Doorgaan naar hoofdcontent

Job en Israël

Hoe mooi is het beeld wat je kan vinden in Job!
Job was een mens die echt heeft bestaan, uiteraard, soms word dit aspect wat afgezwakt maar dat is absoluut niet mijn bedoeling.
In deze blog wil ik niet ontkennen dat het over hem als mens gaat met echt gevoel, maar wil ik nog iets anders laten zien, waar ik samen met een cliënt vandaag over gesproken heb.

Wie is Job?

Job kan je ook zien als afbeelding van Israël.
In de Bijbel is afstamming, herkomst heel belangrijk.
Bij Job zien we alleen maar waar hij woonde, niet eens of hij daarvandaan kwam.
Er is niet vermeld wie de vader is van Job.
Dit is wel een heel belangrijk gegeven.
Wie is de Vader van Israël?
Ze stamde allemaal af van Abraham, toch hadden vele Abraham nooit gekend.
Hun vader was de Vader in de Hemel, voortgekomen uit Abraham, maar als Godsvolk in het leven geroepen.


Dan de naam van Job, die betekend onder andere:

*Waar is de vader?
*De bediller, hij die twist met God
*De bediller, hij die vijand is
*Hij die vijandig word behandeld

God spreekt over Job in de titel van: mijn knecht.
En voegt daar zelfs aan toe: niemand is als hij op aarde!
God is trots op Job en praat liefkozend en waarderend over hem.
God en Job ik zie bij hun een bijzondere relatie.
De auteur wil de verbondsrelatie laten zien tussen God en Zijn volk!

Wie zijn de vrienden van Job?


Job heeft vrienden en in dit Bijbelboek zien we ze regelmatig op toneel.
Elifaz, Bildad en Sofar zijn niet Joods en deze drie zijn er vanaf vrijwel het begin bij betrokken.
Ze komen uit verschillende landen, vormen zij niet mooi de diversiteit rondom het land Israël?!
Job word niet bij zijn naam genoemd door hen.
Daarnaast is er geen persoonlijke relatie met God te ontdekken.
Deze drie vrienden onderscheiden zich van Elihu die een Hebreeuw was, zijn naam betekend: Mijn God is Hij!
Hij kwam uit het geslacht van Ram, één van de voorouders van David.
Elihu kent de drie vrienden wel, maar zondert zich af, hij is een beetje anders.
Als ik kijk dan kan je in Elihu het beeld zien van de kerk.
Hij werd later toegevoegt, duikt plotseling op en de gesprekken zijn heel optredend!
Ook een vertegenwoordiger uit volken, maar dichterbij Job.

Zoals Elihu tussen Job en de drie vrienden kwam, zo kwam de kerk tussen Israël en de andere volken staan.

De drie vrienden staan voor de verscheiden volken rondom Israël.
Elihu als de kerk, de overijverige Jobsverbeteraar.

Zichtbaar wat verborgen is


Job werd aangevallen door de drie vrienden, maar ook door Elihu, allemaal spraken ze niet tegen Job wat God wilde dat ze zeiden.
Ze dachten het beter te weten.
Beschuldigde Job van allemaal dingen, zonder dat dit fundering vond bij God.
Die zei namelijk:

Er is niemand op aarde zoals Job!

Uiteindelijk laat God zien, Ik ben niet zoals jullie denken.
Hij wil niet te vriend blijven door je vrienden te verraden.

Daarom is elke theologie, die voorbijgaat aan de liefde van God voor Israël, een slechte theologie.

God houd zijn belofte, die blijft staan en Hij houd altijd van Israël.
Wij Christenen zijn niet in de plaats van Israël gekomen!
De vervangingstheorie, is duidelijk zichtbaar bij de vrienden van Job, maar God ging daar niet in mee.
Wat Job ook allemaal deed, God hield van Hem, dat veranderde niet!
De vervangingstheorie zorgt voor ontrouw aan de liefde van God.

Niemand kan indringen in het verbond dat God sloot met Abraham!!
Dit verbond zal Hij nooit veranderen.
Het is God die een keer bracht in het leven van Job, en het is ook God die een keer brengt bij het volk van Israël!
Zoals Job zijn kinderen terug krijgt, zo zullen de stammen weer worden samengevoegt.
Dan zal het feest zijn!



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…