar Hij niet gestolen kan worden.

Wie is jou voorbeeld?

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…