Doorgaan naar hoofdcontent

De kameleon

Het vervolg op het stuk: het cadeau

Diep in mijn tas daar moet het voorlopig maar blijven. Het is de 2de keer dat ik bij de coach zit, die mij helpt om meer in balans te komen. En het hele gesprek loopt zo anders dan ik had voorbereid in mijn hoofd. Zoals ik eerder schreef kwam mijn coach opeens aan met een cadeau, wat mij overviel en verraste. Vorige keer had hij mij een opdracht gegeven. En zoals ik ben, ga ik daarvoor, ik wil veranderen en daar doe ik alles voor. Zolang ik maar iets doen mag, dan kan de focus naar de opdracht, in plaats van naar mijn gevoel. Enthousiast en fanatiek dat ik ben, ging ik ook om deze opdracht te volbrengen. Niet wetend dat het zo goed zou lukken dat ik het niet eens meer durf te laten zien. De opdracht was: beeld jezelf uit zonder woorden. Heel lang zat ik te piekeren, wie ben ik eigenlijk, wat is nu treffend en pakkend over mij? Ik ben aan tafel gaan zitten en een woordweb gaan maken. Wat ben ik: moeder, vrouw, gescheiden maar wat nog meer eigenlijk? Het werd een zoektocht. Een soort mini verkenning naar mezelf. Ergens waren het geen nieuwe dingen, ik wist het altijd al wel, maar er zit zo’n vorm van ontkenning of verachting naar mezelf. Ik moest dat wat boven kwam maar eens gewoon opschrijven, zonder het te beoordelen of het wel of niet klopt.

Opnieuw ga ik zitten en pak ik alles er weer bij. Er komt van alles naar boven en ik laat het maar gewoon komen, daadkrachtig, zelfstandig en wat er opeens naar boven kwam, geen woord maar een beeld. Dat is wat ik nodig had, want woorden mag ik niet gebruiken. Ik zag het duidelijk voor me. Een kameleon, dat moet het worden! Maar ja hoe maak ik dat. Ik vind het heerlijk om te haken, ik weet dat mensen knuffels haken, zou een kameleon te haken zijn? Ik ga wat op zoek en vind een onwijs leuk patroon. Dit moet het zijn!

Direct ga ik maar aan de slag, want tja dat ben ik ook, impulsief en als ik iets leuks bedenk dan vind ik wel een moment of een manier om daar direct iets mee te gaan doen. De kleuren had ik al helemaal bedacht, groen word de kleur die staat voor alle fijne en bijzonder mooie dingen die ik heb meegemaakt. Oranje worden de situaties waar ik nog geen gevoel bij heb of nog niet van weet wat ik ervan vind. En dan de laatste kleur die ik gebruik word rood, voor de verdrietige en erge dingen die ik heb moeten meemaken. Het rare is, nu ik er zo mee bezig ben, verlies ik mezelf tijdens het haken geregeld. Bij kleurwisseling, wisselt niet alleen het draad, maar ook mijn gedachten. Ga terug naar situaties, die al erg genoeg waren om 1x mee te maken en niet fijn zijn om nog eens te beleven. Toch ga ik door, want de opdracht die moet klaar.

Ruim voor tijd ligt ze er dan, mijn kameleon, niet mijn, maar gewoon ik de kameleon. Ik kijk er naar en word nerveus, en daar blijft het niet bij, ik krijg echt een huilaanval. Wat als mijn coach gaat lachen, dan lacht hij om mij, niemand begreep ooit mij, dit is zo belachelijk. Ik zet mezelf zo voor gek met dit idee. En ik durf niet meer. Het oordeel over deze kameleon voelt als een oordeel over mij. Ik besluit de coach op de hoogte te brengen van dit proces en stuur een mail.

Heb de opdracht om mezelf uit te beelden of te omschrijven af, maar net als ik zelf is ook dit te erg geworden. Het is dat ik wil veranderen erin en dat ik niet voor niets de vorige keer aangebeld heb bij jou, maar het is om te huilen gewoon zo naar.

Moest het je even laten weten, want het eerste wat ik dacht was wel: als je dit zo voelt dan heb je echt hulp nodig. Help!!


En dat heeft hij gedaan, geholpen. Nu ik er dan zit, met mijn kameleon diep weg gepropt in de tas, komt hij met een bliksemafleider. Maar goed hij moet een keer de tas uit, anders is het ook wel weer belachelijk en lijkt het alsof ik enkel aandacht wil vragen. Dus goed boekje leg ik neer op tafel en hup. Met een grote zwier zet ik hem hoppa zo op de tafel. Nou dit ben ik dan. De coach pakt mijn kameleon:
Kijk dan hoe mooi, heb je weleens gevoeld hoe zacht hij voelt? En kijk dan, hoe lief dat deze kameleon kijkt.

Weet je zei hij, kameleon jij ziet daar misschien ook wel de nadelen van he, het aanpassen als nadeel, omdat je nu jezelf kwijt bent. Maar hoe mooi is het dat jij aan kan passen aan anderen, waardoor je anderen kan geven wat ze nodig hebben, als je ook maar kan aanpassen aan jezelf, een plek waar jij veilig jezelf kan zijn.

Ik ben zo gaan huilen. Geen veroordeling, geen nare woorden of harde kritieken. En in de auto terug naar huis pak ik nog even de kameleon en kijk zelf nog eens naar dit werkstuk, maar dan met een nieuwe visie. Het lijkt alsof ik een nieuwe bril op heb gekregen. Hmmm kijkt hij nu echt zo schattig, of begin ik mij nu van alles te verbeelden?!


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Woordvrouw challenge afgerond

In deze blog wil ik de laatste resultaten van de woordvrouw challenge met jullie delen. Het zijn nog een paar creatieve uitwerkingen geworden. Met als afsluiter een hele persoonlijke waar ik over geschreven heb in mijn blog van deze week: Veranderd leven door een leven met God. Kijk en geniet weer mee:

Dag 28: Dorcas of Tabitha Ze deelde met de arme mensen om haar heen. Een vrouw die bekend stond en een naam had ik haar dorp, Joppe. Dat ze veel goeds deed en vaak aalmoezen gaf. Hoe staan wij bekend? Wat kunnen wij doen voor de armen, zodat het beter verdeeld word wat er op deze wereld is? Dorcas word ziek, komt te sterven en dan pas werd Petrus geroepen. Niet om haar uit de dood op te wekken, dat lezen we niet. Petrus kwam aan en ging bidden. Zocht verbinding met zijn Vader in de Hemel en sprak: Tabitha, sta op! 
Dag 29: Talitha het 12 jarige meisje
Jezus ontmoette Jaïrus die Hem meevroeg naar zijn huis. Zijn dochter was erg ziek. Daar ging de hele menigte op reis. Midden in dit verhaal z…

Rustig slapen in de stormen van het leven

In vrede zal ik gaan liggen en weldra slapen, want U alleen, HEERE,  doet mij veilig wonen. Psalm 4:9
Deze Bijbeltekst haalde een cliënt van mij gisteren aan. Alleen met Zijn vrede zijn wij veilig, altijd. Het was een bijzonder gesprek waar het ging over God, en God alleen. Alles is er enkel door Hem, alle mensen zullen ooit staan voor Hem. Hij vertelde toen dat je toch werkelijk alleen maar rustig kan slapen als je weet dat je voor Hem kan staan. Daar ben ik zeker van overtuigd, het was een bijzonder gesprek ook al keken we totaal anders naar bepaalde aspecten van geloof. Het zette mij aan het denken en mijn gedachten hierover wil ik delen met jullie in deze blog. 



Jezus sliep in vredeAls ik denk aan gerust en in vrede slapen, dan denk ik aan Jezus. Midden in die aardse storm, de angst om te vergaan slaapt Hij. De discipelen waren helemaal in paniek. Ervaren vissers, gewend om met de golven om te gaan, waren bang van de storm. Ze keken naar de aardse kracht. Zagen zij Jezus als mens of…

Gezin om de Bijbel: In vuur en vlam door de Heilige Geest

Vanaf nu willen we gezinsmomenten houden rondom het thema van de Heilige Geest. Dankzij de komst van de Heilige Geest zijn wij namelijk geen wezen meer, maar kinderen van de Vader. Toch kan dit best een lastig onderwerp zijn voor kinderen. Wat weten ze ervan? Hoe denken ze erover? Ik weet dat er mensen zijn die denken dat de Heilige Geest nu niet meer werkt, of dat er mensen zijn die bang zijn van de werking van de Heilige Geest. Maar het is juist zo'n mooi onderwerp om bij stil te staan. Het maakt ons zo rijk! Daarom wilde wij hierover met elkaar praten, lezen, zingen, werken en bidden.

Jezus spreekt over de Heilige Geest
We lazen uit Handelingen 1 waar Jezus spreekt over de komst van de Geest. Hier word al verteld wat de Geest in ons kan doen.

Handelingen 1:8 maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal;  en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.

De Heilige Geest zal een kracht in…